«Οι μισθοί καθορίζονται με συλλογικές συμβάσεις»

Ως μια θετική (εν μέρει) εξέλιξη χαρα­κτή­ρισε με δηλώ­σεις του προς την «δ» την ανα­κοί­νωση της κυβέρ­νη­σης σχετικά με τον κατώ­τατο μισθό ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ κ. Σάββας Χατζη­σά­βας. Δεν έκρυψε όμως τις επι­φυ­λά­ξεις του για το πόσο επη­ρε­ά­ζο­νται όλα από την υπερ-φορολόγηση.

«Είναι μια κατ’ αρχήν θετική εξέλιξη για όλους. Από την μία αυξά­νε­ται ο κατώ­τα­τος μισθός και από την άλλη, καταρ­γεί­ται η απα­ρά­δε­κτη ρύθμιση που υπήρχε για τους νέους κάτω των 24 ετών, να αμεί­βο­νται λιγό­τερο –αυτό που έλεγαν ‘υπο-κατώτατο’ μισθό.

Αυτό απο­τε­λούσε μια απα­ρά­δε­κτη, ρατσι­στική αντι­με­τώ­πιση των νέων ανθρώ­πων που έβγαι­ναν στην αγορά εργα­σίας και αμεί­βο­νταν με 32% λιγό­τερο από ό,τι οι υπό­λοι­ποι. Ωστόσο, υπάρχει μια κριτική επί του θέματος. Πριν από την κρίση, ο κατώ­τα­τος μισθός είχε οριστεί στα 751 ευρώ και η κυβέρ­νηση είχε δεσμευ­τεί να τον επα­να­φέ­ρει στα ίδια επίπεδα ενώ σήμερα, δηλώνει άλλα. Είναι απα­ρά­δε­κτο αυτό που συμ­βαί­νει.

Το κράτος, διά της υπουρ­γού Εργα­σίας έρχεται να καθο­ρί­σει τους κατώ­τα­τους μισθούς.

Οι μισθοί καθο­ρί­ζο­νται με συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις ανάμεσα στους εργο­δό­τες και στους εργα­ζό­με­νους και δεν μπορεί να παρεμ­βαί­νει σε αυτή την δια­δι­κα­σία. Αυτή όμως η κυβέρ­νηση συνε­χί­ζει να εφαρ­μό­ζει αυτή την πολι­τική, σε αυτό το κομμάτι. Με την ίδια λογική που μείωσαν τους μισθούς και οι προη­γού­με­νες κυβερ­νή­σεις, είναι εύκολο να γίνει και στο μέλλον. Κατά την άποψή μου, πρέπει να αφεθούν ελεύ­θε­ροι οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι, τα συν­δι­κάτα και οι εργο­δο­τι­κές οργα­νώ­σεις, να συμ­φω­νή­σουν και να καθο­ρί­ζουν με τις συλ­λο­γι­κές συμ­βά­σεις, τους κατώ­τα­τους μισθούς» όπως είπε ο κ. Χατζη­σάβ­βας.

Πρό­σθεσε μάλιστα, πως εάν η πρό­βλεψη ότι το 2020, θα μειωθεί το όριο για το αφο­ρο­λό­γητο (από τα 9.800 ευρώ που είναι τώρα να πάει στα 5.500 ευρώ) αυτή η αύξηση θα εξα­νε­μι­στεί σε φόρους.

«Συνεπώς εάν σημειω­θεί έστω και μία θετική εξέλιξη, του­λά­χι­στον θα πρέπει να βρεθεί ένας πιο δίκαιος τρόπος για την φορο­λό­γηση. Εάν η κυβέρ­νηση, μας δώσει έστω κι ένα ευρώ παρα­πάνω, το σίγουρο είναι ότι θα το χάσουμε λόγω υπερ-φορολόγησης.

Να σας δώσω ένα παρά­δειγμα: εάν μας δώσουν μία αύξηση 11% και ο φόρος (που ήδη αδυ­να­τούν να πλη­ρώ­σουν) είναι της τάξης του 22%… είναι άνευ αντι­κει­μέ­νου και έχει επι­κοι­νω­νιακό χαρα­κτήρα. Ελπί­ζουμε να συμπλη­ρω­θεί –έστω- αυτή η… ‘κουτσή’ ρύθμιση με την κατάρ­γηση αυτής της πρό­βλε­ψης για μείωση του αφο­ρο­λό­γη­του», τόνισε ο πρό­ε­δρος του ΕΚΡ.

Η αγορά εργα­σίας στην Ρόδο

Ερω­τη­θείς για την εικόνα της αγοράς εργα­σίας στην Ρόδο, όπως δια­μορ­φώ­θηκε το 2018, ο κ. Χατζη­σάβ­βας δήλωσε: «Εάν μετρή­σουμε την κατά­σταση με βάση τους αριθ­μούς στον Του­ρι­σμό, σαφέ­στατα είμαστε όλοι ευχα­ρι­στη­μέ­νοι. Υπό την έννοια πως ο κόσμος που ήθελε να απα­σχο­λη­θεί ή να βρει μια δουλειά, απορ­ρο­φή­θηκε εύκολα στην αγορά εργα­σίας. Αυτό όμως που πρέπει να επι­ση­μά­νουμε είναι το γεγονός πως πάρα πολύς κόσμος που δεν έχει ως κύριο αντι­κεί­μενο τον Του­ρι­σμό, βρίσκει διέξοδο σε αυτό τον τομέα. Δυστυ­χώς, χιλιά­δες νέοι στην Ρόδο, είτε είναι άνεργοι και δεν εμφα­νί­ζο­νται πουθενά (σε καμία κατά­σταση με στοι­χεία, σε σχολές, στον ΟΑΕΔ κ.λπ.) και δεν ‘υπάρχουν’ για το σύστημα, είτε μετα­να­στεύ­ουν αλλού.

Νομίζω πως κανο­νικά, δεν μπο­ρούμε να είμαστε ευχα­ρι­στη­μέ­νοι, καθώς δεν υπάρ­χουν μόνιμες εργα­σίες, δεν είναι καλοί οι μισθοί για να μπο­ρέ­σει κάποιος να συντη­ρή­σει οικο­γέ­νεια ενώ έχει κατα­στρα­φεί η παρα­γω­γική δομή της περιο­χής μας (μικρές βιο­τε­χνίες, βιο­μη­χα­νικά προ­ϊ­ό­ντα κ.λπ.) και ο πρω­το­γε­νής τομέας δεν είναι σε υψηλά επίπεδα. Συνεπώς, αυτή η μονο­καλ­λιέρ­γεια του Του­ρι­σμού έχει τα θετικά της στοι­χεία αλλά δεν μας ικα­νο­ποιεί απόλυτα» όπως τόνισε.