Ιστιοφόρο με 46 μετανάστες από 5 χώρες αποβίβασε τους επιβαίνοντες στην Καλλιθέα και βυθίστηκε

Επι­χεί­ρη­ση των αρχών στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Καλ­λι­θέ­ας το πρωί της 9ης Ιου­λί­ου 2026 κα­τέ­λη­ξε στον εντο­πι­σμό 46 αλ­λο­δα­πών, υπη­κό­ων Κου­βέιτ, Υε­μέ­νης, Ιράκ, Σο­μα­λί­ας και Πα­λαι­στί­νης, και στη σύλ­λη­ψη του φε­ρό­με­νου ως κυ­βερ­νή­τη του σκά­φους, το οποίο βυ­θί­στη­κε λίγο αρ­γό­τε­ρα λόγω της σα­θρό­τη­τάς του.

Ένα ακόμη πε­ρι­στα­τι­κό πα­ρά­νο­μης δια­κί­νη­σης με­τα­να­στών ση­μειώ­θη­κε το πρωί της Πέμ­πτης 9 Ιου­λί­ου 2026 στη Ρόδο, με πεδίο εξέ­λι­ξης τη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή της Καλ­λι­θέ­ας.

Σύμ­φω­να με πλη­ρο­φο­ρί­ες της «δη­μο­κρα­τι­κής», ιστιο­φό­ρο σκά­φος που είχε απο­πλεύ­σει από τη Μαρ­μα­ρί­δα της Τουρ­κί­ας απο­βί­βα­σε στην πε­ριο­χή των Πηγών Καλ­λι­θέ­ας συ­νο­λι­κά 46 αλ­λο­δα­πούς, άν­δρες, γυ­ναί­κες και 6 ανή­λι­κα παι­διά, προ­τού οι επι­βαί­νο­ντες τρα­πούν σε φυγή προς την εν­δο­χώ­ρα.

Οι αρχές κι­νη­το­ποι­ή­θη­καν άμεσα, εντό­πι­σαν το σύ­νο­λο των απο­βι­βα­σθέ­ντων και συ­νέ­λα­βαν τον φε­ρό­με­νο ως κυ­βερ­νή­τη του σκά­φους, 50χρονο υπή­κοο Αι­γύ­πτου, ενώ το ίδιο το ιστιο­φό­ρο, πα­λαιό και με σαθρά υλικά, βυ­θί­στη­κε κατά τη με­τα­γω­γή του σε ασφα­λή λι­μέ­να.

Το τη­λε­φώ­νη­μα πο­λί­τη και ο εντο­πι­σμός του σκά­φους

Η υπό­θε­ση ξε­κί­νη­σε να ξε­τυ­λί­γε­ται στις 07:50 το πρωί, όταν πο­λί­της ενη­μέ­ρω­σε τις λι­με­νι­κές αρχές για την πα­ρου­σία ύπο­πτου σκά­φους στη θα­λάσ­σια πε­ριο­χή των Πηγών Καλ­λι­θέ­ας. Όπως ανέ­φε­ρε, το σκά­φος απο­βί­βα­ζε εκεί­νη την ώρα ικανό αριθ­μό επι­βαι­νό­ντων, πι­θα­νό­τα­τα πα­ρά­τυ­πα ει­σερ­χό­με­νων προ­σώ­πων, οι οποί­οι αμέ­σως μετά την απο­βί­βα­σή τους τρά­πη­καν σε φυγή, επι­χει­ρώ­ντας να απο­μα­κρυν­θούν από το ση­μείο και να απο­φύ­γουν τον εντο­πι­σμό.

Πε­ρι­πο­λι­κό σκά­φος του Λι­με­νι­κού, το οποίο τη συ­γκε­κρι­μέ­νη ώρα εκτε­λού­σε προ­γραμ­μα­τι­σμέ­νη πε­ρι­πο­λία στην πε­ριο­χή, κι­νή­θη­κε άμεσα προς εξα­κρί­βω­ση του στό­χου. Στις 08:40 εντό­πι­σε 1 ιστιο­φό­ρο σκά­φος, λευ­κού χρώ­μα­τος με ένα ιστίο, στο οποίο επέ­βαι­νε πλέον ένα και μόνο άτομο. Από τον έλεγ­χο που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε επι­τό­που προ­έ­κυ­ψε ότι ο επι­βαί­νων στε­ρού­νταν τόσο ατο­μι­κών νο­μι­μο­ποι­η­τι­κών εγ­γρά­φων όσο και οποιων­δή­πο­τε ναυ­τι­λια­κών εγ­γρά­φων του σκά­φους, στοι­χείο που ενί­σχυ­σε τις υπό­νοιες ότι επρό­κει­το για το μέσο με το οποίο πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε η με­τα­φο­ρά των αλ­λο­δα­πών από τα απέ­να­ντι πα­ρά­λια.

Ο άν­δρας, 50χρο­νος υπή­κο­ος Αι­γύ­πτου, με­τα­φέρ­θη­κε με ασφά­λεια στο Νέο Καρ­νά­γιο της Ρόδου, όπου πα­ρα­δό­θη­κε σε στε­λέ­χη της λι­με­νι­κής αρχής και συ­νε­λή­φθη.

Η βύ­θι­ση κατά τη με­τα­γω­γή

Ιδιαί­τε­ρη διά­στα­ση στην υπό­θε­ση προσ­δί­δει η τύχη του ίδιου του σκά­φους. Κατά τη με­τα­φο­ρά του ιστιο­φό­ρου προς ασφα­λή λι­μέ­να δια­πι­στώ­θη­κε εισ­ροή υδά­των, η οποία απο­δό­θη­κε στην πα­λαιό­τη­τα και στη σα­θρό­τη­τα των υλι­κών κα­τα­σκευ­ής του. Το σκά­φος τε­λι­κά βυ­θί­στη­κε σε συ­γκε­κρι­μέ­νο θα­λάσ­σιο στίγ­μα ανοι­χτά της πε­ριο­χής, χωρίς ωστό­σο να πα­ρα­τη­ρη­θεί θα­λάσ­σια ρύ­παν­ση και χωρίς να δη­μιουρ­γη­θεί κίν­δυ­νος για την ασφά­λεια της ναυ­σι­πλο­ΐ­ας, όπως δια­πι­στώ­θη­κε από τις αρ­μό­διες υπη­ρε­σί­ες.

Το γε­γο­νός αυτό απο­τυ­πώ­νει με τον πλέον ανά­γλυ­φο τρόπο την επι­κιν­δυ­νό­τη­τα του τα­ξι­διού που είχε προη­γη­θεί. Ένα σκά­φος που δεν άντε­ξε ούτε τη ρυ­μούλ­κη­σή του σε λι­μά­νι είχε λίγες ώρες νω­ρί­τε­ρα δια­σχί­σει το θα­λάσ­σιο πέ­ρα­σμα από τα τουρ­κι­κά πα­ρά­λια με­τα­φέ­ρο­ντας 46 αν­θρώ­πους, ανά­με­σά τους νήπια και μικρά παι­διά. Αν η εισ­ροή υδά­των είχε εκ­δη­λω­θεί εν πλω, με το σκά­φος υπερ­φορ­τω­μέ­νο και μα­κριά από τις ακτές, οι συ­νέ­πειες θα μπο­ρού­σαν να είναι τρα­γι­κές.

Πα­ράλ­λη­λα με τον έλεγ­χο του σκά­φους, στή­θη­κε ευ­ρεία επι­χεί­ρη­ση έρευ­νας στην ευ­ρύ­τε­ρη πε­ριο­χή της Καλ­λι­θέ­ας, στην οποία συμ­με­τεί­χαν το γρα­φείο ασφα­λεί­ας της λι­με­νι­κής αρχής και οι αστυ­νο­μι­κές υπη­ρε­σί­ες της Ρόδου. Από τις έρευ­νες που πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­καν εντο­πί­στη­καν στα­δια­κά και οδη­γή­θη­καν στη λι­με­νι­κή αρχή συ­νο­λι­κά 46 άτομα, τα οποία στε­ρού­νταν ατο­μι­κών νο­μι­μο­ποι­η­τι­κών εγ­γρά­φων ει­σό­δου στη χώρα.

Η ταυ­τό­τη­τα της ομά­δας: 5 εθνι­κό­τη­τες, 6 ανή­λι­κα

Από την κα­τα­γρα­φή και την ταυ­το­ποί­η­ση που ακο­λού­θη­σαν προ­έ­κυ­ψε ανα­λυ­τι­κά η σύν­θε­ση της ομά­δας. Πρό­κει­ται για 37 άν­δρες, 3 γυ­ναί­κες, 4 ανή­λι­κα αγό­ρια και 2 ανή­λι­κα κο­ρί­τσια, ήτοι συ­νο­λι­κά 46 άτομα.

Ως προς την εθνι­κό­τη­τα, πά­ντο­τε κατά δή­λω­σή τους, καθώς η συ­ντρι­πτι­κή πλειο­νό­τη­τα δεν έφερε τα­ξι­διω­τι­κά ή άλλα έγ­γρα­φα, οι 27 δή­λω­σαν υπή­κο­οι Κου­βέιτ, οι 13 υπή­κο­οι Υε­μέ­νης, οι 3 υπή­κο­οι Ιράκ, οι 2 υπή­κο­οι Σο­μα­λί­ας και 1 δή­λω­σε υπή­κο­ος Πα­λαι­στί­νης. Η ει­κό­να αυτή συν­θέ­τει ένα μω­σαϊ­κό προ­ε­λεύ­σε­ων από τη Μέση Ανα­το­λή, τον Περ­σι­κό Κόλπο και το Κέρας της Αφρι­κής, πε­ριο­χές από τις οποί­ες κα­τα­γρά­φο­νται στα­θε­ρά με­τα­να­στευ­τι­κές ροές προς τα ελ­λη­νι­κά νησιά μέσω των τουρ­κι­κών πα­ρα­λί­ων.

Ξε­χω­ρι­στή μνεία γί­νε­ται στα 6 ανή­λι­κα παι­διά, τα οποία σύμ­φω­να με τα στοι­χεία της κα­τα­γρα­φής συ­νο­δεύ­ο­νται από τους γο­νείς τους, μέλη της ίδιας οι­κο­γέ­νειας υπη­κό­ων Κου­βέιτ. Ανά­με­σά τους πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται και παι­διά πολύ μι­κρής ηλι­κί­ας, γε­γο­νός που κα­θι­στά ακόμη πιο ανη­συ­χη­τι­κές τις συν­θή­κες υπό τις οποί­ες πραγ­μα­το­ποι­ή­θη­κε ο διά­πλους.

Ση­μειώ­νε­ται ότι το σύ­νο­λο των 46 αλ­λο­δα­πών εκ­δή­λω­σε προ­φο­ρι­κά την επι­θυ­μία να υπο­βά­λει αί­τη­μα πο­λι­τι­κού ασύ­λου στα κέ­ντρα υπο­δο­χής στα οποία πρό­κει­ται να με­τα­φερ­θούν, όπως προ­βλέ­πει η σχε­τι­κή δια­δι­κα­σία.

Η ανα­γνώ­ρι­ση του κυ­βερ­νή­τη από τους επι­βαί­νο­ντες

Κα­θο­ρι­στι­κό στοι­χείο για την ποι­νι­κή διά­στα­ση της υπό­θε­σης απο­τέ­λε­σαν οι μαρ­τυ­ρι­κές κα­τα­θέ­σεις που ελή­φθη­σαν από τους με­τα­νά­στες. Από τις κα­τα­θέ­σεις αυτές, ο 50χρο­νος υπή­κο­ος Αι­γύ­πτου, ο οποί­ος είχε εντο­πι­στεί μόνος επί του ιστιο­φό­ρου, ανα­γνω­ρί­στη­κε ως ο κυ­βερ­νή­της και χει­ρι­στής του σκά­φους καθ’ όλη τη διάρ­κεια του τα­ξι­διού από τη Μαρ­μα­ρί­δα έως τις ακτές της Ρόδου.

Η ανα­γνώ­ρι­ση αυτή τον φέρ­νει αντι­μέ­τω­πο με τις ιδιαί­τε­ρα βα­ριές κα­τη­γο­ρί­ες που προ­βλέ­πει η ελ­λη­νι­κή νο­μο­θε­σία για τη δια­κί­νη­ση πα­ρά­τυ­πων με­τα­να­στών, κα­τη­γο­ρί­ες που επι­σύ­ρουν πο­λυ­ε­τείς ποι­νές κά­θειρ­ξης, πολλώ δε μάλ­λον όταν στο με­τα­φε­ρό­με­νο σύ­νο­λο πε­ρι­λαμ­βά­νο­νται ανή­λι­κοι και όταν το χρη­σι­μο­ποι­η­θέν μέσο ήταν προ­δή­λως ακα­τάλ­λη­λο και επι­κίν­δυ­νο για τη ζωή των επι­βαι­νό­ντων.