Η φωτογραφία μίλησε περισσότερο από κάθε δήλωση

Στο μνη­μό­συ­νο του Αν­δρέα Πα­παν­δρέ­ου βρέ­θη­καν ο Βα­σί­λης Πα­πα­νι­κό­λας, ο Ηλίας Ζω­ί­δης, ο Γιάν­νης Πα­ρα­σκευάς που τέ­λε­σε και τη μνήμη του πα­τέ­ρα του, ο Βάιος Κα­λο­πή­τας και ο δή­μαρ­χος Ρόδου Αλέ­ξαν­δρος Κο­λιά­δης, και απ’ όλη αυτή τη συ­νά­θροι­ση το μόνο που ξε­χώ­ρι­σε και έκανε θό­ρυ­βο ήταν το σκυ­θρω­πό ύφος του δη­μάρ­χου σε μια φω­το­γρα­φία. Δη­λα­δή σε μια τε­λε­τή μνή­μης κα­τά­φε­ρε να γίνει πρω­τα­γω­νι­στής μια έκ­φρα­ση προ­σώ­που.

Στη ρο­δί­τι­κη επι­και­ρό­τη­τα φαί­νε­ται ότι δεν χρειά­ζε­ται καν δή­λω­ση για να ανοί­ξει συ­ζή­τη­ση, αρκεί μια κά­με­ρα να πιά­σει κά­ποιον σε λάθος δευ­τε­ρό­λε­πτο. Όταν το πιο πο­λυ­σχο­λια­σμέ­νο γε­γο­νός της ημέ­ρας είναι το πόσο χα­ρού­με­νος ή όχι έδει­χνε ένας δή­μαρ­χος σε ένα μνη­μό­συ­νο, κα­τα­λα­βαί­νεις ότι η πο­λι­τι­κή εδώ κρί­νε­ται πλέον πε­ρισ­σό­τε­ρο στο κάδρο παρά στα έργα.