ΡΕΠΟΡΤΑΖ

Δικαστικό μπλόκο στη ΔΕΥΑΡ για διακοπή νερού σε ξενοδοχείο με οφειλή που εμφανίστηκε σε 3 διαφορετικά ποσά

Δαμιανός Αθανασίου 4 λεπτά ανάγνωση
ΔΕΥΑΡ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Το δικα­στή­ριο απο­φά­σισε ότι η διακοπή της υδρο­δό­τη­σης του οικο­γε­νεια­κού ξενο­δο­χείου είναι κατα­χρη­στική λόγω αμφι­βο­λίας για το ύψος του χρέους.
  • Η ΔΕΥΑΡ παρου­σί­ασε τρεις δια­φο­ρε­τι­κές εκδοχές για το ποσό οφειλής, που κυμαί­νο­νται από 13.127,34 έως 95.015,22 ευρώ.
  • Η απόφαση του δικα­στη­ρίου επι­τρέ­πει τη συνέ­χιση της υδρο­δό­τη­σης με την προ­ϋ­πό­θεση ότι θα εξο­φλεί­ται η τρέ­χουσα κατα­νά­λωση.
  • Η διαφορά αυτή κρατά από την άνοιξη του 2024 και η εται­ρεία έχει προ­σφύ­γει στη δικαιο­σύνη για την αμφι­σβή­τηση των χρε­ώ­σεων.

• Το δικα­στή­ριο έκρινε ότι υπάρχει έντονη και εύλογη αμφι­βο­λία για το ύψος του χρέους, το οποίο η δημο­τική επι­χεί­ρηση προσ­διό­ρισε μέσα σε 12 μήνες από 13.127,34 έως 95.015,22 ευρώ. Η υδρο­δό­τηση της μονάδας συνε­χί­ζε­ται, με τον όρο ότι θα εξο­φλεί­ται η τρέ­χουσα κατα­νά­λωση

Να απέχει από κάθε ενέρ­γεια δια­κο­πής της υδρο­δό­τη­σης οικο­γε­νεια­κού ξενο­δο­χείου υπο­χρε­ώ­νε­ται η Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου (ΔΕΥΑΡ), με απόφαση του Μονο­με­λούς Πρω­το­δι­κείου Ρόδου που δημο­σιεύ­θηκε στις 5 Οκτω­βρίου 2026. Το δικα­στή­ριο, δικά­ζο­ντας κατά τη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, έκανε δεκτή την αίτηση της ανώ­νυ­μης εται­ρείας που έχει στην κυριό­τητα και την εκμε­τάλ­λευσή της τη μονάδα. Έκρινε ότι η διακοπή της παροχής, όσο το ύψος της οφειλής παρα­μέ­νει αμφί­βολο, θα ήταν κατα­χρη­στική.

Η απόφαση αφορά διαφορά η οποία κρατά από την άνοιξη του 2024. Στο επί­κε­ντρό της βρί­σκε­ται το πραγ­μα­τικό ύψος του χρέους της επι­χεί­ρη­σης προς τη ΔΕΥΑΡ από τη χρήση ύδατος. Το ποσό αυτό δεν προσ­διο­ρί­ζε­ται στην απόφαση. Εκείνο που κρίθηκε είναι ότι, με την αμφι­βο­λία αυτή ανοιχτή, η παροχή δεν μπορεί να δια­κο­πεί.

Η αιτούσα εται­ρεία εκμε­ταλ­λεύ­ε­ται οικο­γε­νειακό ξενο­δο­χείο που ανε­γέρ­θηκε το 1994. Η μονάδα δια­θέ­τει 20 επι­πλω­μένα δωμάτια, με 2 έως 5 κλίνες το καθένα, χώρο υπο­δο­χής, καθι­στικό και ανα­ψυ­κτή­ριο στο ισόγειο, καθώς και κολυμ­βη­τική δεξα­μενή. Για τη λει­τουρ­γία της έχει συνάψει σύμβαση υδρο­δό­τη­σης με τη ΔΕΥΑΡ. Βάσει της σύμ­βα­σης τοπο­θε­τή­θηκε υδρο­με­τρη­τής στην ιδιο­κτη­σία και η δημο­τική επι­χεί­ρηση παρέχει έκτοτε νερό έναντι τιμή­μα­τος.

Κατά τα όσα δέχθηκε το δικα­στή­ριο, στις 22 Απρι­λίου 2024 η ΔΕΥΑΡ χορή­γησε στην εται­ρεία αντί­γραφο του δοσο­λη­πτι­κού λογα­ρια­σμού που τηρούσε για τη συγκε­κρι­μένη σύμβαση. Ο λογα­ρια­σμός κάλυπτε το διά­στημα από τις 29 Οκτω­βρίου 2010 έως τις 29 Μαρτίου 2024. Εμφά­νιζε τελικό σύνολο χρέωσης 72.270,13 ευρώ και τελικό σύνολο πίστω­σης 35.222,38 ευρώ. Οι νόμιμοι εκπρό­σω­ποι της εται­ρείας αμφι­σβή­τη­σαν τα υπό­λοιπα αυτά και απέ­στει­λαν εξώδικη επι­στολή στη δημο­τική επι­χεί­ρηση, εκθέ­το­ντας τις απόψεις τους.

Ακο­λού­θησε επι­κοι­νω­νία ανάμεσα στις 2 πλευρές. Στις 12 Ιουνίου 2024 η ΔΕΥΑΡ ενη­μέ­ρωσε με μήνυμα ηλε­κτρο­νι­κού ταχυ­δρο­μείου ότι το συνο­λικά οφει­λό­μενο ποσό ανέρ­χε­ται σε 13.127,34 ευρώ. Λιγό­τερο από 2 εβδο­μά­δες αργό­τερα, στις 25 Ιουνίου 2024, επέδωσε εξώδικη πρό­σκληση στην οποία η συνο­λική οφειλή ανα­φε­ρό­ταν σε 95.015,22 ευρώ.

Η τρίτη εκδοχή ήρθε λίγες ημέρες πριν από την προ­σφυγή της εται­ρείας στη δικαιο­σύνη. Με νέο μήνυμα η ΔΕΥΑΡ ανέφερε ότι το υπό­λοιπο της οφειλής είναι 40.253,68 ευρώ. Προει­δο­ποί­ησε επίσης ότι, αν η εται­ρεία δεν προ­χω­ρή­σει άμεσα σε ρύθμιση, στις 5 και 6 Μαρτίου 2025 θα εκτε­λε­στεί απόφαση δια­κο­πής της υδρο­δό­τη­σης της επι­χεί­ρη­σης. Η αίτηση ασφα­λι­στι­κών μέτρων κατα­τέ­θηκε στις 12 Μαρτίου 2025.

Με την αίτησή της η εται­ρεία υπο­στή­ριξε ότι η ΔΕΥΑΡ, ύστερα από ανταλ­λαγή μηνυ­μά­των στην οποία ανέφερε αντι­φα­τικά κάθε φορά δια­φο­ρε­τικό ποσό, την κάλεσε τελικά να εξο­φλή­σει άμεσα 40.253,68 ευρώ, δια­φο­ρε­τικά θα προ­χω­ρούσε σε διακοπή της παροχής. Επι­κα­λού­μενη επεί­γουσα περί­πτωση, ζήτησε να απα­γο­ρευ­θεί στη δημο­τική επι­χεί­ρηση η διακοπή της υδρο­δό­τη­σης του ξενο­δο­χείου. Αν η διακοπή είχε στο μεταξύ γίνει, ζήτησε να υπο­χρε­ω­θεί η ΔΕΥΑΡ σε προ­σω­ρινή επα­να­σύν­δεση, μέχρι να εκκα­θα­ρι­στεί δικα­στικά η αμφι­σβη­τού­μενη απαί­τηση.

Στόχος της, όπως ανέφερε, είναι να δια­κα­νο­νι­στεί τελικά η οφειλή με τους όρους που η ίδια η ΔΕΥΑΡ έχει δημο­σιεύ­σει στην επίσημη ιστο­σε­λίδα της για τη ρύθμιση χρεών. Οι όροι αυτοί, κατά την αίτηση, προ­βλέ­πουν 60 δόσεις άτοκης ρύθ­μι­σης, ενερ­γο­ποί­ηση της ρύθ­μι­σης με την κατα­βολή της πρώτης δόσης, κατα­βολή των δόσεων μαζί με τους τρέ­χο­ντες λογα­ρια­σμούς και ελά­χι­στο ποσό δόσης 100 ευρώ για ξενο­δο­χειακή χρήση. Ζήτησε ακόμη να απει­λη­θεί χρη­μα­τική ποινή 3.000 ευρώ για κάθε παρά­βαση της από­φα­σης και να επι­βα­ρυν­θεί η ΔΕΥΑΡ με τη δικα­στική δαπάνη.

Το δικα­στή­ριο στη­ρί­χθηκε στην ένορκη κατά­θεση του μάρτυρα που εξε­τά­στηκε στο ακρο­α­τή­ριο για λογα­ρια­σμό της εται­ρείας και στα έγγραφα που προ­σκό­μι­σαν και οι 2 πλευρές. Από το υλικό αυτό πιθα­νο­λό­γησε ότι υπάρχει «έντονη και εύλογη αμφι­βο­λία» ως προς το ύψος της οφειλής. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, η ίδια η ΔΕΥΑΡ, σε διά­στημα 12 μηνών, εμφά­νισε ως τελικό οφει­λό­μενο ποσό 3 δια­φο­ρε­τικά νούμερα, απει­λώ­ντας παράλ­ληλα με διακοπή της υδρο­δό­τη­σης αν δεν γίνει εξό­φληση.

Στο ίδιο σκε­πτικό σημειώ­νε­ται ότι το ύψος της οφειλής δεν μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί με ακρί­βεια ούτε από την ίδια τη δημο­τική επι­χεί­ρηση. Με αυτό το δεδο­μένο, τυχόν διακοπή της υδρο­δό­τη­σης καθί­στα­ται κατα­χρη­στική και προ­σβάλ­λει την προ­σω­πι­κό­τητα της αιτού­σας. Ως προς το επείγον, το δικα­στή­ριο δέχθηκε ότι η διακοπή της παροχής νερού στο ξενο­δο­χείο θα είχε ως απο­τέ­λε­σμα την ορι­στική αδυ­να­μία λει­τουρ­γίας της επι­χεί­ρη­σης.

Η κρίση αυτή δια­τυ­πώ­νε­ται με βάση την πιθα­νο­λό­γηση, όπως συμ­βαί­νει στα ασφα­λι­στικά μέτρα. Δεν απο­τε­λεί ορι­στική εκκα­θά­ριση του λογα­ρια­σμού ανάμεσα στην εται­ρεία και τη ΔΕΥΑΡ.

Με το δια­τα­κτικό, το δικα­στή­ριο υπο­χρε­ώ­νει τη ΔΕΥΑΡ να απέχει από κάθε ενέρ­γεια δια­κο­πής της υδρο­δό­τη­σης των εγκα­τα­στά­σεων του ξενο­δο­χείου. Η προ­στα­σία αυτή συνο­δεύ­ε­ται από όρο. Η εται­ρεία οφείλει να πλη­ρώ­νει το ποσό που αντι­στοι­χεί στην τρέ­χουσα κατα­νά­λωση, δηλαδή στην κατα­νά­λωση νερού από τον Μάρτιο του 2025 και εφεξής.

Για κάθε παρα­βί­αση της από­φα­σης απει­λεί­ται σε βάρος της δημο­τι­κής επι­χεί­ρη­σης χρη­μα­τική ποινή 3.000 ευρώ. Η ΔΕΥΑΡ κατα­δι­κά­στηκε επίσης στα δικα­στικά έξοδα της εται­ρείας, τα οποία ορί­στη­καν σε 300 ευρώ. Για τον τρόπο με τον οποίο θα τακτο­ποι­η­θεί η παλαιό­τερη, αμφι­σβη­τού­μενη οφειλή, το δια­τα­κτικό δεν περιέ­χει ειδι­κό­τερη ρύθμιση.

Την ξενο­δο­χειακή εται­ρεία εκπρο­σώ­πησε ο κ. Δημή­τριος Απο­στο­λάς.

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.