Σακελλαροπούλου: Το τραύμα που αφήνει η δολοφονία του Άλκη στην κοινωνία θα παραμείνει ανοιχτό όσο ευνοείται η οπαδική εξαλλοσύνη

Με μια ανάρ­τηση στα social media, η Πρό­ε­δρος της Δημο­κρα­τίας, Κατε­ρίνα Σακελ­λα­ρο­πού­λου παίρνει θέση για τη δολο­φο­νία του 19χρονου Άλκη στην Θεσ­σα­λο­νίκη. Η κα Σακελ­λα­ρο­πού­λου μεταξύ άλλων ανα­φέ­ρει ότι το τραύμα που προ­κα­λεί στην κοι­νω­νία η δολο­φο­νία ενός νέου μόλις 19 ετών θα παρα­μεί­νει ανοικτό όσο ευνο­εί­ται η οπαδική εξαλ­λο­σύνη και ο χου­λι­γκα­νι­σμός και όσο καλ­λιερ­γεί­ται ως δείγμα ανδρι­σμού η βαρ­βα­ρό­τητα και η βία εντός και εκτός γηπέδων.

Όλη η ανάρ­τηση της Προ­έ­δρου της Δημο­κρα­τίας

«Ό,τι κι αν αισθαν­θεί κανείς για τη δολο­φο­νία ενός νέου μόλις δεκα­εν­νέα ετών στη Θεσ­σα­λο­νίκη επειδή η ομάδα του δεν άρεσε στους σφα­για­στές του, απο­τρο­πια­σμό, θλίψη, οργή, όσο κι αν στα λόγια το έγκλημα θα καταγ­γελ­θεί και η τιμωρία των ενόχων θα απαι­τη­θεί, το τραύμα που προ­κα­λεί στην κοι­νω­νία μια τέτοια πράξη θα παρα­μεί­νει ανοιχτό όσο ευνο­εί­ται η οπαδική εξαλ­λο­σύνη και ο χου­λι­γκα­νι­σμός και, κυρίως, όσο καλ­λιερ­γεί­ται ως δείγμα ανδρι­σμού η βαρ­βα­ρό­τητα και η βία εντός και εκτός γηπέδων.

Το αδια­νό­ητο συμβάν στους δρόμους της συμπρω­τεύ­ου­σας επα­να­φέ­ρει, με τον πιο τραγικό τρόπο, τα ανη­συ­χη­τικά ερω­τή­ματα ενός, δυστυ­χώς, δια­χρο­νι­κού φαι­νο­μέ­νου: πώς επι­τρέ­ψαμε να μετα­τρα­πεί ο χώρος του ποδο­σφαί­ρου και του αθλη­τι­σμού γενι­κό­τερα σε πεδίο εκδή­λω­σης του πιο ακραίου μίσους, των πιο βάναυ­σων, πρω­τό­γο­νων ενστί­κτων; Πώς ανε­χό­μα­στε να γίνο­νται οι δρόμοι, τα πάρκα, οι πλα­τείες μας σκηνικό βιαιο­τή­των ανάμεσα σε αντί­πα­λες συμ­μο­ρίες, θέτο­ντας σε κίνδυνο την ασφά­λεια των πολιτών;

Και, το πιο σημα­ντικό όλων: μέσα από ποιες δια­δι­κα­σίες κατέ­ληξε να γίνει η βία ο μόνος τρόπος έκφρα­σης μιας μερίδας νέων με προ­βλή­ματα κοι­νω­νι­κής ένταξης, αισθή­ματα περι­θω­ριο­ποί­η­σης, αντι­λή­ψεις ακραίου αρνη­τι­σμού, φόβους για ένα ακυ­ρω­μένο μέλλον; Οφεί­λουμε όλοι να σκε­φτούμε και να δρά­σουμε σήμερα κιόλας, χωρίς καθυ­στέ­ρηση. Ας μη γίνει η κτη­νω­δία που εκτυ­λί­χθηκε στη Θεσ­σα­λο­νίκη, και που στοί­χισε τη ζωή ενός νέου και τον τραυ­μα­τι­σμό άλλων δύο, ένα ακόμη επει­σό­διο στην προϊ­ούσα μετα­τροπή της κοι­νω­νι­κής ζωής σε αρένα αντι­πα­λο­τή­των, μισαλ­λο­δο­ξίας, εχθρο­πά­θειας, και, εν τέλει, φονικής απαν­θρω­πιάς».