Η παράπλευρη απώλεια

Αντί­στροφα μετρά ο χρόνος για τις Πανελ­λα­δι­κές Εξε­τά­σεις, η αυλαία των οποίων ανοίγει την προσεχή εβδο­μάδα.  Εξε­τά­σεις που  θα είναι ιδιαί­τερα δύσκο­λες, καθώς οι υπο­ψή­φιοι που θα δια­γω­νι­στούν φέτος στις Πανελ­λα­δι­κές έχασαν το τελευ­ταίο τρίμηνο, όταν ήταν μαθητές της Α΄ Λυκείου. Στη Β΄ Λυκείου έκαναν έξι μήνες τηλεκ­παί­δευση. Πολλά παιδιά αρρώ­στη­σαν και έχασαν μία εβδο­μάδα μάθημα, λόγω της απα­ραί­τη­της καρα­ντί­νας. Αλλά και καθη­γη­τές αρρώ­στη­σαν με απο­τέ­λε­σμα να έχουν πολλές κενές ώρες. Κάποιοι από τους 28.000+ νεκρούς της παν­δη­μίας ήταν γονείς υπο­ψη­φίων. Κάποια παιδιά έμειναν ορφανά, αλλά έπρεπε να συνε­χί­σουν την προ­σπά­θειά τους. Όλα αυτά κάνουν τη μάθηση πολύ πιο δύσκολη από ότι τα προη­γού­μενα χρόνια. Τα κενά των μαθητών είναι πολύ μεγάλα, τόσο που έφθασε στο σημείο το ΔΝΤ να προ­βλέ­ψει ότι αυτή η έλλειψη γνώσεων μπορεί να φέρει μέχρι και 3% μείωση στο ΑΕΠ των ανε­πτυγ­μέ­νων χωρών. Αυτές οι μαθη­σια­κές απώ­λειες μπορούν να επη­ρε­ά­σουν σοβαρά την εκπαι­δευ­τική τροχιά ενός μαθητή, καθώς η χαμένη μάθηση είναι πιθανό να περιο­ρί­σει τις ευκαι­ρίες για πρόοδο σε υψη­λό­τερα επίπεδα σχο­λι­κής εκπαί­δευ­σης» Το πρό­βλημα είναι, λοιπόν μεγάλο.