Οριστική τελεία σε εξαετή οικογενειακή διαμάχη με επικύρωση αποζημίωσης για ψευδή καταμήνυση και εξύβριση

Μια πο­λύ­χρο­νη εν­δο­οι­κο­γε­νεια­κή αντι­δι­κία με επί­κε­ντρο την εκ­με­τάλ­λευ­ση πι­σί­νας και σνακ μπαρ σε συ­γκρό­τη­μα ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων σε του­ρι­στι­κή πε­ριο­χή του νη­σιού έφθα­σε στο τέλος της δι­κα­στι­κής της δια­δρο­μής.

Το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου, με από­φα­ση που δη­μο­σιεύ­θη­κε στις 9 Ιου­λί­ου 2026, επι­κύ­ρω­σε πλή­ρως την κρίση του Πο­λυ­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, το οποίο είχε δι­καιώ­σει εν μέρει ημε­δα­πό επι­χει­ρη­μα­τία σε βάρος της συ­ζύ­γου του αδελ­φού του. Ο εφε­σί­βλη­τος πα­ρα­στά­θη­κε δια του πλη­ρε­ξού­σιου δι­κη­γό­ρου του κ. Ηλία Ζω­γρα­φί­δη.

Η αφε­τη­ρία της διέ­νε­ξης

Όπως προ­κύ­πτει από το ιστο­ρι­κό που δέ­χθη­κε το Εφε­τείο, ο εφε­σί­βλη­τος και ο αδελ­φός του, σύ­ζυ­γος της εκ­κα­λού­σας, είναι συ­γκύ­ριοι οι­κο­πέ­δου έκτα­σης 4.000 τε­τρα­γω­νι­κών μέ­τρων, επί του οποί­ου λει­τουρ­γεί επο­χια­κά συ­γκρό­τη­μα ενοι­κια­ζό­με­νων δω­μα­τί­ων. Κα­θέ­νας από τους 2 αδελ­φούς έχει στην απο­κλει­στι­κή κυ­ριό­τη­τά του 5 αυ­το­τε­λείς ιδιο­κτη­σί­ες, ενώ το 1995 τα αδέλ­φια κα­τα­σκεύ­α­σαν από κοι­νού πι­σί­να και σνακ μπαρ ως κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους του συ­γκρο­τή­μα­τος. Η άδεια λει­τουρ­γί­ας του σνακ μπαρ εκ­δό­θη­κε το 1998 στο όνομα της εκ­κα­λού­σας, υπήρ­χε ωστό­σο συμ­φω­νία των μερών να δια­χει­ρί­ζο­νται εναλ­λάξ κατ’ έτος την πι­σί­να και το κα­τά­στη­μα, με τον εκά­στο­τε δια­χει­ρι­στή να ει­σπράτ­τει τα κέρδη και να επω­μί­ζε­ται τις δα­πά­νες συ­ντή­ρη­σης.

Το κα­θε­στώς αυτό λει­τούρ­γη­σε επί χρό­νια χωρίς προ­βλή­μα­τα. Από το 2019 όμως ξέ­σπα­σαν δια­φω­νί­ες για το ποιος είχε δι­καί­ω­μα εκ­με­τάλ­λευ­σης των κοι­νό­χρη­στων χώρων. Οι δια­φω­νί­ες κλι­μα­κώ­θη­καν ρα­γδαία και το 2020 οι 2 πλευ­ρές βρέ­θη­καν στα δι­κα­στή­ρια με αι­τή­σεις ασφα­λι­στι­κών μέ­τρων και ποι­νι­κές εγκλή­σεις.

Οι εκα­τέ­ρω­θεν μη­νύ­σεις

Η εκ­κα­λού­σα υπέ­βα­λε στις 13 Μαρ­τί­ου 2020 έγκλη­ση σε βάρος του εφε­σί­βλη­του και της θυ­γα­τέ­ρας του, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι στις 18 Ια­νουα­ρί­ου 2020 και στις 14 Φε­βρουα­ρί­ου 2020 πα­ρα­βί­α­σαν την κλει­δα­ριά του σνακ μπαρ, ει­σήλ­θαν πα­ρά­νο­μα στον χώρο, κα­τέ­στρε­ψαν τις εσω­τε­ρι­κές κά­με­ρες ασφα­λεί­ας και αφαί­ρε­σαν φά­κε­λο με οι­κο­νο­μι­κά στοι­χεία και άδειες λει­τουρ­γί­ας της επι­χεί­ρη­σης. Ισχυ­ρί­στη­κε επί­σης ότι ο εφε­σί­βλη­τος την απεί­λη­σε λέ­γο­ντάς της πως θα την κα­τα­στρέ­ψει. Σε βάρος του ασκή­θη­κε ποι­νι­κή δίωξη, ο ίδιος όμως κη­ρύ­χθη­κε αθώος με τη με αριθ­μό 246/2022 από­φα­ση του Τρι­με­λούς Πλημ­με­λειο­δι­κεί­ου Ρόδου, η οποία κα­τέ­στη αμε­τά­κλη­τη. Αξί­ζει να ση­μειω­θεί ότι λίγο πριν από τη δίκη εκεί­νη η ίδια η εκ­κα­λού­σα είχε εξου­σιο­δο­τή­σει τον συ­νή­γο­ρό της να δη­λώ­σει στο δι­κα­στή­ριο ότι δεν επι­θυ­μού­σε την τι­μω­ρία του κα­τη­γο­ρου­μέ­νου, ότι επρό­κει­το για πα­ρε­ξή­γη­ση στο πλαί­σιο αστι­κών δια­φο­ρών και ότι εκεί­νος δεν είχε τε­λέ­σει τα αδι­κή­μα­τα για τα οποία κα­τη­γο­ρού­νταν.

Από την πλευ­ρά του, ο εφε­σί­βλη­τος είχε υπο­βά­λει στις 31 Αυ­γού­στου 2020 δική του έγκλη­ση, ζη­τώ­ντας την ποι­νι­κή δίωξη της εκ­κα­λού­σας για ψευδή κα­τα­μή­νυ­ση, συ­κο­φα­ντι­κή δυ­σφή­μη­ση και πα­ρά­νο­μη επε­ξερ­γα­σία προ­σω­πι­κών δε­δο­μέ­νων, καθώς, όπως υπο­στή­ρι­ξε, η ίδια είχε το­πο­θε­τή­σει χωρίς τη συ­ναί­νε­σή του 4 κά­με­ρες που κα­τέ­γρα­φαν τους κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους της πι­σί­νας, τον διά­δρο­μο προς τα δω­μά­τιά του, το ση­μείο στάθ­μευ­σης του οχή­μα­τός του, ακόμη και τον δη­μό­σιο δρόμο έξω από την ιδιο­κτη­σία του.

Ο συμ­βι­βα­σμός που δεν κρά­τη­σε

Τον Μάιο του 2021 οι 2 πλευ­ρές επι­χεί­ρη­σαν να κλεί­σουν ορι­στι­κά το μέ­τω­πο. Με ιδιω­τι­κό συμ­φω­νη­τι­κό της 20 Μαΐου 2021 ρύθ­μι­σαν τον τρόπο λει­τουρ­γί­ας και εκ­με­τάλ­λευ­σης της πι­σί­νας και του σνακ μπαρ και δή­λω­σαν ότι είχαν επι­λύ­σει όλες τις σχε­τι­κές δια­φο­ρές τους. Η ηρε­μία ωστό­σο απο­δεί­χθη­κε εύ­θραυ­στη. Οι σχέ­σεις των μερών οξύν­θη­καν εκ νέου, τόσο από τη λει­τουρ­γία του συ­γκρο­τή­μα­τος όσο και από την προ­σπά­θεια του εφε­σί­βλη­του να ανε­γεί­ρει οι­κο­δο­μή σε έτερο ακί­νη­το συ­νι­διο­κτη­σί­ας του με τον αδελ­φό του. Σε διέ­νε­ξη που ση­μειώ­θη­κε το 2022, η εκ­κα­λού­σα φέ­ρε­ται να απηύ­θυ­νε στον εφε­σί­βλη­το τη φράση «να ψο­φή­σεις, γιατί μας έχεις πρή­ξει», την οποία, όπως δέ­χθη­κε το δι­κα­στή­ριο, επα­νέ­λα­βε και σε με­τα­γε­νέ­στε­ρες φορ­τι­σμέ­νες συ­να­ντή­σεις τους.

Η κρίση του Εφε­τεί­ου

Το Πο­λυ­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου, είχε κάνει εν μέρει δεκτή την από 8 Ιου­λί­ου 2024 αγωγή του εφε­σί­βλη­του, ο οποί­ος ζη­τού­σε αρ­χι­κά 50.000 ευρώ ως χρη­μα­τι­κή ικα­νο­ποί­η­ση για ηθική βλάβη. Το πρω­το­βάθ­μιο δι­κα­στή­ριο του επι­δί­κα­σε 2.000 ευρώ με τον νό­μι­μο τόκο, υπο­χρέ­ω­σε την ενα­γό­με­νη να απέ­χει στο μέλ­λον από εξυ­βρι­στι­κές και προ­σβλη­τι­κές εκ­φρά­σεις σε βάρος του και την κα­τα­δί­κα­σε σε μέρος των δι­κα­στι­κών του εξό­δων, ύψους 450 ευρώ.

Το Εφε­τείο απέρ­ρι­ψε έναν προς έναν όλους τους λό­γους της έφε­σης. Έκρι­νε ότι η αγωγή ήταν ορι­σμέ­νη, ότι ορθά ελή­φθη­σαν υπόψη οι ένορ­κες βε­βαιώ­σεις και ότι από κα­νέ­να απο­δει­κτι­κό στοι­χείο δεν προ­έ­κυ­ψε πως ο εφε­σί­βλη­τος είχε πράγ­μα­τι ει­σέλ­θει πα­ρά­νο­μα στο σνακ μπαρ, είχε κα­τα­στρέ­ψει κά­με­ρες ή είχε αφαι­ρέ­σει έγ­γρα­φα. Όπως επι­ση­μαί­νε­ται στην από­φα­ση, δεν προ­σκο­μί­στη­κε κα­νέ­να φω­το­γρα­φι­κό ή βι­ντε­ο­λη­πτι­κό υλικό που να τον απει­κο­νί­ζει στις επί­μα­χες ενέρ­γειες, ούτε καν απο­δεί­ξεις αγο­ράς νέων κλει­δα­ριών ή κα­με­ρών που θα δι­καιο­λο­γού­σαν την επι­κα­λού­με­νη κα­τα­στρο­φή τους. Οι μάρ­τυ­ρες της εκ­κα­λού­σας, όπως ση­μειώ­νει το δι­κα­στή­ριο, δεν ήταν πα­ρό­ντες στα γε­γο­νό­τα και απλώς με­τέ­φε­ραν όσα είχαν πλη­ρο­φο­ρη­θεί από την ίδια. Το Εφε­τείο υπο­γράμ­μι­σε επι­πλέ­ον ότι η πι­σί­να και το σνακ μπαρ απο­τε­λούν κοι­νό­χρη­στους χώ­ρους στους οποί­ους ο εφε­σί­βλη­τος είχε ούτως ή άλλως δι­καί­ω­μα πρό­σβα­σης.

Με την από­φα­σή του, το Τρι­με­λές Εφε­τείο Δω­δε­κα­νή­σου δέ­χθη­κε τυ­πι­κά και απέρ­ρι­ψε ου­σια­στι­κά την έφεση, επι­κυ­ρώ­νο­ντας πλή­ρως την πρω­τό­δι­κη κρίση.