«Η παρακαταθήκη του Ζίγδη για Δημοκρατία & ανασυγκρότηση της οικονομίας, παραμένει και σήμερα επίκαιρη»

Με στόχο την κοι­νω­νική και εδαφική συνοχή και ενω­μέ­νοι, οι Δωδε­κα­νή­σιοι, μπο­ρούμε ν’ αντι­με­τω­πί­σουμε απο­τε­λε­σμα­τικά τις μεγάλες προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος για τα νησιά μας. Αυτό είναι το κεντρικό μήνυμα των τοπο­θε­τή­σεων όλων των συμ­με­τε­χό­ντων στην ειδική εκδή­λωση της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής για την Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου, που φέτος ήταν αφιε­ρω­μένη στο Δωδε­κα­νή­σιο οικο­νο­μο­λόγο και πολι­τικό Ιωάννη Ζίγδη και πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την 1η Μαρτίου, στην αίθουσα Γερου­σίας του Ελλη­νι­κού Κοι­νο­βου­λίου.

Ο πρό­ε­δρος της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής Δημή­τρης Γάκης, στην εισα­γω­γική ομιλία του, υπο­γράμ­μισε τη σημασία της συνε­δρί­α­σης, που μέσα από την ιστο­ρική ανα­δρομή για την Ενσω­μά­τωση, τη ζωή και την κοι­νο­βου­λευ­τική προ­σφορά του Ιωάννη Ζίγδη στην μετα­πο­λε­μική ανα­συ­γκρό­τηση και ανά­πτυξη της Χώρας, «δίνει μιας πρώτης τάξης ευκαι­ρία να ανα­δει­χθεί η εθνική σημασία, ο ρόλος και η ανα­πτυ­ξιακή προ­ο­πτική της Δωδε­κα­νή­σου».

Στην έναρξη της εκδή­λω­σης, παρου­σιά­στηκε βίντεο – αφιέ­ρωμα στον Ιωάννη Ζίγδη από την εκδή­λωση που έγινε προς τιμήν του από το Δήμο Λινδίων το 2010. Στη συνέ­χεια απηύ­θυ­ναν χαι­ρε­τι­σμούς οι πρώην Πρό­ε­δροι της Βουλής των Ελλήνων, Από­στο­λος Κακλα­μά­νης και Φίλιπ­πος Πετσάλ­νι­κος,, ο υφυ­πουρ­γός Ναυ­τι­λίας και Νησιω­τι­κής Πολι­τι­κής Νεκτά­ριος Σαντο­ρι­νιός, ο Περι­φε­ρειάρ­χης Νοτίου Αιγαίου Γεώρ­γιος Χατζη­μάρ­κος, ο Δήμαρ­χος Ρόδου Φώτιος Χατζη­διά­κος, ο πρό­ε­δρος του Πολι­τι­στι­κού Ιδρύ­μα­τος Δωδε­κα­νή­σου «Κλε­ό­βου­λος ο Λίνδιος» Μηνάς Αλ. Αλε­ξιά­δης, ο Γεώρ­γιος Πισ­σά­κας, ως εκπρό­σω­πος της οικο­γέ­νειας Ζίγδη και ο Σταύρος Καρά­μπε­λας, πρό­ε­δρος της ΕΔΗΚ.

Στην πρώτη ενότητα του κύριου μέρους της συνε­δρί­α­σης – «Ιστο­ρική ανα­δρομή», ο οικο­νο­μο­λό­γος, κοι­νω­νιο­λό­γος και συγ­γρα­φέας Νίκος Κων­στα­ντι­νί­δης, μίλησε για την «προ­σω­πι­κό­τητα και την πολι­τική δια­δρομή του Γιάννη Ζίγδη (1913-1997)». Στη δεύτερη ενότητα με θέμα: «Η πορεία και οι ανα­πτυ­ξια­κές προ­ο­πτι­κές στις Περι­φέ­ρειες. Το παρά­δειγμα της Δωδε­κα­νή­σου», κύριος ομι­λη­τής ήταν ο υφυ­πουρ­γός Οικο­νο­μίας και Ανά­πτυ­ξης Στέρ­γιος Πιτσιόρ­λας, που ανέ­πτυξε τις «επεν­δυ­τι­κές δυνα­τό­τη­τες και τις προ­ο­πτι­κές της ελλη­νι­κής οικο­νο­μίας στο σύγ­χρονο διεθνές περι­βάλ­λον». Η συζή­τηση ολο­κλη­ρώ­θηκε με τις τοπο­θε­τή­σεις των εκπρο­σώ­πων των Κοι­νο­βου­λευ­τι­κών Ομάδων των κομ­μά­των.

Ακο­λου­θούν τα κύρια σημεία της εισα­γω­γι­κής ομιλίας του προ­έ­δρου της Επι­τρο­πής Περι­φε­ρειών της Βουλής, Δημήτρη Γάκη:

«Με αφορμή τη φετινή εορ­τα­στική επέτειο της 7ης Μαρτίου, τώρα, που βρι­σκό­μα­στε σε μια καθο­ρι­στική στιγμή για την Ελλάδα, στη φάση που δημιουρ­γούμε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για ένα νέο απο­κε­ντρω­μένο και βιώσιμο Κράτος, μας δίνεται μιας πρώτης τάξης ευκαι­ρία να προ­βάλ­λουμε μέσα από τη ζωή και την κοι­νο­βου­λευ­τική προ­σφορά του Ιωάννη Ζίγδη στη μετα­πο­λε­μική ανα­συ­γκρό­τηση και ανά­πτυξη της χώρας μας, την εθνική σημασία, το ρόλο και τη μελ­λο­ντική προ­ο­πτική της Δωδε­κα­νή­σου. Να συζη­τή­σουμε με αφορμή την ιστο­ρική αυτή ανα­δρομή τα σύγ­χρονα προ­βλή­ματα, αλλά και τις προ­κλή­σεις της περι­φε­ρεια­κής πολι­τι­κής σήμερα, προ­κει­μέ­νου ν’ αντι­με­τω­πί­σουμε απο­τε­λε­σμα­τικά τις μεγάλες προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος και να δια­σφα­λί­σουμε τις προ­ϋ­πο­θέ­σεις για μια βιώσιμη και κοι­νω­νικά δίκαιη ανά­πτυξη και στη νησιω­τική χώρα. Δια­μορ­φώ­νο­ντας το δικό μας στρα­τη­γικό σχέδιο ανά­πτυ­ξης, αξιο­ποιώ­ντας την ευνοϊκή συγκυ­ρία για την απο­κα­τά­σταση της εμπι­στο­σύ­νης στην προ­ο­πτική της χώρας και επι­κε­ντρώ­νο­ντας σε πολι­τι­κές και ανα­πτυ­ξια­κές στρα­τη­γι­κές που ενι­σχύ­ουν την πραγ­μα­τική κοι­νω­νική και εδαφική συνοχή.

***

Η δια­χρο­νική  προ­σπά­θεια για την ανα­συ­γκρό­τηση της Δωδε­κα­νή­σου

Κυρίες και κύριοι, θέλω να υπο­γραμ­μίσω ότι, τιμώ­ντας σήμερα τον Ιωάννη Ζίγδη, τιμούμε στο πρόσωπό του και τους υπό­λοι­πους κοι­νο­βου­λευ­τι­κούς εκπρο­σώ­πους της Δωδε­κα­νή­σου που δια­κρί­θη­καν στην κεντρική «πολι­τική σκηνή» κατά την κρίσιμη ανα­πτυ­ξιακά και συνάμα συντα­ρα­κτική κοι­νω­νικά εποχή των 10ετιών του 1950-1960, αμέσως μετά την Ενσω­μά­τωση. Θα ανα­φερθώ, χωρίς να θέλω να παρα­βλέψω το ρόλο κανενός από αυτούς που συνέ­βαλ­λαν στην πολι­τική ιστορία της Δωδε­κα­νή­σου, ιδιαί­τερα, στο Ροδίτη Στέλιο Κωτιάδη, βου­λευτή και υπουργό Εμπο­ρι­κής Ναυ­τι­λίας. Ο Κωτιά­δης, δρα­στη­ριο­ποι­ή­θηκε πολι­τικά την ίδια περίοδο με τον Ζίγδη, στην αρχή ήταν μαζί, μετά εκφρά­στη­καν μέσα από δια­φο­ρε­τι­κές πολι­τι­κές παρα­τά­ξεις. Συνέ­δε­σαν όμως και οι δύο αυτές κυρί­αρ­χες  μορφές της Δωδε­κα­νή­σου κατά την πρώτη μετα­πο­λε­μική περίοδο το όνομά τους με την προ­σπά­θεια για την ανα­συ­γκρό­τηση της οικο­νο­μίας της χώρας ο καθένας από τη δική του κοι­νω­νι­κο­πο­λι­τική και τεχνο­κρα­τική αντί­ληψη. Θα μας δοθεί πιστεύω η δυνα­τό­τητα να επα­νέλ­θουμε σε αυτή την υπέροχη και πολι­τικά συγκλο­νι­στική, αλλά και άκρως διδα­κτική, παράλ­ληλη ιστο­ρική πορεία των δύο από τους σημα­ντι­κό­τε­ρους Δωδε­κα­νή­σιους πολι­τι­κούς της πρώτης μετα­πο­λε­μι­κής γενιάς, που συν­δέ­θη­καν με την ουσια­στική Ενσω­μά­τωση της Δωδε­κα­νή­σου. Καθι­στώ­ντας τις αλή­θειες του παρελ­θό­ντος σύμμαχο απέ­να­ντι σε ένα δύσκολο μέλλον».

Συνο­ψί­ζο­ντας τα απο­τε­λέ­σματα της συνε­δρί­α­σης της Επι­τρο­πής, ο Δημή­τρης Γάκης τόνισε: «Σήμερα, κάναμε μια εκπλη­κτική δια­δρομή στην πορεία της μετα­πο­λε­μι­κής ανα­συ­γκρό­τη­σης της οικο­νο­μίας της χώρας μέσα από τον βίο, την κοι­νο­βου­λευ­τική, επι­στη­μο­νική και πολι­τική προ­σφορά μιας σημα­ντι­κής και πολυ­σχι­δούς προ­σω­πι­κό­τη­τας της Δωδε­κα­νή­σου, τον Ιωάννη Ζίγδη. Με αυτή την πολύ ενδια­φέ­ρουσα συζή­τηση ανα­δεί­χθη­καν πολύ­τιμα ιστο­ρικά στοι­χεία και σημα­ντικά διδάγ­ματα για τα προ­βλή­ματα και τις αγωνίες του λαού μας καθώς επίσης και τα επι­τεύγ­ματα και οι ανα­πτυ­ξια­κές δυνα­τό­τη­τες της Δωδε­κα­νή­σου.

Αξίζει στους Δωδε­κα­νή­σιους να βλέ­πουμε το μέλλον με σιγου­ριά και ελπίδα και μόνο ενω­μέ­νοι μπο­ρούμε να το κάνουμε αυτό πραγ­μα­τι­κό­τητα.

Δεν μας ται­ριά­ζει ούτε ο στόχος (σύγκλι­σης) «Ένα» ούτε ο στόχος «Δύο». Μας ται­ριά­ζει ο Στόχος!»