Χιλιάδες ιδιοκτήτες διατηρητέων δέσμιοι της γραφειοκρατίας! Pοδίτισσα προσφεύγει στα δικαστήρια

Απί­στευτο κι όμως… ελλη­νικό! Σε μαρα­θώ­νιο έχει επι­δο­θεί εδώ και πέντε χρόνια μια ιδιο­κτή­τρια δια­τη­ρη­τέου ακι­νή­του στη Ρόδο αφού έχει μπλέξει στα δαι­δα­λώδη γρα­νά­ζια του ελλη­νι­κού κράτους και πλέον απο­φά­σισε να ακο­λου­θή­σει την νομική οδό, για να κατα­φέ­ρει να απο­δεί­ξει τα αυτο­νό­ητα, ανοί­γο­ντας τον δρόμο πανελ­λα­δικά!

Αν και το ακίνητό της έχει χαρα­κτη­ρι­στεί ως μνημείο αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς, εδώ και πέντε χρόνια έχει γίνει μπαλάκι ανάμεσα στο Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού και την ΔOΥ Ρόδου για να επω­φε­λη­θεί της έκπτω­σης του 60% στον ΕΝΦΙΑ που δικαιού­ται, με βάση την νομο­θε­σία για το δια­τη­ρη­τέο ακίνητό της.

Το πρό­βλημα όμως, για το ελλη­νικό κράτος, είναι ότι το ακίνητο χαρα­κτη­ρί­στηκε δια­τη­ρη­τέο από το τότε ΥΠΕΧΩΔΕ με ΦΕΚ του 1995, το οποίο σήμερα δεν ανα­γνω­ρί­ζε­ται από το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού (!) ούτε από την ΔΟΥ. Ταυ­τό­χρονα όμως, η αξιο­ποί­ηση του ακι­νή­του υπό­κει­ται στις υπο­χρε­ώ­σεις και στους περιο­ρι­σμούς που απορ­ρέ­ουν από τον χαρα­κτη­ρι­σμό του ως δια­τη­ρη­τέου, χωρίς όμως να ισχύουν και τα ευερ­γε­τή­ματα όπως η έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ.

Η ιδιο­κτή­τρια έχει ήδη ανα­θέ­σει την υπόθεσή της σε δικη­γο­ρικό γραφείο των Αθηνών και ανοίγει το δρόμο να ξεκα­θα­ρί­σει το νομικό πλαίσιο σε πανελ­λα­δικό επίπεδο, αφού χιλιά­δες ιδιο­κτή­τες δια­τη­ρη­τέων ακι­νή­των ανά την χώρα, παρα­μέ­νουν δέσμιοι τη γρα­φειο­κρα­τίας αφού το ένα Υπουρ­γείου δεν ανα­γνω­ρί­ζει τις πράξεις του άλλου!

Σύμφωνα με όσα δήλωσε η ίδια στην «δημο­κρα­τική»: «Στα τελευ­ταία χρόνια μαζί με τον ΕΝΦΙΑ φαί­νε­ται να κλη­ρο­νο­μή­σαμε και την δυσκαμ­ψία την δημο­σίων υπη­ρε­σιών, οι οποίες κανο­νικά θα έπρεπε να δεί­χνουν στους δυσα­ρε­στη­μέ­νους πολίτες το φιλικό τους πρόσωπο και όχι να τους ταλαι­πω­ρούν ακόμη περισ­σό­τερο. Αυτό όχι μόνο δεν συμ­βαί­νει, αντί­θετα μάλιστα, οι υπη­ρε­σίες εξα­ντλούν την αυστη­ρό­τητά τους φτά­νο­ντας στα όρια του παρα­λο­γι­σμού και αρνού­νται νομο­θε­τη­μέ­νες εκπτώ­σεις για δυσβά­στα­χτους φόρους».

Ένα τέτοιο παρά­δειγμα κρα­τι­κού παρα­λο­γι­σμού είναι και το ακό­λουθο, όπως το περιέ­γραψε στη «δ» η ιδιο­κτή­τρια: «Είμαι ιδιο­κτή­τρια ακι­νή­του κοντά στο κέντρο της πόλης, το οποίο χαρα­κτη­ρί­στηκε δια­τη­ρη­τέο το 1995, ως μνημείο αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς.

Το ΦΕΚ εκδό­θηκε από το ΥΠΕΧΩΔΕ το οποίο τότε είχε αυτήν την δικαιο­δο­σία.

Όπως είναι γνωστό, τόσο στο ΕΕΤΗΔΕ όσο και στον ΕΝΦΙΑ που το δια­δέ­χτηκε, υπάρχει νομο­θε­τη­μένη έκπτωση 60% καθώς οι ιδιο­κτή­τες πρέπει να είναι σύν­νο­μοι σε αρκε­τούς περιο­ρι­σμούς που συνε­πά­γο­νται του χαρα­κτη­ρι­σμού αυτού.

Προ­χώ­ρησα λοιπόν σε διόρ­θωση του Ε9 μου και ο μαρα­θώ­νιος ξεκινά, όταν η ΔΟΥ Ρόδου μου ζήτησε τα δικαιο­λο­γη­τικά με τα οποία τόλμησα να διεκ­δι­κήσω την έκπτωση. Αρχικά μου ζητή­θηκε βεβαί­ωση από τον αρμόδιο φορέα (άγνωστο ποιον), ο οποίος θα βεβαιώ­νει ότι το ακίνητό μου χαρα­κτη­ρί­ζε­ται ως μνημείο αρχιτεκτoνικής κλη­ρο­νο­μιάς. Να σημειω­θεί εδώ ότι αυτό ακριβώς ανα­γρά­φε­ται και πάνω στο ΦΕΚ. Όμως αυτό δεν είναι αρκετό!

Ο νόμος ο οποίος ορίζει τα μνημεία αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς είναι ο 3028/2002, δηλαδή μετα­γε­νέ­στε­ρος του ΦΕΚ χαρα­κτη­ρι­σμού. Πρό­βλημα! Ποιος είναι λοιπόν αρμό­διος να μας βεβαιώ­σει ότι τα δια­τη­ρη­τέα που χαρα­κτη­ρί­στη­καν από το ΥΠΕΧΩΔΕ είναι ή δεν είναι μνημεία αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς; Η ΔΟΥ φυσικά δηλώνει αναρ­μό­δια καθώς δεν έχει τεχνική υπη­ρε­σία… Δεν εξέδωσε όμως και καμία οδηγία σχετικά με δια­τη­ρη­τέα που εξαι­ρού­νται»!

Όπως εξηγεί, κατέ­φυγε μέσω της πλη­ρε­ξού­σιας δικη­γό­ρου της, στο Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού, που την ενη­μέ­ρωσε ότι ουδέ­ποτε έχει εκδώσει τέτοιου είδους βεβαί­ωση για φορο­λο­γική χρήση.

Σημειώ­νε­ται ότι τα αντί­στοιχα τμήματα του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού, πάλι δήλωσαν… αναρ­μό­δια καθώς δεν αντι­κα­θι­στούν το ΥΠΕΧΩΔΕ.

Ενη­μέ­ρωσε ξανά την ΔΟY Ρόδου προ­κει­μέ­νου να την καθο­δη­γή­σουν βασι­ζό­με­νοι σε μία αντί­στοιχη περί­πτωση που ενδε­χο­μέ­νως να χει­ρί­στη­καν και την ενη­μέ­ρω­σαν ότι αυτό ήταν αδύ­να­τον.

«Μετά από πέντε χρόνια προ­σπά­θειας δεν κατέστη δυνατό να βρω την αρμόδια Υπη­ρε­σία! Το ίδιο ακριβώς πρό­βλημα αντι­με­τω­πί­ζουν και άλλοι ιδιο­κτή­τες ανά την Ελλάδα. Αντι­με­τω­πί­στηκα ειρω­νικά και με απα­ξί­ωση, ενώ θα έπρεπε εγώ να είμαι εκείνη που απα­ξιώ­νει τους “κρα­τι­κούς λει­τουρ­γούς”. Αυτός είναι και ο λόγος που προ­τί­θε­μαι να εξα­ντλήσω κάθε έννομο δικαί­ωμά μου. Ερωτώ λοιπόν το εξής:

1. Σε ποιο σημείο της οδηγίας που ορίζει ποιοι δικαιού­νται έκπτωση στον ΕΝΦΙΑ εξαι­ρού­νται οι ιδιο­κτή­τες δια­τη­ρη­τέων που χαρα­κτη­ρί­στη­καν από το ΥΠΕΧΩΔΕ;

2. Υπάρχει κάποιος να μου απα­ντή­σει υπεύ­θυνα σε ποια υπη­ρε­σία να κατα­φύγω για να μου βεβαιώ­σουν ότι το ακίνητό μου θεω­ρεί­ται, ή δεν θεω­ρεί­ται μνημείο αρχι­τε­κτο­νι­κής κλη­ρο­νο­μιάς;

3. Εφόσον υπα­γό­μεθα στις ίδιες ακριβώς δεσμεύ­σεις και περιο­ρι­σμούς με τα υπό­λοιπα δια­τη­ρη­τέα κτήρια, για ποιο λόγο αυτή η άνιση μετα­χεί­ριση;

Μετά από τρία χρόνια ταλαι­πω­ρίας και κοροϊ­δίας ΑΠΑΙΤΩ μια απά­ντηση», ανα­φέ­ρει στην «δ» ξεκα­θα­ρί­ζο­ντας ότι δεν πρό­κει­ται να κάνει πίσω μέχρι να απο­σα­φη­νι­στεί ποια υπη­ρε­σία είναι αρμόδια και πώς ως πολίτης θα βρει το δίκιο της απέ­να­ντι σε ένα κράτος που θέτει συνεχώς εμπόδια.