Γ. Tσέλιος: «Η σεζόν που έχουμε μπροστά μας αποτελεί σταυρόλεξο για δυνατούς λύτες»

Κύριε Τσέ­λιο, πώς θα χα­ρα­κτη­ρί­ζα­τε τη σεζόν του 2019 και πώς πι­στεύ­ε­τε ότι θα εξε­λι­χθεί η επό­με­νη;

Η κάθε νέα σεζόν και ιδιαί­τε­ρα αυτή που έχου­με μπρο­στά μας, απο­τε­λεί σταυ­ρό­λε­ξο για δυ­να­τούς λύτες. Το 2020 προ­βλέ­πε­ται μία δύ­σκο­λη χρο­νιά… Τα πρώτα θε­τι­κά μη­νύ­μα­τα μετά την WTM θα έλεγα ότι ήταν πε­ρισ­σό­τε­ρο πο­λι­τι­κά, παρά τε­χνο­κρα­τι­κά. Τρεις εβδο­μά­δες μετά την έκ­θε­ση του Λον­δί­νου, οι πρώ­τες θε­τι­κές εν­δεί­ξεις έχουν ανα­τρα­πεί και έχουν ήδη αρ­νη­τι­κό πρό­ση­μο. Βέ­βαια είναι αρ­κε­τά νωρίς για να εξά­γει κα­νείς ασφα­λή συ­μπε­ρά­σμα­τα. Δια­φαί­νε­ται όμως ότι δεν θα είναι business as usual.

Μετά από συ­νε­χείς προ­σπά­θειες την τε­λευ­ταία δε­κα­ε­τία, η Ρόδος κα­τά­φε­ρε να αυ­ξή­σει τα του­ρι­στι­κά με­γέ­θη και να ξε­πε­ρά­σει κάθε προσ­δο­κία. Βε­βαί­ως βο­ή­θη­σαν και οι γε­ω­πο­λι­τι­κές συ­γκυ­ρί­ες. Βο­ή­θη­σαν όμως και οι επεν­δύ­σεις που έγι­ναν σε νέες και υφι­στά­με­νες μο­νά­δες, καθώς χά­ρι­σαν φρε­σκά­δα στο του­ρι­στι­κό μας προ­ϊ­όν. Πλέον όμως, στις δύ­σκο­λες επο­χές που βιώ­νου­με, αυτή η ισχυ­ρή βάση που χτί­σα­με, τα­λα­ντεύ­ε­ται και θα πρέ­πει να βρε­θεί η ισορ­ρο­πία με­τα­ξύ των προ­σφε­ρό­με­νων με­γε­θών και της αγο­ράς.

Εάν είχε απο­φευ­χθεί η πτώ­χευ­ση του Thomas Cook, και μαζί με αυτό η έν­δει­ξη της κα­τάρ­ρευ­σης του Του­ρι­στι­κού μο­ντέ­λου των Tour Operators, τότε θα εί­χα­με φθά­σει σε θε­τι­κά νού­με­ρα το 2019 και θα μπο­ρού­σα­με να μι­λά­με για μία πραγ­μα­τι­κά καλή σεζόν. Απαι­τεί­ται χρό­νος για να ισορ­ρο­πή­σου­με ξανά και επα­νέλ­θου­με σε νέα πιο στι­βα­ρή βάση. Πρέ­πει να μην ξε­χνά­με ότι επι­χει­ρού­με σε έναν πολύ ευά­λω­το κλάδο και ότι επη­ρε­α­ζό­μα­στε από εξω­γε­νείς πα­ρά­γο­ντες…

Θέλω να επι­κα­λε­στώ την ιδιό­τη­τά σας του επί­τι­μου προ­ξέ­νου Σου­η­δί­ας, Νορ­βη­γί­ας και Δα­νί­ας στη Ρόδο για να ρω­τή­σω γιατί τα νού­με­ρα από αυτές τις αγο­ρές πα­ρου­σιά­ζουν τε­λευ­ταία κά­ποια υστέ­ρη­ση… Πρό­κει­ται για πα­ρα­δο­σια­κά καλές αγο­ρές της Ρόδου. Γιατί πα­ρα­τη­ρεί­ται αυτή η φθί­νου­σα πο­ρεία των αφί­ξε­ων;

Είναι πολλά τα αίτια για την μεί­ω­ση των Σκαν­δι­να­βών του­ρι­στών. Οφεί­λε­ται εν μέρει στο γε­γο­νός ότι οι οι­κο­νο­μί­ες αυτών των χωρών πα­ρου­σιά­ζουν υστέ­ρη­ση σε σύ­γκρι­ση με το πα­ρελ­θόν. Ίσως έχει παί­ξει ρόλο και το με­τα­να­στευ­τι­κό… Κατά την προ­σω­πι­κή μου άποψη, αλ­λά­ζουν οι γε­νιές αλ­λά­ζουν και οι προ­τε­ραιό­τη­τες στην επι­λο­γή των Του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών.

Πρω­τί­στως όμως οι κλι­μα­τι­κές αλ­λα­γές και οι συν­θή­κες που επι­κρα­τούν στις χώρες αυτές έχουν επη­ρε­ά­σει την ψυ­χο­λο­γία και εν τέλει τις χρο­νι­κές επι­λο­γές των δια­κο­πών των Σκαν­δι­να­βών. Πα­λαιό­τε­ρα έκλει­ναν αρ­κε­τά νωρίς τις δια­κο­πές τους, πλέον με την τε­χνο­λο­γία έχουν πλη­θώ­ρα επι­λο­γών και εξε­τά­ζουν της τε­λευ­ταί­ας στιγ­μής τις προ­σφο­ρές στους προ­ο­ρι­σμούς. Από την πλευ­ρά τους οι Tour Operators ζη­τά­νε από πολύ νωρίς κί­νη­τρα με εκ­πτώ­σεις για να ξυ­πνή­σουν την ζή­τη­ση, να το­νώ­σουν την ψυ­χο­λο­γία του κό­σμου και να κά­νουν τον πτη­τι­κό προ­γραμ­μα­τι­σμό τους στους προ­ο­ρι­σμούς. Κάτι που δεν το ζού­σα­με στα προη­γού­με­να χρό­νια. Πρέ­πει να δώ­σου­με έμ­φα­ση στην τε­χνο­λο­γία και με σύγ­χρο­να ερ­γα­λεία προ­ώ­θη­σης, να μπο­ρού­με να αυ­ξή­σου­με την ζή­τη­ση. Κυ­ρί­ως όμως πρέ­πει να ενι­σχύ­σου­με αυτή τη στενή σχέση που έχει η Ρόδος με τους Σκαν­δι­να­βούς, την οποία θε­ω­ρούν ένα ευ­γε­νή, φι­λι­κό προς τις οι­κο­γέ­νειες και πάνω απ’ όλα ασφα­λή προ­ο­ρι­σμό.

Η Αει­φο­ρία απο­τε­λεί τρόπο ζωής για τους Σκαν­δι­να­βούς. Πιέ­ζουν για την εφαρ­μο­γή πρά­σι­νων πρα­κτι­κών;

Αυτό όντως συμ­βαί­νει εδώ και πολλά χρό­νια. Είναι κοι­νω­νί­ες ιδιαί­τε­ρα ευαι­σθη­το­ποι­η­μέ­νες ως προς το πε­ρι­βάλ­λον και τον άν­θρω­πο. Με το κί­νη­μα της Greta Thunberg ίσως να ευαι­σθη­το­ποι­ή­θη­καν όλοι λίγο πε­ρισ­σό­τε­ρο, όπως άλ­λω­στε και όλη η ευ­ρω­παϊ­κή κοι­νω­νία. Μπορώ όμως να ομο­λο­γή­σω ότι τα αντα­να­κλα­στι­κά των ξε­νο­δό­χων είναι γρή­γο­ρα και προ­σαρ­μο­ζό­μα­στε απο­τε­λε­σμα­τι­κά στα νέα δε­δο­μέ­να. Ήδη από το 2010 οι Σκαν­δι­να­βοί κα­τέ­στη­σαν σαφές ότι η αει­φό­ρα και οι οι­κο­λο­γι­κές πρα­κτι­κές στην ξε­νο­δο­χία θα ήταν το next big thing, πράγ­μα το οποίο ζούμε. Φέτος για πα­ρά­δειγ­μα κα­ταρ­γή­σα­με εντε­λώς όλα τα πλα­στι­κά μίας χρή­σης στο ξε­νο­δο­χείο, χρη­σι­μο­ποιώ­ντας απο­κλει­στι­κά βιο­δια­σπώ­με­να, ανα­κυ­κλώ­σι­μα, χάρ­τι­να αντι­κεί­με­να κλπ. Είναι όμως με­γά­λη η κου­βέ­ντα γύρω από την βιώ­σι­μη λει­τουρ­γία ενός ξε­νο­δο­χεί­ου και τις βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές που πρέ­πει να εφαρ­μό­ζο­νται που δεν μπο­ρεί να ανα­λυ­θεί έτσι απλά…

Αφορά όμως η αει­φο­ρία μόνο τα ξε­νο­δο­χεία;

Όντως, μπο­ρεί τα ξε­νο­δο­χεία να έκα­ναν την αρχή, ωστό­σο η βιω­σι­μό­τη­τα δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται μόνο στον κλάδο της φι­λο­ξε­νί­ας, αφορά το σύ­νο­λο της του­ρι­στι­κής αλυ­σί­δας. Πρέ­πει πάνω απ’ όλα να προ­σαρ­μό­ζει ο προ­ο­ρι­σμός βιώ­σι­μες πρα­κτι­κές οι οποί­ες όχι μόνο να είναι ορα­τές αλλά και με­τρή­σι­μες.

Οι κά­τοι­κοι των Σκαν­δι­να­βι­κών χωρών έχουν συ­νη­θί­σει τα υψηλά standards δια­βί­ω­σης τα οποία προσ­δο­κούν να πλη­ροί και ο προ­ο­ρι­σμός των δια­κο­πών τους. Αυτό πρέ­πει να το συ­νει­δη­το­ποι­ή­σου­με, εάν θέ­λου­με να εί­μα­στε αντα­γω­νι­στι­κοί. Πρέ­πει να φτά­σου­με όσο πιο σύ­ντο­μα γί­νε­ται στα πρό­τυ­πα τα δικά τους για να εί­μα­στε συμ­βα­τοί, πράγ­μα δύ­σκο­λο γιατί είναι πολλά αυτά που πρέ­πει να γί­νουν από πλευ­ράς υπο­δο­μών στο νησί μας. Κι επει­δή ακρι­βώς ο δρό­μος προς την αει­φο­ρία είναι δύ­σκο­λος, οφεί­λουν να ενερ­γο­ποι­η­θούν οι το­πι­κές κοι­νω­νί­ες και να συ­νερ­γα­στούν με τους Το­πι­κούς φο­ρείς και την Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση.

Ανα­φερ­θή­κα­τε πριν στα σύγ­χρο­να ερ­γα­λεία προ­ώ­θη­σης… Θα ήθελα να σχο­λιά­σε­τε την προ­βο­λή που έχει ο προ­ο­ρι­σμός. Θε­ω­ρεί­τε πώς είναι επαρ­κής;

Θα έλεγα ότι είναι μη επαρ­κής η προ­βο­λή του νη­σιού. Αντι­κει­με­νι­κά μι­λώ­ντας, υπάρ­χει υστέ­ρη­ση στην προ­ώ­θη­ση και αυτό, επει­δή δεν έχουν ακόμη κα­τα­φέ­ρει οι φο­ρείς να συμ­φω­νή­σου­με ποιος θα είναι ο ορ­γα­νι­σμός που θα δια­χει­ρι­στεί τον προ­ο­ρι­σμό. Δυ­στυ­χώς ο κάθε φο­ρέ­ας λει­τουρ­γεί αυ­τό­νο­μα με βάση τις οι­κο­νο­μι­κές δυ­να­τό­τη­τές του, χωρίς ιδιαι­τέ­ρες συ­νέρ­γειες και χωρίς να βλέ­πει την με­γά­λη ει­κό­να του προ­ο­ρι­σμού.

Είναι όμως με­γά­λη η κου­βέ­ντα αυτή και χρή­ζει με­γά­λης ανά­λυ­σης η δια­χεί­ρι­ση του προ­ο­ρι­σμού. Δυ­στυ­χώς, σε αυτήν την χώρα όπου εμπλέ­κε­ται η πο­λι­τι­κή ισο­πε­δώ­νε­ται το έργο και το όραμα, όπου θα έπρε­πε να είναι ανε­πη­ρέ­α­στο από θε­ά­σεις και συμ­φέ­ρο­ντα. Εάν τε­λι­κά συμ­φω­νή­σουν οι φο­ρείς για το DMO, θα πρέ­πει να εν­νο­ού­με έναν ορ­γα­νι­σμό ανε­ξάρ­τη­το, αυ­τό­νο­μο οι­κο­νο­μι­κά & ανε­πη­ρέ­α­στο από πο­λι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες και συμ­φέ­ρο­ντα. Πρέ­πει λοι­πόν να κα­τα­λά­βουν όλοι και ει­δι­κά οι νέες γε­νιές ότι όταν προ­ο­δεύ­ει ο προ­ο­ρι­σμός, προ­ο­δεύ­ει η κοι­νω­νία, προ­ο­δεύ­ουν και οι επι­χει­ρή­σεις και επω­φε­λού­μα­στε όλοι μαζί. Δεν μπο­ρού­με να εξε­λι­χθού­με ως κοι­νω­νία, εάν ο κα­θέ­νας βλέ­πει το προ­σω­πι­κό του συμ­φέ­ρον και πράτ­τει μόνο με γνώ­μο­να αυτό.

Κύριε Τσέ­λιο, είναι γνω­στή η προ­σφο­ρά σας στην Ένωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου. Πε­ρι­γράψ­τε μας τη δια­δρο­μή σας από το 2011 μέχρι σή­με­ρα… Ποιο ήταν το με­γα­λύ­τε­ρο επί­τευγ­μα όλα αυτά τα χρό­νια;

Απαλ­λά­ξα­με την ΕΞΡ από τις γε­νιές που είχαν ‘’ρίξει άγκυ­ρα’’ με την καλή έν­νοια. Με­τε­ξε­λί­ξα­με την ΕΞΡ από ένα κλει­στό συν­δι­κα­λι­στι­κό σω­μα­τείο σε ένα πιο εξω­στρε­φές κλα­δι­κό όρ­γα­νο. Σε καμία πε­ρί­πτω­ση δεν εί­μα­στε μη­δε­νι­στές αλλά μόνο συ­νε­χι­στές. Χρειά­ζο­νταν νέες ιδέες, μία πιο σύγ­χρο­νη αντί­λη­ψη και ένας πιο μο­ντέρ­νος τρό­πος δρά­σης. Μας εμπι­στεύ­τη­καν τα μέλη να αλ­λά­ξου­με την φι­λο­σο­φία και να κά­νου­με το επό­με­νο βήμα.

Πλέον η ΕΞΡ έχει εξε­λι­χθεί σε ένα κατ’ ουσία συλ­λο­γι­κό, κλα­δι­κό όρ­γα­νο με αντι­προ­σω­πευ­τι­κή συμ­με­το­χή συ­να­δέλ­φων όλων των κα­τη­γο­ριών, όλων των πε­ριο­χών και όλων των ηλι­κιών, από όλη τη Ρόδο. Διευ­ρύ­να­με τη σύν­θε­ση του διοι­κη­τι­κού συμ­βου­λί­ου, δώ­σα­με ελ­πί­δα για το μέλ­λον. Δώ­σα­με το βήμα στην πα­ρα­γω­γι­κή γενιά να ανα­λά­βει τις ευ­θύ­νες της και να υλο­ποι­ή­σει τα όνει­ρά της. Ζή­σα­με αντί­ξο­ες συν­θή­κες, ύφεση, κρίση, αλ­λα­γές κυ­βερ­νή­σε­ων που πο­λέ­μη­σαν την επι­χει­ρη­μα­τι­κό­τη­τα αλλά αντέ­ξα­με. Κυ­ρί­ως όμως δια­τη­ρή­σα­με ζω­ντα­νή τη θε­σμι­κή ακε­ραιό­τη­τα της Ένω­σης και την πα­ρα­δί­δου­με στις επό­με­νες γε­νιές στις σω­στές βά­σεις.

Το άνοιγ­μα της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων σε ένα ευ­ρύ­τε­ρο δείγ­μα συ­να­δέλ­φων, θεωρώ ότι είναι το με­γα­λύ­τε­ρο μας επί­τευγ­μα. Ήταν επι­τα­κτι­κή αυτή η αλ­λα­γή.

Όλο αυτό το έργο που έγινε οφεί­λε­ται πρω­τί­στως στον Αντώ­νη Κα­μπου­ρά­κη, ο οποί­ος ενέ­πνευ­σε όλη την Ομάδα που επέ­λε­ξε να είναι δίπλα του με το όραμά του για αλ­λα­γή. Αι­σθά­νο­μαι τυ­χε­ρός που στά­θη­κα δίπλα του από την αρχή και που δού­λε­ψα μαζί του ώστε να κα­τα­φέ­ρει να γυ­ρί­σει σε­λί­δα η Ένωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου.

Κρα­τή­σα­με τον κλάδο ζω­ντα­νό. Κρα­τή­σα­με το όνομα της Ρόδου ψηλά, συ­νε­χί­ζουν να μας σέ­βο­νται και να μας υπο­λο­γί­ζουν πα­ντού. Όλα αυτά τα πε­τύ­χα­με κλέ­βο­ντας πο­λύ­τι­μο χρόνο από τις δου­λειές μας, τις οι­κο­γέ­νειές μας και τον προ­σω­πι­κό μας χρόνο. Χαί­ρο­μαι λοι­πόν που εμπνεύ­σα­με τις νέες γε­νιές να μας ακο­λου­θή­σουν και αυτό έπρε­πε να κά­νου­με άλ­λω­στε.

Τώρα το πεδίο είναι κα­θα­ρό, οι συν­θή­κες εξαι­ρε­τι­κές για να πα­ρά­γει κα­νείς έργο. Όσο δύ­σκο­λο και αν πα­ρα­μέ­νει το δη­μο­σιο­νο­μι­κό πε­ρι­βάλ­λον, η συ­νερ­γα­σία και η σύ­μπνοια με­τα­ξύ της Το­πι­κής Αυ­το­διοί­κη­σης και των Κλα­δι­κών Φο­ρέ­ων, όπως η ΕΞΡ και το Επι­με­λη­τή­ριο Δω­δε­κα­νή­σου, πάντα θα δη­μιουρ­γεί ευ­και­ρί­ες, τις οποί­ες οφεί­λου­με να προ­σφέ­ρου­με στην κοι­νω­νία, εάν θέ­λου­με να πάμε μπρο­στά.

Δεν μπορώ να μην ανα­φέ­ρω ότι εξα­σφα­λί­σα­με την ερ­γα­σια­κή ει­ρή­νη, υπο­γρά­φο­ντας πρώ­τοι την το­πι­κή κλα­δι­κή συλ­λο­γι­κή σύμ­βα­ση ερ­γα­σί­ας, με το Σω­μα­τείο Ξεν/λήλων Ρόδου σε μία εποχή που τα δι­καιώ­μα­τα των ερ­γα­ζό­με­νων απο­τε­λού­σαν γκρί­ζα ζώνη! Η το­πι­κή μας σύμ­βα­ση λει­τούρ­γη­σε ως οδη­γός και για άλλες Ενώ­σεις σε όλη την Ελ­λά­δα. Οι­κο­δο­μή­σα­με την εμπι­στο­σύ­νη με­τα­ξύ Ερ­γο­δό­τη και Ερ­γα­ζό­με­νου, πράγ­μα θε­με­λιώ­δες για την εύ­ρυθ­μη λει­τουρ­γία του κλά­δου.

Κλεί­νο­ντας, Κύριε Τσέ­λιο, δεν μπορώ να πα­ρα­λεί­ψω να σας ρω­τή­σω εάν θα είστε υπο­ψή­φιος στις εκλο­γές της ΕΞΡ. Θα διεκ­δι­κή­σε­τε την προ­ε­δρία;

Για εμένα ήταν άκρως τι­μη­τι­κή η πρό­τα­ση και η κα­θο­λι­κή απο­δο­χή του κλά­δου να συ­νε­χί­σω το έργο που έχει πα­ρα­χθεί. Έχω απο­φα­σί­σει όμως να κάνω ένα διά­λειμ­μα για κα­θα­ρά προ­σω­πι­κούς λό­γους. Δεν πρό­κει­ται όμως να εγκα­τα­λεί­ψω την Ενωση. Θα είμαι θερ­μός υπο­στη­ρι­κτής και πάντα συ­νο­δοι­πό­ρος στο έργο της. Θέλω να δώσω το βήμα σε νε­ό­τε­ρους αν­θρώ­πους να πο­ρευ­τούν στο πα­ρα­γω­γι­κό τα­ξί­δι συ­νει­σφο­ράς στον κλάδο. Πρέ­πει να έρθει και η σειρά άλλων νέων αν­θρώ­πων. Πρέ­πει πάση θυσία να συ­νε­χι­σθεί αυτό το έργο που πα­ρά­γα­με όλοι μαζί με σο­βα­ρό­τη­τα, πολύ κόπο και δου­λειά. Πρέ­πει, οι νε­ό­τε­ρες γε­νιές που γεν­νή­θη­καν και σμι­λεύ­τη­καν μέσα στον του­ρι­σμό και στα ξε­νο­δο­χεία, και έχουν επι­στη­μο­νι­κό τους πεδίο τον Του­ρι­σμό να απο­κτή­σουν λόγο και ρόλο. Εμείς μέχρι την λήξη της θη­τεί­ας μας θα εί­μα­στε εκεί για να εμπνέ­ου­με. Μελ­λο­ντι­κά, εάν το επι­τρέ­ψουν οι συν­θή­κες, δεν απο­κλείω να ανα­λά­βω και πάλι ενερ­γό ρόλο.