Δένδιας: Η Τουρκία συνιστά απειλή για την Ελλάδα

Την ανά­γκη η Ευ­ρώ­πη να επι­τα­χύ­νει την ενί­σχυ­ση της αμυ­ντι­κής της ικα­νό­τη­τας και να δη­μιουρ­γή­σει πα­νευ­ρω­παϊ­κές υπο­δο­μές και δυ­να­τό­τη­τες που θα μπο­ρούν να προ­στα­τευ­θούν σε πε­ρί­πτω­ση κρί­σης, ανέ­δει­ξε ο υπουρ­γός Εθνι­κής ‘Αμυ­νας Νίκος Δέν­διας, στο πε­ρι­θώ­ριο συ­ζή­τη­σης που συμ­με­τεί­χε σή­με­ρα, Τρίτη 29 Σε­πτεμ­βρί­ου 2026, στις Βρυ­ξέλ­λες με θέμα τη Στρα­τιω­τι­κή Κι­νη­τι­κό­τη­τα, στο πλαί­σιο της εκ­δή­λω­σης “Connecting Europe Days – Europe’s Mobility and Transport Flagship Event”.

Όπως υπο­γράμ­μι­σε, η Ευ­ρώ­πη έχει κα­θυ­στε­ρή­σει και «πρέ­πει να κι­νη­θού­με πάρα πολύ γρή­γο­ρα», ενώ έθεσε ως ευ­ρύ­τε­ρο στόχο τη δη­μιουρ­γία μιας «πα­νευ­ρω­παϊ­κής άμυ­νας».

«Η Ελ­λά­δα έχει τη γει­το­νι­κή μας Τουρ­κία, η οποία συ­νι­στά απει­λή για εμάς», έναν γεί­το­να με τον οποίο η συ­νύ­παρ­ξη είναι πολύ δύ­σκο­λη», ανέ­φε­ρε ο κ. Δέν­διας προ­σθέ­το­ντας ότι «το Ιράν βρί­σκε­ται πολύ πιο κοντά μας. Το Σαχέλ, που σή­με­ρα απο­τε­λεί κα­τα­φύ­γιο τρο­μο­κρα­τών, βρί­σκε­ται πολύ πιο κοντά μας. Η Λιβύη, ένα απο­τυ­χη­μέ­νο κρά­τος, βρί­σκε­ται πολύ πιο κοντά μας. Η Συρία ήταν, μέχρι πολύ πρό­σφα­τα, ένα απο­τυ­χη­μέ­νο κρά­τος και δεν γνω­ρί­ζου­με ποια θα είναι η πο­ρεία της. Ο Λί­βα­νος βρί­σκε­ται, επί­σης, πολύ κοντά».

Με βάση αυτή την ει­κό­να, ο υπουρ­γός πε­ριέ­γρα­ψε την πε­ριο­χή ως «μια εξαι­ρε­τι­κά δύ­σκο­λη γει­το­νιά» και πα­ρου­σί­α­σε το ελ­λη­νι­κό σχέ­διο «Ασπί­δα του Αχιλ­λέα», ένα σύ­στη­μα συ­νο­λι­κής άμυ­νας που κα­λύ­πτει, όπως εξή­γη­σε, πέντε επί­πε­δα: την ξηρά, τη θά­λασ­σα, τον αέρα, τον κυ­βερ­νο­χώ­ρο και το Διά­στη­μα.

Ο κ. Δέν­διας υπο­στή­ρι­ξε ότι η λο­γι­κή αυτή θα πρέ­πει να απο­κτή­σει πα­νευ­ρω­παϊ­κή διά­στα­ση. Έθεσε, μά­λι­στα, το ερώ­τη­μα ποιος θα μπο­ρού­σε να αντι­με­τω­πί­σει μια βαλ­λι­στι­κή απει­λή ενα­ντί­ον μιας μι­κρής ευ­ρω­παϊ­κής χώρας, όπως η Κύ­προς, εάν το συ­γκε­κρι­μέ­νο κρά­τος δεν δια­θέ­τει μόνο του τις απαι­τού­με­νες αντι­βαλ­λι­στι­κές δυ­να­τό­τη­τες.

«Πρέ­πει να το κά­νου­με σε πα­νευ­ρω­παϊ­κό επί­πε­δο. Αυτός είναι ο μόνος τρό­πος», τό­νι­σε.

Πα­ράλ­λη­λα, προει­δο­ποί­η­σε ότι οι προ­κλή­σεις του αύριο μπο­ρεί να είναι ακόμη πιο σύν­θε­τες, καθώς δυ­να­τό­τη­τες που σή­με­ρα δια­θέ­τουν μόνο ισχυ­ρές στρα­τιω­τι­κές δυ­νά­μεις εν­δέ­χε­ται, μέσω της τε­χνη­τής νοη­μο­σύ­νης, να πε­ρά­σουν στα χέρια τρο­μο­κρα­τι­κών ορ­γα­νώ­σε­ων και μη κρα­τι­κών δρώ­ντων.

Για τον λόγο αυτό, υπο­στή­ρι­ξε ότι η προ­στα­σία του ευ­ρω­παϊ­κού εγ­χει­ρή­μα­τος απαι­τεί «μια ολι­στι­κή προ­σέγ­γι­ση» και δεν μπο­ρεί να αντι­με­τω­πι­στεί από κάθε χώρα ξε­χω­ρι­στά. Η συ­νο­λι­κή του πρό­τα­ση, όπως ανέ­φε­ρε, υπερ­βαί­νει την ενί­σχυ­ση της Στρα­τιω­τι­κής Επι­τρο­πής της ΕΕ και φτά­νει έως τη δη­μιουρ­γία μιας «πα­νευ­ρω­παϊ­κής άμυ­νας».

«Έτσι ορα­μα­τί­ζο­μαι την Ευ­ρώ­πη του μέλ­λο­ντος», ανέ­φε­ρε, ανα­γνω­ρί­ζο­ντας πα­ράλ­λη­λα ότι μια τέ­τοια εξέ­λι­ξη δεν μπο­ρεί να πραγ­μα­το­ποι­η­θεί άμεσα και θα έχει ση­μα­ντι­κό κό­στος. Εκτί­μη­σε, ωστό­σο, ότι πρό­κει­ται για μια συ­νε­κτι­κή ιδέα που θα μπο­ρού­σε να απο­τε­λέ­σει αντι­κεί­με­νο υιο­θέ­τη­σης από τις νε­ό­τε­ρες γε­νιές της Ευ­ρώ­πης.

Περ­νώ­ντας στην ελ­λη­νι­κή του ιδιό­τη­τα, ο κ. Δέν­διας διευ­κρί­νι­σε ότι, ως υπουρ­γός ‘Αμυ­νας ενός ευ­ρω­παϊ­κού κρά­τους, δεν μπο­ρεί να μιλά εξ ονό­μα­τος ευ­ρω­παϊ­κού θε­σμού. Πρό­τει­νε, ωστό­σο, να αξιο­ποι­η­θεί η Ελ­λά­δα ως πα­ρά­δειγ­μα για την ανά­πτυ­ξη της ευ­ρω­παϊ­κής στρα­τιω­τι­κής κι­νη­τι­κό­τη­τας και αν­θε­κτι­κό­τη­τας.

Όπως ανέ­φε­ρε, η Ελ­λά­δα μπο­ρεί να λει­τουρ­γή­σει ως χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα, καθώς βρί­σκε­ται κοντά στην κύρια ση­με­ρι­νή ευ­ρω­παϊ­κή αμυ­ντι­κή πρό­κλη­ση, τη ρω­σι­κή ει­σβο­λή στην Ου­κρα­νία. Στο πλαί­σιο αυτό, υπο­γράμ­μι­σε τη στρα­τη­γι­κή ση­μα­σία της Αλε­ξαν­δρού­πο­λης, την οποία χα­ρα­κτή­ρι­σε «το πλη­σιέ­στε­ρο λι­μά­νι στο μέ­τω­πο της Ου­κρα­νί­ας».

Η ενί­σχυ­ση της αν­θε­κτι­κό­τη­τας και των σχε­τι­κών δυ­να­το­τή­των στην Ελ­λά­δα, αλλά και κατά μήκος του δια­δρό­μου που συν­δέ­ει τη χώρα με τον Βορρά μέσω Βουλ­γα­ρί­ας, Ρου­μα­νί­ας και Μολ­δα­βί­ας, θα μπο­ρού­σε, σύμ­φω­να με τον υπουρ­γό, να απο­τε­λέ­σει πα­ρά­δειγ­μα για το πώς η Ευ­ρώ­πη μπο­ρεί ταυ­τό­χρο­να να ανα­πτύ­ξει δια­συν­δέ­σεις και δια­δρό­μους και να εξα­σφα­λί­σει την προ­στα­σία τους.

Ερω­τη­θείς, εάν η Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται στο ση­μείο που πρέ­πει ως προς τη στρα­τιω­τι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα και την άμυνα, ο Νίκος Δέν­διας αφού, αρ­χι­κά, ευ­χα­ρί­στη­σε τον Έλ­λη­να Επί­τρο­πο Βιώ­σι­μων Με­τα­φο­ρών και Του­ρι­σμού, κ. Από­στο­λο Τζι­τζι­κώ­στα, και τον Επί­τρο­πο για την ‘Αμυνα και το Διά­στη­μα κ. Andrius Kubilius για την πρω­το­βου­λία έκανε μια σύ­ντο­μη ιστο­ρι­κή ανα­δρο­μή, ση­μειώ­νο­ντας ότι κατά τη δε­κα­ε­τία του 1980 η Ευ­ρώ­πη θε­ω­ρού­σε πως την άμυνά της θα την ανα­λάμ­βα­νε το ΝΑΤΟ και, στην πράξη, οι Ηνω­μέ­νες Πο­λι­τεί­ες.

Μετά την πτώση του Τεί­χους του Βε­ρο­λί­νου, όπως πρό­σθε­σε, επι­κρά­τη­σε η αντί­λη­ψη του «τέ­λους της Ιστο­ρί­ας» και η πε­ποί­θη­ση ότι η Ευ­ρώ­πη δεν χρεια­ζό­ταν να υπε­ρα­σπι­στεί τον εαυτό της.

Κατά τον ίδιο, η ει­σβο­λή της Ρω­σί­ας στην Ου­κρα­νία απο­τέ­λε­σε «σήμα συ­να­γερ­μού», επα­να­φέ­ρο­ντας την Ευ­ρώ­πη στην πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Η νέα κα­τά­στα­ση, όπως ανέ­φε­ρε, επι­βάλ­λει την υπε­ρά­σπι­ση του ευ­ρω­παϊ­κού χώρου, κάτι που δεν μπο­ρεί να επι­τευ­χθεί χωρίς τη δυ­να­τό­τη­τα τα­χεί­ας με­τα­κί­νη­σης δυ­νά­με­ων και μέσων.

Ο κ. Δέν­διας συ­νέ­δε­σε τη στρα­τιω­τι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα με την ιστο­ρι­κή εμπει­ρία της Ρω­μαϊ­κής Αυ­το­κρα­το­ρί­ας, επι­ση­μαί­νο­ντας ότι η δυ­να­τό­τη­τα γρή­γο­ρης με­τα­κί­νη­σης των λε­γε­ώ­νων στη­ρι­ζό­ταν στο εκτε­τα­μέ­νο οδικό της δί­κτυο. Σή­με­ρα, όπως ανέ­φε­ρε, η Ευ­ρω­παϊ­κή Ένωση, με πλη­θυ­σμό πολ­λα­πλά­σιο και οι­κο­νο­μία σχε­δόν 20 τρισ. ευρώ, δια­θέ­τει λι­γό­τε­ρα χι­λιό­με­τρα σι­δη­ρο­δρο­μι­κών γραμ­μών από τα χι­λιό­με­τρα δρό­μων που διέ­θε­ταν οι Ρω­μαί­οι.

Η Ευ­ρώ­πη, σύμ­φω­να με τον κ. Δέν­δια, επι­χει­ρεί τώρα να κα­λύ­ψει αυτό το κενό, με την προ­σέγ­γι­ση να πρέ­πει να κα­λύ­πτει «το σύ­νο­λο των απει­λών, σε εύρος 360 μοι­ρών».

Η στρα­τιω­τι­κή κι­νη­τι­κό­τη­τα, ση­μεί­ω­σε, δεν αφορά μόνο τη ση­με­ρι­νή απει­λή από τη Ρωσία, αλλά και τις προ­κλή­σεις του μέλ­λο­ντος, ενώ προει­δο­ποί­η­σε ότι η ενί­σχυ­ση της ευ­ρω­παϊ­κής άμυ­νας θα έχει κό­στος, το οποίο όμως χα­ρα­κτή­ρι­σε ανα­γκαίο.

«Πράτ­του­με το σωστό. Έχου­με κα­θυ­στε­ρή­σει, άρα πρέ­πει να κι­νη­θού­με πάρα πολύ γρή­γο­ρα», ήταν το συ­μπέ­ρα­σμά του.

Σε ερώ­τη­ση για το εάν υπάρ­χει επαρ­κής ευ­ρω­παϊ­κός συ­ντο­νι­σμός, ώστε να κα­λυ­φθεί το χα­μέ­νο έδα­φος στις υπο­δο­μές στρα­τιω­τι­κής κι­νη­τι­κό­τη­τας, ο κ. Δέν­διας απά­ντη­σε ότι γί­νε­ται ση­μα­ντι­κή δου­λειά, αλλά όχι χωρίς προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Ανα­γνώ­ρι­σε, ταυ­τό­χρο­να, τις προ­σπά­θειες των δύο Επι­τρό­πων και στά­θη­κε ιδιαί­τε­ρα στην ανά­γκη να συ­νυ­πο­λο­γί­ζε­ται η άμυνα των υπο­δο­μών που δη­μιουρ­γού­νται.

Το κρί­σι­μο ερώ­τη­μα, σύμ­φω­να με τον υπουρ­γό, είναι ποιος θα είναι υπεύ­θυ­νος για την υπε­ρά­σπι­ση των πα­νευ­ρω­παϊ­κών υπο­δο­μών εκτι­μώ­ντας ότι «η συ­νερ­γα­σία είναι ήδη ση­μα­ντι­κή, αλλά πρέ­πει να προ­χω­ρή­σει πε­ραι­τέ­ρω, με δομές που θα αντα­πο­κρί­νο­νται στις ση­με­ρι­νές ανά­γκες».

Πα­ράλ­λη­λα, απέρ­ρι­ψε την αντί­λη­ψη ότι μια ισχυ­ρό­τε­ρη ευ­ρω­παϊ­κή αμυ­ντι­κή δομή θα λει­τουρ­γού­σε αντα­γω­νι­στι­κά προς το ΝΑΤΟ. Αντι­θέ­τως, υπο­στή­ρι­ξε ότι θα πρέ­πει να λει­τουρ­γεί «συ­μπλη­ρω­μα­τι­κά προς το ΝΑΤΟ», το οποίο, όπως είπε, θα πρέ­πει να πα­ρα­μεί­νει στην Ευ­ρώ­πη και να συμ­με­τέ­χει στην κοινή άμυνα.

Σε αυτό το πλαί­σιο, τά­χθη­κε υπέρ της ενί­σχυ­σης της Στρα­τιω­τι­κής Επι­τρο­πής και του έργου της, καθώς και της πε­ραι­τέ­ρω εν­δυ­νά­μω­σης των πρω­το­βου­λιών των δύο Επι­τρό­πων.

Κλη­θείς να διευ­κρι­νί­σει εάν τάσ­σε­ται υπέρ της δη­μιουρ­γί­ας νέων ευ­ρω­παϊ­κών δομών, ο υπουρ­γός ξε­κα­θά­ρι­σε ότι δεν ει­ση­γεί­ται τη δη­μιουρ­γία νέων δομών, αλλά την ενί­σχυ­ση των υφι­στά­με­νων. Ει­δι­κό­τε­ρα, μί­λη­σε για τη με­τε­ξέ­λι­ξη της Στρα­τιω­τι­κής Επι­τρο­πής σε έναν θεσμό με «με­γα­λύ­τε­ρες δυ­να­τό­τη­τες και πε­ρισ­σό­τε­ρες δυ­νά­μεις».

Ερω­τη­θείς, εάν η Ευ­ρώ­πη βρί­σκε­ται στο επι­θυ­μη­τό επί­πε­δο ως προς την άμυνα των υπο­δο­μών της, η απά­ντη­ση του κ. Δέν­δια ήταν κα­τη­γο­ρη­μα­τι­κή: «Όχι, δεν βρι­σκό­μα­στε εκεί που θα έπρε­πε. Αντι­θέ­τως, απέ­χου­με πολύ».

Σε αυτό το πλαί­σιο, πρό­τει­νε να αξιο­ποι­η­θεί η Ελ­λά­δα ως πα­ρά­δειγ­μα για την ανά­πτυ­ξη των ευ­ρω­παϊ­κών αμυ­ντι­κών δυ­να­το­τή­των, καθώς, όπως υπο­γράμ­μι­σε, η χώρα αντι­με­τω­πί­ζει ένα ιδιαί­τε­ρα δύ­σκο­λο πε­ρι­βάλ­λον ασφα­λεί­ας. Όπως ανέ­φε­ρε, η απει­λή δεν πε­ριο­ρί­ζε­ται στη Ρωσία και στον πό­λε­μο στην Ου­κρα­νία, αλλά αφορά συ­νο­λι­κά τη γει­το­νιά της Ευ­ρώ­πης.

Ση­μειώ­νε­ται ότι, οι ερ­γα­σί­ες της εκ­δή­λω­σης άνοι­ξαν με χαι­ρε­τι­σμούς της Προ­έ­δρου της Ευ­ρω­παϊ­κής Επι­τρο­πής, Ούρ­σου­λα φον ντερ Λάιεν, και του Ευ­ρω­παί­ου Επι­τρό­που Βιώ­σι­μων Με­τα­φο­ρών και Του­ρι­σμού, Από­στο­λου Τζι­τζι­κώ­στα.

Στη συ­ζή­τη­ση συμ­με­τεί­χαν, επί­σης, ο Ευ­ρω­παί­ος Επί­τρο­πος για την ‘Αμυνα και το Διά­στη­μα, Andrius Kubilius, ο Ανα­πλη­ρω­τής Πρω­θυ­πουρ­γός, Υπουρ­γός ‘Αμυ­νας και εκτε­λών χρέη Υπουρ­γού Με­τα­φο­ρών και Υπο­δο­μών της Ρου­μα­νί­ας, Radu-Dinel Miruta και ο Αντι­πρό­ε­δρος του Ευ­ρω­παϊ­κού Κοι­νο­βου­λί­ου, αρ­μό­διος για τη Στρα­τιω­τι­κή Κι­νη­τι­κό­τη­τα, Roberts Zile.

Πηγή: protothema.gr