Ακρίβεια: Σημαντικές οι διατακτικές σίτισης για 3 στους 4 εργαζομένους

Σημα­ντικό εργα­λείο στην ενί­σχυση των οικο­νο­μι­κών των εργα­ζο­μέ­νων απο­τε­λούν οι δια­τα­κτι­κές σίτισης. Είναι ενδει­κτικό ότι σήμερα στη χώρα μας περίπου ένας στους τέσ­σε­ρις εργα­ζο­μέ­νους λαμ­βά­νει παροχή σίτισης μέσω δια­τα­κτι­κών ή κάρτας από τον εργο­δότη του, είτε τακτικά είτε περι­στα­σιακά, ενώ η πλειο­νό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων λαμ­βά­νει την παροχή αυτή για του­λά­χι­στον μία τριετία.

Οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι ζήτησαν την αύξηση του ημε­ρή­σιου ορίου παροχής σίτισης από τα 6 ευρώ στα 10 ευρώ

Ωστόσο, η Ελλάδα βρί­σκε­ται χαμηλά σε σχέση με άλλες χώρες της Ευρω­παϊ­κής Ενωσης, αν και όλο και περισ­σό­τε­ρες επι­χει­ρή­σεις παρέ­χουν στους εργα­ζο­μέ­νους τους αυτή την ενί­σχυση, οι οποίοι τη θεωρούν σημα­ντική παροχή για την κάλυψη καθη­με­ρι­νών αναγκών.

Την Τρίτη, με κοινή επι­στολή τους προς το υπουρ­γείο Εθνικής Οικο­νο­μίας οι κοι­νω­νι­κοί εταίροι (ΓΣΕΕ, ΣΕΒ, ΓΣΕΒΕΕ, ΕΣΕΕ, ΣΕΤΕ, ΣΒΕ) ζήτησαν την αύξηση του ημε­ρή­σιου ορίου παροχής σίτισης των εργα­ζο­μέ­νων από τα 6 ευρώ που είναι σήμερα στα 10 ευρώ. Το αίτημα συν­δέ­ε­ται τόσο με τη μείωση της αγο­ρα­στι­κής δύναμης των μισθω­τών όσο και με την προ­σπά­θεια των επι­χει­ρή­σεων να προ­σελ­κύ­ουν και να δια­τη­ρούν καταρ­τι­σμένο προ­σω­πικό, προ­σφέ­ρο­ντας περισ­σό­τερο αντα­γω­νι­στι­κές παροχές.

Οπως επι­ση­μαί­νει η Γενική Συνο­μο­σπον­δία Εργατών Ελλάδος (ΓΣΕΕ), το συγκε­κρι­μένο όριο παρα­μέ­νει αμε­τά­βλητο στα 6 ευρώ από το 2004, όταν θεσπί­στηκε με τον νόμο 3296/2004. Εκτοτε, ωστόσο, η οικο­νο­μική κρίση και οι συνε­χείς ανα­τι­μή­σεις έχουν επι­βα­ρύ­νει σημα­ντικά τα εισο­δή­ματα των εργα­ζο­μέ­νων. Σύμφωνα με τους κοι­νω­νι­κούς εταί­ρους, η δια­τή­ρηση του ποσού στα ίδια επίπεδα για περισ­σό­τερα από 20 χρόνια δεν αντα­πο­κρί­νε­ται πλέον στο σημε­ρινό κόστος δια­βί­ω­σης και στις πραγ­μα­τι­κές τιμές των γευ­μά­των κατά τη διάρ­κεια της εργα­σίας.

Μάλιστα στην επι­στολή τους κάνουν αναφορά και στα δεδο­μένα άλλων ευρω­παϊ­κών χωρών, όπου η αξία της παροχής σίτισης μπορεί να αντι­στοι­χεί ακόμη και στο 25%του κατώ­τα­του μισθού. Στην Ελλάδα, αντί­θετα, η συγκε­κρι­μένη ανα­λο­γία περιο­ρί­ζε­ται στο 13,6% του κατώ­τα­του μισθού, την ώρα που περίπου ένας στους τρεις εργα­ζο­μέ­νους αμεί­βε­ται με τις κατώ­τα­τες απο­δο­χές.

Διευ­ρύ­νε­ται η πρα­κτική με τις δια­τα­κτι­κές σίτισης

Στοι­χεία έρευνας του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ, που εκπο­νή­θηκε με την υπο­στή­ριξη της Edenred, δεί­χνουν ότι η πρα­κτική των δια­τα­κτι­κών ή καρτών σίτισης έχει πλέον απο­κτή­σει ευρύ­τερη παρου­σία στην ελλη­νική αγορά εργα­σίας, σε μια περίοδο κατά την οποία το δια­θέ­σιμο εισό­δημα των νοι­κο­κυ­ριών εξα­κο­λου­θεί να πιέ­ζε­ται από το αυξη­μένο κόστος ζωής και τις τιμές των τρο­φί­μων.

Η έρευνα κατα­γρά­φει ότι η πλειο­νό­τητα των εργα­ζο­μέ­νων που λαμ­βά­νει την παροχή αυτή την έχει εντάξει στην καθη­με­ρι­νό­τητά της. Συγκε­κρι­μένα, το 46,7% δηλώνει ότι λαμ­βά­νει παροχή σίτισης για περισ­σό­τερα από τρία χρόνια, ενώ το 42,4% για διά­στημα από ένα έως τρία χρόνια.

Η έρευνα δείχνει επίσης ότι η χρήση των δια­τα­κτι­κών ή των καρτών σίτισης πραγ­μα­το­ποιεί­ται κυρίως για αγορές σε σου­περ­μάρ­κετ (95,7%) από τη μεγάλη πλειο­ψη­φία των εργα­ζο­μέ­νων (92,4%) με τους τρεις στους τέσ­σε­ρις εργα­ζο­μέ­νους να την αξιο­λο­γούν ως αρκετά ή πολύ σημα­ντική και με τους περισ­σό­τε­ρους (52,7%) να θεωρούν ότι το παρε­χό­μενο ποσό τούς επι­τρέ­πει να ξοδεύ­ουν περισ­σό­τερα χρήματα για την αγορά τρο­φί­μων.

Μάλιστα, ένας στους δύο εργα­ζο­μέ­νους δηλώνει ότι η λήψη της παροχής σίτισης συμ­βάλ­λει στο να έχει λιγό­τερο άγχος για την κάλυψη των δαπανών δια­τρο­φής, ενώ το 55,4% θεωρεί την παροχή σίτισης και ως μια πρα­κτική λύση για την καθη­με­ρινή δια­τροφή.

Σύμφωνα με την έρευνα του ΙΜΕ ΓΣΕΒΕΕ από την πλευρά των επι­χει­ρή­σεων κυρί­αρ­χοι λόγοι για την παροχή σίτισης απο­τε­λούν η στήριξη της αγο­ρα­στι­κής δύναμης των εργα­ζο­μέ­νων (62,5%), τα φορο­λο­γικά οφέλη (54,2%), η δια­τή­ρηση του προ­σω­πι­κού (40%) αλλά και λόγοι που σχε­τί­ζο­νται με την εται­ρική κουλ­τούρα και την κοι­νω­νική ευθύνη (39,2%).

Πηγή: ot.gr