Στις 16 Μαρτίου 2027 κρίνεται στον Άρειο Πάγο η αναίρεση των 2 ημεδαπών που καταδικάστηκαν για τον ομαδικό βιασμό Νορβηγής

• Οι συνή­γο­ροι υπε­ρά­σπι­σης κ.κ. Στέλιος Αλε­ξαν­δρής και Αχιλ­λέας Δασκα­λά­κης θα ανα­πτύ­ξουν ενώπιον του Έκτου Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος τους λόγους περί από­λυ­της ακυ­ρό­τη­τας και υπέρ­βα­σης εξου­σίας, ζητώ­ντας να εξα­φα­νι­στεί η απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου που επέβαλε κάθειρξη 6 ετών στον καθένα

Ημε­ρο­μη­νία εκδί­κα­σης απέ­κτησε η αίτηση αναί­ρε­σης των 2 ημε­δα­πών που κρί­θη­καν ένοχοι σε δεύτερο βαθμό για τον ομαδικό βιασμό μιας Νορ­βη­γής του­ρί­στριας τον Ιούλιο του 2017. Η υπόθεση προσ­διο­ρί­στηκε για τις 16 Μαρτίου 2027 ενώπιον του Έκτου Ποι­νι­κού Τμή­μα­τος του Αρείου Πάγου, το οποίο θα κληθεί να απο­φαν­θεί αν η κατα­δι­κα­στική απόφαση του Μικτού Ορκωτού Εφε­τείου Δωδε­κα­νή­σου στέκει νομικά.

Μέχρι να φτάσει η υπόθεση στην αίθουσα του ανώ­τα­του δικα­στη­ρίου θα έχουν περάσει σχεδόν 10 χρόνια από τη νύχτα της καταγ­γε­λίας. Στο μεταξύ μεσο­λά­βη­σαν 2 κατα­δι­κα­στι­κές απο­φά­σεις, η άσκηση της αναί­ρε­σης τον Δεκέμ­βριο του 2025 και η απόρ­ριψη των αιτη­μά­των ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης της ποινής τον Φεβρουά­ριο του 2026.

Τα 2 σημεία πάνω στα οποία στη­ρί­ζε­ται  η υπε­ρά­σπιση

Οι κ.κ. Αλε­ξαν­δρής και Δασκα­λά­κης έχουν χτίσει την αναί­ρεση πάνω σε 2 νομι­κούς άξονες. Ο πρώτος αφορά έγγραφα που δια­βι­βά­στη­καν από τις νορ­βη­γι­κές αρχές, ανάμεσά τους η μήνυση της γυναί­κας, ιατρι­κές γνω­μα­τεύ­σεις και φωτο­γρα­φικό υλικό.

Κατά την υπε­ρά­σπιση, τα έγγραφα αυτά ανα­γνώ­στη­καν και αξιο­ποι­ή­θη­καν ως απο­δει­κτικά μέσα χωρίς επίσημη μετά­φραση, είτε από τη Μετα­φρα­στική Υπη­ρε­σία του Υπουρ­γείου Εξω­τε­ρι­κών είτε από δικη­γόρο με επαρκή γνώση της γλώσσας ενταγ­μένο στον σχετικό κατά­λογο, όπως ορίζει η ελλη­νική νομο­θε­σία και η ευρω­παϊκή οδηγία για το δικαί­ωμα μετά­φρα­σης στην ποινική δια­δι­κα­σία.

Μέρος του υλικού, σύμφωνα με τους συνη­γό­ρους, είχε τη μορφή περί­λη­ψης, γεγονός που κατά τον ισχυ­ρι­σμό τους στέρησε από την υπε­ρά­σπιση τη δυνα­τό­τητα να εντο­πί­σει και να αντι­κρού­σει τυχόν αντι­φά­σεις.

Η σχετική ένσταση είχε προ­βλη­θεί εγγρά­φως και εμπρό­θε­σμα στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο δικα­στή­ριο, με αίτημα είτε να μη δια­βα­στούν τα έγγραφα είτε να δοθεί αναβολή για επίσημη μετά­φραση και για την προ­σκό­μιση των πρω­τό­τυ­πων φωτο­γρα­φιών.

Αν ο Άρειος Πάγος κάνει δεκτό τον λόγο, η κατα­δίκη θα θεω­ρη­θεί ότι στη­ρί­χθηκε σε απο­δει­κτικά μέσα των οποίων η χρήση δεν ήταν νόμιμη.

Ο δεύ­τε­ρος λόγος αφορά στην ποινή. Η υπε­ρά­σπιση είχε ζητήσει να ανα­γνω­ρι­στεί η ελα­φρυ­ντική περί­σταση της καλής συμπε­ρι­φο­ράς μετά την πράξη, επι­κα­λού­μενη 8 χρόνια στα­θε­ρής κοι­νω­νι­κής και επαγ­γελ­μα­τι­κής ζωής, χωρίς καμία νέα δίωξη και με πλήρη τήρηση των περιο­ρι­στι­κών όρων.

Ο ισχυ­ρι­σμός, όπως ανα­φέ­ρε­ται, υπο­βλή­θηκε με ειδικό δικό­γραφο και ανα­πτύ­χθηκε και προ­φο­ρικά. Οι συνή­γο­ροι χαρα­κτη­ρί­ζουν τη μη αποδοχή του αρνη­τική υπέρ­βαση εξου­σίας. Το ανώτατο δικα­στή­ριο δεν επα­νε­ξε­τά­ζει τα πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά, ελέγχει ωστόσο αν το δικα­στή­ριο της ουσίας αιτιο­λό­γησε ειδικά και εμπε­ρι­στα­τω­μένα την απόρ­ριψη ενός αυτο­τε­λούς ισχυ­ρι­σμού.

Η ποινή εκτε­λεί­ται μέχρι να απο­φαν­θεί ο Άρειος Πάγος

Η αναμονή μέχρι τον Μάρτιο δεν συνο­δεύ­ε­ται από πάγωμα της ποινής. Στις αρχές Φεβρουα­ρίου του 2026 το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου απέρ­ριψε και τις 2 αιτή­σεις ανα­στο­λής εκτέ­λε­σης που είχαν κατα­θέ­σει οι κατα­δι­κα­σθέ­ντες. Σε αυτές προ­έ­βαλ­λαν ότι έχουν μόνιμη κατοι­κία και σταθερή εργασία, ότι δεν είναι υπό­τρο­ποι και ότι δεν υπάρχει κίν­δυ­νος να δια­πρά­ξουν νέα αδι­κή­ματα.

Πρό­τει­ναν μάλιστα την επιβολή περιο­ρι­στι­κών όρων, από εγγυο­δο­σία και απα­γό­ρευση εξόδου από τη χώρα έως υπο­χρε­ω­τική εμφά­νιση σε αστυ­νο­μική αρχή ή κατ’ οίκον περιο­ρι­σμό με ηλε­κτρο­νική επι­τή­ρηση, με δικά τους έξοδα. Το δικα­στή­ριο δεν πεί­στηκε και η ποινή συνε­χί­ζει να εκτε­λεί­ται.

Από τα 7 στα 6 χρόνια κάθειρ­ξης

Σε πρώτο βαθμό οι 2 ημε­δα­ποί είχαν κηρυ­χθεί ένοχοι με την ανα­γνώ­ριση του ελα­φρυ­ντι­κού του πρό­τε­ρου σύν­νο­μου βίου και είχαν κατα­δι­κα­στεί σε κάθειρξη 7 ετών, με ανα­σταλ­τικό απο­τέ­λε­σμα της έφεσης. Το Μικτό Ορκωτό Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου τους έκρινε εκ νέου ενόχους και επέβαλε στον καθένα ποινή κάθειρ­ξης 6 ετών.

Σύμφωνα με την κατη­γο­ρία, τα ξημε­ρώ­ματα της 30ης Ιουλίου 2017 οι 2 άνδρες βίασαν από κοινού και δια­δο­χικά την του­ρί­στρια σε μια κατοι­κία, ασκώ­ντας ιδιαί­τερη βία. Η γυναίκα, που είχε έρθει για δια­κο­πές με φίλες της, δια­τεί­νε­ται ότι γνώρισε τον έναν σε νυχτε­ρινό κέντρο, όπου εκείνος ήταν μέλος μπάντας, και ότι τον ακο­λού­θησε για μια βόλτα με το αυτο­κί­νητό του όταν το κατά­στημα είχε σχεδόν αδειά­σει.

Όπως υπο­στη­ρί­ζει, στη δια­δρομή την εξα­νά­γκασε σε στο­μα­τικό έρωτα και στη συνέ­χεια την οδήγησε σε κατοι­κία σε σημείο άγνωστο για εκείνη. Εκεί έφτασε και ο δεύ­τε­ρος, τον οποίο είχε δει νωρί­τερα να συνο­μι­λεί με τον πρώτο στο ίδιο κέντρο.

Η ίδια ισχυ­ρί­ζε­ται ότι οι 2 την χτύ­πη­σαν, την έφτυσαν και την εξα­νά­γκα­σαν σε επα­νει­λημ­μέ­νες συνου­σίες. Μετά το περι­στα­τικό ο δεύ­τε­ρος την μετέ­φερε με το αυτο­κί­νητό του στο νυχτε­ρινό κέντρο, εκείνη πήγε σε ένα ταχυ­φα­γείο και από εκεί στο ξενο­δο­χείο της. Μαζί με τη φίλη της απευ­θύν­θηκε σε αστυ­νο­μικό τμήμα, όπου, όπως λέει, δεν αντι­με­τω­πί­στηκε με τον τρόπο που θα έπρεπε.

Στις 4 Αυγού­στου 2017 παρου­σιά­στηκε συνο­δευό­μενη από τη δικη­γόρο της στις αστυ­νο­μι­κές αρχές της Νορ­βη­γίας, έδωσε κατά­θεση που κατα­γρά­φηκε σε ήχο και εικόνα και στη συνέ­χεια υπέβαλε μήνυση. Τους 2 καταγ­γελ­λό­με­νους τους ανα­γνώ­ρισε από φωτο­γρα­φίες αναρ­τη­μέ­νες στη σελίδα του νυχτε­ρι­νού κέντρου στο Facebook, και μέσα από αυτές οι νορ­βη­γι­κές αρχές έφτασαν στην ταυ­τό­τητά τους.