Τοποθέτηση της Μ.Ιατρίδη κατά την συζήτηση του Προϋπολογισμού

«Οι Έλ­λη­νες και οι Ελ­λη­νί­δες νιώ­θουν προ­δο­μέ­νοι και εσείς έχετε ακόμα το θρά­σος να τους μι­λά­τε για ανά­πτυ­ξη;»

«Το δη­μό­σιο χρέος μειώ­νε­ται μόνο κατά ένα δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ετη­σί­ως εδώ και τρία χρό­νια κι όλα αυτά με αι­μα­τη­ρές θυ­σί­ες των Ελ­λή­νων και Ελ­λη­νί­δων, οι οποί­οι νιώ­θουν ήδη προ­δο­μέ­νοι» τό­νι­σε η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, Μίκα Ια­τρί­δη, στη συ­ζή­τη­ση στη Βουλή για τον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2015.

«Και παρ’ όλα αυτά», επε­σή­μα­νε η Μίκα Ια­τρί­δη, «συ­νε­χί­ζε­τε κι έχετε το θρά­σος και μι­λά­τε στον ελ­λη­νι­κό λαό, στο συ­ντα­ξιού­χο, στο νέο επι­στή­μο­να ο οποί­ος ξε­νι­τεύ­ε­ται, στην αστυ­νο­μι­κό μάνα που έχει τρία παι­διά με άνερ­γο σύ­ζυ­γο, στον επι­χει­ρη­μα­τία που έχει βάλει λου­κέ­το, στον ιδιω­τι­κό υπάλ­λη­λο που προ­σπα­θεί να ζήσει τε­τρα­με­λή οι­κο­γέ­νεια με πε­νι­χρά μέσα, για ανά­πτυ­ξη;».

Η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου στην πα­ρέμ­βα­ση της για τον Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2015 ση­μεί­ω­σε την πλήρη απα­ξί­ω­ση της ζωής των νη­σιω­τών, ανα­φέ­ρο­ντας τις βα­σι­κές ελ­λεί­ψεις στην υγεία και, με­τα­ξύ άλλων, ότι δεν υπάρ­χει Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας Παί­δων. Πε­ραι­τέ­ρω, η Μίκα Ια­τρί­δη υπο­γράμ­μι­σε και τα ση­μα­ντι­κά κενά στην παι­δεία, ανα­φε­ρό­με­νη και σε επι­στο­λές που έχει λάβει από σχο­λεία της Δω­δε­κα­νή­σου.

Για όλα αυτά, η απά­ντη­ση του Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού του 2015, ανέ­φε­ρε η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, είναι «συρ­ρί­κνω­ση ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, αφού οι δα­πά­νες των Υπουρ­γεί­ων Παι­δεί­ας, Υγεί­ας και Ερ­γα­σί­ας θα μειω­θούν πα­ρα­πά­νω από 1,1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε σχέση με το 2014».

Σχε­τι­κά με το σο­βα­ρό εν­δε­χό­με­νο της κα­τάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ στα νησιά, η Μίκα Ια­τρί­δη επε­σή­μα­νε ότι από το 2010 που είχε ανα­φερ­θεί η ίδια στο εν­δε­χό­με­νο αυτό, την κα­τη­γο­ρού­σαν ως γρα­φι­κή και λαϊ­κί­στρια.

«Τώρα», ανέ­φε­ρε η βου­λευ­τής Δω­δε­κα­νή­σου, «σύσ­σω­μοι όλοι οι φο­ρείς όλου του Αι­γαί­ου, ανε­ξάρ­τη­τα από τις κομ­μα­τι­κές τους πε­ποι­θή­σεις και προ­ε­λεύ­σεις, σας έχουν βομ­βαρ­δί­σει με επι­στο­λές γιατί όλοι ξέ­ρουν ότι η τρόι­κα δεν θα κάνει πίσω, γιατί όλοι ξέ­ρουν ότι πα­ρα­δί­δε­τε τα πάντα αμα­χη­τί, χωρίς καμία δια­πραγ­μά­τευ­ση» και κά­λε­σε τους κυ­βερ­νη­τι­κούς νη­σιώ­τες βου­λευ­τές να μην ψη­φί­σουν, σε καμία πε­ρί­πτω­ση, μια τέ­τοια διά­τα­ξη.

Κλεί­νο­ντας την ομι­λία της, η Μίκα Ια­τρί­δη τό­νι­σε ότι για όλους αυ­τούς τους λό­γους κα­τα­ψη­φί­ζει τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2015, «γιατί η εφαρ­μο­ζό­με­νη πο­λι­τι­κή έχει υπο­βά­λει τους Έλ­λη­νες και τις Ελ­λη­νί­δες στο μαρ­τύ­ριο της στα­γό­νας, αλλά, κά­ποια στιγ­μή, οι στα­γό­νες ξε­χει­λί­ζουν από το πο­τή­ρι».

Ακο­λου­θεί το κεί­με­νο της ομι­λί­ας:

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι,

Είναι αλή­θεια ότι πολ­λές φορές μία οποια­δή­πο­τε κυ­βέρ­νη­ση μπο­ρεί να κάνει τους αριθ­μούς να πουν αυτά που η ίδια θέλει να πει.

Είναι αλή­θεια ότι κι αυτή τη φορά ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός προ­σπα­θεί να πει αυτά που η Συ­γκυ­βέρ­νη­ση θέλει να πει, αυτά που η Συ­γκυ­βέρ­νη­ση θέλει να πεί­σει τους Έλ­λη­νες πο­λί­τες ότι θέλει να κάνει.

Τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό λοι­πόν μπο­ρεί­τε να τον φτιά­ξε­τε και να δώ­σε­τε κι επι­χει­ρή­μα­τα στους Βου­λευ­τές που σας στη­ρί­ζουν για να τα επα­να­λαμ­βά­νουν εδώ, από το Βήμα της Βου­λής.

Την πραγ­μα­τι­κό­τη­τα όμως δεν μπο­ρεί­τε να τη φτιά­ξε­τε, δεν μπο­ρεί­τε να την αλ­λά­ξε­τε, δεν μπο­ρεί­τε να τη βά­λε­τε σε ένα όμορ­φο πα­κέ­το και να την προ­σφέ­ρε­τε στους Έλ­λη­νες και στις Ελ­λη­νί­δες.

Η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι εδώ, τη ζούμε όλοι μας και εμείς οι νη­σιώ­τες την αντι­με­τω­πί­ζου­με ως μία σφο­δρή τρι­κυ­μία που αντα­ριά­ζει τη θά­λασ­σα του Αι­γαί­ου.

Το πρώτο κύμα που δε­χό­μα­στε είναι η πλή­ρης απα­ξί­ω­ση της ζωής των νη­σιω­τών.

Το γε­γο­νός ότι χά­σα­με πρό­σφα­τα, χωρίς λόγο, δύο μωρά παι­διά για λό­γους υγεί­ας, επει­δή δεν υπάρ­χει Μο­νά­δα Εντα­τι­κής Θε­ρα­πεί­ας Νε­ο­γνών σε μία πε­ρι­φέ­ρεια εξή­ντα κα­τοι­κη­μέ­νων νη­σιών, επει­δή δεν υπάρ­χουν οι κα­τάλ­λη­λες υπο­δο­μές, ο τε­χνι­κός εξο­πλι­σμός και οι για­τροί για να αντι­με­τω­πί­ζουν τέ­τοιες κα­τα­στά­σεις.

Το γε­γο­νός ότι δεν έχου­με δα­σκά­λους και βι­βλία στα σχο­λεία των νη­σιών μας -έχω λάβει και συ­νε­χί­ζω να λαμ­βά­νω επι­στο­λές δια­μαρ­τυ­ρί­ας και οργής όπως από το Γυ­μνά­σιο Αρ­χαγ­γέ­λου, το 2ο Δη­μο­τι­κό Σχο­λείο στην Κω και από αλλού.

Το γε­γο­νός ότι παρά την αύ­ξη­ση του του­ρι­σμού η ανερ­γία στα νησιά μας είναι πολύ υψηλή κι εδώ και τρία χρό­νια έχει ξε­κι­νή­σει με­γά­λο κύμα με­τα­νά­στευ­σης νέων κυ­ρί­ως αν­θρώ­πων.

Και πώς απα­ντά σε όλα αυτά ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός;

Μα, με τη συρ­ρί­κνω­ση ακόμη πε­ρισ­σό­τε­ρο του κοι­νω­νι­κού κρά­τους, αφού οι δα­πά­νες των Υπουρ­γεί­ων Παι­δεί­ας, Υγεί­ας και Ερ­γα­σί­ας θα μειω­θούν πα­ρα­πά­νω από 1,1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε σχέση με το 2014.

Έτσι, από το 2008 μέχρι και το 2015, η συ­νο­λι­κή πε­ρι­κο­πή δα­πα­νών για τα πα­ρα­πά­νω Υπουρ­γεία θα ανέλ­θει σε 8,8 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ. Ει­δι­κά οι δα­πά­νες των Υπουρ­γεί­ων Παι­δεί­ας και Υγεί­ας έχουν μειω­θεί κατά 39,3% και 44,3% αντί­στοι­χα. Αυτή είναι η απά­ντη­ση του προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού.

Το δεύ­τε­ρο κύμα έχει να κάνει με την ανα­κοί­νω­ση για την αύ­ξη­ση του ΦΠΑ δια­μο­νής στα ξε­νο­δο­χεία, κατ’ απαί­τη­ση της τρόι­κας.

Η επι­στή­μη εδώ ση­κώ­νει τα χέρια ψηλά. Εσείς οι ίδιοι θέ­τε­τε σε άμεσο κίν­δυ­νο την του­ρι­στι­κή μας ανά­πτυ­ξη.

Έχω μαζί μου την επι­στο­λή της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων από την Κω. Όλες οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις αντι­δρούν και επι­ση­μαί­νουν ότι μία τέ­τοια αύ­ξη­ση θα οδη­γή­σει σε μεί­ω­ση του ΑΕΠ της χώρας και σε απώ­λεια τριά­ντα πέντε-σα­ρά­ντα χι­λιά­δων θέ­σε­ων ερ­γα­σί­ας και σε πτώση των μι­σθών των ερ­γα­ζο­μέ­νων, πολύ πε­ρισ­σό­τε­ρο όταν τα συμ­βό­λαια των επό­με­νων ετών με τα τα­ξι­διω­τι­κά πρα­κτο­ρεία έχουν ήδη υπο­γρα­φεί και δεν μπο­ρούν να δια­πραγ­μα­τευ­τούν.

Και σε αυτό θα πρέ­πει να απα­ντή­σουν και οι δα­νει­στές κι εσείς. Γιατί βά­ζε­τε τέ­τοια «τρι­κλο­πο­διά» στον του­ρι­σμό μας, στη βαριά μας βιο­μη­χα­νία;

Το τρίτο κύμα είναι σαν το τσου­νά­μι. Έχει ήδη ξε­κι­νή­σει την πο­ρεία του και φτά­νει να ξε­σπά­σει σε λίγο στις ακτές των νη­σιών μας. Πρό­κει­ται για το σο­βα­ρό πλέον εν­δε­χό­με­νο της κα­τάρ­γη­σης των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ σε όλο το Αι­γαίο. Το συ­γκε­κρι­μέ­νο ζή­τη­μα το είχα θέσει ακρι­βώς πριν τέσ­σε­ρα χρό­νια. Υπάρ­χει ήδη από το πρώτο μνη­μό­νιο και προ­βλέ­πε­ται ρητά στο δεύ­τε­ρο μνη­μό­νιο, στις σε­λί­δες 384 και 414.

Τότε, πολ­λοί με είχαν απο­κα­λέ­σει γρα­φι­κή και λαϊ­κί­στρια. Τώρα, σύσ­σω­μοι όλοι οι φο­ρείς όλου του Αι­γαί­ου, ανε­ξάρ­τη­τα από τις κομ­μα­τι­κές τους πε­ποι­θή­σεις και προ­ε­λεύ­σεις, σας έχουν βομ­βαρ­δί­σει με επι­στο­λές γιατί όλοι ξέ­ρουν ότι η τρόι­κα δεν θα κάνει πίσω, γιατί όλοι ξέ­ρουν ότι πα­ρα­δί­δε­τε τα πάντα αμα­χη­τί, χωρίς καμία δια­πραγ­μά­τευ­ση.

Αφή­στε δε που το θέμα έχει ήδη τεθεί και ως εκ­βια­σμός στους νη­σιώ­τες, πο­ντά­ρο­ντας έτσι η Κυ­βέρ­νη­ση, για άλλη μία φορά, στον κοι­νω­νι­κό αυ­το­μα­τι­σμό: είτε γί­νε­ται απο­δε­κτή η αύ­ξη­ση του ΦΠΑ στη δια­μο­νή -με όποιο κό­στος κι αν έχει αυτό στον του­ρι­σμό και πάλι στα νησιά- είτε προ­ω­θεί­ται η κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ για όλο το Αι­γαίο.

Κι επει­δή τέ­τοιου εί­δους ρυθ­μί­σεις έρ­χο­νται ως ένα άρθρο που πε­ρι­λαμ­βά­νει εκα­το­ντά­δες άλλες, οι κυ­βερ­νη­τι­κοί νη­σιώ­τες Βου­λευ­τές θα είναι οι ίδιοι υπεύ­θυ­νοι, αν ψη­φί­σουν την κα­τάρ­γη­ση των μειω­μέ­νων συ­ντε­λε­στών ΦΠΑ, αν βά­λουν τέλος στην οι­κο­νο­μι­κή και κοι­νω­νι­κή ζωή των νη­σιών από τα οποία εκλέ­χθη­καν, εκτός κι αν σκο­πεύ­ε­τε να το κά­νε­τε δώρο στον κ. Ντα­βού­το­γλου, ο οποί­ος επι­σκέ­πτε­ται τη χώρα μας.

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, αυτή είναι η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα. Αυτή είναι η τρι­κυ­μία που ζούμε όλοι μας. Αυτή τη στιγ­μή δεν ξέ­ρου­με αν αυτός ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός θα είναι και ο τε­λι­κός. Αυτό που ξέ­ρου­με είναι ότι ο προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2015 προ­βλέ­πει πρό­σθε­τους φό­ρους 1,4 δι­σε­κα­τομ­μύ­ρια ευρώ σε σχέση με το 2014.

Κύριε Πρό­ε­δρε, θα χρεια­στώ την ανοχή σας για ένα λεπτό. Ευ­χα­ρι­στώ.

Εάν σε αυ­τούς προ­στε­θούν και οι δη­μο­σιο­νο­μι­κές πα­ρεμ­βά­σεις ύψους 1,1 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ που προ­τεί­νει η Κυ­βέρ­νη­ση στην τρόι­κα στις εν εξε­λί­ξει δια­πραγ­μα­τεύ­σεις, οδη­γού­μα­στε σε μια πολύ χει­ρό­τε­ρη κα­τά­στα­ση απ’ ό,τι τα προη­γού­με­να χρό­νια.

Και η πραγ­μα­τι­κό­τη­τα είναι ότι η οι­κο­νο­μι­κή ιστο­ρία –πα­λαιό­τε­ρη και πρό­σφα­τη- έχει δεί­ξει πως δεν υπάρ­χει βιώ­σι­μο χρέος με δρα­κό­ντεια μέτρα λι­τό­τη­τας. Και η λι­τό­τη­τα είναι και δρα­κό­ντεια και χωρίς απο­τέ­λε­σμα. Φαί­νε­ται και από την πο­ρεία του δη­μό­σιου χρέ­ους.

Ο κρα­τι­κός προ­ϋ­πο­λο­γι­σμός του 2015 προ­βλέ­πει μεί­ω­ση του κατά 1 πε­ρί­που δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ. Η ίδια εκτί­μη­ση για μεί­ω­ση 1 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ου υπήρ­χε και πέ­ρυ­σι σε σχέση με το 2013.

Έχο­ντας, λοι­πόν, υπόψη τις πα­ρα­πά­νω εξε­λί­ξεις μεί­ω­σης του χρέ­ους κατά 1 δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ευρώ ανά έτος και δε­δο­μέ­νου ότι το χρέος μας θα είναι της τάξης των 316,9 δι­σε­κα­τομ­μυ­ρί­ων ευρώ το 2015, ας ανα­λο­γι­στού­με τι συμ­βαί­νει πραγ­μα­τι­κά με το χρέος της πα­τρί­δας μας.

Το μειώ­νου­με μόνο κατά ένα δι­σε­κα­τομ­μύ­ριο ετη­σί­ως εδώ και τρία χρό­νια κι όλα αυτά με αι­μα­τη­ρές θυ­σί­ες των Ελ­λή­νων και Ελ­λη­νί­δων, οι οποί­οι νιώ­θουν ήδη προ­δο­μέ­νοι.

Και παρ’ όλα αυτά συ­νε­χί­ζε­τε κι έχετε το θρά­σος και μι­λά­τε στον ελ­λη­νι­κό λαό, στο συ­ντα­ξιού­χο, στο νέο επι­στή­μο­να ο οποί­ος ξε­νι­τεύ­ε­ται, στην αστυ­νο­μι­κό μάνα που έχει τρία παι­διά με άνερ­γο σύ­ζυ­γο, στον επι­χει­ρη­μα­τία που έχει βάλει λου­κέ­το, στον ιδιω­τι­κό υπάλ­λη­λο που προ­σπα­θεί να ζήσει τε­τρα­με­λή οι­κο­γέ­νεια με πε­νι­χρά μέσα, για ανά­πτυ­ξη;

Κυ­ρί­ες και κύ­ριοι συ­νά­δελ­φοι, για όλους αυ­τούς τους λό­γους κα­τα­ψη­φί­ζω τον προ­ϋ­πο­λο­γι­σμό του 2015. Αυτή η πο­λι­τι­κή δεν μπο­ρεί να συ­νε­χι­στεί γιατί έχει υπο­βά­λει τους Έλ­λη­νες και τις Ελ­λη­νί­δες στο μαρ­τύ­ριο της στα­γό­νας, αλλά κά­ποια στιγ­μή οι στα­γό­νες ξε­χει­λί­ζουν από το πο­τή­ρι.

Σας ευ­χα­ρι­στώ.