Η ΔΕΥΑ Ρόδου “ανακάλυψε” οφειλές ύψους 8 εκατ. ευρώ… για ποτίσματα σε νησίδες και κόμβους!

Χάθηκε το μέτρο και η λογική • Καταγ­γε­λίες, πρό­στιμα και κατα­σχέ­σεις: μία κωμι­κο­τρα­γική επι­χεί­ρηση αντι­πε­ρι­σπα­σμού που οδηγεί τη Ρόδο στο χείλος του θεσμι­κού χάους

Η ιστορία έχει όλα τα στοι­χεία μιας κακής φάρσας: ένας Δήμος με λογα­ρια­σμούς με δεκάδες κατα­σχέ­σεις, μια δημο­τική επι­χεί­ρηση ύδρευ­σης που απει­λεί­ται με κατάρ­ρευση, όπως λέει, από χρέη και, ως δια μαγείας, “ανα­κα­λύ­πτει” μέσα σε λίγες ώρες οφειλές εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ σε άλλους φορείς, για συν­δέ­σεις νερού που δεν είχαν… ρολόγια εδώ και δεκα­ε­τίες.

Δεν πρό­κει­ται για σενάριο. Πρό­κει­ται για τη θλιβερή πραγ­μα­τι­κό­τητα που εκτυ­λίσ­σε­ται στον Δήμο Ρόδου και τη ΔΕΥΑΡ, με την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου να βρί­σκε­ται στο επί­κε­ντρο μιας επί­θε­σης που έχει περισ­σό­τερο τον χαρα­κτήρα πολι­τι­κού θεάτρου παρά ουσια­στι­κής διεκ­δί­κη­σης.

Κατα­σχέ­σεις, απο­τυ­χίες και η ανα­κά­λυψη της… Τζέρσεϊ

Την ώρα που η ΔΕΥΑ Ρόδου αδυ­να­τεί να εξο­φλή­σει υπο­χρε­ώ­σεις ύψους 6,38 εκα­τομ­μυ­ρίων ευρώ για τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γαδουρά, απο­τυγ­χά­νει να ανα­στεί­λει τις κατα­σχέ­σεις που έχει επι­βά­λει η Περι­φέ­ρεια και βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με επι­βα­ρυ­ντι­κές δικα­στι­κές απο­φά­σεις, θυμάται να επι­βά­λει… πρόστιμα-μαμούθ ύψους 8 εκατ. ευρώ στην ίδια την Περι­φέ­ρεια για ποτί­σματα σε νησίδες και κυκλι­κούς κόμβους!

Η κωμωδία ξεκί­νησε με μια κακο­γραμ­μένη διαρροή το από­γευμα της Τρίτης. Η ΔΕΥΑΡ, βάσει εντολής της Ρυθ­μι­στι­κής Αρχής Απο­βλή­των, Ενέρ­γειας και Υδάτων (ΡΑΑΕΥ), κατη­γο­ρεί την Περι­φέ­ρεια, τον Δήμο, τη ΔΕΡΜ ΑΕ και την ΕΤΑΔ αλλά και άλλους φορείς για χρήση εκα­τομ­μυ­ρίων κυβικών νερού που κατα­γρά­φο­νταν ως απώ­λειες, χωρίς να χρε­ώ­νο­νται. 8 εκατ. ευρώ στην Περι­φέ­ρεια και περίπου 3,5 εκατ. ευρώ στους υπό­λοι­πους.

Σε ένα απο­κο­ρύ­φωμα διοι­κη­τι­κής επι­πο­λαιό­τη­τας, η ΔΕΥΑΡ επι­δί­δει επι­σή­μως πρό­στιμο στην Περι­φέ­ρεια για “υδρο­κλο­πές” σε 38 σημεία – κυρίως σε νησίδες τύπου jersey κατά μήκος του οδικού δικτύου του νησιού. Το ποσό ξεπερνά τα 8 εκατ. ευρώ.

«Για έκαστη των τριάντα οκτώ (38) παρά­νο­μων συν­δέ­σεων υδρο­λη­ψίας, επι­βάλ­λε­ται πρό­στιμο πέντε χιλιά­δων ευρώ (5.000 €), ήτοι συνο­λι­κού ποσού εκατό ενε­νή­ντα χιλιά­δων ευρώ (190.000,00€).

Για το σύνολο των παρα­πάνω παροχών, λαμ­βά­νο­ντας υπόψη τις εκθέ­σεις αυτο­ψιών και τα έγγραφα της Υπη­ρε­σίας Υδάτων και της Υπη­ρε­σίας Υδρο­με­τρη­τών, καθώς και τα έτη κατα­σκευής των σημείων εντο­πι­σμού των παρά­νο­μων συν­δέ­σεων, η ΔΕΥΑ Ρόδου προ­βαί­νει στη βεβαί­ωση συνο­λι­κού ποσού οκτώ εκα­τομ­μυ­ρίων σαράντα έξι χιλιά­δων δια­κο­σίων πενήντα πέντε ευρώ και δέκα επτά λεπτών (8.046.255,17) που αφορά στο σύνολο των κυβικών μέτρων νερού, που εκτι­μή­θη­καν από τις αρμό­διες υπη­ρε­σίες και το οποίο ανέρ­χε­ται στο ύψος των 3.005.288 κ.μ.».

Τι προ­έ­κυψε από τον έλεγχο της… ΔΕΥΑΡ κατά μήκος του οδικού δικτύου:

-Στην Εθνική Οδό, από την πόλη της Ρόδου έως τον κόμβο Κοσκι­νού, εντο­πί­στη­καν πέντε σημεία υδρο­λη­ψίας εντός των νησίδων jersey, τα οποία δια­θέ­τουν υδρο­με­τρη­τές.

-Στο τμήμα μεταξύ Κοσκι­νού και Καλυ­θιών, κατα­γρά­φη­καν πέντε παροχές χωρίς υδρό­με­τρα.

-Από τον κόμβο Καλυ­θιών έως το κέντρο του Φαλη­ρα­κίου, βρέ­θη­καν τρεις ακόμη παροχές χωρίς μέτρηση κατα­νά­λω­σης.

-Δύο ακόμη σημεία χωρίς υδρό­με­τρα εντο­πί­στη­καν από τον κόμβο της Καλυθιών-Φαληρακίου έως τον κόμβο Λαδικού.

-Από το Λαδικό έως τις εγκα­τα­στά­σεις του Γκολφ στο Αφάντου, δύο ακόμη σημεία παρα­μέ­νουν χωρίς μέτρηση.

-Στην περιοχή από το Αφάντου μέχρι τα Κολύ­μπια, έξι ακόμη παροχές εντο­πί­στη­καν χωρίς υδρό­με­τρα.

-Όλοι οι κυκλι­κοί κόμβοι (Αρχαγ­γέ­λου, Χαρα­κιού, Μασ­σά­ρων, Πυλώνας-Καλάθου και Ασκλη­πιού) έχουν παροχές χωρίς κανένα σύστημα κατα­γρα­φής.

-Κατά μήκος της επαρ­χια­κής οδού, από το λιμάνι της Λάρδου έως τα όρια της Λίνδου με τον Δήμο Ρόδου, δύο υδρο­λη­ψίες λει­τουρ­γούν χωρίς μέτρηση – μία εξ αυτών βρί­σκε­ται στην είσοδο των εκκλη­σια­στι­κών κατα­σκη­νώ­σεων.

-Τέλος, από την είσοδο του ξενο­δο­χείου Kiotari Bay έως τον κόμβο για Ασκλη­πιείο, υπάρ­χουν 13 σημεία υδρο­λη­ψίας στις δύο πλευρές του δρόμου, όλα χωρίς υδρό­με­τρα.

Η διοί­κηση της ΔΕΥΑΡ παίζει επι­κοι­νω­νιακό θέατρο

Το δελτίο Τύπου που εξέδωσε η ΔΕΥΑΡ το πρωί της Τετάρ­της είναι υπό­δειγμα ειρω­νείας προς την κοινή λογική. Σε γλώσσα γεμάτη διοι­κη­τικό στόμφο, η επι­χεί­ρηση ισχυ­ρί­ζε­ται πως προ­χώ­ρησε σε πρό­στιμα βάσει κανο­νι­σμών και προ­στα­σίας των υδα­τι­κών πόρων.

Απο­σιωπά, βέβαια, το γεγονός ότι για τις ίδιες παρα­βά­σεις δεν είχε πράξει τίποτε τα προη­γού­μενα 10 ή και 15 χρόνια. Ούτε ότι αυτές οι εγκα­τα­στά­σεις λει­τουρ­γού­σαν με τη σιωπηρή συναί­νεση όλων των δημο­τι­κών και περι­φε­ρεια­κών αρχών.

Και το ερώτημα είναι απλό: Γιατί τώρα; Γιατί ακριβώς τη στιγμή που η Περι­φέ­ρεια πέτυχε να δεσμεύ­σει τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς της ΔΕΥΑΡ και του Δήμου ως εγγυητή για τις ληξι­πρό­θε­σμες οφειλές;

Η απά­ντηση βρί­σκε­ται στον αντι­πε­ρι­σπα­σμό.

Ο Δήμος πλη­ρώ­νει για τη ΔΕΥΑΡ, αλλά απαι­τή­σεις δεν έχει

Το παρά­λογο εντεί­νε­ται όταν θυμηθεί κανείς πως ο Δήμος Ρόδου ήδη πλη­ρώ­νει για τη ΔΕΥΑΡ τερά­στια ποσά. Κάθε χρόνο απο­δί­δει σχεδόν 1 εκατ. ευρώ στο Ταμείο Παρα­κα­τα­θη­κών και Δανείων ως εγγυ­η­τής των δανείων της ΔΕΥΑΡ. Το ποσό αυτό αφαι­ρεί­ται απευ­θείας από τους ΚΑΠ.

Επίσης, πλη­ρώ­νει λογα­ρια­σμούς ΔΕΗ για γεω­τρή­σεις που ανήκουν στη ΔΕΥΑΡ. Θα τα ζητήσει πίσω αυτά τα χρήματα; Ή μήπως θα στείλει κι αυτός τιμο­λό­γιο στην επι­χεί­ρηση ύδρευ­σης για υδρο­κλοπή από… τον εαυτό του;

Αντί για διάλογο, νέα δικό­γραφα και πολι­τικό πείσμα

Το κρίσιμο ερώτημα, όμως, δεν είναι μόνο το οικο­νο­μικό. Είναι βαθύ­τατα θεσμικό. Ο Δήμος και η ΔΕΥΑΡ, αντί να αντα­πο­κρι­θούν στην επίσημη πρό­σκληση του περι­φε­ρειάρχη κ. Γιώργου Χατζη­μάρ­κου για θεσμικό διάλογο, κατέ­θε­σαν νέα δικό­γραφα στο Διοι­κη­τικό Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, γνω­ρί­ζο­ντας ότι οι κατα­σχέ­σεις είχαν ήδη προ­χω­ρή­σει και το ποσό των 1.043.000 ευρώ είχε δεσμευ­τεί.

Αντί να συνεν­νοη­θούν, επι­λέ­γουν τη σύγκρουση.

Πρό­σκληση στην Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης: Ύστατη προ­σπά­θεια ή άλλοθι;

Μέσα σε αυτό το κλίμα έντασης, η ΔΕΥΑΡ απηύ­θυνε και επι­στολή προς την Επι­τροπή Παρα­κο­λού­θη­σης της Προ­γραμ­μα­τι­κής Σύμ­βα­σης για το έργο του φράγ­μα­τος Γαδουρά, προ­τεί­νο­ντας μάλιστα τη συμ­με­τοχή του δημάρ­χου Ρόδου και του περι­φε­ρειάρχη Νοτίου Αιγαίου. Στην επι­στολή ζητά επεί­γουσα σύγκληση με σκοπό την πλήρη δια­λεύ­κανση των δια­φο­ρών και την προ­σκό­μιση κρί­σι­μων εγγρά­φων από τον ανάδοχο και τη Διεύ­θυνση Τεχνι­κών Έργων.

Πρό­κει­ται για κίνηση θεσμικά ορθή, που όμως έρχεται με τερά­στια καθυ­στέ­ρηση και ερω­τή­ματα για τη σκο­πι­μό­τητά της. Είναι ειλι­κρι­νής προ­σπά­θεια δια­λό­γου ή προ­σπά­θεια μετα­τό­πι­σης ευθυνών;

Μια κρίση που βαθαί­νει από την άρνηση

Η ΔΕΥΑΡ βρί­σκε­ται σε οικο­νο­μική ασφυξία. Οι λει­τουρ­γι­κές δαπάνες ξεπερ­νούν τα 17,3 εκατ. ευρώ ετησίως. Οι οφειλές προς τη ΔΕΗ φτάνουν τα 15 εκατ., προς την εφορία και τον ΕΦΚΑ τα 3 εκατ., ενώ πάνω από 17 εκατ. ευρώ απαι­τού­νται για απο­κα­τα­στά­σεις από τη θεο­μη­νία Bora.

Παρόλα αυτά, αντί για λύσεις, κατα­φεύ­γει σε επι­κοι­νω­νιακά τεχνά­σματα. Και το χει­ρό­τερο; Ανα­γνω­ρί­ζει την οφειλή προς την Περι­φέ­ρεια. Έχει υπαχθεί σε ρύθμιση και έχει πλη­ρώ­σει μία δόση.

Οι πράξεις μιλούν από μόνες τους

Η ίδια η απόφαση της ΔΕΥΑΡ να στείλει τιμο­λό­γιο στην Περι­φέ­ρεια για κατα­νά­λωση 3 εκα­τομ­μυ­ρίων κυβικών μέτρων νερού σε νησίδες και κόμβους προ­κα­λεί θυμηδία. Εκτός αν πιστέ­ψουμε ότι οι νησίδες των δρόμων της Ρόδου μετα­τρά­πη­καν ξαφνικά σε καλ­λιερ­γή­σιμα στρέμ­ματα αρα­βο­σί­του.

Η λογική καταρ­ρέει. Η θεσμική σοβα­ρό­τητα επίσης.

Πολι­τικό αδιέ­ξοδο με ηθικό κόστος

Η ΔΕΥΑΡ, ο δήμαρ­χος κ. Κολιά­δης και η δημο­τική αρχή δεν δεί­χνουν να έχουν πολι­τική αυτο­γνω­σία. Αντί να επα­νε­κτι­μή­σουν τα λάθη, να απο­δε­χθούν ευθύνες και να δια­πραγ­μα­τευ­τούν με όρους σοβα­ρό­τη­τας, υιο­θε­τούν στείρα ρητο­ρική ρήξης.

Αρνού­νται τον θεσμικό διάλογο. Παρου­σιά­ζουν κάθε θεσμική πράξη της Περι­φέ­ρειας ως πολι­τική στο­χο­ποί­ηση. Εγκλω­βί­ζο­νται σε ένα παι­χνίδι εντυ­πώ­σεων. Και χάνουν το πραγ­μα­τικό στοί­χημα: τη στα­θε­ρό­τητα της Ρόδου.

Η κοι­νω­νία της Ρόδου δεν αντέχει άλλο αυτή την τοξική πολε­μική. Χρειά­ζε­ται θεσμική ωρι­μό­τητα, υπευ­θυ­νό­τητα και συνερ­γα­σία.

Ο δημό­σιος διά­λο­γος πρέπει να επι­στρέ­ψει σε ρεα­λι­στικό πλαίσιο. Οι θεσμοί να συνερ­γα­στούν. Οι δια­φο­ρές να επι­λυ­θούν χωρίς φαρ­σο­κω­μω­δίες. Και οι πολίτες να δουν απο­τε­λέ­σματα και όχι αντι­πε­ρι­σπα­σμούς.

Η Ρόδος δεν είναι για παι­δι­κές παρα­στά­σεις. Είναι ένα νησί που αξίζει σοβα­ρό­τητα, συνέρ­γεια και υπευ­θυ­νό­τητα. Τίποτε λιγό­τερο.