Τσίπρας στη Βουλή: Τώρα προέχει η μάχη της ζωής-’Ενίσχυση ΕΣΥ και γενναίο εμπροσθοβαρές οικονομικό πρόγραμμα.

Δεν υπάρχει αμφι­βο­λία ότι όλοι θα κρι­θούμε, αλλά τώρα προέχει η μάχη της ζωής και σ’αυτή τη μάχη ο ΣΥΡΙΖΑ έχει δηλώσει ‘παρών’”.

Με αυτή τη φράση ο Αλέξης Τσίπρας απά­ντησε στον πρω­θυ­πουργό από το βήμα της Βουλής και παρου­σί­ασε τις θέσεις του κόμ­μα­τός του τόσο για την ενί­σχυση της δημό­σιας Υγείας όσο και για την αντι­με­τώ­πιση των οικο­νο­μι­κών επι­πτώ­σεων.

“Δεν είναι η ώρα για κομ­μα­τικά οφέλη, για παι­χνί­δια εντυ­πώ­σεων, για εμπόριο του δρά­μα­τος. Αλλά δεν είναι και ώρα να χαί­ρο­νται κάποιοι με την ανα­μπου­μπούλα, να βλέπουν την κρίση ως ευκαι­ρία για παλι­νόρ­θωση πολι­τι­κών που κόστι­σαν στη χώρα”, είπε.

Ανα­πτύσ­σο­ντας τη στάση που τηρεί το κόμμα του σ΄αυτή τη κρίση παρα­τή­ρησε σκω­πτικά: “μακάρι να είχατε επι­δεί­ξει το ένα δέκατο αυτής της στάσης κι εσείς όταν ήσασταν αντι­πο­λί­τευση σε κρίσιμα εθνικά θέματα”.

«Στη­ρί­ξαμε και στη­ρί­ζουμε την προ­σπά­θεια να περιο­ρι­στεί η διάδοση του ιού. Επι­κοι­νώ­νησα και ενθάρ­ρυνα τον κ.Κικίλια να προ­χω­ρή­σει στο πρώτο μέτρο, λίγο πριν κλεί­σουν τα σχολεία», ανέφερε και πρό­σθεσε:

«Στη­ρί­ζουμε δεν σημαί­νει σιω­πούμε σε λάθη, ολι­γω­ρίες, λάθη, ταξική εύνοια στους έχοντες, στην κραυγή αγωνίας που βγάζουν ‘οι ήρωες με τις λευκές και πρά­σι­νες στολές (γιατί δεν έχουν φτάσει ακόμα στα νοσο­κο­μεία οι νέες προ­σλή­ψεις;), στις παροχές προς τις οικο­νο­μικά ισχυρές ομάδες, στις φωνές που λένε ναι στις περι­κο­πές σε μισθούς και συντά­ξεις».

Στη συνέ­χεια ο αρχηγός της αξιω­μα­τι­κής αντι­πο­λί­τευ­σης παρου­σί­ασε τις προ­τά­σεις του κόμ­μα­τός του στα δύο καθο­ρι­στικά πεδία: της ενί­σχυ­σης της δημό­σιας Υγείας και της αντι­με­τώ­πι­σης των οικο­νο­μι­κών επι­πτώ­σεων.

Ενί­σχυση χωρίς αγκυ­λώ­σεις της δημό­σιας Υγείας

Τα μέτρα μας επι­τρέ­πουν να κερ­δί­ζουμε χρόνο. Συμφωνώ ότι δεν πρέπει να προ­τρέ­χουμε, είναι κρί­σι­μος ο Απρί­λιος. Χρειά­ζο­νται γενναία μέτρα, με ένα και μονα­δικό στόχο να μην μείνει κανείς χωρίς αξιό­πι­στη δημόσια φρο­ντίδα υγείας μπροστά στην παν­δη­μία.

Κι αυτό σημαί­νει:

• Επαρκή μέσα ατο­μι­κής προ­στα­σίας των υγειο­νο­μι­κών. Δεν χωρούν εδώ ούτε αγκυ­λώ­σεις ιδε­ο­λο­γι­κές, ούτε αγκυ­λώ­σεις γρα­φειο­κρα­τι­κές. Εδώ χωράει μόνο η ανάγκη να προ­φυ­λά­ξουμε πιο απο­τε­λε­σμα­τικά τους ανθρώ­πους της πρώτης γραμμής.

• Ανά­πτυξη όλων των δια­θέ­σι­μων δημό­σιων κλινών ΜΕΘ με τις ανα­γκαίες προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων γιατρών και νοση­λευ­τών και επίταξη των κλινών ΜΕΘ του ιδιω­τι­κού τομέα, με όρους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος και όχι κερ­δο­σκο­πι­κής ληστείας.

• Μόνιμες προ­σλή­ψεις ιατρι­κού και νοση­λευ­τι­κού προ­σω­πι­κού.

«Η κύβέρ­νησή σας πάγωσε τις 4.000 μόνιμες προ­σλή­ψεις γιατρών και λοιπού προ­σω­πι­κού, που η δική μας είχε προ­κη­ρύ­ξει για φέτος. Τώρα πρέπει να τις προ­χω­ρή­σει. Γιατί τώρα είναι η ώρα της επέν­δυ­σης στο ΕΣΥ και στη Δημόσια Υγεία. Είναι απα­ρά­δε­κτο να δίνουμε αυτή τη μάχη με προ­σλή­ψεις συμ­βα­σιού­χων «μιας χρήσης», δια­τη­ρώ­ντας τις ίδιες ιδε­ο­λη­ψίες για «λιγό­τερο κράτος» στην Υγεία.

• Μαζική δια­δι­κα­σία υπο­βο­λής των τεστ στον πλη­θυ­σμό και ιδίως σε ύποπτα κρού­σματα. Και αυτό απαιτεί κεντρική δια­χεί­ριση των εργα­στη­ρια­κών ελέγχων για τον κορο­νοϊό. Ενιαία κρι­τή­ρια για τη διε­νέρ­γεια τους σε δημόσιο και ιδιω­τικό τομέα. Ενί­σχυση των δημό­σιων εργα­στη­ρίων και των δια­θέ­σι­μων δια­γνω­στι­κών τεστ και, βέβαια, μηδε­νική συμ­με­τοχή για τον πολίτη.

• Αξιο­ποί­ηση της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας. Μεταξύ του «Μένουμε Σπίτι» και του Νοσο­κο­μείου υπάρχει η Πρω­το­βάθ­μια Φρο­ντίδα Υγείας. Προ­τεί­νουμε και ζητάμε την άμεση ενσω­μά­τωση των δημό­σιων δομών Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας στο σχε­δια­σμό του Υπουρ­γείου Υγείας. Κέντρα Υγείας, ΤΟΜΥ, Περι­φε­ρειακά ιατρεία, συμ­βε­βλη­μέ­νοι γιατροί με τον ΕΟΠΥΥ, ελευ­θε­ρο­ε­παγ­γελ­μα­τίες γιατροί , σε ένα ενιαίο δίκτυο εξω­νο­σο­κο­μεια­κής φρο­ντί­δας των ασθενών. Που και το ΕΣΥ θα ανα­κου­φί­σει, αλλά και τους πολίτες, ασθε­νείς, ή όχι, θα προ­σφέ­ρει τη σιγου­ριάς της ιατρι­κής στή­ρι­ξης.

• Κινητές ομάδες υγείας (ΚΟΜΥ) για κατ’ οίκον ιατρική παρα­κο­λού­θηση ασθενών που υπο­φέ­ρουν από χρόνια και σοβαρά νοσή­ματα και «Μένουν σπίτι» χωρίς συστη­μα­τική παρα­κο­λού­θηση και φρο­ντίδα. Οι ομάδες αυτές μπορούν να συμ­βάλ­λουν και στον δια­γνω­στικό έλεγχο για τον ιό. Το παρά­δειγμα της 41χρονης γυναί­κας στην Καστο­ριά που ενη­μέ­ρωσε τον ΕΟΔΥ για το πρό­βλημά της, της είπαν να μείνει σπίτι, έμεινε και πέθανε, είναι ενδει­κτικό.

• Τέλος, ειδική μέριμνα για τις ευά­λω­τες ομάδες (πρόσφυγες-μετανάστες, Ρομά, φιλο­ξε­νού­με­νοι σε γηρο­κο­μεία , ψυχια­τρεία και προ­νοιακά ιδρύ­ματα , φυλα­κι­σμέ­νοι, άστεγοι, τοξι­κο­ε­ξαρ­τη­μέ­νοι).

‘Οχι … “ανοσία της αγέλης” σε οικονομία-εργασία

Το μέτωπο της υγείας είναι το κύριο αυτή τη στιγμή, αλλά δεν μπο­ρούμε να μεί­νουμε αδιά­φο­ροι μπροστά στις οικο­νο­μι­κές επι­πτώ­σεις της υγειο­νο­μι­κής κρίσης, οι οποίες είναι δυσθε­ώ­ρη­τες τόσο σε παγκό­σμιο, όσο και σε εθνικό επίπεδο. Ήδη, σειρά από άλλες χώρες εφαρ­μό­ζουν εξαι­ρε­τικά γενναία πακέτα στα οποία ο συν­δυα­σμός άμεσων δαπανών και εγγυ­ή­σεων φτάνει το 20% του ΑΕΠ.

Υπο­στη­ρίζω και προει­δο­ποιώ. Η Ελλάδα χρειά­ζε­ται ένα παρό­μοιο, γενναίο, εμπρο­σθο­βα­ρές πακέτο, ώστε αφενός η ύφεση να είναι όσο το δυνατόν μικρό­τερη, και αφε­τέ­ρου βγαί­νο­ντας από την κρίση να έχουμε γρήγορη ανά­καμψη, που θα τους περι­λαμ­βά­νει όλους και όλες, χωρίς μείωση εισο­δη­μά­των.

Η πραγ­μα­τι­κό­τητα δείχνει ότι οι απο­σπα­σμα­τι­κές παρεμ­βά­σεις δεν αντα­πο­κρί­νο­νται στις άμεσες ανάγκες, ούτε απα­ντούν στην διάχυτη ανα­σφά­λεια του κόσμου, ενώ αδυ­να­τούν να βελ­τιώ­σουν τις προσ­δο­κίες και το οικο­νο­μικό κλίμα και έχουν ως βέβαιο απο­τέ­λε­σμα μια βαθιά και παρα­τε­τα­μένη ύφεση.  Ο ΣΥΡΙΖΑ, από την πρώτη στιγμή κατέ­θεσε συγκε­κρι­μέ­νες και κοστο­λο­γη­μέ­νες προ­τά­σεις για ένα τέτοιο γενναίο, εμπρο­σθο­βα­ρές, πρό­γραμμα, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη και τους βαθμούς ελευ­θε­ρίας που προ­κύ­πτουν από:

· την απο­φα­σι­σμένη παρέκ­κλιση από τους κανόνες του Συμ­φώ­νου Στα­θε­ρό­τη­τας και των κρα­τι­κών ενι­σχύ­σεων,

· τη ρευ­στό­τητα η οποία θα είναι δια­θέ­σιμη από τις παρεμ­βά­σεις της ΕΚΤ,

· και την ύπαρξη του δημο­σιο­νο­μι­κού απο­θέ­μα­τος το οποίο εγγυά­ται την ομαλή εξυ­πη­ρέ­τηση του χρέους σε κάθε περί­πτωση,

Τα 5 δισ ευρώ των μέτρων που ανα­κοί­νωσε η κυβέρ­νηση, δηλαδή 2,6% του ΑΕΠ, απο­τε­λούν μικρό μόνο κλάσμα των γιγα­ντιαίων προ­γραμ­μά­των της υπό­λοι­πης ευρω­ζώ­νης.  Όχι μόνο αδυ­να­τούν να καλύ­ψουν ακόμη και τις άμεσες συνέ­πειες της κρίσης για επι­χει­ρή­σεις και εργα­ζό­με­νους, αλλά δεν προ­στα­τεύ­ουν στο ελά­χι­στο την ελλη­νική οικο­νο­μία από το στρατηγικό-συστημικό κίνδυνο να συρ­ρι­κνω­θεί δρα­μα­τικά, με απο­τέ­λε­σμα η ανεργία και η νέα φτω­χο­ποί­ηση να φτάσουν σε τέτοια επίπεδα, ώστε να είναι αδύνατο να επα­νέλ­θουν μετά την παν­δη­μία.

Προ­σι­διά­ζει με τη θεωρία της «ανοσίας της αγέλης» όπου, εν προ­κει­μένω, το τμήμα των οικο­νο­μικά αδυ­νά­μων θα «νοσήσει» αλλά θα πετύ­χουν «ανοσία» οι ισχυροί.

Γενναίο εμπρο­σθο­βα­ρές πρό­γραμμα

Ποιοι πρέπει κατά τη γνώμη μας να είναι οι βασικοί στόχοι ενός οικο­νο­μι­κού προ­γράμ­μα­τος σωτη­ρίας;

• Η δια­τή­ρηση των θέσεων και σχέσεων εργα­σίας αλλά και των εισο­δη­μά­των μισθω­τών, αυτο­α­πα­σχο­λού­με­νων, και ελευ­θέ­ρων επαγ­γελ­μα­τιών κατά την διάρ­κεια της κρίσης.

• Η στήριξη των επι­χει­ρή­σεων μέσω απευ­θείας ενι­σχύ­σεων και επι­δο­τή­σεων αλλά και μέσω διευ­κο­λύν­σεων ρευ­στό­τη­τας και εξυ­πη­ρέ­τη­σης χρεών.

• Η δια­τή­ρηση της εγχώ­ριας ζήτησης της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας κατά την διάρ­κεια της κρίσης, μέσω αύξησης επεν­δύ­σεων με την εμπρο­σθο­βαρή υλο­ποί­ηση των σχε­δια­σμέ­νων μεγάλων δημό­σιων έργων υπο­δο­μών, και μέσω στή­ρι­ξης της ιδιω­τι­κής και δημό­σιας κατα­νά­λω­σης.

• Η μη δημιουρ­γία νέου ιδιω­τι­κού χρέους από τους πολίτες κατά την διάρ­κεια της κρίσης.

• Η μη δημιουρ­γία ή ο περιο­ρι­σμός δημιουρ­γίας νέου ιδιω­τι­κού χρέους από επι­χει­ρή­σεις κατά την διάρ­κεια της κρίσης. Και η ανα­διάρ­θρωση ιδιω­τι­κών χρεών.

• Η χορή­γηση ρευ­στό­τη­τας στις επι­χει­ρή­σεις μέσω εγγυ­ή­σεων δανείων κατά την κρίση και μετά το τέλος της.

• Και φυσικά η δια­σφά­λιση της στα­θε­ρό­τη­τας του τρα­πε­ζι­κού συστή­μα­τος.