Εργαζόμενοι: Πότε φορολογούνται οι παροχές σε είδος – Οι κανόνες για κουπόνια, κάρτες και δωροεπιταγές

Οι πρό­σθε­τες πα­ρο­χές εκτός μι­σθού απο­κτούν ολο­έ­να με­γα­λύ­τε­ρη ση­μα­σία στην αγορά ερ­γα­σί­ας, καθώς επι­χει­ρή­σεις ανα­ζη­τούν τρό­πους ενί­σχυ­σης των ερ­γα­ζο­μέ­νων χωρίς να αυ­ξά­νουν ανα­λο­γι­κά το φο­ρο­λο­γι­κό και ασφα­λι­στι­κό κό­στος. Κάρ­τες σί­τι­σης, κου­πό­νια και δω­ρο­ε­πι­τα­γές βρί­σκο­νται πλέον στο επί­κε­ντρο αυτής της πρα­κτι­κής, όμως η φο­ρο­λο­γι­κή τους με­τα­χεί­ρι­ση δια­φέ­ρει ση­μα­ντι­κά ανά­λο­γα με το είδος και την αξία τους.

Η τάση έχει ήδη απο­κτή­σει με­γά­λη έκτα­ση. Πε­ρί­που ένας στους τέσ­σε­ρις ερ­γα­ζο­μέ­νους στην Ελ­λά­δα λαμ­βά­νει, σε τα­κτι­κή ή πε­ρι­στα­σια­κή βάση, κου­πό­νια ή κάρ­τες σί­τι­σης από τον ερ­γο­δό­τη του.

Ταυ­τό­χρο­να, η πραγ­μα­τι­κή χρήση αυτών των πα­ρο­χών έχει με­τα­το­πι­στεί αι­σθη­τά. Η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα των ερ­γα­ζο­μέ­νων δεν χρη­σι­μο­ποιεί πλέον τις κάρ­τες απο­κλει­στι­κά για γεύ­μα­τα κατά τη διάρ­κεια της ερ­γα­σί­ας, αλλά για βα­σι­κές κα­θη­με­ρι­νές αγο­ρές.

Το 95,7% των ερ­γα­ζο­μέ­νων αξιο­ποιεί τις κάρ­τες σί­τι­σης σε σού­περ μάρ­κετ, με­τα­τρέ­πο­ντάς τες ου­σια­στι­κά σε έναν συ­μπλη­ρω­μα­τι­κό μη­χα­νι­σμό κά­λυ­ψης του κό­στους δια­βί­ω­σης.

Γιατί οι επι­χει­ρή­σεις στρέ­φο­νται στις πα­ρο­χές

Για τις επι­χει­ρή­σεις, τα κί­νη­τρα είναι πολ­λα­πλά. Το 54,2% δη­λώ­νει ότι επι­λέ­γει τις πα­ρο­χές σε είδος λόγω των φο­ρο­λο­γι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των που προ­σφέ­ρουν.

Πα­ράλ­λη­λα, το 40% τις χρη­σι­μο­ποιεί ως ερ­γα­λείο για τη δια­τή­ρη­ση του προ­σω­πι­κού, ενώ το 39,2% τις συν­δέ­ει με την ενί­σχυ­ση της εται­ρι­κής κουλ­τού­ρας.

Η εξέ­λι­ξη αυτή εντάσ­σε­ται σε μια ευ­ρύ­τε­ρη αλ­λα­γή του τρό­που αμοι­βής. Αντί η συ­νο­λι­κή ενί­σχυ­ση να περνά απο­κλει­στι­κά μέσω του μει­κτού μι­σθού, αυ­ξά­νο­νται οι πρό­σθε­τες πα­ρο­χές που μπο­ρούν, υπό συ­γκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, να έχουν ευ­νοϊ­κό­τε­ρη φο­ρο­λο­γι­κή και ασφα­λι­στι­κή με­τα­χεί­ρι­ση.

Στο πλαί­σιο αυτό έχει επα­νέλ­θει η συ­ζή­τη­ση για την αύ­ξη­ση του αφο­ρο­λό­γη­του ημε­ρή­σιου ορίου στις δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης από 6 σε 10 ευρώ.

Μια τέ­τοια αλ­λα­γή θα αύ­ξα­νε ση­μα­ντι­κά το ποσό που μπο­ρεί να λαμ­βά­νει ένας ερ­γα­ζό­με­νος χωρίς να με­τα­τρέ­πε­ται σε φο­ρο­λο­γη­τέα πα­ρο­χή.

Δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης: Το όριο των 6 ευρώ

Οι δια­τα­κτι­κές σί­τι­σης έχουν ει­δι­κό κα­θε­στώς.

Όταν πα­ρέ­χο­νται από τον ερ­γο­δό­τη, απαλ­λάσ­σο­νται από τον φόρο ει­σο­δή­μα­τος μέχρι το ποσό των 6 ευρώ ανά ερ­γά­σι­μη ημέρα. Σε ετή­σια βάση, το συ­γκε­κρι­μέ­νο όριο αντι­στοι­χεί πε­ρί­που σε 1.400 ευρώ.

Όσο η αξία της ημε­ρή­σιας πα­ρο­χής πα­ρα­μέ­νει μέσα σε αυτό το όριο, δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως κα­νο­νι­κό ει­σό­δη­μα από μι­σθω­τή ερ­γα­σία.

Εάν, όμως, η αξία των δια­τα­κτι­κών ξε­πε­ρά­σει τα 6 ευρώ ημε­ρη­σί­ως, τότε το επι­πλέ­ον ποσό αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως πα­ρο­χή σε είδος και υπά­γε­ται στους σχε­τι­κούς φο­ρο­λο­γι­κούς κα­νό­νες.

Η προ­τει­νό­με­νη αύ­ξη­ση του ορίου στα 10 ευρώ θα διεύ­ρυ­νε αι­σθη­τά το αφο­ρο­λό­γη­το ποσό, προ­σφέ­ρο­ντας με­γα­λύ­τε­ρο πε­ρι­θώ­ριο στις επι­χει­ρή­σεις να ενι­σχύ­ουν τους ερ­γα­ζο­μέ­νους μέσω αυτής της μορ­φής πα­ρο­χής.

Η αλ­λα­γή έχει ιδιαί­τε­ρη ση­μα­σία σε μια πε­ρί­ο­δο αυ­ξη­μέ­νου κό­στους τρο­φί­μων και βα­σι­κών αγα­θών, καθώς οι συ­γκε­κρι­μέ­νες κάρ­τες λει­τουρ­γούν πλέον σε με­γά­λο βαθμό ως συ­μπλή­ρω­μα του δια­θέ­σι­μου ει­σο­δή­μα­τος.

Δω­ρο­ε­πι­τα­γές και κου­πό­νια αγο­ρών

Δια­φο­ρε­τι­κό κα­θε­στώς ισχύ­ει για τις δω­ρο­ε­πι­τα­γές και τα γε­νι­κά κου­πό­νια αγο­ρών.

Οι συ­γκε­κρι­μέ­νες πα­ρο­χές θε­ω­ρού­νται κατά κα­νό­να πα­ρο­χές σε είδος. Ωστό­σο, δεν φο­ρο­λο­γού­νται όταν η συ­νο­λι­κή αξία τους μέσα στο έτος δεν ξε­περ­νά τα 300 ευρώ.

Εφό­σον το συ­νο­λι­κό ποσό υπερ­βεί αυτό το όριο, ενερ­γο­ποιού­νται οι φο­ρο­λο­γι­κοί κα­νό­νες που ισχύ­ουν για τις πα­ρο­χές σε είδος.

Επο­μέ­νως, το κρί­σι­μο στοι­χείο δεν είναι μόνο το είδος της πα­ρο­χής, αλλά και η συ­νο­λι­κή αξία που λαμ­βά­νει ο ερ­γα­ζό­με­νος μέσα στη χρο­νιά.

Η διά­κρι­ση αυτή κα­θι­στά ση­μα­ντι­κό τον σωστό σχε­δια­σμό των εται­ρι­κών πα­κέ­των πα­ρο­χών, καθώς δια­φο­ρε­τι­κά προ­ϊ­ό­ντα μπο­ρεί να έχουν δια­φο­ρε­τι­κές φο­ρο­λο­γι­κές επι­πτώ­σεις τόσο για την επι­χεί­ρη­ση όσο και για τον ερ­γα­ζό­με­νο.

Πώς υπο­λο­γί­ζε­ται ο ΦΠΑ

Ξε­χω­ρι­στό ζή­τη­μα απο­τε­λεί ο ΦΠΑ, ο οποί­ος εξαρ­τά­ται από το αν το κου­πό­νι θε­ω­ρεί­ται συ­γκε­κρι­μέ­νου ή πολ­λα­πλού σκο­πού.

Στην πρώτη κα­τη­γο­ρία ανή­κουν τα κου­πό­νια για τα οποία είναι γνω­στά από την έκ­δο­ση τόσο ο τόπος φο­ρο­λό­γη­σης όσο και ο συ­ντε­λε­στής ΦΠΑ.

Πα­ρά­δειγ­μα απο­τε­λεί ένα κου­πό­νι για δια­μο­νή σε συ­γκε­κρι­μέ­νο ξε­νο­δο­χείο ή για αγο­ρές από συ­γκε­κρι­μέ­νη αλυ­σί­δα κα­τα­στη­μά­των, όταν όλα τα προ­ϊ­ό­ντα υπά­γο­νται στον ίδιο συ­ντε­λε­στή.

Σε αυτές τις πε­ρι­πτώ­σεις, ο ΦΠΑ απο­δί­δε­ται κατά την έκ­δο­ση ή την πώ­λη­ση του κου­πο­νιού.

Στα κου­πό­νια πολ­λα­πλών σκο­πών, αντί­θε­τα, δεν μπο­ρεί να προσ­διο­ρι­στεί εξαρ­χής με ακρί­βεια ο τόπος φο­ρο­λό­γη­σης ή το ύψος του ΦΠΑ.

Χα­ρα­κτη­ρι­στι­κό πα­ρά­δειγ­μα είναι ένα κου­πό­νι που μπο­ρεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σε δια­φο­ρε­τι­κές χώρες ή σε σού­περ μάρ­κετ για προ­ϊ­ό­ντα που υπά­γο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κούς συ­ντε­λε­στές.

Σε αυτή την πε­ρί­πτω­ση, ο ΦΠΑ απο­δί­δε­ται κατά την εξαρ­γύ­ρω­ση και όχι κατά την έκ­δο­ση.

Εκ­δό­της, με­σά­ζο­ντας και τε­λι­κός χρή­στης

Η φο­ρο­λο­γι­κή αντι­με­τώ­πι­ση επη­ρε­ά­ζε­ται και από τον τρόπο κυ­κλο­φο­ρί­ας του κου­πο­νιού.

Στην αλυ­σί­δα μπο­ρεί να συμ­με­τέ­χουν ο εκ­δό­της, ένας με­σά­ζο­ντας που το με­τα­πω­λεί, η επι­χεί­ρη­ση που πα­ρέ­χει το αγαθό ή την υπη­ρε­σία και ο τε­λι­κός κά­το­χος που πραγ­μα­το­ποιεί την εξαρ­γύ­ρω­ση.

Ο ακρι­βής ρόλος κάθε μέ­ρους έχει ση­μα­σία για τον χρόνο και τον τρόπο από­δο­σης του ΦΠΑ, αλλά και για τη σωστή λο­γι­στι­κή απει­κό­νι­ση της συ­ναλ­λα­γής.

Η εξά­πλω­ση των πα­ρο­χών σε είδος με­τα­τρέ­πει έτσι ένα ερ­γα­λείο εται­ρι­κών κι­νή­τρων σε ση­μα­ντι­κό κομ­μά­τι της συ­νο­λι­κής πο­λι­τι­κής αμοι­βών.

Για ερ­γα­ζο­μέ­νους και επι­χει­ρή­σεις, το βα­σι­κό ζη­τού­με­νο είναι πλέον η σωστή αξιο­ποί­η­ση των αφο­ρο­λό­γη­των ορίων, ώστε οι πρό­σθε­τες πα­ρο­χές να ενι­σχύ­ουν πραγ­μα­τι­κά το δια­θέ­σι­μο ει­σό­δη­μα χωρίς να δη­μιουρ­γούν απρό­βλε­πτες φο­ρο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις.

Πηγή: newmoney.gr