Ροδίτης στο εδώλιο για πλαστογραφία και φόρους άνω του 1,2 εκατ. ευρώ που χρεώθηκαν σε ανύποπτο ομογενή της Γερμανίας

• Την προ­σε­χή Πέμ­πτη ανα­μέ­νε­ται να εκ­δι­κα­στεί υπό­θε­ση με 2 κα­τη­γο­ρού­με­νους,

που αφορά ει­κο­νι­κά φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία και πρα­κτι­κό ΔΣ με μη γνή­σια υπο­γρα­φή

Στο ακρο­α­τή­ριο του Τρι­με­λούς Εφε­τεί­ου Κα­κουρ­γη­μά­των Ναυ­πλί­ου επι­στρέ­φει την προ­σε­χή Πέμ­πτη, έπει­τα από ανα­βο­λή, η υπό­θε­ση εται­ρι­κής απά­της με 2 κα­τη­γο­ρού­με­νους και φε­ρό­με­νο θύμα ομο­γε­νή που ζει επί δε­κα­ε­τί­ες στη Γερ­μα­νία. Στο εδώ­λιο ανα­μέ­νε­ται να κα­θί­σει Ρο­δί­της μαζί με τον συ­γκα­τη­γο­ρού­με­νό του, αντι­μέ­τω­ποι με κα­τη­γο­ρί­ες κα­κουρ­γη­μα­τι­κής βα­ρύ­τη­τας. Η υπό­θε­ση είχε προσ­διο­ρι­στεί να εκ­δι­κα­στεί τον πε­ρα­σμέ­νο Μάιο, η δια­δι­κα­σία όμως δεν προ­χώ­ρη­σε τότε και η εκ­δί­κα­ση με­τα­τέ­θη­κε.

Ο Ρο­δί­της κα­τη­γο­ρού­με­νος εκ­προ­σω­πεί­ται από τον πλη­ρε­ξού­σιο δι­κη­γό­ρο του κ. Στέ­λιο Αλε­ξαν­δρή.

Το κλη­τή­ριο θέ­σπι­σμα στη Φραν­κφούρ­τη

Η αφε­τη­ρία το­πο­θε­τεί­ται την άνοι­ξη του 2023. Τότε μό­νι­μος κά­τοι­κος Γερ­μα­νί­ας, ελ­λη­νι­κής κα­τα­γω­γής, κλή­θη­κε από το Γε­νι­κό Προ­ξε­νείο στη Φραν­κφούρ­τη προ­κει­μέ­νου να πα­ρα­λά­βει κλη­τή­ριο θέ­σπι­σμα.

Ο άν­δρας ζει εκτός Ελ­λά­δας από το 1970.

Πα­ρα­λαμ­βά­νο­ντας το έγ­γρα­φο δια­πί­στω­σε ότι φε­ρό­ταν ως πρό­ε­δρος και διευ­θύ­νων σύμ­βου­λος εται­ρεί­ας εμπο­ρί­ας αυ­το­κι­νή­των με έδρα στο Λου­τρά­κι Κο­ριν­θί­ας, της οποί­ας, όπως υπο­στη­ρί­ζει, αγνο­ού­σε πα­ντε­λώς την ύπαρ­ξη. Στα επί­ση­μα έγ­γρα­φα ανα­γρα­φό­ταν ο αριθ­μός του δελ­τί­ου ταυ­τό­τη­τας που ο ίδιος είχε χάσει το 1998.

Ακο­λού­θη­σε γρα­φο­λο­γι­κή πραγ­μα­το­γνω­μο­σύ­νη. Δια­τά­χθη­κε για να ελεγ­χθεί η υπο­γρα­φή στο πρα­κτι­κό του ΔΣ, δη­λα­δή στο έγ­γρα­φο πάνω στο οποίο στη­ρι­ζό­ταν η φε­ρό­με­νη εκ­προ­σώ­πη­ση της εται­ρεί­ας από τον ίδιο. Το πό­ρι­σμα κα­τέ­λη­ξε ότι η υπο­γρα­φή δεν ήταν γνή­σια.

Τι απο­δί­δε­ται στους 2 κα­τη­γο­ρού­με­νους

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «Δη­μο­κρα­τι­κής», οι 2 κα­τη­γο­ρού­με­νοι φέ­ρο­νται να εξέ­δι­δαν από κοι­νού ει­κο­νι­κά φο­ρο­λο­γι­κά στοι­χεία, να υπέ­βαλ­λαν ανα­κρι­βείς δη­λώ­σεις ΦΠΑ και να απέ­φευ­γαν την υπο­βο­λή δή­λω­σης φο­ρο­λο­γί­ας ει­σο­δή­μα­τος, με σκοπό, κατά την κα­τη­γο­ρία, το πα­ρά­νο­μο πε­ριου­σια­κό όφε­λος.

Στον Ρο­δί­τη, που κα­τεί­χε τη θέση του αντι­προ­έ­δρου του ΔΣ της εται­ρεί­ας στο Λου­τρά­κι, απο­δί­δε­ται κε­ντρι­κός ρόλος. Κα­τη­γο­ρεί­ται ότι υπήρ­ξε ο βα­σι­κός μη­χα­νι­σμός του σχε­δί­ου και ότι χρη­σι­μο­ποί­η­σε πλα­στή υπο­γρα­φή, ώστε να εμ­φα­νί­ζε­ται ως νό­μι­μος εκ­πρό­σω­πος πρό­σω­πο που δεν είχε καμία σχέση με την εται­ρεία.

Τα με­γέ­θη της υπό­θε­σης απο­τυ­πώ­νο­νται στις πρά­ξεις διορ­θω­τι­κού προσ­διο­ρι­σμού ΦΠΑ. Οι αδή­λω­τοι φόροι ανέρ­χο­νται σε 383.537,88 ευρώ για το 2010, σε 147.070 ευρώ για το 2011 και σε 690.780,87 ευρώ για το 2012. Το σύ­νο­λο ξε­περ­νά το 1,2 εκα­τομ­μύ­ριο ευρώ.

Για τα ποσά αυτά κλή­θη­κε να λο­γο­δο­τή­σει ποι­νι­κά ο μό­νι­μος κά­τοι­κος Γερ­μα­νί­ας, ο οποί­ος, όπως προ­κύ­πτει, ου­δέ­πο­τε είχε σχέση με την επί­μα­χη εται­ρεία.

Οι εν­στά­σεις του συ­νη­γό­ρου  για τη δίωξη

Ο κ. Αλε­ξαν­δρής αμ­φι­σβη­τεί τόσο τη νο­μι­μό­τη­τα της δί­ω­ξης όσο και την ουσία της κα­τη­γο­ρί­ας.

Στο δια­δι­κα­στι­κό σκέ­λος, η υπε­ρά­σπι­ση δια­τεί­νε­ται ότι η έγκλη­ση που κα­τα­τέ­θη­κε το κα­λο­καί­ρι του 2023 δεν πλη­ροί τις νό­μι­μες προ­ϋ­πο­θέ­σεις.

Το επι­χεί­ρη­μα είναι ότι ο παθών δεν ήταν δυ­να­τόν να έχει θέσει ο ίδιος την υπο­γρα­φή του, αφού εκ­κρε­μού­σε σε βάρος του ενερ­γό ένταλ­μα σύλ­λη­ψης και οποια­δή­πο­τε πα­ρου­σία του στην Ελ­λά­δα θα οδη­γού­σε αυ­το­μά­τως στη σύλ­λη­ψή του.

Η εξου­σιο­δό­τη­ση που συ­νό­δευε το έγ­γρα­φο χα­ρα­κτη­ρί­ζε­ται από την ίδια πλευ­ρά γε­νι­κή και ελ­λι­πής, χωρίς ανα­λυ­τι­κή πε­ρι­γρα­φή των αδι­κη­μά­των που απο­δί­δο­νται. Με βάση αυτά, η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι η πράξη έχει πα­ρα­γρα­φεί και ότι η ποι­νι­κή δίωξη ασκή­θη­κε απα­ρα­δέ­κτως.

Ως προς την ουσία, ο κ. Αλε­ξαν­δρής ισχυ­ρί­ζε­ται ότι ο εντο­λέ­ας του, ως αντι­πρό­ε­δρος του ΔΣ, έφερε εξ ορι­σμού αλ­λη­λέγ­γυα ευ­θύ­νη ένα­ντι του Δη­μο­σί­ου. Κατά τη συλ­λο­γι­στι­κή αυτή, η χρήση πλα­στής υπο­γρα­φής τρί­του προ­σώ­που δεν εξυ­πη­ρε­τού­σε κα­νέ­να ατο­μι­κό του συμ­φέ­ρον.

Η υπε­ρά­σπι­ση υπο­στη­ρί­ζει ότι δεν πλη­ρού­ται το στοι­χείο του πε­ριου­σια­κού οφέ­λους, το οποίο απο­τε­λεί απα­ραί­τη­το συ­στα­τι­κό της κα­κουρ­γη­μα­τι­κής μορ­φής της πλα­στο­γρα­φί­ας, και ότι επο­μέ­νως εκλεί­πει η αντι­κει­με­νι­κή υπό­στα­ση του αδι­κή­μα­τος.