Διάσταση απόψεων για τον Δημοτικό Φόρο

Διά­σταση απόψεων έχει ανα­κύ­ψει μεταξύ της Νομικής Υπη­ρε­σίας και της Διεύ­θυν­σης Οικο­νο­μι­κών του Δήμου Ρόδου σχετικά με την δια­χεί­ριση των προ­βλη­μά­των που έχουν ανα­κύ­ψει μετά την αμε­τά­κλητη απόφαση της Ολο­μέ­λειας του Συμ­βου­λίου της Επι­κρα­τείας με την οποία τέθηκε τέλος στον αντι­συ­νταγ­μα­τικό δημο­τικό φόρο Δωδε­κα­νή­σου (ΔΗ.ΦΟ.ΔΩ.).

Η νομική υπη­ρε­σία ειση­γή­θηκε συγκε­κρι­μένα να συγκλη­θεί άμεσα το δημο­τικό συμ­βού­λιο και να απο­φα­σί­σει τη δια­γραφή όλων των οφειλών, που έχουν βεβαιω­θεί, ενώ η Διεύ­θυνση Οικο­νο­μι­κών θεωρεί ότι η συγκε­κρι­μένη ενέρ­γεια είναι εσπευ­σμένη αφού θα πρέπει να ανα­μέ­νε­ται η έκδοση νόμου αλλά και εγκυ­κλίου, που θα προσ­διο­ρί­ζει, αν οι απο­φά­σεις του ΣτΕ θα έχουν ανα­δρο­μική ισχύ ή όχι.

Στην γνω­μο­δό­τηση της νομικής υπη­ρε­σίας του Δήμου Ρόδου, που υπο­βλή­θηκε την 17η Δεκεμ­βρίου 2014, στον αντι­δή­μαρχο οικο­νο­μι­κών κ. Γιάννη Περδίκη, ανα­φέ­ρο­νται τα εξής:

«Θέμα:  η αντι­με­τώ­πιση θεμάτων σχε­τι­κών με τον ΔΗΦΟΔΩ

Μετά την πρό­σφατη απόφαση της Ολο­με­λείας του ΣτΕ σχετικά με την αντι­συ­νταγ­μα­τι­κό­τητα του ΔΗΦΟΔΩ ανα­κύ­πτουν σπου­δαία πρα­κτικά θέματα για τον Δήμο. Το πρώτο, που η εισή­γηση για την λύση του βαρύνει την Νομική Υπη­ρε­σία, είναι η τύχη των χιλιά­δων βεβαιω­τι­κών πράξεων και πράξεων επι­βο­λής προ­στί­μου για οφειλές του ΔΗΦΟΔΩ, για τις οποίες υπάρ­χουν αντί­στοι­χες εγγρα­φές απαι­τή­σεων στο Ταμείο του Δήμου.

Έχουμε την γνώμη ότι εάν τα πράγ­ματα αφεθούν, όπως έχουν, θα προ­κλη­θεί ένας τερά­στιος αριθμός ανα­κο­πών με επι­χεί­ρημα το παρά­νομο της κάθε βεβαιω­τι­κής πράξεως (γιατί αφορά παρά­νομη, ως στη­ριγ­μένη σε αντι­συ­νταγ­μα­τική διάταξη νόμου, -απαίτηση του Δήμου) και αίτημα την ακύρωση της. Το απο­τέ­λε­σμα τέτοιων ανα­κο­πών είναι βέβαιο ότι θα είναι εις βάρος του Δήμου, γιατί η βασι­μό­τητά τους θα είναι προ­φα­νής.

Εξάλλου δεν υπάρ­χουν λογικές πιθα­νό­τη­τες να εισπρα­χθούν εκου­σίως τα βεβαιω­μένα ποσά, εκτός εάν οι οφειλές θα είναι ασή­μα­ντες και θα συμ­φέ­ρει τον οφει­λέτη να τις εξο­φλή­σει αντί να υπο­βλη­θεί στην δαπάνη δίκης. Αλλά και τότε θα γεν­νά­ται θέμα – εντελώς άδικης μετα­χει­ρί­σεως ομοίων κατα­στά­σεων από τον Δήμο.

Επίσης η ύπαρξη των απαι­τή­σεων αυτών στο Ταμείο του Δήμου θα αλλοιώ­νει την λογι­στική και ταμειακή εικόνα του Δήμου, γιατί θα εμφα­νί­ζο­νται αριθμοί που δεν θα αντα­πο­κρί­νο­νται στην πραγ­μα­τι­κό­τητα. Επίσης θα γεν­νά­ται ευθύνη των οργάνων του Δήμου για την παρά­λειψη εισπρά­ξεως αυτών των ποσών και ανάγκη (του­λά­χι­στον) παροχής εξη­γή­σεων κλπ.

Έχουμε την γνώμη ότι μόνη λύση είναι η εισή­γηση προς το δημο­τικό συμ­βού­λιο και η λήψη απο­φά­σεως δια­γρα­φής των οφειλών αυτών κατ’ εφαρ­μογή της δια­τά­ξεως του άρθρου 174 εδάφιο 1 περί­πτωση «δ» του δημο­τι­κού κώδικα. Η διάταξη αυτή επι­τρέ­πει την δια­γραφή βεβαιω­μέ­νων απαι­τή­σεων του Δήμου με απόφαση του δημο­τι­κού συμ­βου­λίου εάν η εγγραφή, η βεβαί­ωση, έγινε έπειτα από προ­φα­νές λάθος της Υπη­ρε­σίας είτε ως προς το πρόσωπο είτε ως προς την φορο­λο­γη­τέα ύλη.

Μολο­νότι το κείμενο κατ’ αρχήν αφορά άλλες περι­πτώ­σεις, νομί­ζουμε ότι επι­τρέ­πει ή, πάντως, παρέχει περι­θώ­ριο εφαρ­μο­γής του και στην περί­πτωση πού η Υπη­ρε­σία έσφαλε, νομί­ζο­ντας ότι ο νόμος πού επέβαλε τον ΔΗΦΟΔΩ ήταν σύμ­φω­νος με το Σύνταγμα, και συνεπώς υπο­χρέ­ωνε την Υπη­ρε­σία να τον εφαρ­μό­ζει, όπως συνέβη πράγ­ματι, ενώ κρίθηκε εκ των υστέρων πώς δεν ήταν.

Έτσι υπέπεσε σε προ­φα­νές λάθος ως προς την φορο­λο­γη­τέα ύλη, νοού­μενη όχι ως φορο­λο­γη­τέα ύλη μη εμπί­πτουσα σε νόμιμη φορο­λο­γική υπο­χρέ­ωση, αλλά ως ύλη πού εσφαλ­μέ­νως κρίθηκε ως φορο­λο­γη­τέα γιατί υπήχθη σε νόμο πού εκ των υστέρων κρίθηκε ως ανί­σχυ­ρος.

Ο πλη­ρε­ξού­σιος δικη­γό­ρος

Θεό­δω­ρος Εμμ. Φρα­ρά­κης».

Θυμί­ζουμε ότι οι δύο απο­φά­σεις του ΣτΕ δεν περιέ­χουν μετα­βα­τι­κές δια­τά­ξεις, όπως είχε γίνει παλαιό­τερα με την κατάρ­γηση του φόρου κατα­νά­λω­σης και ανα­φέ­ρο­νται απο­κλει­στικά και μόνο στη δια­γραφή οφειλών ύψους 15.000 και 20.000 ευρώ που είχαν βεβαιω­θεί σε βάρος της Κοι­νο­πρα­ξίας με την επω­νυ­μία “Κοι­νο­πρα­ξία Νοσο­κο­μείου Ρόδου ΤΕΡΝΑ Α.Ε. – ΑΚΤΩΡ Α.Τ.Ε. – ΕΜΠΕΔΟΣ Α.Ε. – J & P ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH” και το δια­κρι­τικό τίτλο «Κοι­νο­πρα­ξία Κατα­σκευής Νοσο­κο­μείου Ρόδου», όπως μετο­νο­μά­σθηκε η Κοι­νο­πρα­ξία με την επω­νυ­μία «ΓΕΚ Α.Ε. – ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΤΕΧΝΟΔΟΜΙΚΗ Α.Ε. – Α.Τ.Ε. ΓΝΩΜΩΝ Α.Ε. – ΑΒΑΞ Α.Ε. – IMEC GMBH», η οποία και κίνησε την δια­δι­κα­σία για την κατάρ­γηση του φόρου.

Αυτό σημαί­νει ότι δεν υπάρχει πρό­βλεψη σχετικά με την τύχη των οφειλών επι­τη­δευ­μα­τιών, που έχουν ήδη βεβαιω­θεί και ποια η τύχη εκείνων που έχουν πλη­ρω­θεί την τελευ­ταία 3ετία (η αξίωση για παλαιό­τε­ρες παρα­γρά­φε­ται αν και υπάρχει άποψη μερίδας νομικών, που θεωρούν ότι μπορούν να αξιώ­σουν την επι­στροφή του φόρου σε βάθος 5ετίας).

Ως εκ τούτου, θεω­ρη­τικά, μετά την έκδοση των ως άνω απο­φά­σεων της Ολο­με­λείας του ΣτΕ με αγωγές ενώπιον των Διοι­κη­τι­κών Δικα­στη­ρίων οι επι­τη­δευ­μα­τίες δύνα­νται να αξιώ­σουν την επι­στροφή των κατα­βλη­θέ­ντων φόρων της τελευ­ταίας 3ετίας γεγονός που θα οδη­γή­σει σε κατάρ­ρευση τα οικο­νο­μικά του Δήμου Ρόδου.

Ηδη η δημο­τική αρχή επι­διώ­κει την έκδοση νόμου για την κατάρ­γηση του ΔΗΦΟΔΩ στον οποίο θα περι­λαμ­βά­νε­ται, για λόγους δημο­σίου συμ­φέ­ρο­ντος, αιτιο­λο­γη­μένη μετα­βα­τική διάταξη, που θα προ­βλέ­πει ότι τα έσοδα που έχουν εισπρα­χθεί και έχουν βεβαιω­θεί μέχρι την έκδοση των απο­φά­σεων της Ολο­με­λείας, παρα­μέ­νουν.

Αν εκδοθεί τέτοιος νόμος θα πρέπει να ανα­μέ­νε­ται κύμα αντι­δρά­σεων από τους φορείς, κυρίως το Επι­με­λη­τή­ριο.

Πιθα­νο­λο­γεί­ται όμως ότι δεν θα απο­φευ­χθεί η έκδοση του συγκε­κρι­μέ­νου νόμου και ότι στην πορεία θα περιο­ρι­στεί στην έκδοση μετα­βα­τι­κής διά­τα­ξης που θα προ­βλέ­πει μόνο την μη επι­στροφή των κατα­βλη­θέ­ντων.