«Όχι» δικαστηρίου σε αποζημίωση 60.000 ευρώ για τον παρ’ ολίγον πνιγμό 76χρονου Βρετανού σε ξενοδοχειακή πισίνα

• Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο απέρ­ρι­ψε στο σύ­νο­λό της την αγωγή τε­τρα­με­λούς οι­κο­γέ­νειας από το Ηνω­μέ­νο Βα­σί­λειο, κρί­νο­ντας ότι το πε­ρι­στα­τι­κό οφει­λό­ταν σε απο­κλει­στι­κή υπαι­τιό­τη­τα του ίδιου του πα­θό­ντος, ο οποί­ος είχε κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ και γνώ­ρι­ζε τα προ­βλή­μα­τα υγεί­ας του

Μια υπό­θε­ση που ξε­κί­νη­σε από ένα πρω­ι­νό δια­κο­πών τον Νο­έμ­βριο του 2023 εξε­λί­χθη­κε σε πο­λυ­ε­τή δι­κα­στι­κή δια­μά­χη με αντι­κεί­με­νο αξιώ­σεις συ­νο­λι­κού ύψους 60.000 ευρώ. Το Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με από­φα­σή του απέρ­ρι­ψε ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη την αγωγή 4 Βρε­τα­νών του­ρι­στών κατά ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και της προ­έ­δρου και διευ­θύ­νου­σας συμ­βού­λου της, κρί­νο­ντας ότι ο παρ’ ολί­γον πνιγ­μός του 76χρο­νου ενά­γο­ντος στην κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή της μο­νά­δας δεν οφει­λό­ταν σε καμία πα­ρά­νο­μη ή υπαί­τια πράξη των ενα­γο­μέ­νων, αλλά σε δική του απο­κλει­στι­κή υπαι­τιό­τη­τα.

Το δι­κα­στή­ριο απέρ­ρι­ψε πα­ράλ­λη­λα και την πα­ρε­μπί­πτου­σα αγωγή που είχε ασκή­σει η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία κατά της ασφα­λι­στι­κής της, καθώς αυτή είχε νόημα μόνο σε πε­ρί­πτω­ση κα­τα­δί­κης της στην κύρια δίκη.

Το επί­μα­χο πρω­ι­νό της 3ης Νο­εμ­βρί­ου 2023

Όπως προ­κύ­πτει από τα στοι­χεία της υπό­θε­σης, οι 4 ενά­γο­ντες, υπή­κο­οι και κά­τοι­κοι Ηνω­μέ­νου Βα­σι­λεί­ου, είχαν τα­ξι­δέ­ψει στο νησί στις 28 Οκτω­βρί­ου 2023 για δια­κο­πές, επι­λέ­γο­ντας για τη δια­μο­νή τους τη συ­γκε­κρι­μέ­νη ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα, με προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη ημέρα ανα­χώ­ρη­σης την 4η Νο­εμ­βρί­ου 2023. Το πρωί της 3ης Νο­εμ­βρί­ου 2023, μία μόλις ημέρα πριν από την επι­στρο­φή τους, η οι­κο­γέ­νεια θέ­λη­σε να πε­ρά­σει τις πρω­ι­νές της ώρες στην κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή του ξε­νο­δο­χεί­ου.

Περί ώρα 11:00, ο πρώ­τος εκ των ενα­γό­ντων, ηλι­κί­ας 76 ετών, επι­χεί­ρη­σε να ει­σέλ­θει στην πι­σί­να. Κατά την προ­σπά­θειά του αυτή αι­σθάν­θη­κε αδια­θε­σία, γε­γο­νός που τον οδή­γη­σε σε παρ’ ολί­γον πνιγ­μό. Από τη δε­ξα­με­νή τον βο­ή­θη­σε να εξέλ­θει ο γα­μπρός του, τέ­ταρ­τος των ενα­γό­ντων, ενώ άμεσα έσπευ­σε στο ση­μείο ο μετρ του ξε­νο­δο­χεί­ου, ο οποί­ος είχε ορι­στεί και υπεύ­θυ­νος ασφα­λεί­ας για την κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή, και του πα­ρεί­χε τις πρώ­τες βο­ή­θειες. Ο διευ­θυ­ντής της μο­νά­δας κά­λε­σε αμέ­σως το ΕΚΑΒ και ο ηλι­κιω­μέ­νος δια­κο­μί­στη­κε σε νο­σο­κο­μείο, όπου, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της αγω­γής, νο­ση­λεύ­τη­κε επί 3 ημέ­ρες.

Οι αξιώ­σεις της οι­κο­γέ­νειας και η γραμ­μή υπε­ρά­σπι­σης

Με την αγωγή τους, η οποία κα­τα­τέ­θη­κε τον Ια­νουά­ριο του 2025, οι ενά­γο­ντες υπο­στή­ρι­ξαν ότι ο παρ’ ολί­γον πνιγ­μός οφει­λό­ταν σε ολι­σθη­ρό­τη­τα των πλα­κι­δί­ων, σε κα­τα­σκευα­στι­κές ατέ­λειες της δε­ξα­με­νής, καθώς και σε έλ­λει­ψη υπεύ­θυ­νου λει­τουρ­γί­ας και ναυα­γο­σώ­στη. Ο 76χρο­νος δια­τει­νό­ταν ότι υπέ­στη ηθική βλάβη τόσο από το ίδιο το πε­ρι­στα­τι­κό όσο και από την απώ­λεια του υπο­λοί­που των δια­κο­πών του, ζη­τώ­ντας χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση 45.000 ευρώ. Τα υπό­λοι­πα 3 μέλη της οι­κο­γέ­νειας ζη­τού­σαν από 5.000 ευρώ το κα­θέ­να, επι­κα­λού­με­να προ­σβο­λή της προ­σω­πι­κό­τη­τάς τους εξαι­τί­ας της απώ­λειας του χρό­νου ανα­ψυ­χής τους, την οποία απέ­δι­δαν σε πλημ­με­λή εκ­πλή­ρω­ση των υπο­χρε­ώ­σε­ων της ξε­νο­δο­χεια­κής επι­χεί­ρη­σης. Ζη­τού­σαν, μά­λι­στα, την κα­τα­βο­λή των ποσών εις ολό­κλη­ρον από τις 2 ενα­γό­με­νες, με προ­σω­ρι­νά εκτε­λε­στή από­φα­ση και με τον νό­μι­μο τόκο.

Τους ενά­γο­ντες εκ­προ­σώ­πη­σε με κα­τά­θε­ση προ­τά­σε­ων η πλη­ρε­ξού­σια δι­κη­γό­ρος κ. Ευαγ­γε­λία Τα­μπά­κη, ενώ την υπε­ρά­σπι­ση της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας και της προ­έ­δρου και διευ­θύ­νου­σας συμ­βού­λου της ανέ­λα­βε ο δι­κη­γό­ρος κ. Δη­μή­τριος Απο­στο­λάς. Η πλευ­ρά των ενα­γο­μέ­νων αμ­φι­σβή­τη­σε πλή­ρως τη βάση της αγω­γής, προ­σκο­μί­ζο­ντας 3 ένορ­κες βε­βαιώ­σεις, πι­στο­ποι­η­τι­κά για τις εγκα­τα­στά­σεις και σειρά εγ­γρά­φων και φω­το­γρα­φιών, η γνη­σιό­τη­τα των οποί­ων δεν αμ­φι­σβη­τή­θη­κε.

Η πα­ρε­μπί­πτου­σα αγωγή κατά της ασφα­λι­στι­κής

Πα­ράλ­λη­λα με την κύρια δίκη, η ξε­νο­δο­χεια­κή εται­ρεία άσκη­σε τον Φε­βρουά­ριο του 2025 προ­σε­πί­κλη­ση σε πα­ρέμ­βα­ση και πα­ρε­μπί­πτου­σα αγωγή κατά της ασφα­λι­στι­κής εται­ρεί­ας με την οποία είχε συ­νά­ψει σύμ­βα­ση ασφά­λι­σης αστι­κής ευ­θύ­νης για ατυ­χή­μα­τα εντός της μο­νά­δας, σύμ­βα­ση που ήταν σε ισχύ κατά τον χρόνο του πε­ρι­στα­τι­κού. Με το δι­κό­γρα­φο αυτό ζη­τού­σε, σε πε­ρί­πτω­ση που υπο­χρε­ω­νό­ταν να απο­ζη­μιώ­σει τους ενά­γο­ντες, να της κα­τα­βά­λει η ασφα­λι­στι­κή οποιο­δή­πο­τε ποσό επι­δι­κα­ζό­ταν, κατά κε­φά­λαιο, τό­κους και έξοδα. Την ασφα­λι­στι­κή εται­ρεία εκ­προ­σώ­πη­σε ο δι­κη­γό­ρος κ. Νι­κό­λα­ος Πα­πα­χρο­νό­που­λος. Το δι­κα­στή­ριο απο­φά­σι­σε τη συ­νεκ­δί­κα­ση των 2 δι­κο­γρά­φων λόγω της πρό­δη­λης με­τα­ξύ τους συ­νά­φειας, προς διευ­κό­λυν­ση και επι­τά­χυν­ση της δίκης και προς μεί­ω­ση των εξό­δων.

Το σκε­πτι­κό της απόρ­ρι­ψης

Από την απο­δει­κτι­κή δια­δι­κα­σία προ­έ­κυ­ψε ει­κό­να ου­σιω­δώς δια­φο­ρε­τι­κή από εκεί­νη που πε­ριέ­γρα­φε η αγωγή. Το δι­κα­στή­ριο έκρι­νε ότι τα πλα­κί­δια της κο­λυμ­βη­τι­κής δε­ξα­με­νής, τόσο στο εσω­τε­ρι­κό της όσο και πε­ρι­με­τρι­κά, ήταν πι­στο­ποι­η­μέ­να ως αντιο­λι­σθη­τι­κά, ενώ η ίδια η δε­ξα­με­νή ήταν κα­τα­σκευα­σμέ­νη σύμ­φω­να με τις ισχύ­ου­σες προ­δια­γρα­φές των ηλε­κτρο­μη­χα­νο­λο­γι­κών εγκα­τα­στά­σε­ων. Τα σχε­τι­κά πι­στο­ποι­η­τι­κά έγ­γρα­φα, όπως ση­μειώ­νε­ται στην από­φα­ση, δεν αμ­φι­σβη­τή­θη­καν ει­δι­κά από την πλευ­ρά των ενα­γό­ντων. Επι­πλέ­ον, απο­δεί­χθη­κε ότι το ση­μείο ει­σό­δου στην πι­σί­να διέ­θε­τε 2 με­ταλ­λι­κές κου­πα­στές, οι οποί­ες ξε­κι­νούν σχε­δόν 1 μέτρο πριν από αυτήν και από τις οποί­ες ο 76χρο­νος όφει­λε να στη­ρί­ζε­ται, ώστε ακόμη και σε πε­ρί­πτω­ση αδια­θε­σί­ας, όπως και συ­νέ­βη, να απο­φευ­χθεί βλάβη της υγεί­ας του. Δια­πι­στώ­θη­κε ακόμη ότι υπήρ­χε ορι­σμέ­νος υπεύ­θυ­νος λει­τουρ­γί­ας για τη δε­ξα­με­νή, ο οποί­ος μά­λι­στα επε­νέ­βη άμεσα κατά το συμ­βάν.

Κα­θο­ρι­στι­κό ρόλο στην κρίση του δι­κα­στη­ρί­ου δια­δρα­μά­τι­σε η συ­μπε­ρι­φο­ρά του ίδιου του πα­θό­ντος. Όπως δέ­χθη­κε η από­φα­ση, ο 76χρο­νος είχε ήδη κα­τα­να­λώ­σει αλ­κο­όλ πριν επι­χει­ρή­σει να ει­σέλ­θει στην πι­σί­να, ενώ γνώ­ρι­ζε ότι είναι δια­βη­τι­κός με τά­σεις λι­πο­θυ­μί­ας. Σε συν­δυα­σμό με την ηλι­κία του, όφει­λε να επι­δει­κνύ­ει ιδιαί­τε­ρη προ­σο­χή και να μην πλη­σιά­ζει την κο­λυμ­βη­τι­κή δε­ξα­με­νή μετά από κα­τα­νά­λω­ση αλ­κο­όλ. Ο παρ’ ολί­γον πνιγ­μός του, κατά την κρίση του δι­κα­στη­ρί­ου, οφει­λό­ταν απο­κλει­στι­κά σε δική του υπαι­τιό­τη­τα. Εφό­σον δεν στοι­χειο­θε­τή­θη­κε πα­ρά­νο­μη και υπαί­τια πράξη των ενα­γο­μέ­νων που να συν­δέ­ε­ται αι­τιω­δώς με το πε­ρι­στα­τι­κό, δεν μπο­ρού­σε να θε­με­λιω­θεί ούτε ευ­θύ­νη τους για την απώ­λεια του χρό­νου ανα­ψυ­χής των υπό­λοι­πων μελών της οι­κο­γέ­νειας.

Με βάση τα πα­ρα­πά­νω, η κύρια αγωγή απορ­ρί­φθη­κε ως ου­σια­στι­κά αβά­σι­μη και οι 4 ενά­γο­ντες κα­τα­δι­κά­στη­καν στην πλη­ρω­μή των δι­κα­στι­κών εξό­δων των ενα­γο­μέ­νων, τα οποία ορί­στη­καν σε 1.200 ευρώ. Ως ανα­πό­δρα­στη συ­νέ­πεια της απόρ­ρι­ψης της κύ­ριας αγω­γής, απορ­ρί­φθη­κε και η πα­ρε­μπί­πτου­σα αγωγή της ξε­νο­δο­χεια­κής εται­ρεί­ας κατά της ασφα­λι­στι­κής, αφού δεν πλη­ρώ­θη­κε η προ­ϋ­πό­θε­ση της κα­τα­δί­κης της στην κύρια δίκη, με την ξε­νο­δο­χεια­κή επι­χεί­ρη­ση να κα­τα­δι­κά­ζε­ται με τη σειρά της στα δι­κα­στι­κά έξοδα της ασφα­λι­στι­κής, ύψους 600 ευρώ.