Θανατηφόρες περιφράξεις

Κάθε φθι­νό­πω­ρο, τα πλα­τό­νια της Ρόδου (Dama dama), γνω­στά κι ως Ρο­δί­τι­κα ελά­φια, εκ­δη­λώ­νουν χα­ρα­κτη­ρι­στι­κές συ­μπε­ρι­φο­ρές επί­δει­ξης και διεκ­δί­κη­σης των θη­λυ­κών. Είναι η πε­ρί­ο­δος του ζευ­γα­ρώ­μα­τος και οι μάχες κέ­ρα­το με κέ­ρα­το με­τα­ξύ των ενή­λι­κων αρ­σε­νι­κών είναι τόσο σκλη­ρές που μπο­ρεί να κα­τα­λή­ξουν -ευ­τυ­χώς πολύ σπά­νια- μέχρι το θά­να­το του ενός ή ακόμα σπα­νιό­τε­ρα και των δύο, όταν μπλέ­κο­νται τα κε­ρα­τά τους και πε­θαί­νουν από εξά­ντλη­ση.

Τέ­τοιοι θά­να­τοι συ­νέ­βαι­ναν πάντα και θα συ­νε­χί­σουν να συμ­βαί­νουν όσο η φύση θα προ­στά­ζει να διαιω­νί­ζε­ται το είδος από τα γο­νί­δια των πιο δυ­να­τών αρ­σε­νι­κών. Τα τε­λευ­ταία χρό­νια, όμως, πα­ρα­τη­ρού­νται συχνά θά­να­τοι αρ­σε­νι­κών ελα­φιών, επει­δή μπλέ­χτη­καν τα κέ­ρα­τα τους όχι με τα κέ­ρα­τα άλλου αρ­σε­νι­κού κατά την διάρ­κεια της σύ­γκρου­σης, αλλά σε συρ­μα­το­πλέγ­μα­τα και δί­κτυα στις καλ­λιέρ­γειες, στους βο­σκό­το­πους, ακόμη και στο δάσος.

Ένα τέ­τοιο πε­ρι­στα­τι­κό συ­νέ­βη τις προη­γού­με­νες ημέ­ρες σε πευ­κο­δά­σος του νη­σιού, με­τα­ξύ των οι­κι­σμών Αγίου Ισι­δώ­ρου και Προ­φύ­λια. Ένα αρ­σε­νι­κό ελάφι δώ­δε­κα ετών, υπό αδιευ­κρί­νι­στες συν­θή­κες, πα­γι­δεύ­τη­κε και πέ­θα­νε από εξά­ντλη­ση επει­δή τα κέ­ρα­τα του μπλέ­χτη­καν σε συρ­μα­τό­πλεγ­μα εγκα­τα­λειμ­μέ­νης πε­ρί­φρα­ξης που κά­ποιος ασυ­νεί­δη­τος εγκα­τέ­στη­σε αυ­θαί­ρε­τα σε δη­μό­σιο δάσος.

Δυο κυ­νη­γοί, ο Πα­πα­στα­μα­τά­κης Στα­μά­της και ο Πα­πα­στα­μα­τά­κης Σταύ­ρος, κά­τοι­κοι Έμπω­να, εντό­πι­σαν το πρωί της Κυ­ρια­κής (19/10) το πα­γι­δευ­μέ­νο ζώο και χωρίς δεύ­τε­ρη σκέψη, ει­δο­ποί­η­σαν αμέ­σως τον δα­σο­φύ­λα­κα, Χουρ­δά­κη Στα­μά­τη, της Δ/νσης Δασών Δω­δε­κα­νή­σου, πα­ρα­μέ­νο­ντας εκεί για να του υπο­δεί­ξουν την ακρι­βή θέση.

Ο ιδιαί­τε­ρα δρα­στή­ριος, στην άσκη­ση των κα­θη­κό­ντων του, δα­σο­φύ­λα­κας, με­τέ­βη άμεσα στη πε­ριο­χή και αφού ενη­μέ­ρω­σε το συ­ντο­νι­στι­κό κέ­ντρο της υπη­ρε­σί­ας του, απε­γκλώ­βι­σε το νεκρό ελάφι και προ­χώ­ρη­σε στις προ­βλε­πό­με­νες ενέρ­γειες.

Πε­ρι­στα­τι­κά πα­γί­δευ­σης ή εγκλω­βι­σμού ελα­φιών σε συρ­μα­το­πλέγ­μα­τα ή δί­χτυα (συλ­λο­γής καρ­πών, πε­ρι­φρά­ξε­ων, κ.λπ) συμ­βαί­νουν όλο και πιο συχνά τα τε­λευ­ταία χρό­νια στο νησί της Ρόδου, πι­θα­νόν λόγω της αύ­ξη­σης του πλη­θυ­σμού τους. Στο συ­γκε­κρι­μέ­νο πε­ρι­στα­τι­κό, δυ­στυ­χώς, το ελάφι είχε ήδη πε­θά­νει όταν εντο­πί­στη­κε, σε άλλες πε­ρι­πτώ­σεις όμως, το καλό κλίμα συ­νερ­γα­σί­ας που υπάρ­χει με­τα­ξύ με­γά­λης με­ρί­δας κυ­νη­γών του νη­σιού με τους δα­σι­κούς υπαλ­λή­λους έχει ως απο­τέ­λε­σμα, πολλά ελά­φια να εντο­πί­ζο­νται εγκαί­ρως, να πε­ρι­θάλ­πο­νται και να απε­λευ­θε­ρώ­νο­νται στους κα­τάλ­λη­λους βιο­τό­πους της Ρόδου.

dasarxeio.com