Μιχάλης Καβουκλής: Το αμερικανικό ψηφιδωτό – Όταν τα εκατομμύρια και οι ιδεοληψίες σκοντάφτουν στην πραγματικότητα

«Παρα­κο­λου­θώ­ντας κανείς τις αμε­ρι­κα­νι­κές εκλογές από μακριά, παρα­σύ­ρε­ται εύκολα από το τηλε­ο­πτικό θέαμα μιας ενιαίας εθνικής σύγκρου­σης. Στην πράξη, όμως, δεν υπάρχει «μία» εκλο­γική ανα­μέ­τρηση. Οι ΗΠΑ διε­ξά­γουν ταυ­τό­χρονα εκα­το­ντά­δες ανε­ξάρ­τη­τες, τοπικές εκλο­γι­κές μάχες: κάθε πολι­τεία και κάθε κομη­τεία ψηφίζει με τους δικούς της κανόνες, εκλέ­γο­ντας στο ίδιο ψηφο­δέλ­τιο από ομο­σπον­δια­κούς νομο­θέ­τες μέχρι τοπι­κούς δικα­στές και σερί­φη­δες. Αυτός ο απο­κε­ντρω­μέ­νος χαρα­κτή­ρας εξηγεί γιατί τα απο­τε­λέ­σματα συχνά δια­ψεύ­δουν τα απλοϊκά σενάρια της Ουά­σινγ­κτον», σχο­λιά­ζει στη «δ» ο Μιχάλης Γ. Καβου­κλής, πολι­τι­κός επιστήμων-διεθνολόγος, για τις Ενδιά­με­σες Εκλογές στις ΗΠΑ.

Την στιγμή που γρά­φο­νται αυτές οι γραμμές, δεν έχουμε ακόμη τελικά απο­τε­λέ­σματα για τις Εκλογές στην Αμερική. Όπως επι­ση­μαί­νει ο κ. Καβου­κλής: «Οι πρώτες προ­βλέ­ψεις, με τις κάλπες να έχουν κλείσει λίγες ώρες πριν την σύνταξη του κει­μέ­νου, όλα δεί­χνουν για μία απροσ­δό­κητα μεγάλη νίκη των Δημο­κρα­τι­κών έναντι των Ρεπου­μπλι­κά­νων του Trump, με υπέρ τους ανα­τροπή και των δύο σωμάτων του Αμε­ρι­κα­νι­κού Κογκρέ­σου, αλλά και «άλωση» του κυβερ­νη­τι­κού αξιώ­μα­τος ακόμη και σε «σίγου­ρες» πολι­τείες».

Επι­πλέον, εξηγεί ότι η πρό­σφατη κάλπη ανέ­δειξε πρω­τί­στως μια κραυ­γα­λέα ανα­ντι­στοι­χία ανάμεσα στη ρητο­ρική του Donald Trump και στις πραγ­μα­τι­κές προ­τε­ραιό­τη­τες της κοι­νω­νίας. Ενώ ο ίδιος υπερ­θε­μά­τιζε για προ­σω­πικά επι­τεύγ­ματα, πολι­τι­κές βεντέ­τες και άλλα πολω­τικά αφη­γή­ματα, οι πολίτες στις δημο­σκο­πή­σεις κατέ­γρα­φαν την ωμή πραγ­μα­τι­κό­τητα της τσέπης τους: μια καθη­με­ρι­νό­τητα σημα­δε­μένη από την ακρι­βό­τερη βενζίνη όλων των εποχών σε περίοδο εκλογών, τη στε­γα­στική πίεση και τον πλη­θω­ρι­σμό. Η εμμονή σε δια­κυ­βεύ­ματα απο­κομ­μένα από τη πραγ­μα­τι­κό­τητα του απλού κόσμου απο­κά­λυψε ένα βαθύ χάσμα ανάμεσα στον αρχη­γικό μικρό­κο­σμο του Προ­έ­δρου και τις ανάγκες του μέσου Αμε­ρι­κα­νού πολίτη.

Την ίδια στιγμή, οι Δημο­κρα­τι­κοί κατά­φε­ραν να κρα­τή­σουν δυνά­μεις ακριβώς επειδή άλλαξαν στρα­τη­γική. Αντί να εγκλω­βι­στούν σε διχα­στι­κές «woke» ατζέ­ντες και επι­φα­νεια­κούς πολι­τι­σμι­κούς πολέ­μους, που τους απο­ξέ­νω­ναν από την «ήσυχη» μάζα, επέ­λε­ξαν σε μεγάλο βαθμό να μιλή­σουν για ουσια­στικά προ­βλή­ματα: χρόνιες παθο­γέ­νειες του συστή­μα­τος υγείας, προ­στα­σία κεκτη­μέ­νων δικαιω­μά­των, την δια­φθορά και κυρίως πρό­τει­ναν ρεα­λι­στι­κές λύσεις.

Κατα­λή­γο­ντας ο κ. Καβου­κλής υπο­γραμ­μί­ζει τα εξής: «Η μεγα­λύ­τερη όμως απο­μυ­θο­ποί­ηση αφο­ρούσε στην παντο­δυ­να­μία του χρή­μα­τος και των προ­σω­πι­κών «χρι­σμά­των». Εκα­το­ντά­δες εκα­τομ­μύ­ρια δολάρια που δαπα­νή­θη­καν από τον Trump και τους μηχα­νι­σμούς του κατέ­λη­ξαν σε μια ιστο­ρική απο­τυ­χία χωρίς ουσια­στικό αντί­κρι­σμα στο εκλο­γικό απο­τέ­λε­σμα. Οι προ­σω­πι­κοί «εκλε­κτοί» του Προ­έ­δρου, επι­λεγ­μέ­νοι με μονα­δικό κρι­τή­ριο την τυφλή αφο­σί­ωση και την υιο­θέ­τηση της τοξικής ρητο­ρι­κής του, δέχθη­καν τα πιο βαριά πλήγ­ματα.

Το πιο εντυ­πω­σιακό ήταν ότι οι απώ­λειες αυτές δεν περιο­ρί­στη­καν στις αμφίρ­ρο­πες πολι­τείες. Εκδη­λώ­θη­καν ακόμη και σε ιστο­ρικά, παρα­δο­σιακά ρεπου­μπλι­κα­νικά «κάστρα», όπου συντη­ρη­τι­κοί ψηφο­φό­ροι αρνή­θη­καν να ακο­λου­θή­σουν τις κομ­μα­τι­κές υπο­δεί­ξεις, επι­λέ­γο­ντας μετριο­πα­θείς τοπι­κούς παρά­γο­ντες και τιμω­ρώ­ντας τις ακραίες υπο­ψη­φιό­τη­τες.

Ο Trump ήδη δείχνει όλους τους χαμέ­νους υπο­ψή­φιους ως υπαί­τιους για αυτή την ήττα. Οι Δημο­κρα­τι­κοί, πολύ πιο συγκρα­τη­μέ­νοι, κατα­νο­ούν ότι σε μεγάλο βαθμό η νίκη τους δεν είναι ουσια­στική πολι­τική αλλαγή, αλλά αντί­δραση σε έναν σχεδόν κατα­στρο­φικό Πρόεδρο, που ασχο­λεί­ται περισ­σό­τερο με τον εαυτό του και τη μεγα­λο­μα­νία του εντός και εκτός της χώρας. Μεγα­λο­μα­νία που στοι­χί­ζει σοβαρά στην ποιό­τητα της ζωής των Αμε­ρι­κα­νών πολιτών.

Βέβαια, μία τέτοια νίκη δημιουρ­γεί νέες συν­θή­κες. Μένει να δούμε τα τελικά απο­τε­λέ­σματα, αλλά τα δεδο­μένα είναι σίγουρα δύο: η παντο­κρα­το­ρία του Trump εντός του Ρεπου­μπλι­κα­νι­κού κόμ­μα­τος σύντομα θα αμφι­σβη­τη­θεί και οι Δημο­κρα­τι­κοί θα απο­κτή­σουν μία τρομερή αυτο­πε­ποί­θηση, θα μπλο­κά­ρουν απο­τε­λε­σμα­τικά όλες τις «περί­ερ­γες» πρω­το­βου­λίες του Προ­έ­δρου και ευχό­μα­στε να μην μπουν σε μία εσω­στρεφή διαμάχη για τον ποιον ή ποιαν θα προ­τεί­νουν να τον δια­δε­χθεί, σε δύο ακριβώς χρόνια».