ΟΗΕ υπέρ της Ελλάδας για το προσφυγικό: Στο «ναδίρ» η ΕΕ, έχει χαθεί η κοινή λογική

Ο ειδικός εκπρό­σω­πος του γενικού γραμ­μα­τέα του ΟΗΕ για τη μετα­νά­στευση, Πίτερ Σάδερ­λαντ, με άρθρο του στον βρε­τα­νικό Observer, εξα­πο­λύει επίθεση στην ΕΕ για τον τρόπο που δια­χει­ρί­ζε­ται το προ­σφυ­γικό σημειώ­νο­ντας πως «κινεί­ται προς την διάλυση» μέσω ενός «αυτο-προκαλούμενου πανικού που έχει παρα­λύ­σει την κοινή λογική της».

Σχετικά με τις ανα­φο­ρές ορι­σμέ­νων ευρω­παίων για ενδε­χό­μενη έξοδο της Ελλάδας από τη ζώνη Σένγκεν, σημειώ­νει πως με αυτές τις προ­τά­σεις η συζή­τηση για το προ­σφυ­γικό στην Ευρώπη έφτασε σε νέο «ναδίρ». Όπως υπο­γραμ­μί­ζει η ιδέα είναι απάν­θρωπη και απο­τε­λεί μεγάλη παρα­βί­αση των βασικών ευρω­παϊ­κών αρχών. «Επίσης, η πρόταση αυτή είναι πολύ πιο δαπα­νηρή από την εναλ­λα­κτική της, δηλαδή μία πραγ­μα­τικά κοινή ευρω­παϊκή πολι­τική που θα αντι­με­τω­πί­σει το χάος της περ­σι­νής χρονιάς», προ­σθέ­τει.

Το κόστος της αύξησης των συνο­ρια­κών ελέγχων και των ελέγχων σε αερο­δρό­μια και λιμάνια από τη διάλυση της Σένγκεν θα είναι πολύ μεγα­λύ­τερο, οικο­νο­μικά αλλά και πολι­τικά, από τη δημιουρ­γία κοινής συνο­ριο­φυ­λα­κής και Ακτο­φυ­λα­κής, καθώς και μίας ευρω­παϊ­κής υπη­ρε­σίας Ασύλου. Τα κράτη μέλη της ΕΕ απέ­τυ­χαν να στεί­λουν στην Ελλάδα προ­σω­πικό και πλοία και οι συνο­ρια­κοί έλεγχοι έρχο­νται ως μια αυτο­εκ­πλη­ρού­μενη προ­φη­τεία, τονίζει.

Ακόμη, ο Πίτερ Σάδερ­λαντ καταγ­γέλ­λει πως οι χώρες μέλη της ΕΕ, αλλά και η διεθνής κοι­νό­τητα απέ­τυ­χαν να προ­σφέ­ρουν τη χρη­μα­το­δό­τηση που ζητούσε ο ΟΗΕ για τη φιλο­ξε­νία και την εκπαί­δευση των προ­σφύ­γων, γεγονός που ανά­γκασε χιλιά­δες πρό­σφυ­γες να δώσουν τις οικο­νο­μίες τους σε δια­κι­νη­τές σε μια προ­σπά­θεια να φτάσουν στην Ευρώπη. «Ακριβώς αυτό θα κάναμε όλοι αν ήμασταν στη θέση τους», επι­ση­μαί­νει.

Ο Σάδερ­λαντ καλεί την ΕΕ να ελέγξει το χάος στη Μεσό­γειο, ανα­φέ­ρο­ντας τρεις κινή­σεις που πρέπει να γίνουν:

Να δοθεί η δυνα­τό­τητα στους πρό­σφυ­γες που βρί­σκο­νται σε χώρες πρώτης γραμμής να ζουν, εργά­ζο­νται και να πηγαί­νουν σχολείο σε αυτές. Να βοη­θή­σουν οι κυβερ­νή­σεις και ο ιδιω­τι­κός τομέας στη δημιουρ­γία θέσεων εργα­σίας τόσο για τους πρό­σφυ­γες, όσο και για τους πολίτες των χωρών αυτών, μέσω επεν­δύ­σεων και εμπο­ρίου.

Να συμ­φω­νή­σουν τα κράτη-μέλη της ΕΕ να δεχθούν αρκετές εκα­το­ντά­δες χιλιά­δες πρό­σφυ­γες από την περιοχή μέσω ασφαλών οδών. Οι πρό­σφυ­γες θα μετα­φερ­θούν σε κοι­νό­τη­τες που θα μπορούν να τους φιλο­ξε­νή­σουν. Ο Σάδερ­λαντ σημειώ­νει ότι εάν αυτό δεν γίνει τότε θα απο­ξε­νω­θούν οι χώρες που σηκώ­νουν το μεγα­λύ­τερο βάρος

Τα κράτη-μέλη πρέπει να επι­κε­ντρω­θούν στη δημιουρ­γία κοινής συνο­ριο­φυ­λα­κής, Ακτο­φυ­λα­κής και υπη­ρε­σίας αιτη­μά­των Ασύλου, «αντί να επι­στρέ­ψει στην εποχή του Τείχους του Βερο­λί­νου

Ο Πίτερ Σάδερ­λαντ κατα­λή­γει: «Η ΕΕ κινεί­ται προς την διάλυση, κάτι που δεν οφεί­λε­ται σε κάποιο ανυ­πέρ­βλητο εμπόδιο ή σε μία εξω­τε­ρική δύναμη. Ενδίδει σε έναν αυτο-προκαλούμενο πανικό που έχει παρα­λύ­σει την κοινή λογική της. Είναι καιρός να στα­μα­τή­σουμε τον εφιάλτη».