Ο Άρειος Πάγος «σφράγισε» την ενοχή της τεχνικού ασφαλείας για τον τραυματισμό του Νικήτα Ραφαήλ Καψαλάκη στο αντλιοστάσιο της ΔΕΥΑΡ

• Το Ε’ Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την υπ’ αρίθμ. 880/21.7.2026 απόφασή του, απέρριψε την αίτηση αναίρεσης της 43χρονης μηχανολόγου μηχανικού κατά της υπ’ αρίθμ. 91/2025 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου, με την οποία είχε κριθεί ένοχη μαζί με τον πρώην πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ και τον προϊστάμενο των Μηχανολογικών Εγκαταστάσεων της επιχείρησης

Οριστικό τέλος στην ποινική διαδρομή μιας υπόθεσης που απασχόλησε επί 8 και πλέον χρόνια τη ροδιακή δικαιοσύνη έθεσε ο Άρειος Πάγος. Το Ε’ Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, με την υπ’ αρίθμ. 880/21.7.2026 απόφασή του, απέρριψε την αίτηση αναίρεσης που είχε ασκήσει η μηχανολόγος μηχανικός, η οποία εκτελούσε καθήκοντα τεχνικού ασφαλείας στη Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης και Αποχέτευσης Ρόδου, κατά της υπ’ αρίθμ. 91/2025 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου.
Με την απόρριψη της αναίρεσης, η καταδίκη της για την πρόκληση σωματικής βλάβης από αμέλεια, που συνδέθηκε με το εργατικό ατύχημα του εργαζομένου της επιχείρησης Νικήτα Ραφαήλ Καψαλάκη στο αντλιοστάσιο της περιοχής Ασγούρου, καθίσταται πλέον αμετάκλητη.

Η απόφαση του Αρείου Πάγου
Η 43χρονη σήμερα τεχνικός ασφαλείας, ήταν η μόνη εκ των 3 καταδικασθέντων που προσέφυγε στο Ανώτατο Δικαστήριο, επιδιώκοντας την ανατροπή της εφετειακής κρίσης. Υπενθυμίζεται άλλωστε ότι υπήρξε και η μόνη που κρίθηκε ένοχη κατά πλειοψηφία και όχι ομοφώνως, καθώς η Προεδρεύουσα Εφέτης είχε διατυπώσει τη γνώμη ότι στην επέλευση του τραυματισμού δεν συντέλεσε οποιαδήποτε αμελής συμπεριφορά της, δεδομένου ότι ουδείς την είχε ενημερώσει για την κατάσταση της επίμαχης κλίμακας. Το Ε’ Ποινικό Τμήμα, ωστόσο, δεν διαπίστωσε βάσιμους λόγους αναίρεσης και απέρριψε την αίτησή της, επικυρώνοντας την κρίση της πλειοψηφίας του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου. Κατόπιν τούτου, η ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή που της είχε επιβληθεί παραμένει σε ισχύ και το ποινικό σκέλος της υπόθεσης θεωρείται οριστικά περατωμένο για το σύνολο των εμπλεκομένων.

Η δίκη στο Εφετείο και οι ποινές
Η υπόθεση είχε εκδικαστεί σε δεύτερο βαθμό ενώπιον του Τριμελούς Εφετείου Πλημμελημάτων Δωδεκανήσου στις 5 και 6 Ιουνίου 2025, κατόπιν εφέσεων που άσκησαν και οι 3 κατηγορούμενοι κατά της πρωτόδικης απόφασης του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Ρόδου. Πρωτοδίκως τους είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 12 μηνών με τριετή αναστολή για σωματική βλάβη από αμέλεια, κατ’ επιτρεπτή μεταβολή της αρχικά αποδιδόμενης κατηγορίας της ανθρωποκτονίας από αμέλεια, καθώς το πρωτοβάθμιο δικαστήριο είχε κρίνει κατά πλειοψηφία ότι δεν υφίστατο αιτιώδης συνάφεια μεταξύ του εργατικού ατυχήματος και του επακόλουθου θανάτου του εργαζομένου.
Το Εφετείο κήρυξε ομοφώνως ενόχους τον πρώην πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου και νόμιμο εκπρόσωπο της ΔΕΥΑΡ από τις 31 Μαρτίου 2017, και τον προϊστάμενο της Υπηρεσίας Μηχανολογικών Εγκαταστάσεων της επιχείρησης από τις 9 Νοεμβρίου 2011. Στους κατηγορουμένους αναγνωρίστηκαν οι ελαφρυντικές περιστάσεις του πρότερου σύννομου βίου και της μεταγενέστερης καλής συμπεριφοράς, απορρίφθηκε όμως ως ουσιαστικά αβάσιμο το αίτημα αναγνώρισης του ελαφρυντικού της ειλικρινούς μετάνοιας.
Το δικαστήριο έκρινε ότι ο δικαστικός συμβιβασμός της 11ης Μαΐου 2023 μεταξύ της ΔΕΥΑΡ και των γονέων του παθόντος, με τον οποίο περατώθηκε το αστικό σκέλος της υπόθεσης μετά την έκδοση της υπ’ αρίθμ. 252/2022 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου που είχε επιδικάσει αποζημίωση υπέρ τους, δεν στοιχειοθετούσε έμπρακτη μετάνοια αλλά επιδίωξη ευνοϊκότερης ποινικής μεταχείρισης. Σε καθέναν από τους 3 επιβλήθηκε τελικώς ποινή φυλάκισης 6 μηνών με τριετή αναστολή, καθώς και τα δικαστικά έξοδα.

Το χρονικό του ατυχήματος
Το εργατικό ατύχημα σημειώθηκε στις 10 Ιανουαρίου 2018 στο αντλιοστάσιο της ΔΕΥΑΡ στην περιοχή Ασγούρου, στο 4ο χιλιόμετρο της επαρχιακής οδού Ρόδου Λίνδου. Ο Νικήτας Ραφαήλ Καψαλάκης, ο οποίος είχε προσληφθεί στην επιχείρηση με σύμβαση ορισμένου χρόνου και ειδικότητα ηλεκτροτεχνίτη, είχε μεταβεί στον χώρο ως μέλος συνεργείου, προκειμένου να εκτελεστούν εργασίες απομάκρυνσης της υφιστάμενης αντλίας και τοποθέτησης νέας. Για την πρόσβαση στο αντλιοστάσιο, οι εργαζόμενοι χρησιμοποιούσαν μία μεταλλική κλίμακα σταθερού τύπου, ύψους 2 μέτρων, πακτωμένη στα τοιχία του οικοδομήματος, η οποία ήταν εμφανώς διαβρωμένη λόγω των κλιματολογικών συνθηκών και της ελλιπούς συντήρησης και βρισκόταν υπό κατάρρευση.
Το συνεργείο ανέβηκε και κατέβηκε αρκετές φορές από την κλίμακα μέχρι την ολοκλήρωση της εργασίας. Κατά την έξοδο, ωστόσο, και ενώ ο Καψαλάκης, ο οποίος είχε αυξημένο σωματικό βάρος και μεγάλη σωματική διάπλαση, επιχειρούσε να εξέλθει από τον χώρο, η κλίμακα αποκολλήθηκε και κατέρρευσε, με αποτέλεσμα να παρασυρθεί σε πτώση από ύψος 2 μέτρων και να υποστεί κάταγμα με εξάρθρημα στη δεξιά ποδοκνημική, το οποίο αντιμετωπίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ρόδου με ανάταξη και τοποθέτηση γυψονάρθηκα. Όπως προέκυψε, ο εργαζόμενος δεν έφερε κατά τον κρίσιμο χρόνο μέσα ατομικής προστασίας, καθώς, σε αντίθεση με τους συναδέλφους του, δεν είχε συμπεριληφθεί στη διανομή ρούχων και παπουτσιών εργασίας που είχε πραγματοποιηθεί τον Ιούλιο του 2017.
Οι ευθύνες
που καταλογίστηκαν
Κατά την κρίση του Εφετείου, ο τραυματισμός προκλήθηκε κατ’ αιτιώδη συνάφεια από τις συγκλίνουσες αμελείς συμπεριφορές και των 3 κατηγορουμένων, οι οποίοι είχαν εκ του νόμου ιδιαίτερη νομική υποχρέωση αποτροπής του αποτελέσματος. Στον πρώην πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ καταλογίστηκε ότι, υπό την ιδιότητα του εργοδότη και παρότι τελούσε σε γνώση της επικινδυνότητας της κλίμακας, αφού μετά την ανάληψη των καθηκόντων του είχε αναθέσει την καταγραφή των προβλημάτων των αντλιοστασίων στην αρμόδια υπηρεσία, δεν μερίμνησε για την άμεση επισκευή, τη συντήρηση ή την αντικατάστασή της, ούτε για τη διακοπή της χρήσης της μέχρι την αποκατάστασή της, όπως επίσης δεν φρόντισε να χορηγηθούν στον παθόντα τα αναγκαία μέσα ατομικής προστασίας. Στον προϊστάμενο των Μηχανολογικών Εγκαταστάσεων αποδόθηκε ότι, μολονότι η υπηρεσία του είχε προβεί στην καταγραφή των προβλημάτων των αντλιοστασίων και γνώριζε την κατάσταση της κλίμακας, δεν μερίμνησε για την επισκευή, την τακτική συντήρηση ή την αντικατάστασή της, σε εγκατάσταση μάλιστα στην οποία η πρόσβαση ήταν δυνατή αποκλειστικά μέσω της συγκεκριμένης κλίμακας.
Όσον αφορά στην τεχνικό ασφαλείας, η οποία είχε αναλάβει τα καθήκοντά της τον Ιούνιο του 2017 ως εξωτερική συνεργάτης εταιρείας παροχής υπηρεσιών προστασίας και πρόληψης που είχε συμβληθεί με τη ΔΕΥΑΡ, το δικαστήριο δέχθηκε κατά πλειοψηφία ότι παρέβη τις θεσμοθετημένες υποχρεώσεις της για τακτική επιθεώρηση των θέσεων εργασίας και έλεγχο της ασφάλειας των εγκαταστάσεων. Όπως προέκυψε από το ημερολόγιο επισκέψεών της, είχε επισκεφθεί γραφεία, αποθήκες και εξωτερικούς χώρους εργασιών της επιχείρησης, ουδέποτε όμως κάποιο αντλιοστάσιο, παρά τις ειδικές συνθήκες υγρασίας και μειωμένου αερισμού που καθιστούσαν την επιθεώρησή τους πιο επιτακτική. Η μοναδική επίσκεψή της σε αντλιοστάσιο πραγματοποιήθηκε στις 13 Ιανουαρίου 2018, λίγες ημέρες μετά το ατύχημα.