ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Εργαζόμενοι: Πότε φορολογούνται οι παροχές σε είδος – Οι κανόνες για κουπόνια, κάρτες και δωροεπιταγές

news room 4 λεπτά ανάγνωση
ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΟΙ
✦ Σύνοψη ⌄
  • Οι πρό­σθε­τες παροχές εκτός μισθού, όπως κάρτες σίτισης και κου­πό­νια, κερ­δί­ζουν έδαφος στην ελλη­νική αγορά εργα­σίας, καθώς οι επι­χει­ρή­σεις ανα­ζη­τούν τρόπους ενί­σχυ­σης των εργα­ζο­μέ­νων χωρίς αύξηση του φορο­λο­γι­κού κόστους.
  • Περίπου το 25% των εργα­ζο­μέ­νων στην Ελλάδα λαμ­βά­νει τέτοιες παροχές, με τη χρήση τους να έχει μετα­το­πι­στεί προς βασικές καθη­με­ρι­νές αγορές.
  • Το 54,2% των επι­χει­ρή­σεων επι­λέ­γει τις παροχές αυτές λόγω φορο­λο­γι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των, ενώ το 40% τις χρη­σι­μο­ποιεί για τη δια­τή­ρηση του προ­σω­πι­κού.
  • Η προ­τει­νό­μενη αύξηση του αφο­ρο­λό­γη­του ορίου στις δια­τα­κτι­κές σίτισης από 6 σε 10 ευρώ θα προ­σφέ­ρει μεγα­λύ­τερο περι­θώ­ριο ενί­σχυ­σης για τους εργα­ζο­μέ­νους, ειδικά σε περίοδο αυξη­μέ­νου κόστους ζωής.

Οι πρό­σθε­τες παροχές εκτός μισθού απο­κτούν ολοένα μεγα­λύ­τερη σημασία στην αγορά εργα­σίας, καθώς επι­χει­ρή­σεις ανα­ζη­τούν τρόπους ενί­σχυ­σης των εργα­ζο­μέ­νων χωρίς να αυξά­νουν ανα­λο­γικά το φορο­λο­γικό και ασφα­λι­στικό κόστος. Κάρτες σίτισης, κου­πό­νια και δωρο­ε­πι­τα­γές βρί­σκο­νται πλέον στο επί­κε­ντρο αυτής της πρα­κτι­κής, όμως η φορο­λο­γική τους μετα­χεί­ριση δια­φέ­ρει σημα­ντικά ανάλογα με το είδος και την αξία τους.

Η τάση έχει ήδη απο­κτή­σει μεγάλη έκταση. Περίπου ένας στους τέσ­σε­ρις εργα­ζο­μέ­νους στην Ελλάδα λαμ­βά­νει, σε τακτική ή περι­στα­σιακή βάση, κου­πό­νια ή κάρτες σίτισης από τον εργο­δότη του.

Ταυ­τό­χρονα, η πραγ­μα­τική χρήση αυτών των παροχών έχει μετα­το­πι­στεί αισθητά. Η συντρι­πτική πλειο­νό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων δεν χρη­σι­μο­ποιεί πλέον τις κάρτες απο­κλει­στικά για γεύματα κατά τη διάρ­κεια της εργα­σίας, αλλά για βασικές καθη­με­ρι­νές αγορές.

Το 95,7% των εργα­ζο­μέ­νων αξιο­ποιεί τις κάρτες σίτισης σε σούπερ μάρκετ, μετα­τρέ­πο­ντάς τες ουσια­στικά σε έναν συμπλη­ρω­μα­τικό μηχα­νι­σμό κάλυψης του κόστους δια­βί­ω­σης.

Γιατί οι επι­χει­ρή­σεις στρέ­φο­νται στις παροχές

Για τις επι­χει­ρή­σεις, τα κίνητρα είναι πολ­λα­πλά. Το 54,2% δηλώνει ότι επι­λέ­γει τις παροχές σε είδος λόγω των φορο­λο­γι­κών πλε­ο­νε­κτη­μά­των που προ­σφέ­ρουν.

Παράλ­ληλα, το 40% τις χρη­σι­μο­ποιεί ως εργα­λείο για τη δια­τή­ρηση του προ­σω­πι­κού, ενώ το 39,2% τις συνδέει με την ενί­σχυση της εται­ρι­κής κουλ­τού­ρας.

Η εξέλιξη αυτή εντάσ­σε­ται σε μια ευρύ­τερη αλλαγή του τρόπου αμοιβής. Αντί η συνο­λική ενί­σχυση να περνά απο­κλει­στικά μέσω του μεικτού μισθού, αυξά­νο­νται οι πρό­σθε­τες παροχές που μπορούν, υπό συγκε­κρι­μέ­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις, να έχουν ευνοϊ­κό­τερη φορο­λο­γική και ασφα­λι­στική μετα­χεί­ριση.

Στο πλαίσιο αυτό έχει επα­νέλ­θει η συζή­τηση για την αύξηση του αφο­ρο­λό­γη­του ημε­ρή­σιου ορίου στις δια­τα­κτι­κές σίτισης από 6 σε 10 ευρώ.

Μια τέτοια αλλαγή θα αύξανε σημα­ντικά το ποσό που μπορεί να λαμ­βά­νει ένας εργα­ζό­με­νος χωρίς να μετα­τρέ­πε­ται σε φορο­λο­γη­τέα παροχή.

Δια­τα­κτι­κές σίτισης: Το όριο των 6 ευρώ

Οι δια­τα­κτι­κές σίτισης έχουν ειδικό καθε­στώς.

Όταν παρέ­χο­νται από τον εργο­δότη, απαλ­λάσ­σο­νται από τον φόρο εισο­δή­μα­τος μέχρι το ποσό των 6 ευρώ ανά εργά­σιμη ημέρα. Σε ετήσια βάση, το συγκε­κρι­μένο όριο αντι­στοι­χεί περίπου σε 1.400 ευρώ.

Όσο η αξία της ημε­ρή­σιας παροχής παρα­μέ­νει μέσα σε αυτό το όριο, δεν αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως κανο­νικό εισό­δημα από μισθωτή εργασία.

Εάν, όμως, η αξία των δια­τα­κτι­κών ξεπε­ρά­σει τα 6 ευρώ ημε­ρη­σίως, τότε το επι­πλέον ποσό αντι­με­τω­πί­ζε­ται ως παροχή σε είδος και υπά­γε­ται στους σχε­τι­κούς φορο­λο­γι­κούς κανόνες.

Η προ­τει­νό­μενη αύξηση του ορίου στα 10 ευρώ θα διεύ­ρυνε αισθητά το αφο­ρο­λό­γητο ποσό, προ­σφέ­ρο­ντας μεγα­λύ­τερο περι­θώ­ριο στις επι­χει­ρή­σεις να ενι­σχύ­ουν τους εργα­ζο­μέ­νους μέσω αυτής της μορφής παροχής.

Η αλλαγή έχει ιδιαί­τερη σημασία σε μια περίοδο αυξη­μέ­νου κόστους τρο­φί­μων και βασικών αγαθών, καθώς οι συγκε­κρι­μέ­νες κάρτες λει­τουρ­γούν πλέον σε μεγάλο βαθμό ως συμπλή­ρωμα του δια­θέ­σι­μου εισο­δή­μα­τος.

Δωρο­ε­πι­τα­γές και κου­πό­νια αγορών

Δια­φο­ρε­τικό καθε­στώς ισχύει για τις δωρο­ε­πι­τα­γές και τα γενικά κου­πό­νια αγορών.

Οι συγκε­κρι­μέ­νες παροχές θεω­ρού­νται κατά κανόνα παροχές σε είδος. Ωστόσο, δεν φορο­λο­γού­νται όταν η συνο­λική αξία τους μέσα στο έτος δεν ξεπερνά τα 300 ευρώ.

Εφόσον το συνο­λικό ποσό υπερβεί αυτό το όριο, ενερ­γο­ποιού­νται οι φορο­λο­γι­κοί κανόνες που ισχύουν για τις παροχές σε είδος.

Επο­μέ­νως, το κρίσιμο στοι­χείο δεν είναι μόνο το είδος της παροχής, αλλά και η συνο­λική αξία που λαμ­βά­νει ο εργα­ζό­με­νος μέσα στη χρονιά.

Η διά­κριση αυτή καθιστά σημα­ντικό τον σωστό σχε­δια­σμό των εται­ρι­κών πακέτων παροχών, καθώς δια­φο­ρε­τικά προ­ϊ­ό­ντα μπορεί να έχουν δια­φο­ρε­τι­κές φορο­λο­γι­κές επι­πτώ­σεις τόσο για την επι­χεί­ρηση όσο και για τον εργα­ζό­μενο.

Πώς υπο­λο­γί­ζε­ται ο ΦΠΑ

Ξεχω­ρι­στό ζήτημα απο­τε­λεί ο ΦΠΑ, ο οποίος εξαρ­τά­ται από το αν το κουπόνι θεω­ρεί­ται συγκε­κρι­μέ­νου ή πολ­λα­πλού σκοπού.

Στην πρώτη κατη­γο­ρία ανήκουν τα κου­πό­νια για τα οποία είναι γνωστά από την έκδοση τόσο ο τόπος φορο­λό­γη­σης όσο και ο συντε­λε­στής ΦΠΑ.

Παρά­δειγμα απο­τε­λεί ένα κουπόνι για διαμονή σε συγκε­κρι­μένο ξενο­δο­χείο ή για αγορές από συγκε­κρι­μένη αλυσίδα κατα­στη­μά­των, όταν όλα τα προ­ϊ­ό­ντα υπά­γο­νται στον ίδιο συντε­λε­στή.

Σε αυτές τις περι­πτώ­σεις, ο ΦΠΑ απο­δί­δε­ται κατά την έκδοση ή την πώληση του κου­πο­νιού.

Στα κου­πό­νια πολ­λα­πλών σκοπών, αντί­θετα, δεν μπορεί να προσ­διο­ρι­στεί εξαρχής με ακρί­βεια ο τόπος φορο­λό­γη­σης ή το ύψος του ΦΠΑ.

Χαρα­κτη­ρι­στικό παρά­δειγμα είναι ένα κουπόνι που μπορεί να χρη­σι­μο­ποι­η­θεί σε δια­φο­ρε­τι­κές χώρες ή σε σούπερ μάρκετ για προ­ϊ­ό­ντα που υπά­γο­νται σε δια­φο­ρε­τι­κούς συντε­λε­στές.

Σε αυτή την περί­πτωση, ο ΦΠΑ απο­δί­δε­ται κατά την εξαρ­γύ­ρωση και όχι κατά την έκδοση.

Εκδότης, μεσά­ζο­ντας και τελικός χρήστης

Η φορο­λο­γική αντι­με­τώ­πιση επη­ρε­ά­ζε­ται και από τον τρόπο κυκλο­φο­ρίας του κου­πο­νιού.

Στην αλυσίδα μπορεί να συμ­με­τέ­χουν ο εκδότης, ένας μεσά­ζο­ντας που το μετα­πω­λεί, η επι­χεί­ρηση που παρέχει το αγαθό ή την υπη­ρε­σία και ο τελικός κάτοχος που πραγ­μα­το­ποιεί την εξαρ­γύ­ρωση.

Ο ακριβής ρόλος κάθε μέρους έχει σημασία για τον χρόνο και τον τρόπο από­δο­σης του ΦΠΑ, αλλά και για τη σωστή λογι­στική απει­κό­νιση της συναλ­λα­γής.

Η εξά­πλωση των παροχών σε είδος μετα­τρέ­πει έτσι ένα εργα­λείο εται­ρι­κών κινή­τρων σε σημα­ντικό κομμάτι της συνο­λι­κής πολι­τι­κής αμοιβών.

Για εργα­ζο­μέ­νους και επι­χει­ρή­σεις, το βασικό ζητού­μενο είναι πλέον η σωστή αξιο­ποί­ηση των αφο­ρο­λό­γη­των ορίων, ώστε οι πρό­σθε­τες παροχές να ενι­σχύ­ουν πραγ­μα­τικά το δια­θέ­σιμο εισό­δημα χωρίς να δημιουρ­γούν απρό­βλε­πτες φορο­λο­γι­κές επι­βα­ρύν­σεις.

Πηγή: newmoney.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.