Γραφολογική εξέταση για την γνησιότητα της δεύτερης διαθήκης Ψιμόριφου

Με την υπ’ αρίθμ. 96/2018 από­φα­ση, που εξέ­δω­σε χθες το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, δια­τά­χθη­κε η διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης για να δια­πι­στω­θεί αν η από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη έχει συ­ντα­χθεί και υπο­γρα­φεί από τον δια­θέ­τη Ευάγ­γε­λο Ψι­μό­ρι­φο ή από τρίτο πρό­σω­πο και διο­ρί­στη­κε γρα­φο­λό­γος Αθη­νών για τη διε­νέρ­γειά της.

Το Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου επι­λή­φθη­κε συ­γκε­κρι­μέ­να της αι­τή­σε­ως των Ζερ­μαίν-Σου­ζά­νας χήρας Γε­ρά­σι­μου Ζη­σι­μά­του, το γένος Ερ­ρί­κου και Ανα­στα­σί­ας Μας, και Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του του Γε­ρα­σί­μου, που επι­κα­λού­νται ότι στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου δη­μο­σιεύ­θη­κε η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου και ζη­τούν την κή­ρυ­ξη ως ανί­σχυ­ρου και την ανά­κλη­ση ως ανα­κρι­βούς, του πι­στο­ποι­η­τι­κού-κλη­ρο­νο­μη­τη­ρί­ου του πα­ρα­πά­νω δια­θέ­τη.

Θυ­μί­ζου­με ότι στο κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο ανα­γνω­ρί­ζε­ται ότι μο­να­δι­κή κλη­ρο­νό­μος του Ψι­μό­ρι­φου, βάσει της από 19-11-1988 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης του, είναι η ορι­σθεί­σα και εκτε­λέ­στρια σύ­ζυ­γός του Ούτε-Βε­α­τρί­κη Ψι­μο­ρί­φου, το γένος Καρλ Βιρτζ, με­τα­πο­βιώ­σα­σα την 8-6-2003 βε­βα­ρη­μέ­νη με κλη­ρο­δο­σία ενός αγρού στην Ιξιά Ρόδου εκτά­σε­ως 19.130τ.μ., υπέρ του Ψι­μο­ρί­φειου Δη­μο­τι­κού Ιδρύ­μα­τος Ρόδου, ο κοι­νω­φε­λής σκο­πός της οποί­ας με την υπαρ. 1560/2008 απόφ. εκ. Εφ.Αθ. χα­ρα­κτη­ρί­στη­κε ανέ­φι­κτος και δια­τά­χθη­κε για την πλη­ρέ­στε­ρη ικα­νο­ποί­η­ση της θε­λή­σε­ως του δια­θέ­τη η εκ­ποί­η­ση του εν λόγω ακι­νή­του.

Την από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 ιδιό­χει­ρη δια­θή­κη του κατά την 29.11.1994 απο­βιώ­σα­ντος Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου του Νι­κο­λά­ου, κα­τέ­θε­σε προς δη­μο­σί­ευ­ση την 25-6-2013 στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, όπου και δη­μο­σιεύ­θη­κε με το με αριθ­μό 26/26-06-2013 πρα­κτι­κό του ο Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­τος του Γε­ρα­σί­μου (2ος αιτών της προ­κεί­με­νης ανά­κλη­σης) επι­κα­λού­με­νος ότι απε­στά­λη στην οικία του την 5-2-2013 μέσα σε φά­κε­λο μαζί με άλλα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα.

Για το εν λόγω ακί­νη­το η σύ­ζυ­γος του δια­θέ­τη Ούτε Ψι­μο­ρί­φου, ενερ­γού­σα εν τοις πράγ­μα­σιν ως εκτε­λέ­στρια της δια­θή­κης, εξέ­δω­σε το υπ’ αρ. 91/1995 κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, το οποίο δεν είχε με­τα­γρα­φεί.

Ακο­λού­θως, έγι­ναν ενέρ­γειες για την σύ­στα­ση του Ιδρύ­μα­τος, πλην όμως με το υπ’ αρ. 1063953/1570/Α011/17.5.2005 έγ­γρα­φό του το Υπ. Οι­κο­νο­μι­κών αρ­νή­θη­κε να προ­βεί στην έκ­δο­ση διοι­κη­τι­κής πρά­ξης (για τη σύ­στα­ση του Ιδρύ­μα­τος) λόγω έλ­λει­ψης πόρων.

Ο Δήμος Ρόδου άσκη­σε πα­ρέμ­βα­ση στο Ει­ρη­νο­δι­κείο Ρόδου, υπέρ της εγκυ­ρό­τη­τας της αρ­χι­κής δια­θή­κης του δια­θέ­τη Ψι­μό­ρι­φου Ευαγ­γέ­λου και της απόρ­ρι­ψης της αι­τού­με­νης ανά­κλη­σής του, ενώ υπέ­βα­λε σχε­τι­κή ανα­φο­ρά στον Ει­σαγ­γε­λέα Πλημ/κών Ρόδου για την διε­ρεύ­νη­ση στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των.

Ο Δήμος κα­τέ­θε­σε στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου για με­τα­γρα­φή το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο με την με αριθ­μό πρά­ξης 3125/2016 αί­τη­σή του, εκ­κρε­μού­σα προς διά­τα­ξη και κα­τα­χώ­ρη­ση και ακο­λού­θως ασκή­θη­κε αί­τη­ση των αι­τού­με­νων την ανά­κλη­σή του.

Η νο­μι­κή υπη­ρε­σία του Δήμου Ρόδου θε­ω­ρεί ότι υπάρ­χουν εν­δεί­ξεις στοι­χειο­θέ­τη­σης ποι­νι­κών αδι­κη­μά­των του­λά­χι­στον πλα­στο­γρα­φί­ας και εξα­πά­τη­σης Δι­κα­στη­ρί­ου και μά­λι­στα κα­κουρ­γη­μα­τι­κής μορ­φής, της αξίας του ακι­νή­του ανερ­χό­με­νης σε αρ­κε­τά εκα­τομ­μύ­ρια ευρώ.

Ο Δήμος Ρόδου υπο­στη­ρί­ζει συ­γκε­κρι­μέ­να ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 νέα ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη του Ψι­μό­ρι­φου, που δη­μο­σιεύ­θη­κε κα­τό­πιν αί­τη­σης του κ Μι­χα­ήλ Ζη­σι­μά­του με το από 26 Ιου­νί­ου 2013 πρα­κτι­κό του Ει­ρη­νο­δι­κεί­ου Ρόδου, χωρίς να έχει αί­τη­ση κή­ρυ­ξής της σε κύρια, τυγ­χά­νει πλα­στή.

Ο ισχυ­ρι­σμός αυτός δεν εδρά­ζε­ται σε κά­ποια γρα­φο­λο­γι­κή εξέ­τα­ση, αλλά όπως ανα­φέ­ρουν οι πλη­ρο­φο­ρί­ες, σε κα­τά­θε­ση που έδωσε πρώην νο­μι­κός σύμ­βου­λος του Δήμου Ρόδου.

Η πλευ­ρά Ζη­σι­μά­του από την άλλη επι­κα­λεί­ται γρα­φο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη δι­δά­κτο­ρος του Δη­μο­κρί­τειου Πα­νε­πι­στη­μί­ου Θρά­κης από την οποία προ­κύ­πτει μετά βε­βαιό­τη­τας ότι η από 25 Δε­κεμ­βρί­ου 1993 δια­θή­κη έχει χα­ρα­χθεί και υπο­γρα­φεί δια χει­ρός του.

Το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο, ζή­τη­σε να απορ­ρι­φθεί η αί­τη­ση ενώ ο κ. Bασί­λειος Κα­ρα­γιάν­νης του Γε­ωρ­γί­ου, ως νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος της Ανώ­νυ­μης εται­ρεί­ας με την επω­νυ­μία “ΞΕ­ΝΟ­ΔΟ­ΧΕΙΑ ΡΟΔΟΥ – Γ.Β. ΚΑ­ΡΑ­ΓΙΑΝ­ΝΗΣ Α.Ε.” που είναι ιδιο­κτή­τρια του όμο­ρου με το επί­δι­κο ακί­νη­το ξε­νο­δο­χεί­ου “Ixian Grand” πα­ρε­νέ­βη προ­σθέ­τως υπέρ του Δήμου Ρόδου και υπέρ του Δη­μο­σί­ου.

Η τε­λευ­ταία πα­ρέμ­βα­ση υπέρ του Δήμου Ρόδου απορ­ρί­φθη­κε από το δι­κα­στή­ριο ως απα­ρά­δε­κτη.

Επι­πλέ­ον οι κ.κ. Ανα­στα­σία Μας του Αλ­φρέ­δου και ο Ερ­ρί­κος Μας του Αλ­φρέ­δου, οι οποί­οι ισχυ­ρί­ζο­νται ότι έχουν κα­τα­στεί συ­γκύ­ριοι -μαζί με την πρώτη των αι­τού­ντων- του επί­δι­κου ακι­νή­του, καθώς έχει συ­μπλη­ρω­θεί ο χρό­νος δε­κα­πε­ντα­ε­τούς κτη­τι­κής πα­ρα­γρα­φής για την κτήση κυ­ριό­τη­τας με έκτα­κτη χρη­σι­κτη­σία, πα­ρε­νέ­βη­σαν προ­σθέ­τως υπέρ των αι­τού­ντων.

Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε πα­ρα­πέ­ρα ότι η δεύ­τε­ρη δια­θή­κη βάσει της οποί­ας οι αι­τού­ντες ισχυ­ρί­ζο­νται ότι ανα­κλή­θη­κε η προ­γε­νέ­στε­ρη δια­θή­κη στους όρους της οποί­ας στη­ρί­χθη­κε το κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο, πε­ρι­ήλ­θε σύμ­φω­να με τους ισχυ­ρι­σμούς του δεύ­τε­ρου αι­τού­ντος στην κα­το­χή του πολλά χρό­νια (πε­ρί­που 19) μετά το θά­να­τό του Ευάγ­γε­λου Ψι­μο­ρί­φου, όταν αυτή απε­στά­λη στην οικία του την 05.02.2013 μέσα σε φά­κε­λο μαζί με άλλα σχε­τι­κά έγ­γρα­φα, ενώ, μά­λι­στα, ο ίδιος είναι πρό­σω­πο άσχε­το με την κλη­ρο­νο­μιά του Ευάγ­γε­λου Ψι­μό­ρι­φου (αφού ο τε­λευ­ταί­ος δεν κα­τέ­λι­πε σ’ αυτόν κά­ποιο στοι­χείο αυτής) που μά­λι­στα η οι­κο­γέ­νειά του διεκ­δι­κεί την κυ­ριό­τη­τα του πα­ρα­πά­νω ακι­νή­του, οπότε και κα­τό­πιν αυτός ζή­τη­σε τη δη­μο­σί­ευ­σή της, χωρίς να ζη­τη­θεί από κά­ποιον η κή­ρυ­ξή της ως κυ­ρί­ας.

Μετά από αυτά, και εφό­σον οι αι­τού­ντες δεν προ­σκο­μί­ζουν κά­ποιο άλλο απο­δει­κτι­κό στοι­χείο σχε­τι­κά με τη γνη­σιό­τη­τα της από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φης δια­θή­κης, δη­μιουρ­γή­θη­καν στο Δι­κα­στή­ριο εύ­λο­γες αμ­φι­βο­λί­ες με απο­τέ­λε­σμα να αδυ­να­τεί να σχη­μα­τί­σει πλήρη δι­κα­νι­κή πε­ποί­θη­ση συ­να­γά­γο­ντας ασφα­λές συ­μπέ­ρα­σμα για το εάν η από 25.12.1993 ιδιό­γρα­φη δια­θή­κη έχει συ­ντα­χθεί και υπο­γρα­φεί από τον δια­θέ­τη Ευάγ­γε­λο Ψι­μό­ρι­φο ή όχι, και κατ’ επέ­κτα­ση για το εάν το προ­σβλη­θέν κλη­ρο­νο­μη­τή­ριο είναι ανα­κρι­βές ή μη.

Για τον λόγο αυτό πα­ραγ­γέλ­θη­κε η διε­νέρ­γεια πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νης.