Κρεμαστινός προς Πολάκη: «Δεν σας ζητώ να κάνετε νεκρανάσταση. Απλώς να αντιληφθείτε την κατάσταση»

Συζή­τηση Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης για Καρ­διο­λο­γική Κλινική του Νοσο­κο­μείου Ρόδου

Σε έντο­νους τόνους διε­ξή­χθη η συζή­τηση της Επί­και­ρης Ερώ­τη­σης του Αντι­προ­έ­δρου της Βουλής βου­λευτή Δωδε­κα­νή­σου Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού προς τον Ανα­πλη­ρωτή Υπουργό Υγείας Παύλο Πολάκη. Ο Δ. Κρε­μα­στι­νός τόνισε προς τον Υπουργό Υγείας την άκρως επεί­γουσα κατά­σταση στην οποία έχει περιέλ­θει η Καρ­διο­λο­γική Κλινική του Νοσο­κο­μείου Ρόδου, σε σημείο να υπάρχει κίν­δυ­νος για την ανθρώ­πινη ζωή, και τον κάλεσε να πράξει τα δέοντα προτού να είναι αργά. Ο Υπουρ­γός δήλωσε θεσμική άγνοια για το ζήτημα, το οποίο σχεδόν αμφι­σβή­τησε, και περιο­ρί­στηκε στην απα­ρίθ­μηση μελ­λο­ντι­κών θέσεων γιατρών γενικώς, λέγο­ντας ταυ­τό­χρονα ότι το Νοσο­κο­μείο Ρόδου θα ενι­σχυ­θεί οικο­νο­μικά και με προ­σω­πικό τη χρονιά που έρχεται αλλά χωρίς να δεσμευ­θεί για το φλέγον ζήτημα της Καρ­διο­λο­γι­κής Κλι­νι­κής.

Επί της τοπο­θέ­τη­σης του Υπουρ­γού, ο Αντι­πρό­ε­δρος της Βουλής Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός, απά­ντησε χαρα­κτη­ρι­στικά:

«Εγώ δεν θα κοίταγα καθόλου αριθ­μούς, αν ήμουν στη θέση σας. Δεν θα ρώταγα καν την ΥΠΕ. Θα πήγαινα αύριο το πρωί στη Ρόδο να ρωτήσω αυτόν τον γιατρό αν είναι σωστό ότι κατέ­φυγε στον εισαγ­γε­λέα, για να του πει να τον προ­φυ­λά­ξει, γιατί πεθαί­νουν οι άρρω­στοι. Εγώ αυτό θα έκανα.»

Ανα­λυ­τικά, η ομιλία του Δημήτρη Κρε­μα­στι­νού είχε ως εξής:

«Κύριε Πρόεδρε, πρέπει να σας πω ότι είναι η πρώτη ερώτηση που κάνω –αν δεν κάνω λάθος- από τότε που υπήρξα Υπουρ­γός Υγείας, για την υγεία στο Κοι­νο­βού­λιο. Αυτό το λέω για να δείξω πόσο γνωρίζω -και υπεύ­θυνα γνωρίζω- τα προ­βλή­ματα της υγείας και μάλιστα αυτές τις δύσκο­λες μέρες που περνάει η χώρα.

Δεν θα πω αριθ­μούς, γιατί όταν λες αριθ­μούς, σου λένε άλλους αριθ­μούς και ο κόσμος δεν κατα­λα­βαί­νει. Θα πω, όμως, ότι ο επι­κε­φα­λής του Νοσο­κο­μείου, Πρό­ε­δρος της Επι­στη­μο­νι­κής Επι­τρο­πής, μου είπε ότι κατέ­φυγε στον Εισαγ­γε­λέα Ρόδου με το αιτιο­λο­γικό ότι κιν­δυ­νεύ­ουν ανθρώ­πι­νες ζωές και τούτο διότι έχουν φύγει πάρα πολλοί γιατροί και νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό και γι’ αυτό δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει. Αυτή ήταν η επίσημη αιτιο­λο­γία.

Εδώ έχω πολλά στοι­χεία πάνω σε αυτό το θέμα, δηλαδή αριθ­μούς, αλλά οι αριθμοί δεν λύνουν το πρό­βλημα. Εκείνο, όμως, το οποίο είναι σημα­ντικό είναι ότι η Ρόδος και η Δωδε­κά­νη­σος είναι η πιο απο­μα­κρυ­σμένη περιοχή της χώρας. Όταν υπάρχει νοτιάς δεν μπορεί να πλη­σιά­σει τη Ρόδο ούτε αερο­πλάνο ούτε καράβι. Αντι­λαμ­βά­νε­στε τι σημαί­νει απο­κλει­σμός. Και δεν θα μιλήσω για το Καστε­λό­ριζο, το οποίο απέχει επτά ώρες με το καράβι από τη Ρόδο και είναι δίπλα στην Τουρκία. Οι άνθρω­ποι, λοιπόν, όταν έχουν εκεί προ­βλή­ματα υγείας, κατα­φεύ­γουν στην Τουρκία και είναι πάρα πολύ λογικό. Πώς θα γίνει δια­φο­ρε­τικά; Πώς θα αντι­με­τω­πί­σουν τα προ­βλή­ματα της ζωής τους;

Αυτό, λοιπόν, είναι το ερώτημα που κάνω. Και για ποιο λόγο επέλεξα την Καρ­διο­λο­γική Κλινική; Όχι φυσικά λόγω ειδι­κό­τη­τας. Την επέλεξα, διότι πέρυσι λει­τουρ­γούσε με Αιμο­δυ­να­μικό Τμήμα, έκανε αγγειο­πλα­στι­κές. Και τώρα ο Επι­κε­φα­λής του Αιμο­δυ­να­μι­κού λέει ότι «δεν μπορώ πια γιατί έχω μείνει μόνος μου με έναν άλλο γιατρό, ο οποίος παραι­τή­θηκε αυτόν τον μήνα» –την παραί­τησή του την έχω εδώ- «και τον παρα­κά­λεσα να πάρει άδεια ένα μήνα, για να μπορεί ως αδειού­χος να πηγαί­νει και να αντι­με­τω­πί­ζουν τα εμφράγ­ματα».

Η εικόνα αυτή είναι τραγική. Και τρα­γι­κό­τερη δεν γίνεται. Η πρότασή μου, λοιπόν, προς το Υπουρ­γείο είναι -αν έχει- όσα λεφτά δια­θέ­τει για την υγεία, να αντι­με­τω­πί­ζει χωρο­τα­ξικά τα προ­βλή­ματα. Δεν μπορεί, δηλαδή, το Νοσο­κο­μείο Ρόδου, το οποίο κάποτε έλεγαν ότι ήταν το καμάρι του Αιγαίου, σήμερα –έχω την εικόνα εδώ- να έχουν πέσει τα γράμ­ματα, απ’ έξω, όπου λέει «Νοσο­κο­μείο Ρόδου» και να μην έχουν τη δυνα­τό­τητα, την οικο­νο­μική, τη διοι­κη­τική, δεν ξέρω, όλα μαζί. Τον τελευ­ταίο χρόνο συνέ­βη­σαν αυτά. Μην μου πείτε ότι τα γράμ­ματα έπεφταν κάθε χρόνο και από ένα! Αυτά, για να πέσουν, έκαναν έξι μήνες, δέκα μήνες. Η φωτο­γρα­φία είναι εδώ. Το Νοσο­κο­μείο βρί­σκε­ται υπό διάλυση αυτήν τη στιγμή.

Και τα ερω­τή­ματα τα οποία προ­κύ­πτουν, κύριε Πρόεδρε, είναι:

Πρώτον, τι προ­τί­θε­ται να κάνει το Υπουρ­γείο για να το βάλει σε προ­τε­ραιό­τητα.

Δεύ­τε­ρον, τι προ­τί­θε­ται να κάνει για να αντι­με­τω­πί­σει τα οξύτατα προ­βλή­ματα τώρα των αριθμών.

Και το τρίτο, είναι να μην εκτί­θε­ται η χώρα. Διότι αντι­λαμ­βά­νε­στε τι θα γίνει, όταν έρθει ένας επώ­νυ­μος στη Ρόδο και πάθει ένα έμφραγμα και τον πάνε στην απέ­να­ντι χώρα, γιατί φυσικά δεν μπορούν να τον πάνε πουθενά αλλού. Είναι, δηλαδή, πρό­βλημα τερά­στιο. Όχι μόνο τοπικό, αλλά εκθέτει και την ίδια τη χώρα.

Γι’ αυτό, λοιπόν, επέλεξα να κάνω αυτήν την ερώτηση σήμερα, βλέ­πο­ντας το θέμα από τελείως άλλη σκοπιά.»

Μετά την κατ’ ουσίαν αμφι­σβή­τηση του θέματος εκ μέρους του Υπουρ­γού, ο Δ. Κρε­μα­στι­νός επα­νήλθε σε πιο έντονο τόνο, λέγο­ντας:

«Δηλαδή, από ό,τι κατά­λαβα, λέτε ότι εγώ που δεν έκανα ποτέ ερώτηση στο Υπουρ­γείο Υγείας ήρθα σήμερα εδώ, για να παρα­στήσω τον έξυπνο χωρίς να υπάρχει πρό­βλημα;

Σήμερα το πρωί με πήρε ο πρώην Δήμαρ­χος Καλύ­μνου να μου πει ότι μια συνά­δελ­φος γιατρός με εγκε­φα­λικό έψαχνε να βρει Μονάδα να την μετα­φέ­ρουν από την Κάλυμνο. Δεν ξέρω αν έφτασε στο Υπουρ­γείο αυτή η είδηση. Εν πάση περι­πτώ­σει, της είπαν -και μου είπε και εμένα το ΕΚΑΒ- ότι έχει 53 ή 52 σε λίστα ανα­μο­νής για Μονάδες. Αυτό έγινε στην Κάλυμνο σήμερα το πρωί.

Εγώ δεν θα κοίταγα καθόλου αριθ­μούς, αν ήμουν στη θέση σας. Δεν θα ρώταγα καν την ΥΠΕ. Θα πήγαινα αύριο το πρωί στη Ρόδο να ρωτήσω αυτόν τον γιατρό αν είναι σωστό ότι κατέ­φυγε στον εισαγ­γε­λέα, για να του πει να τον προ­φυ­λά­ξει, γιατί πεθαί­νουν οι άρρω­στοι. Εγώ αυτό θα έκανα. Θα παρέ­καμ­πτα την ΥΠΕ και θα την έδιωχνα μετά, εάν το δια­πι­στώ­νατε φυσικά. Εάν όχι, εγώ δεν έχω καμία διάθεση να έρχομαι εδώ και να παρι­στάνω τον δια­μαρ­τυ­ρό­μενο.

Τα πράγ­ματα είναι σοβαρά και είναι τόσο σοβαρά που σας τα είπα χωρίς να πω κανέναν αριθμό, γιατί ξέρω ότι, αν σας πω τρία, θα μου πείτε τέσσερα, αν σας πω πέντε θα μου πείτε έξι και μέχρι το πρωί θα συζη­τάμε για αριθ­μούς.

Σας λέω, λοιπόν, ότι τα πράγ­ματα είναι σοβα­ρό­τατα κι όχι σοβαρά. Δεν πιστεύω ότι είναι δυνατόν να με παρα­πλά­νη­σαν οι γιατροί. Γιατί με τους για­τρούς μίλησα. Πηγαί­νετε εσείς στο νοσο­κο­μείο της Ρόδου αύριο το πρωί να το δείτε. Αύριο, πάρτε το αερο­πλάνο να πάτε. Και μετά χαράς να μου πείτε ότι με παρα­πλά­νη­σαν οι γιατροί. Δεν ήρθα εδώ για να παρι­στάνω τον έξυπνο. Απορώ, δηλαδή, πώς μου το λέτε.

Έχω, λοιπόν, την ίδια αγωνία που έχετε κι εσείς και γι’ αυτό σας είπα ότι σας συμ­βου­λεύω – αν θέλετε και με την πείρα μου ακόμα- ότι θα έβαζα τις περιο­χές που είναι πιο απο­μα­κρυ­σμέ­νες σε πρώτη προ­τε­ραιό­τητα, σε νοση­λευ­τικό προ­σω­πικό, σε ιατρικό προ­σω­πικό, σε οτι­δή­ποτε, γιατί αυτό χρειά­ζε­ται σήμερα η χώρα. Είναι δύσκο­λες στιγμές. Είναι κακά τα οικο­νο­μικά. Τα γνωρίζω. Δεν σας λέω να κάνετε νεκρα­νά­σταση. Δεν μπο­ρείτε να την κάνετε. Το να αντι­λη­φθείτε, όμως, πού πραγ­μα­τικά βρι­σκό­μα­στε, το απαι­τούμε.

Θα έλεγα, κύριε Πρόεδρε, αν μου δίνετε τον χρόνο, ότι τα προ­βλή­ματα της υγείας είναι τερά­στια. Εγώ ως Υπουρ­γός είχα κάνει νόμο, τον οποίο μπο­ρείτε να επα­να­φέ­ρετε, όπου απα­γό­ρευα τη δια­φή­μιση των προ­ϊ­ό­ντων υγείας, δηλαδή κλι­νι­κών, γιατρών κλπ.. Ο νόμος αυτός έχει περάσει στην αιω­νιό­τητα, έχει καταρ­γη­θεί. Και βλέπω στις εφη­με­ρί­δες ότι γίνο­νται προ­σφο­ρές από συγκρο­τή­ματα, από κάρτες υγείας, σε εκα­τομ­μύ­ρια ανθρώ­πους που πιστεύ­ουν ότι με αυτόν τον τρόπο εξυ­πη­ρε­τεί­ται η υγεία τους. Ξέρετε κι εσείς, ως συνά­δελ­φος γιατρός, πώς εξυ­πη­ρε­τεί­ται η υγεία μέσω των προ­σφο­ρών της υγείας.

Αυτά είναι τα μεγάλα προ­βλή­ματα της υγείας, τα οποία δεν χρειά­ζο­νται λεφτά, χρειά­ζο­νται, όμως, απο­φα­σι­στι­κό­τητα. Επα­να­φέ­ρετε τους σωστούς νόμους, φτιάξτε δικούς σας και­νούρ­γιους, προ­σθέ­στε τους και προ­χω­ρή­στε, ούτως ώστε να εξα­σφα­λι­στεί ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας απο­τε­λε­σμα­τικό, με τα λεφτά που δια­θέ­τει η χώρα. Διότι, δεν μπο­ρούμε να κάνουμε το εθνικό σύστημα υγείας της Σου­η­δίας, γιατί δεν έχουμε τις οικο­νο­μι­κές δυνα­τό­τη­τες. Μπο­ρούμε, όμως, να κάνουμε ένα Εθνικό Σύστημα Υγείας που να αντα­πο­κρί­νε­ται στις σημε­ρι­νές ανάγκες της χώρας, στην οικο­νο­μική κατά­σταση που βρί­σκε­ται.»

Στο κλεί­σιμο της συζή­τη­σης, ο Δημή­τρης Κρε­μα­στι­νός επα­νέ­λαβε την προ­τροπή του: «Να πάτε να τα δείτε, κύριε Πολάκη, αύριο.» και ο Υπουρ­γός απά­ντησε «Θα πάω.»

© 2016 Microsoft Όροι Προ­στα­σία προ­σω­πι­κών δεδο­μέ­νων και cookies Προ­γραμ­μα­τι­στές Ελλη­νικά