Φοίβος: “Πρώτη”, με επίγνωση της ιστορικής ευθύνης

Με στόχο να μετου­σιώ­σουν τους κόπους τους στην εικόνα μίας ομάδας ικανής να σηκώσει το ειδικό βάρος της ιστο­ρι­κής φανέλας της, θα προ­σέλ­θουν, αύριο Παρα­σκευή στις 4:30 το από­γευμα, οι ποδο­σφαι­ρι­στές του Φοίβου στο γήπεδο της Κρε­μα­στής.

Μισή ώρα αργό­τερα κι αφού κου­βε­ντιά­σουν τα απα­ραί­τητα με τον προ­πο­νητή τους Σάββα Ορφα­νίδη, οι “κυα­νο­κί­τρι­νοι” θα βγουν στον αγω­νι­στικό χώρο προ­κει­μέ­νου να κάνουν την πρώτη προ­πό­νηση της προ­ε­τοι­μα­σίας τους, ενώ άλλη μία μέρα σκληρής δου­λειάς τους περι­μέ­νει αύριο Σάββατο.

Όπως επι­σή­μανε ο έμπει­ρος τεχνι­κός, το βασικό ζητού­μενο της ομάδας είναι να εκπέμ­ψει υγεία και να πορευ­τεί στη ρότα που επι­βάλ­λει η τερά­στια ιστορία της.

Ο πρω­τα­θλη­τι­σμός δεν είναι μεν αυτο­σκο­πός, ωστόσο στην πραγ­μα­τι­κό­τητα, η απαί­τηση για νίκη σε κάθε παι­χνίδι έναν τέτοιο στόχο περι­γρά­φει, κι ας μην ομο­λο­γεί­ται ευθέως.

Άλλωστε, μιλάμε για τον εν ενερ­γεία κυπελ­λούχο Δωδε­κα­νή­σου…

Σημειώ­νε­ται, πως παρότι τα βασικά ζητού­μενα του μετεγ­γρα­φι­κού σχε­δια­σμού έχουν εκπλη­ρω­θεί, οι Κρε­μα­στε­νοί παρα­μέ­νουν σε εγρή­γορση, καθώς ο εχθρός του καλού είναι το καλύ­τερο και οι ίδιοι δεν θα πουν όχι αν τους παρου­σια­στεί κάποια αξιό­λογη ευκαι­ρία ποδο­σφαι­ρι­στή ικανού να τους βοη­θή­σεις ουσια­στικά.

Ο απο­χαι­ρε­τι­σμός του Δημήτρη Δογιάμα

Εν τω μεταξύ, νέο τεχνικό υπεύ­θυνο της Ακα­δη­μίας του θα χρεια­στεί ο Φοίβος, μετά την απο­χώ­ρηση του Δημήτρη Δογιάμα.

Ο έμπει­ρος τεχνι­κός, ο οποίος εργά­στηκε στην Κρε­μα­στή για δυόμιση χρόνια, απο­χαι­ρέ­τησε τον σύλλογο μέσα από την παρα­κάτω δημόσια δήλωση:

“Μετά από 2,5 χρόνια σαν Τεχνι­κός Υπεύ­θυ­νος της Ακα­δη­μίας ”Φοίβου Κρε­μα­στής”, αποχωρώ σαν φίλος.

Ευχα­ρι­στώ πολύ την οικο­γέ­νεια Δελα­πόρτα για την τιμή που μου έκανε να εργαστώ σε ένα ιστο­ρικό σωμα­τείο όπως είναι ο ΦΟΙΒΟΣ.

Επίσης ,ευχα­ρι­στώ όλους τους συνερ­γά­τες προ­πο­νη­τές σε αυτή την πορεία που είχαμε αυτά τα χρόνια καθώς και όλους τους ανθρώ­πους που φρο­ντί­ζουν για την καθη­με­ρι­νό­τητα της Ακα­δη­μίας.

Τέλος είμαι ευγνώ­μων που στα 2,5 αυτά χρόνια είχα δίπλα μου αρωγό και συμπα­ρα­στάτη έναν απί­στευτο άνθρωπο και εξαι­ρε­τικό χαρα­κτήρα ,τον κ. Ζόγκα.

Σας ευχα­ρι­στώ όλους από καρδιάς !!!”