Δεξαμενή προσλήψεων για τις επιχειρήσεις οι μετανάστες στην Ελλάδα, οι κλάδοι με τις περισσότερες κενές θέσεις εργασίας

Σε μια νέα κατη­γο­ρία εργα­τι­κού δυνα­μι­κού φαί­νε­ται πως στρέ­φο­νται οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις, προ­κει­μέ­νου να καλύ­ψουν χιλιά­δες κενά προ­σω­πι­κού που εντο­πί­ζο­νται σε σημα­ντι­κούς κλάδους της οικο­νο­μίας, αλλά και δυσκο­λίες που προ­κα­λεί η χρο­νο­βόρα και περί­πλοκη δια­δι­κα­σία της μετά­κλη­σης. Σήμερα, πρό­σφυ­γε­ςκαι μετα­νά­στες από τρίτες χώρες που βρί­σκο­νται ήδη στην Ελλάδα, με την τεχνο­γνω­σία και την εμπει­ρία που δια­θέ­τουν, μπορούν να απο­τε­λέ­σουν μια πιο άμεση πηγή προ­σω­πι­κού για τους εργο­δό­τες σε ποι­κί­λους τομείς. Σημα­ντι­κές προ­ϋ­πο­θέ­σεις σε αυτή τη μακρά δια­δρομή μέχρι την πρό­σληψη και την έναρξη της εργα­σίας απο­τε­λούν, φυσικά, η εξα­σφά­λιση της νομι­μό­τη­τας της δια­δι­κα­σίας και η αυστηρή αξιο­λό­γηση των υπο­ψη­φίων.

Αυτές ήταν, μεταξύ άλλων, οι βασικές τοπο­θε­τή­σεις στο Athens Employment Forum 2026, που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε την Πέμπτη 5 Νοεμ­βρίου, με συν­διορ­γα­νω­τές το The Demos Center του Αμε­ρι­κα­νι­κού Κολ­λε­γίου Ελλάδος και τη WorkInGreece.io. Στη συζή­τηση συμ­με­τεί­χαν εκπρό­σω­ποι επι­χει­ρή­σεων, στελέχη των υπουρ­γείων Εργα­σίας και Μετα­νά­στευ­σης, καθώς και ειδικοί στην απα­σχό­ληση και στην κοι­νω­νική ένταξη.

Παράλ­ληλα, το ενδια­φέ­ρον για την απα­σχό­ληση προ­σφύ­γων απο­τυ­πώ­θηκε και στα απο­τε­λέ­σματα της εκδή­λω­σης εύρεσης εργα­σίας «Job Fair», η οποία πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε για πρώτη χρονιά από την εται­ρεία, συγκε­ντρώ­νο­ντας πάνω από 500 μετα­νά­στες, προ­κει­μέ­νου να κατα­φέ­ρει να τους συν­δέ­σει με νόμιμο τρόπο με 10 μεγάλες επι­χει­ρή­σεις από διά­φο­ρους κλάδους. Όπως υπο­γράμ­μισε ο CEO της WorkInGreece.io, Βαγ­γέ­λης Κανελ­λό­που­λος, πρό­κει­ται για μια προ­σέγ­γιση που επι­χει­ρεί να συν­δέ­σει δύο δια­φο­ρε­τι­κές πραγ­μα­τι­κό­τη­τες: από τη μία, τις επι­χει­ρή­σεις που ανα­ζη­τούν εργα­ζο­μέ­νους και, από την άλλη, ανθρώ­πους που επι­διώ­κουν να εντα­χθούν στην αγορά εργα­σίας και να απο­κτή­σουν οικο­νο­μική ανε­ξαρ­τη­σία.

Σε ποιες θέσεις εντο­πί­ζο­νται κενά

Σύμφωνα με όσα παρου­σιά­στη­καν, περίπου 450 άνθρω­ποι από 34 δια­φο­ρε­τι­κές χώρες συμ­με­τεί­χαν στη δια­δι­κα­σία, από τους οποίους περίπου 200 έδωσαν τα στοι­χεία τους. Συνο­λικά 184 υπο­ψή­φιοι προ­χώ­ρη­σαν στο στάδιο της δεύ­τε­ρης συνέ­ντευ­ξης, ενώ 20 έλαβαν απευ­θείας πρόταση εργα­σίας από τις συμ­με­τέ­χου­σες επι­χει­ρή­σεις. Όπως ανα­φέ­ρει ο κ. Κανελ­λό­που­λος οι μετα­νά­στες δεν απο­τε­λού­σαν εξαρχής μέρος της στρα­τη­γι­κής τους, αλλά από το Μάρτιο και μετά άρχισαν να εξε­τά­ζουν συστη­μα­τι­κό­τερα το pull από αυτή την κατη­γο­ρία, με τα πρώτα δείγ­ματα των απο­τε­λε­σμά­των τους να είναι πολύ θετικά. Συγκε­κρι­μένα, δια­πί­στω­σαν ότι «υπάρ­χουν άνθρω­ποι με αξιο­ποι­ή­σι­μες δεξιό­τη­τες, αλλά και φορείς που μπορούν να διευ­κο­λύ­νουν την πρό­σβαση τους σε αυτό το δυνα­μικό».

Μεταξύ των επι­χει­ρή­σεων που συμ­με­τεί­χαν στην πρω­το­βου­λία της WorkInGreece.io βρέ­θη­καν ο όμιλος AKTOR, η Costa Navarino από τον του­ρι­σμό, οι φαρ­μα­κο­βιο­μη­χα­νίες DEMO και Pharmathen, η KORRES από τον κλάδο των καλ­λυ­ντι­κών, οι βιο­μη­χα­νίες τρο­φί­μων Nestlé Hellas και Μέλισσα Κίκιζας, καθώς και οι αλυ­σί­δες ΑΒ Βασι­λό­που­λος και Πλαίσιο. Η δια­φο­ρο­ποί­ηση στο προφίλ των επι­χει­ρή­σεων ανα­δει­κνύει ότι το ενδια­φέ­ρον εκτεί­νε­ται πέρα από τους κλάδους που παρα­δο­σιακά αντι­με­τω­πί­ζουν ελλεί­ψεις προ­σω­πι­κού, όπως οι κατα­σκευές, η αγρο­τική παρα­γωγή και ο του­ρι­σμός, και επε­κτεί­νε­ται στη βιο­μη­χα­νική παρα­γωγή, στις απο­θή­κες, στην εφο­δια­στική αλυσίδα και στο λια­νε­μπό­ριο, ενώ μεγάλη είναι η ζήτηση και για προ­σω­πικό στον φαρ­μα­κευ­τικό κλάδο.

Ενδει­κτική των ελλεί­ψεων που κατα­γρά­φο­νται στην αγορά εργα­σίας ήταν η τοπο­θέ­τηση της Βιο­λέ­τας Ιωαν­νί­δου, γενικής διευ­θύ­ντριας της ELASTOTET, η οποία επι­σή­μανε ότι όσο ανα­πτύσ­σο­νται οι επι­χει­ρή­σεις, τόσο αυξά­νο­νται και οι ανάγκες τους σε ανθρώ­πινο δυνα­μικό. Όπως ανέφερε, «όλοι πλέον ανα­ζη­τούμε προ­σω­πικό, ενώ το δύσκολο δεν είναι τόσο να βρούμε εργα­ζο­μέ­νους για τη γραμμή παρα­γω­γής όσο για θέσεις στις απο­θή­κες και στα γραφεία». Κατά τη διάρ­κεια της συζή­τη­σης επι­ση­μάν­θη­καν επίσης σημα­ντι­κές ελλεί­ψεις σε τεχνι­κές ειδι­κό­τη­τες, όπως ηλε­κτρο­συ­γκολ­λη­τές και οδηγοί, για την κάλυψη των οποίων οι επι­χει­ρή­σεις στρέ­φο­νται συχνά σε εργα­ζο­μέ­νους από τρίτες χώρες.

Οι χώρες προ­έ­λευ­σης και οι καθυ­στε­ρή­σεις

Πολλές χώρες της Ασίας, με πρώτη την Ινδία και στην συνέ­χεια τις Φιλιπ­πί­νες, ειδικά για οικιακό προ­σω­πικό, απο­τε­λούν τις πρώτες αγορές στις οποίες στρέ­φο­νται οι ελλη­νι­κές επι­χει­ρή­σεις για την ανα­ζή­τηση προ­σω­πι­κού. Ωστόσο, η μεγάλη συγκέ­ντρωση πολλών αιτη­μά­των μετά­κλη­σης ταυ­τό­χρονα σε μια συγκε­κρι­μένη χώρα δημιουρ­γεί σημα­ντικά προ­βλή­ματα συμ­φό­ρη­σης στο εκά­στοτε προ­ξε­νείο. Όπως επι­σή­μανε η Μαρία Ρηγάκη, Partner της EY, πολλές επι­χει­ρή­σεις απευ­θύ­νο­νται στην ίδια αγορά, αυξά­νο­ντας τον όγκο των αιτή­σεων, επι­βα­ρύ­νο­ντας τις προ­ξε­νι­κές υπη­ρε­σίες. Για τον λόγο αυτό, υπο­γράμ­μισε την ανάγκη να διευ­ρυν­θεί η ανα­ζή­τηση εργα­ζο­μέ­νων και σε άλλες χώρες, προ­κει­μέ­νου να περιο­ρι­στούν οι καθυ­στε­ρή­σεις.

Στην περί­πτωση της ELASTOTET, η Βιολέτα Ιωαν­νί­δου ανέφερε ότι η επι­χεί­ρηση απα­σχο­λεί εδώ και περισ­σό­τερα από δέκα χρόνια αλλο­δα­πούς εργα­ζο­μέ­νους, κυρίως από την Αλβανία και το Πακι­στάν, ενώ το τελευ­ταίο διά­στημα έχει προ­χω­ρή­σει στην ένταξη εργα­ζο­μέ­νων από το Σουδάν. Η εται­ρεία επι­χει­ρεί να αξιο­ποι­ή­σει ένα δια­φο­ρε­τικό μοντέλο στε­λέ­χω­σης, το οποίο βασί­ζε­ται σε ανθρώ­πους που βρί­σκο­νται ήδη στη χώρα, αντί να ανα­μέ­νει την ολο­κλή­ρωση των δια­δι­κα­σιών εισόδου νέων εργα­ζο­μέ­νων από το εξω­τε­ρικό.

Η αλλαγή αυτή δεν είναι τυχαία. Σύμφωνα με την ίδια, η μετά­κληση προ­σω­πι­κού μπορεί να απο­δει­χθεί εξαι­ρε­τικά χρο­νο­βόρα, καθώς από την υποβολή του αιτή­μα­τος έως την πραγ­μα­τική ένταξη του εργα­ζο­μέ­νου στην επι­χεί­ρηση μπορεί να μεσο­λα­βή­σει ακόμη και ενά­μι­σης χρόνος. Μάλιστα, περιέ­γραψε περί­πτωση κατά την οποία χρειά­στη­καν τέσ­σε­ρις μήνες μόνο για την έκδοση ΑΜΚΑ εργα­ζο­μέ­νων που είχαν ήδη φτάσει στην Ελλάδα και αυτό γιατί η μετά­κληση απο­τε­λεί μια δια­δι­κα­σία που μοι­ρά­ζε­ται μεταξύ πολλών δια­φο­ρε­τι­κών Υπουρ­γείων, με απο­τέ­λε­σμα η πολυ­πλο­κό­τητα να μην περιο­ρί­ζε­ται μόνο στις προ­ξε­νι­κές υπη­ρε­σίες, αλλά να περνά και στους εργο­δό­τες. Ειδι­κό­τερα, πολλές φορές βρί­σκο­νται αντι­μέ­τω­ποι με δια­φο­ρε­τι­κές διοι­κη­τι­κές δια­δι­κα­σίες, δυσκο­λίες στην έκδοση και ανα­νέ­ωση εγγρά­φων και ελλιπή δια­σύν­δεση των κρα­τι­κών πλη­ρο­φο­ρια­κών συστη­μά­των. Η κ. Ρηγάκη επι­σή­μανε ότι το θεσμικό πλαίσιο υπάρχει, ωστόσο χρειά­ζε­ται να εφαρ­μο­στεί απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερα, δίνο­ντας ιδιαί­τερη έμφαση στην καλύ­τερη δια­σύν­δεση των φορο­λο­γι­κών και ασφα­λι­στι­κών στοι­χείων.

Παράλ­ληλα, η Ελλάδα δεν αντα­γω­νί­ζε­ται μόνο τον χρόνο που απαι­τεί­ται για την ολο­κλή­ρωση των δια­δι­κα­σιών, αλλά και άλλες ευρω­παϊ­κές αγορές που ανα­ζη­τούν εργα­τικό δυνα­μικό από τις ίδιες χώρες. Όπως επι­ση­μάν­θηκε από τον γενικό διευ­θυ­ντή Εργα­σια­κών Σχέσεων του υπουρ­γείου Εργα­σίας και Κοι­νω­νι­κής Ασφά­λι­σης, Κώστα Αγρα­πίδα, η Ιταλία και η Ισπανία απο­τε­λούν αντα­γω­νι­στι­κές αγορές στην προ­σέλ­κυση εργα­ζο­μέ­νων από τρίτες χώρες, ενώ μια ακόμη διά­σταση του προ­βλή­μα­τος αφορά  τη διαφορά ανάμεσα στις εγκε­κρι­μέ­νες θέσεις μετά­κλη­σης και στους εργα­ζο­μέ­νους που τελικά φτάνουν στη χώρα.

Κατά τη διάρ­κεια του φόρουμ έγινε αναφορά σε περίπου 95.000 εγκε­κρι­μένα αιτή­ματα για το 2026, με την επι­σή­μανση ότι μόλις το ένα τρίτο των αντί­στοι­χων εργα­ζο­μέ­νων είχε τελικά φτάσει στην Ελλάδα. Ένας σημα­ντι­κός παρά­γο­ντας της εξί­σω­σης αυτής φαί­νε­ται να είναι οι ίδιες οι επι­χει­ρή­σεις. Όπως ανα­φέρ­θηκε στη συζή­τηση, υπάρ­χουν εργο­δό­τες που υπο­βάλ­λουν αιτή­ματα για πολύ περισ­σό­τε­ρους εργα­ζο­μέ­νους από όσους πραγ­μα­τικά χρειά­ζο­νται, ώστε να εξα­σφα­λί­σουν ότι τελικά θα καλύ­ψουν τις ανάγκες τους. Για παρά­δειγμα, μία επι­χεί­ρηση που χρειά­ζε­ται δύο εργα­ζο­μέ­νους μπορεί να ζητήσει δώδεκα, δεσμεύ­ο­ντας αντί­στοιχο αριθμό θέσεων, χωρίς να είναι βέβαιο ότι θα αξιο­ποι­η­θούν όλες.

Η πρα­κτική αυτή δημιουρ­γεί πρό­σθε­τες δυσλει­τουρ­γίες, καθώς οι δια­θέ­σι­μες θέσεις περιο­ρί­ζο­νται και άλλοι εργο­δό­τες δυσκο­λεύ­ο­νται να εξα­σφα­λί­σουν το προ­σω­πικό που χρειά­ζο­νται. Το πρό­βλημα γίνεται εντο­νό­τερο ενόψει της επό­με­νης του­ρι­στι­κής περιό­δου, καθώς πολλές επι­χει­ρή­σεις επι­διώ­κουν να προ­γραμ­μα­τί­σουν από τώρα τις προ­σλή­ψεις για την άνοιξη του 2027.  Ωστόσο, ένα από τα σημα­ντι­κό­τερα αφη­γή­ματα δεν είναι μόνο ποιος θα «προ­λά­βει» τους ανθρώ­πους που ψάχνουν μια ευκαι­ρία για να εργα­στούν, αλλά και ποιος θα κατα­φέ­ρει να τους κρα­τή­σεις, να τους εκπαι­δεύ­σει και τελικά να συμ­βά­λει στην ανέλιξη τους.

Η αξιο­λό­γηση, οι μισθοί και η παρα­μονή των εργα­ζο­μέ­νων

Η εκπαί­δευση και η δυνα­τό­τητα εξέ­λι­ξης απο­τε­λούν όχι μόνο κίνητρα για τους εργα­ζο­μέ­νους, αλλά τα εργα­λεία για τη συγκρά­τηση του προ­σω­πι­κού. Ειδι­κό­τερα, όπως επι­ση­μάν­θηκε η ανα­ζή­τηση προ­σω­πι­κού από τον προ­σφυ­γικό και μετα­να­στευ­τικό πλη­θυ­σμό δεν δια­φέ­ρει ως προς την ανάγκη αξιο­λό­γη­σης από οποια­δή­ποτε άλλη δια­δι­κα­σία πρό­σλη­ψης. Για παρά­δειγμα μια επι­χεί­ρηση που χρειά­ζε­ται 20 εργα­ζο­μέ­νους μπορεί να χρεια­στεί να εξε­τά­σει του­λά­χι­στον 250 υπο­ψη­φί­ους, προ­κει­μέ­νου να κατα­λή­ξει σε έναν ικα­νο­ποι­η­τικό αριθμό κατάλ­λη­λων προ­σώ­πων. Η δια­δι­κα­σία απαιτεί χρόνο, ενώ ακόμη και μετά την πρό­σληψη δεν είναι δεδο­μένο ότι όλοι θα παρα­μεί­νουν στις θέσεις τους ή θα είναι απο­τε­λε­σμα­τι­κοί. Εξίσου καθο­ρι­στικό είναι όμως και το ζήτημα των απο­δο­χών. Όπως εξήγησε ο CEO της WorkInGreece.io, οι εργα­ζό­με­νοι από τρίτες χώρες ξεκι­νούν συνήθως από επίπεδα αμοιβών κοντά στον βασικό μισθό, ωστόσο οι εργο­δό­τες που επι­θυ­μούν να τους δια­τη­ρή­σουν πρέπει να δια­μορ­φώ­νουν μια πολι­τική επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης και μισθο­λο­γι­κής ανα­βάθ­μι­σης, ειδικά όταν δια­πι­στώ­νουν ότι κάποιος είναι ικανός και πρό­θυ­μος να εκπαι­δευ­τεί.

Παράλ­ληλα, όπως υπο­γράμ­μισε ο Πέτρος Μαστα­κάς, εκπρό­σω­πος της Ύπατης Αρμο­στείας του ΟΗΕ για τους Πρό­σφυ­γες, η αντί­ληψη ότι οι πρό­σφυ­γες μπορούν να απα­σχο­λη­θούν απο­κλει­στικά σε ανει­δί­κευ­τες θέσεις δεν αντα­πο­κρί­νε­ται στην πραγ­μα­τική εικόνα. Οι άνθρω­ποι αυτοί φέρνουν μαζί τους την επαγ­γελ­μα­τική εμπει­ρία, τις σπουδές και τις δεξιό­τη­τες που είχαν απο­κτή­σει στις χώρες κατα­γω­γής τους, ενώ συχνά δια­θέ­τουν και πρό­σθε­τες ικα­νό­τη­τες που ανέ­πτυ­ξαν κατά τη διάρ­κεια της μετα­κί­νη­σης και της προ­σπά­θειάς τους να επι­βιώ­σουν. Επι­κα­λού­με­νος παλαιό­τερη έρευνα σε δείγμα περίπου 1.200 προ­σφύ­γων, ο κ. Μαστα­κάς ανέφερε ότι σχεδόν το 40% είχε ολο­κλη­ρώ­σει τη δευ­τε­ρο­βάθ­μια εκπαί­δευση.

Όπως εξήγησε, σε αντί­θεση με την αντί­ληψη ότι οι περισ­σό­τε­ροι επι­διώ­κουν να φύγουν από την Ελλάδα, αρκετοί ανα­ζη­τούν πρω­τί­στως ασφά­λεια και δυνα­τό­τη­τες μακρο­χρό­νιας εγκα­τά­στα­σης, κάτι που μπορεί να απο­τε­λέ­σει σημα­ντικό πλε­ο­νέ­κτημα για τις εται­ρείες που ανα­ζη­τούν προ­σω­πικό. Αυτό, βέβαια, προ­ϋ­πο­θέ­τει την ύπαρξη αξιο­πρε­πών συν­θη­κών εργα­σίας και προ­ο­πτι­κών επαγ­γελ­μα­τι­κής εξέ­λι­ξης, καθώς ένας άνθρω­πος δύσκολα θα επι­λέ­ξει να παρα­μεί­νει σε μια χώρα όταν η μονα­δική του προ­ο­πτική είναι η ολι­γό­μηνη απα­σχό­ληση υπό επι­σφα­λείς συν­θή­κες δια­βί­ω­σης. Αντί­θετα, μια σταθερή θέση με δυνα­τό­τητα εξέ­λι­ξης μπορεί να λει­τουρ­γή­σει ως κίνητρο ουσια­στι­κής ένταξης.

Το δικαί­ωμα εργα­σίας και τα εμπόδια

Η παρου­σία των προ­σφύ­γων στην Ελλάδα δεν σημαί­νει, πάντως, ότι η πρό­σληψή τους είναι αυτό­ματα μια απλή δια­δι­κα­σία. Όπως ανα­φέρ­θηκε στο φόρουμ, υπάρ­χουν δύο βασικές κατη­γο­ρίες ανθρώ­πων με δια­φο­ρε­τικό καθε­στώς: όσοι έχουν ανα­γνω­ρι­στεί ως δικαιού­χοι διε­θνούς προ­στα­σίας και δια­θέ­τουν άδεια δια­μο­νής, και όσοι βρί­σκο­νται ακόμη στη δια­δι­κα­σία εξέ­τα­σης της αίτησης ασύλου.

Στην πρώτη περί­πτωση, οι εργο­δό­τες πρέπει να ελέγ­χουν την ισχύ της άδειας δια­μο­νής και τα απα­ραί­τητα στοι­χεία για την πρό­σληψη. Στη δεύτερη, η δυνα­τό­τητα απα­σχό­λη­σης συν­δέ­ε­ται με την κατοχή του σχε­τι­κού δελτίου αιτού­ντος διεθνή προ­στα­σία και με τη συμπλή­ρωση των προ­ϋ­πο­θέ­σεων που προ­βλέ­πει η νομο­θε­σία. Όπως επι­ση­μάν­θηκε, το διά­στημα ανα­μο­νής για την πρό­σβαση στην εργασία έχει περιο­ρι­στεί σε 60 ημέρες, έναντι έξι μηνών στο παρελ­θόν.

Ιδιαί­τερη αναφορά έγινε στον Προ­σω­ρινό Αριθμό Ασφά­λι­σης και Υγειο­νο­μι­κής Περί­θαλ­ψης Αλλο­δα­πού (ΠΑΑΥΠΑ), ο οποίος χρη­σι­μο­ποιεί­ται από τους αιτού­ντες άσυλο, καθώς και στις δια­δι­κα­σίες από­κτη­σης ΑΜΚΑ όταν μετα­βάλ­λε­ται το καθε­στώς δια­μο­νής τους. Από την πλευρά της Ύπατης Αρμο­στείας επι­ση­μάν­θηκε ότι αρκετές δυσκο­λίες προ­κύ­πτουν από το γεγονός ότι οι πρό­σφυ­γες δεν μπορούν να προ­σκο­μί­σουν ή να χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν έγγραφα από τη χώρα κατα­γω­γής τους με τον ίδιο τρόπο που μπορεί να το κάνει ένας άλλος αλλο­δα­πός εργα­ζό­με­νος. Παράλ­ληλα, η ανα­νέ­ωση αδειών δια­μο­νής και η επι­κύ­ρωση εγγρά­φων δημιουρ­γούν πρό­σθετα εμπόδια, τα οποία ορι­σμέ­νες φορές καθυ­στε­ρούν την πρό­σληψη ακόμη και όταν υπάρχει εργο­δό­της έτοιμος να προ­σφέ­ρει εργασία.

Τα προ­βλή­ματα αυτά καθι­στούν σημα­ντική την καθο­δή­γηση τόσο των επι­χει­ρή­σεων όσο και των υπο­ψη­φίων. Εκπρό­σω­ποι της WorkInGreece.io επι­σή­μα­ναν ότι πολλές φορές χρειά­ζε­ται υπο­στή­ριξη από τα πολύ απλά πρα­κτικά ζητή­ματα, όπως η μετα­κί­νηση ενός εργα­ζο­μέ­νου προς τον χώρο συνέ­ντευ­ξης ή η γλώσσα, μέχρι την συγκέ­ντρωση των απα­ραί­τη­των δικαιο­λο­γη­τι­κών.

Την ίδια ώρα, μια δια­φο­ρε­τική διά­σταση της συζή­τη­σης ανέ­δειξε ο καθη­γη­τής Δια­πο­λι­τι­σμι­κής Κοι­νω­νι­κής Ψυχο­λο­γίας του ΕΚΠΑ, Βασίλης Παυ­λό­που­λος, ο οποίος στάθηκε στον ρόλο των στε­ρε­ο­τύ­πων κατά την επιλογή εργα­ζο­μέ­νων. Όπως εξήγησε, οι προ­κα­τα­λή­ψεις μπορεί να επη­ρε­ά­ζουν τις απο­φά­σεις των εργο­δο­τών, ιδιαί­τερα όταν οι επι­χει­ρή­σεις πιέ­ζο­νται να καλύ­ψουν γρήγορα κενές θέσεις, ωστόσο, η αξιο­λό­γηση τους πρέπει να βασί­ζε­ται στα πραγ­μα­τικά προ­σό­ντα, στις προη­γού­με­νες επαγ­γελ­μα­τι­κές εμπει­ρίες και στα κίνητρα κάθε ανθρώ­που, αντί σε γενι­κεύ­σεις για την κατα­γωγή του.

Ο ίδιος ανα­φέρ­θηκε στα οφέλη που μπορεί να προ­σφέ­ρει ένα πολυ­πο­λι­τι­σμικό εργα­σιακό περι­βάλ­λον, καθώς εργα­ζό­με­νοι με δια­φο­ρε­τι­κές εμπει­ρίες και δεξιό­τη­τες μπορούν να συμ­βά­λουν στην καλύ­τερη λει­τουρ­γία μιας επι­χεί­ρη­σης. Διευ­κρί­νισε, ωστόσο, ότι η δια­φο­ρε­τι­κό­τητα δεν οδηγεί αυτο­μά­τως σε θετικά απο­τε­λέ­σματα, αν δεν υπάρ­χουν κατάλ­ληλη προ­ε­τοι­μα­σία, συνερ­γα­σία και απο­τε­λε­σμα­τική επι­κοι­νω­νία.

Το τελικό συμπέ­ρα­σμα των συζη­τή­σεων ήταν ότι η πρό­σληψη προ­σφύ­γων και μετα­να­στών που βρί­σκο­νται ήδη στην Ελλάδα μπορεί να συμ­βά­λει ουσια­στικά στην κάλυψη των ελλεί­ψεων προ­σω­πι­κού, χωρίς όμως να απο­τε­λεί μια αυτό­ματη λύση. Οι επι­χει­ρή­σεις καλού­νται να επεν­δύ­σουν στην αξιο­λό­γηση, στην εκπαί­δευση και στην επαγ­γελ­μα­τική εξέλιξη των εργα­ζο­μέ­νων, ενώ από την πλευρά της Πολι­τείας ζητού­μενο παρα­μέ­νει η απλού­στευση των δια­δι­κα­σιών και η ταχύ­τερη σύνδεση των δια­θέ­σι­μων ανθρώ­πων με τις πραγ­μα­τι­κές ανάγκες της αγοράς εργα­σίας.

Πηγή: powergame.gr