Το χωροταξικό έβαλε επιτέλους κανόνες, τώρα μένει να δούμε ποιος θα τους εφαρμόσει

Το νέο Ειδικό Χωροταξικό για τον Τουρισμό λέει για τη Ρόδο αυτό που όλοι γνώριζαν αλλά κανείς δεν αποτύπωνε σε θεσμικό κείμενο. Ότι το βορειοανατολικό τόξο του νησιού, με Αφάντου, Ιαλυσό και Καλλιθέα στην αυστηρότερη κατηγορία της χώρας, έχει φτάσει στα όριά του. Καμία άλλη περιοχή της Ελλάδας δεν συγκεντρώνει 3 ζώνες ελεγχόμενης ανάπτυξης σε ένα νησί και αυτό δεν είναι τίτλος τιμής, είναι διάγνωση κορεσμού. Την ίδια στιγμή όμως το πλαίσιο κρατά ανοιχτή την πόρτα για τις μεγάλες οργανωμένες επενδύσεις, με τη Ρόδο και την Κέρκυρα να εξαιρούνται από το καθεστώς ήπιας ανάπτυξης που δεσμεύει όλα τα υπόλοιπα μεγάλα νησιά. Το νησί δηλαδή καλείται να φρενάρει τη διάσπαρτη δόμηση και ταυτόχρονα να υποδεχθεί τα μεγάλα σχέδια, μια ισορροπία που στα χαρτιά ακούγεται κομψή αλλά στην πράξη θα κριθεί από τη φέρουσα ικανότητα, το νερό και τις υποδομές που ήδη στενάζουν.

Η πραγματική βόμβα πάντως κρύβεται στην πρόβλεψη για τις βραχυχρόνιες μισθώσεις. Όταν στην επόμενη αξιολόγηση προσμετρηθούν οι κλίνες των Airbnb, περιοχές όπως η πόλη της Ρόδου, η Λίνδος και ο Αρχάγγελος μπορεί να βρεθούν σε αυστηρότερη κατηγορία, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για αρτιότητες, περιορισμούς και την ίδια τη δραστηριότητα. Το πλαίσιο δίνει 5 χρόνια περιθώριο και εργαλεία που ως τώρα δεν υπήρχαν. Το ερώτημα είναι αν οι τοπικοί φορείς θα τα αξιοποιήσουν ή αν θα περιμένουν πάλι την επόμενη ΚΥΑ να λύσει ό,τι δεν έλυσαν οι ίδιοι.

Ο σχεδιασμός επιτέλους υπάρχει, η βούληση εφαρμογής του παραμένει το ζητούμενο.