Αθώοι και οι 3 κατηγορούμενοι για την παραχώρηση αιγιαλού στην Αγία Μαρίνα χωρίς τη σύμφωνη γνώμη της Αρχαιολογίας

• Το δικα­στή­ριο απήλ­λαξε τον πρώην αντι­δή­μαρχο Οικο­νο­μι­κών κ. Τηλέ­μαχο Καμπούρη, τον πρώην προϊ­στά­μενο της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας κ. Πανα­γιώτη Τρια­ντα­φύλλα και τον εκπρό­σωπο της εται­ρείας κ. Εμμα­νουήλ Μαρ­γέλλο για το συμ­φω­νη­τικό του Ιουλίου 2020, με το οποίο παρα­χω­ρή­θη­καν 240 τετρα­γω­νικά μέτρα παρα­λίας στο κατά­στημα «SANTA MARINA»

Αθώοι κρί­θη­καν και οι 3 κατη­γο­ρού­με­νοι στην υπόθεση της παρα­χώ­ρη­σης τμή­μα­τος αιγια­λού στην Αγία Μαρίνα. Η έκταση βρί­σκε­ται μέσα στον αρχαιο­λο­γικό χώρο της πόλης της Ρόδου και παρα­χω­ρή­θηκε χωρίς να έχει προη­γη­θεί η σύμφωνη γνώμη του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού.

Το Μονο­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου, απήλ­λαξε χθες τον κ. Τηλέ­μαχο Καμπούρη, τον κ. Πανα­γιώτη Τρια­ντα­φύλλα και τον κ. Εμμα­νουήλ Μαρ­γέλλο.

Ο κ. Καμπού­ρης είναι δικη­γό­ρος, μέλος του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου, και το 2020 ήταν αντι­δή­μαρ­χος Οικο­νο­μι­κών του Δήμου Ρόδου. Ο κ. Τρια­ντα­φύλ­λας ήταν την ίδια εποχή προϊ­στά­με­νος της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας Δωδε­κα­νή­σου. Ο κ. Μαρ­γέλ­λος ήταν ο νόμιμος εκπρό­σω­πος της εται­ρείας «ΔΙΑΦΗΜΙΣΗ & ΤΡΟΦΟΔΟΣΙΕΣ Ε.Ε.», στην οποία ανήκε το παρα­λιακό κατά­στημα «SANTA MARINA». Τους κατη­γο­ρου­μέ­νους υπε­ρα­σπί­στη­καν οι δικη­γό­ροι κ.κ. Δημή­τρης Δημη­τριά­δης, Δημή­τρης Βερ­βέ­ρης και Εύη Χρι­στο­δου­λί­δου.

Οι 2 πρώτοι δικά­στη­καν για παρά­βαση καθή­κο­ντος από κοινού. Ο κ. Μαρ­γέλ­λος κατη­γο­ρού­νταν για ηθική αυτουρ­γία στην ίδια πράξη, δηλαδή ότι τους έπεισε να τη δια­πρά­ξουν.

Η μίσθωση των 240 τετρα­γω­νι­κών μέτρων

Η υπόθεση αφορά συμ­φω­νη­τικό μίσθω­σης και άδεια απλής χρήσης αιγια­λού που υπο­γρά­φηκε στη Ρόδο στις 31 Ιουλίου 2020. Με αυτό η εται­ρεία απέ­κτησε το δικαί­ωμα χρήσης 240 τετρα­γω­νι­κών μέτρων αιγια­λού και παρα­λίας στο πόστο με κωδικό 10.007, στην περιοχή της Αγίας Μαρίνας της Δημο­τι­κής Ενό­τη­τας Ρόδου. Το συμ­φω­νη­τικό το υπέ­γρα­ψαν ο κ. Καμπού­ρης για τον Δήμο, ο κ. Τρια­ντα­φύλ­λας για την Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία και ο κ. Μαρ­γέλ­λος για την εται­ρεία.

Η κατη­γο­ρία υπο­στή­ριζε ότι η έκταση ανήκει στον αρχαιο­λο­γικό χώρο της πόλης όπως ανα­ο­ριο­θε­τή­θηκε το 2014 και ότι γι’ αυτό τελεί υπό την προ­στα­σία του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού και Αθλη­τι­σμού. Κατά την ίδια εκδοχή, για να παρα­χω­ρη­θεί σε ιδιώτη έπρεπε πρώτα να δώσουν τη σύμφωνη γνώμη τους οι αρμό­διες υπη­ρε­σίες του υπουρ­γείου. Η γνώμη αυτή δεν είχε δοθεί.

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, ο αντι­δή­μαρ­χος και ο προϊ­στά­με­νος ήταν από τον νόμο συναρ­μό­διοι για την παρα­χώ­ρηση. Τη σύμβαση την υπέ­γρα­φαν ο Δήμος, μέσω του αρμό­διου αντι­δη­μάρ­χου, και ο ενδια­φε­ρό­με­νος, ενώ την προ­συ­πέ­γραφε η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία μέσω του προϊ­στα­μέ­νου της. Η κατη­γο­ρία τούς απέδιδε ότι ενήρ­γη­σαν από κοινού και με πρόθεση, ενώ γνώ­ρι­ζαν ότι έλειπε η σύμφωνη γνώμη. Σκοπός τους, κατά την κατη­γο­ρία, ήταν να ωφε­λη­θεί περιου­σιακά η εται­ρεία, η οποία θα λει­τουρ­γούσε το κατά­στημα σε αιγιαλό που της είχε παρα­χω­ρη­θεί παρά­νομα.

Τα στοι­χεία της κατη­γο­ρίας για τη γνώση των κατη­γο­ρου­μέ­νων

Για να στη­ρί­ξει ότι οι κατη­γο­ρού­με­νοι ήξεραν την υπο­χρέ­ωση, η κατη­γο­ρία στάθηκε πρώτα στο κείμενο του ίδιου του συμ­φω­νη­τι­κού. Αυτό ανέφερε ρητά ότι είχαν ληφθεί υπόψη η σχετική νομο­θε­σία και η κοινή υπουρ­γική απόφαση του Μαΐου 2020 για τις παρα­χω­ρή­σεις αιγια­λού. Έγραφε επίσης ότι «ο μισθω­τής έλαβε και έχει πλήρη γνώση των όρων» της από­φα­σης. Για τον αντι­δή­μαρχο και τον προϊ­στά­μενο, η κατη­γο­ρία πρό­σθετε ότι γνώ­ρι­ζαν την υπο­χρέ­ωση από τα καθή­κο­ντά τους και από την εμπει­ρία τους, αφού χει­ρί­ζο­νταν πλήθος παρό­μοιων συμ­φω­νη­τι­κών.

Η κατη­γο­ρία επι­κα­λέ­στηκε επίσης την αλλη­λο­γρα­φία των αρχαιο­λο­γι­κών υπη­ρε­σιών με τον Δήμο Ρόδου. Από τον Σεπτέμ­βριο του 2014 έως τον Φεβρουά­ριο του 2016 είχαν σταλεί στον Δήμο 7 έγγραφα. Το πρώτο προ­ερ­χό­ταν από την τότε τέταρτη Εφορεία Βυζα­ντι­νών Αρχαιο­τή­των και τα υπό­λοιπα από την Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου. Με τα έγγραφα αυτά ζητού­νταν από τον Δήμο να γνω­στο­ποιεί έγκαιρα σε ποιες παρα­λίες σχε­δί­αζε να τοπο­θε­τη­θούν ομπρέ­λες και καθί­σματα. Έτσι θα δινόταν εκ των προ­τέ­ρων η σύμφωνη γνώμη του Υπουρ­γείου Πολι­τι­σμού για τις παρα­λίες που βρί­σκο­νταν μέσα σε αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους και ζώνες προ­στα­σίας. Κατά την κατη­γο­ρία, ο κ. Καμπού­ρης γνώριζε αυτά τα έγγραφα.

Το τρίτο στοι­χείο αφο­ρούσε στο ίδιο ακριβώς σημείο της παρα­λίας. Το 2018 το Υπουρ­γείο Πολι­τι­σμού είχε δώσει υπό όρους σύμφωνη γνώμη για την παρα­χώ­ρηση του συγκε­κρι­μέ­νου τμή­μα­τος. Με αυτή ως βάση υπο­γρά­φηκε στις 30 Μαρτίου 2018 συμ­φω­νη­τικό με την ίδια εται­ρεία για τα έτη 2018 και 2019, για την ίδια έκταση των 240 τετρα­γω­νι­κών μέτρων, όπου προ­βλε­πό­ταν η τοπο­θέ­τηση 24 σετ ομπρε­λών. Το υπέ­γρα­ψαν ο τότε αρμό­διος αντι­δή­μαρ­χος, ο κ. Τρια­ντα­φύλ­λας και ο κ. Μαρ­γέλ­λος. Η κατη­γο­ρία υπο­στή­ριζε ότι και οι 3 κατη­γο­ρού­με­νοι γνώ­ρι­ζαν, λόγω της θέσης τους, για τη σύμφωνη γνώμη εκείνης της χρονιάς.

Για τον κ. Μαρ­γέλλο η κατη­γο­ρία ήταν ότι, ως εκπρό­σω­πος της εται­ρείας, έπεισε τους 2 αξιω­μα­τού­χους «με πειθώ, φορ­τι­κό­τητα και παραι­νέ­σεις» να συνυ­πο­γρά­ψουν το συμ­φω­νη­τικό του 2020.

Τι προ­έ­κυψε

Η κατη­γο­ρία μιλούσε για απευ­θείας παρα­χώ­ρηση, όμως, το συμ­φω­νη­τικό υπο­γρά­φηκε μετά από νόμιμη πλειο­δο­τική δημο­πρα­σία του Δήμου Ρόδου. Είχαν δέσμια αρμο­διό­τητα να συνυ­πο­γρά­ψουν τη σύμβαση, αφού πρώτα ελέγ­ξουν τα δικαιο­λο­γη­τικά που ορίζει η υπουρ­γική απόφαση.

Τα δικαιο­λο­γη­τικά αυτά ήταν η φορο­λο­γική ενη­με­ρό­τητα, η άδεια ή γνω­στο­ποί­ηση λει­τουρ­γίας του κατα­στή­μα­τος υγειο­νο­μι­κού ενδια­φέ­ρο­ντος, η έναρξη δρα­στη­ριό­τη­τας στην αρμόδια ΔΟΥ και το πιστο­ποι­η­τικό μη οφειλής προς τον Δήμο. Κατά την υπε­ρά­σπιση, η υπη­ρε­σία είχε λάβει υπόψη της όλα αυτά τα έγγραφα. Τα δικαιο­λο­γη­τικά της πλειο­δό­τριας εται­ρείας τα είχε εξε­τά­σει ο Δήμος, ο οποίος στη συνέ­χεια τα δια­βί­βασε στην Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία για να υπο­γρα­φεί το συμ­φω­νη­τικό. Σύμφωνη γνώμη της Αρχαιο­λο­γίας, δεν συνό­δευε ποτέ τους φακέ­λους που έστελνε ο Δήμος. Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία δεν είχε τρόπο να ξέρει ότι λείπει, αφού δεν την είχε ενη­με­ρώ­σει γι’ αυτό η αρμόδια αρχαιο­λο­γική υπη­ρε­σία.

Υπο­στή­ρι­ξαν ακόμη ότι στα καθή­κο­ντα τους δεν περι­λαμ­βά­νε­ται η γνώση όλων των νόμων και των υπουρ­γι­κών απο­φά­σεων με τις οποίες περιο­χές χαρα­κτη­ρί­ζο­νται αρχαιο­λο­γι­κές. Για τους χαρα­κτη­ρι­σμούς αυτούς βασί­ζο­νται σε όσα της κοι­νο­ποιούν οι αρχαιο­λο­γι­κές υπη­ρε­σίες. Από το 2018, έως τις 31 Ιουλίου 2020 δεν είχαν πλη­ρο­φο­ρη­θεί ότι ο χώρος στην Αγία Μαρίνα είχε κηρυ­χθεί αρχαιο­λο­γι­κός.

Η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία, κατά την υπε­ρά­σπιση, το έμαθε μετά τις 11 Μαρτίου 2021. Τότε της κοι­νο­ποι­ή­θηκε έγγραφο που είχε στείλει η Εφορεία Αρχαιο­τή­των Δωδε­κα­νή­σου στους δήμους του νομού για την παρα­χώ­ρηση αιγια­λού και παρα­λίας μέσα σε ζώνες προ­στα­σίας και κηρυγ­μέ­νους αρχαιο­λο­γι­κούς χώρους. Ως εκείνη τη στιγμή η Εφορεία δεν είχε επι­ση­μά­νει στην υπη­ρε­σία καμία παρα­νο­μία. Δεν είχε εκδώσει ούτε εντολή δια­κο­πής εργα­σιών για τα πόστα που παρα­χω­ρού­νταν ούτε έγγραφο ανά­κλη­σης κάποιας παρα­χώ­ρη­σης. Η Αρχαιο­λο­γική Υπη­ρε­σία δεν είχε δια­μαρ­τυ­ρη­θεί για την έλλειψη σύμ­φω­νης γνώμης σε καμία από τις εκα­το­ντά­δες μισθώ­σεις και παρα­χω­ρή­σεις που είχαν γίνει ως τότε μέσω της Κτη­μα­τι­κής Υπη­ρε­σίας. Όλα τα έγγραφα της Εφο­ρείας, πρό­σθεσε, απευ­θύ­νο­νταν στους δήμους.

Η υπε­ρά­σπιση σημεί­ωσε επίσης ότι η υπουρ­γική απόφαση του 2020 δεν έθετε κανέναν περιο­ρι­σμό για το συγκε­κρι­μένο τμήμα της Αγίας Μαρίνας. Οι περιο­χές του Δήμου Ρόδου όπου ίσχυαν περιο­ρι­σμοί ανα­φέ­ρο­νταν σε αυτή ονο­μα­στικά. Την ίδια περίοδο ο Δήμος είχε δημο­πρα­τή­σει και άλλα πόστα στη Ρόδο, χωρίς η Αρχαιο­λο­γία να αντι­δρά­σει για την έλλειψη της σύμ­φω­νης γνώμης της. Μετά το έγγραφο του Μαρτίου 2021, που κατά τον ίδιο γνω­στο­ποί­ησε για πρώτη φορά τον αρχαιο­λο­γικό χώρο και μέσα στην πόλη της Ρόδου, η Κτη­μα­τική Υπη­ρε­σία υπεν­θύ­μιζε στον Δήμο με τα έγγραφά της ότι έπρεπε να εξα­σφα­λί­ζει την έγκριση της Αρχαιο­λο­γίας.