Α. Σαμαράς για νέο κόμμα: “Έχω πάρει τις αποφάσεις μου, θα τις ανακοινώσω όταν και όπως πρέπει”

Με νέες αιχμές για το σύνολο της ασκού­με­νης κυβερ­νη­τι­κής πολι­τι­κής, κυρίως στο γεω­πο­λι­τικό, εθνικό, οικο­νο­μικό και κοι­νω­νικό μέτωπο, αλλά και με σήματα για την ανάγκη δια­μόρ­φω­σης ενός νέου σχεδίου για την Ελλάδα του μέλ­λο­ντος συνό­δευσε την ομιλία του στο Ηρά­κλειο Κρήτης ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός, Αντώνης Σαμαράς.

Ο Μεσ­σή­νιος πολι­τι­κός άφησε ισχυρό νεύμα προς την κατεύ­θυνση ίδρυσης ενός νέου κομ­μα­τι­κού σχη­μα­τι­σμού. “Η Πολι­τική – όπως και η Φύση, όπως και η Ιστορία – δεν αντέχει τα κενά.

Αυτή η Ελλάδα της Αξιο­πρέ­πειας, της Αξιο­σύ­νης, της Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, της Υπε­ρη­φά­νειας και της Ελπίδας – πέρα και πάνω από κόμματα – δε θα μείνει παραι­τη­μένη και βουβή.

Θα διεκ­δι­κή­σει το ρόλο της και θα πάρει τη μοίρα της στα χέρια της”, τόνισε. “Αρθρο­γρά­φοι του συστή­μα­τος απο­κα­λούν, εδώ και καιρό, εμένα και τον Κώστα Καρα­μανλή ως “γερο­ντά­κια του Μάπετ Σόου”…

Ύβρεις, λάσπη, ψέματα, άθλιες προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, ασέβεια. Όλα αυτά θα ήταν απλώς γελοιό­τη­τες κάποιων. Δυστυ­χώς όμως για τον τόπο και για την ιστορία της Παρά­τα­ξης, αυτή είναι η σημε­ρινή Νέα Δημο­κρα­τία του ενός ! Τέτοια κατά­ντια…

Αλλά κάποτε, όπως έλεγε ενας φίλος μου, θα πρέπει όλοι μας να απα­ντή­σουμε σε ποιόν τελικά ανήκει η Νέα Δημο­κρα­τία. Σε όσους την υπη­ρέ­τη­σαν ως ιστο­ρικό χρέος ή σε αυτούς που τη χρη­σι­μο­ποί­η­σαν σαν εκλο­γική εται­ρεία;

Θα μου πουν τώρα κάποιοι: Σαμαρά μεγά­λω­σες, έφθασες τα75 χρόνια ζωής, είσαι τόσα χρόνια στην πολι­τική, πρω­θυ­πουρ­γός έγινες, έχεις και τον προ­σω­πικό σου πόνο, τι θέλεις και ασχο­λεί­σαι; Γιατί δεν κάθεσαι ήσυχος στη “σύνταξή” σου;

Απαντώ ευθέως και με ειλι­κρί­νεια:  ο αγώνες για τον τόπο σου, δεν είναι “επάγ­γελμα”! Και στους αγώνες για την Πατρίδα, δεν υπάρχει “σύνταξη”. Το συμ­βό­λαιο που έχεις κάνει με τη Συνεί­δησή σου – να υπη­ρε­τείς την Πατρίδα και να την υπε­ρα­σπί­ζε­σαι – δεν λήγει κάποια στιγμή. Σε ακο­λου­θεί ως την τελευ­ταία σου πνοή !

Κι αυτό είναι το μήνυμά μου στους νέους !

Να ακο­λου­θή­σουν την ευθεία γραμμή, όχι τα πισω­γυ­ρί­σματα..

Να προ­τι­μή­σουν τη μάχη της ζωής, όχι τη συν­θη­κο­λό­γηση, πριν κάν την ζήσουν τη ζωή τους.

Και ναι, δεν θα ήμουν σήμερα, εδώ, μπροστά σας, μπροστά στους τιμη­μέ­νους άνδρες και γυναί­κες της Κρήτης, αν δεν πίστευα ότι η χώρα βρί­σκε­ται σε κίνδυνο. Κι ότι υπάρχει μια άλλη Ελλάδα που δεν ακού­γε­ται. Που απο­τε­λεί­ται όχι μόνο από Κεντρο­δε­ξιούς, αλλά από πατριώ­τες και δημο­κρά­τες όλων των πολι­τι­κών χώρων, που κου­ρά­στη­καν από το απέ­ρα­ντο αυτό  “φρε­νο­κο­μείο” των συνεχών αντι­πα­ρα­θέ­σεων, μόνο για τις

εντυ­πώ­σεις”, σημεί­ωσε.

“Έχω πάρει τις απο­φά­σεις μου”

Απα­ντώ­ντας σε ερω­τή­σεις στο πλαίσιο της εκδή­λω­σης του think tank “Το Νόημα – Κρήτη” στο Επι­με­λη­τή­ριο Ηρα­κλείου, ο κ. Σαμαράς τοπο­θε­τή­θηκε για το ενδε­χό­μενο ίδρυσης νέου κόμ­μα­τος. “Έχω πάρει μεγάλη  δύναμη και σοφία ακού­γο­ντας τον κόσμο. Εχω πάρει τις απο­φά­σεις μου. Κι επι­τρέψτε μου να τις ανα­κοι­νώσω όταν κι όπως πρέπει”, ανέφερε ο πρώην πρω­θυ­πουρ­γός.

Ολό­κληρη η ομιλία του πρώην πρω­θυ­πουρ­γού και πρώην προ­έ­δρου της ΝΔ έχει ως εξής:

Φίλες και φίλοι,

Είναι ιδιαί­τερη η χαρά μου που βρί­σκο­μαι σήμερα εδώ, κι ευχα­ρι­στώ για την πρό­σκληση τους διορ­γα­νω­τές. Οι οποίοι κάνουν μια μεγάλη -κι επιτυχημένη- προ­σπά­θεια για την ύπαρξη συζη­τή­σεων, στο­χα­σμών και ανταλ­λα­γής επι­χει­ρη­μά­των, σε μια εποχή που η χώρα το έχει περισ­σό­τερο ανάγκη από ποτέ. Γιατί σήμερα που η επι­κοι­νω­νία έχει υπο­κα­τα­στή­σει την πολι­τική, η επι­στροφή του ορθού λόγου είναι αίτημα επι­βί­ω­σης. Γιατί η πολι­τική εδρά­ζε­ται σε γνώση και όχι σε εικόνες, σε πλη­ρω­μένα τρολς του δια­δι­κτύου και φθηνούς εξυ­πνα­κι­σμούς.

Είμαι εδώ λοιπόν στην Κρήτη. Την Κρήτη που κυριαρ­χεί το τελευ­ταίο διά­στημα στην πολι­τική επι­και­ρό­τητα. Είναι στο προ­σκή­νιο ο ΟΠΕΚΕΠΕ, οι καθη­με­ρι­νές και δυστυ­χώς ανε­νό­χλη­τες καρα­βιές χιλιά­δων παρά­νο­μων μετα­να­στών και βέβαια το πρό­βλημα της δομής τους, εδώ στις Μαλάδες. Οπως είναι στο προ­σκή­νιο και τα συνεχή δυστυ­χή­ματα στους δρόμους εν αναμονή του ΒΟΑΚ, αλλά και η τερά­στια ερήμωση των χωριών σε όλη την Κρήτη, και ειδικά στο Ηρά­κλειο. Είδαμε και την απο­χώ­ρηση της Εξον Μομπιλ από τις έρευνες στα οικό­πεδα νότια του νησιού. Αλλά και να ξανα­ερ­χό­ταν για έρευνες, θα μου πείτε, δεν θα έπρεπε να έχει ήδη αρχίσει ένας σχε­δια­σμός για το απα­ραί­τητο εργα­τικό κι επι­στη­μο­νικό προ­σω­πικό που θα ασχο­λη­θεί με τις εξο­ρύ­ξεις; Για παρά­δειγμα, ίδρυση Σχολών ;

Κι ακόμα, απ’ ότι γνωρίζω, το αερο­δρό­μιο στο Καστέλι είναι το μόνο διεθνές αερο­δρό­μιο στο οποίο  δεν έχει σχε­δια­στεί μέσο στα­θε­ρής τροχιάς, για να εξυ­πη­ρε­τή­σει τους χιλιά­δες ταξι­διώ­τες που θα το χρη­σι­μο­ποιούν.

Προ­φα­νώς υπάρ­χουν και έργα που γίνο­νται, δεν είναι όλα μαύρα. Αυτό δα έλειπε! Ωστόσο, η γενική εικόνα που έχω, είναι ότι η Κρήτη κιν­δυ­νεύει να χάσει τον ιδιαί­τερο χαρα­κτήρα της οικο­νο­μίας και του τρόπου ζωής της. Κιν­δυ­νεύει να μετα­βλη­θεί σε έναν υπερ­φορ­τω­μένο τόπο μαζικού του­ρι­σμού, δίχως καν να έχει τις απα­ραί­τη­τες υπη­ρε­σίες. Κι αυτό θα σημάνει την απο­δυ­νά­μωση των αντα­γω­νι­στι­κών της πλε­ο­νε­κτη­μά­των και την αλλοί­ωση της ταυ­τό­τη­τας του νησιού. Το θέλουμε; Δεν ξέρω ποιος μπορεί να το θέλει, εγώ πάντως όχι, δεν το θέλω!

Φίλες και φίλοι,

Ο συν­δυα­σμός της δημο­γρα­φι­κής κρίσης, που είναι το πρώτο εθνικό μας πρό­βλημα, με την εγκα­τά­λειψη της επαρ­χίας, δεν είναι τοπικό φαι­νό­μενο. Δυστυ­χώς, συμ­βαί­νει σε όλη την Ελλάδα. Οι νέοι άνθρω­ποι βλέπουν ότι δεν έχουν ίσες ευκαι­ρίες και γι αυτό φεύγουν. Βλέπουν  επίσης ότι τα χρήματα από τα Ταμεία της ΕΕ δεν δια­χέ­ο­νται  μέχρι κάτω, δεν φτάνουν σε όλους, δεν ακου­μπάνε τους μικρο­με­σαί­ους και κατα­λή­γουν στους λίγους. Τραύμα μεγάλο αυτό για τη μεσαία τάξη !

Για όλα αυτά φωνάζω εδώ και χρόνια. Και δεν βλέπω το πολι­τικό σύστημα να “καί­γε­ται” να κάνει κάτι.

Η κυβέρ­νηση θα έπρεπε ήδη να έχει κόψει “πετα­μένα λεφτά” και να τα κατευ­θύ­νει στο δημο­γρα­φικό και στην επαρχία. Και μη μου πείτε ότι δεν υπάρ­χουν “πετα­μένα λεφτά”. Από τις απευ­θείας ανα­θέ­σεις, την κατα­νομή των πόρων του Ταμείου Ανά­πτυ­ξης, τις κάθε λογής χορη­γίες, μέχρι τις υπερ­κο­στο­λο­γή­σεις έργων, παντού βλέ­πουμε αδια­φά­νεια, εύνοια και “πετα­μένα λεφτά”.  Και αυτό κοντεύ­ουμε να το δεχτούμε όλοι σαν κάτι το φυσιο­λο­γικό, ή σαν μια ανα­με­νό­μενη και και­νούρ­για εθνική μας συνή­θεια….

Χτυπάω έτσι έναν πρώτο κώδωνα κιν­δύ­νου. Και προ­τείνω του­λά­χι­στον δύο μέτρα άμεσης εφαρ­μο­γής:

Μείωση φορο­λο­γι­κών συντε­λε­στών για τους μικρο­με­σαί­ους και κατάρ­γηση της προ­κα­τα­βο­λής φόρου! Άμεσα, επα­να­λαμ­βάνω, για μια πρώτη ανάσα της μεσαίας τάξης!

Είμαι όμως εδώ  για να στείλω κι ένα δεύτερο μήνυμα.

Για πρώτη φορά  μετά τη Μετα­πο­λί­τευση, ζούμε σήμερα ένα φαι­νό­μενο πρω­τό­γνωρο. Μιλάω για το άπλωμα του τουρ­κι­κού ανα­θε­ω­ρη­τι­σμού που ξετυ­λί­γε­ται πλέον  παντού. Στη Θράκη μας, εξα­γο­ρά­ζο­νται χιλιά­δες σπίτια από Τούρ­κους μέσω εται­ριών με έδρα τη Βουλ­γα­ρία. Στα Δωδε­κά­νησα το ίδιο φαι­νό­μενο. Και πάνω απ’ όλα εδώ στην Κρήτη, η Ελλάδα αμφι­σβη­τεί­ται ανα­το­λικά, βόρεια και προς το νότο με τη “Γαλάζια Πατρίδα”. Που διεκ­δι­κεί ανοιχτά πια, το μισό Αιγαίο, κι όλη τη θαλάσ­σια περιοχή ως τη Λιβύη.

Δεν μπο­ρούμε να παρα­μέ­νουμε αδρα­νείς, όταν η Τουρκία εκτελεί βήμα-βήμα σχε­δια­σμούς δεκα­ε­τιών. Ποιο πολι­τικό κόμμα, δεξιό ή αρι­στερό, δια­φω­νεί ότι επι­βάλ­λε­ται να κινη­θούμε ΠΡΙΝ και όχι μετά, από τις νέες Τουρ­κι­κές παρα­νο­μίες και προ­κλή­σεις; Πρότεινα- και το επα­να­φέρω σήμερα- να προ­κα­λέ­σουμε έκτακτη σύγκληση Κορυφής στην ΕΕ, με θέμα τις συνε­χείς Τουρ­κι­κές προ­κλή­σεις. Γιατί η Ελλάδα, όπως και η Κύπρος, είναι έδαφος της Ευρώπης.  Και η Ευρώπη δεν είναι δυνατόν να δείχνει, σε όλα σχεδόν δυστυ­χώς τα ζητή­ματα, ότι είναι άβουλη και παρά­λυτη.

Και θα πρέπει η Ευρώπη να κατα­λά­βει γιατί η Ελλάδα οφείλει άμεσα να ξεκα­θα­ρί­σει τον δικό της γεω­πο­λι­τικό ορί­ζο­ντα που είναι ταυ­τό­χρονα και ορί­ζο­ντας της Ευρώπης.

Και αν με ρωτάτε πώς ξεκα­θα­ρί­ζε­ται ο ορί­ζο­ντας θα πω με έναν μόνο τρόπο. Να γίνει άμεσα καθαρό ότι η Τουρκία θα έχει κόστος εάν δεν συμ­μορ­φω­θεί με τη νομι­μό­τητα. Και στην Ευρώπη και στο ΝΑΤΟ.

Ότι δηλαδή θα μπλο­κά­ρουμε συμ­φω­νίες και θα απαι­τή­σουμε “ίδια μέτρα και ίδια σταθμά” στη διεθνή σκα­κιέρα.

Στο σημείο αυτό θέλω την ιδιαί­τερη προσοχή σας: Γιατί άμεσα ; Διότι αν κινη­θούμε κατόπιν εορτής, εγκυ­μο­νεί ο κίν­δυ­νος μιας καλο­στη­μέ­νης παγίδας της Τουρ­κίας.

Ακούστε: η Τουρκία σχε­διά­ζει τον έλεγχο της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου. Κι ένα μεγάλο γι αυτήν πλε­ο­νέ­κτημα, θα ήταν να δεχτεί το ΝΑΤΟ τη δημιουρ­γία δυο νέων  Στρα­τη­γείων που η Τουρκία επι­θυ­μεί να γίνουν στην Κων­στα­ντι­νού­πολη και στα Άδανα. Τυχόν τέτοια εξέλιξη σημαί­νει ότι η Τουρκία παίρνει στα χέρια της με τη σφρα­γίδα του ΝΑΤΟ τον επι­χει­ρη­σιακό έλεγχο της Ανα­το­λι­κής Μεσο­γείου και του Αιγαίου. 

Ο Ερντο­γάν, με άλλα λόγια, “κτυπάει” από δυο πλευρές: από τη μια, με το πιο παρά­νομο στην παγκό­σμια ιστορία νομο­σχέ­διο της Γαλά­ζιας Πατρί­δας σε βάρος του μισού Αιγαίου μας, κι από την άλλη, με τα δυο Στρα­τη­γεία του ΝΑΤΟ. Όμως προ­σέξτε, στο ΝΑΤΟ απαι­τεί­ται ομο­φω­νία. Και τίποτα δεν θα εμπό­διζε  την Τουρκία να ανα­βάλ­λει -προσωρινά βέβαια- τη ψήφιση του νομο­σχε­δίου της Γαλά­ζιας Πατρί­δας, ώστε  φορώ­ντας έτσι το μανδύα του “καλού παιδιού”, να απαι­τή­σει και τη δική μας έγκριση για τα δυο νατοϊκά Στρα­τη­γεία. Εμείς στο πλαίσιο της φιλίας μας να υπο­γρά­ψουμε και εκείνη αργό­τερα να επα­νέλ­θει στους γνω­στούς παρα­λο­γι­σμούς της, έτοιμη να ξανα­φέ­ρει το νόμο για τη Γαλάζια Πατρίδα….

Γι αυτό φωνάζω. ΤΩΡΑ πρέπει να κινη­θούμε, πριν να είναι αργά. Έχουμε εναλ­λα­κτι­κές. Να δηλώ­σουμε από τώρα, προ­λη­πτικά, ότι η Ελλάδα θα βάλει Βέτο για τα δύο ΝΑΤΟικα Στρα­τη­γεία,  εάν δεν ακυ­ρω­θούν ορι­στικά, με διεθνή κι εγγυ­η­μένη δέσμευση, τα επε­κτα­τικά σχέδια της Τουρ­κίας.  Και η Ελλάδα να αντι­προ­τεί­νει στο ΝΑΤΟ τη δημιουρ­γία ενός νέου Στρα­τη­γείου ή Επι­χει­ρη­σια­κού κέντρου στην Κάρπαθο. Κι ακόμη η Ελλη­νική Βουλή να νομο­θε­τή­σει εξαρχής το δικό μας συνο­λικό εθνικό στάτους – Και μένω εδώ επί του θέματος.

Προ­σέξτε: η επε­κτα­τι­κό­τητα της Τουρ­κίας σχε­τί­ζε­ται άμεσα και με την εκμε­τάλ­λευση των πλου­το­πα­ρα­γω­γι­κών πηγών της περιο­χής. Εάν η Ελλάδα στε­ρη­θεί τους πόρους που της ανήκουν, δυσχε­ραί­νει η οικο­νο­μική μας πρόοδος και η ανά­πτυξη της οικο­νο­μίας μας. Κι αυτό θα επη­ρε­ά­ζει μόνιμα την καθη­με­ρινή μας ζωή.

Κάτι ακόμα: η ΕΕ πρέπει να ξέρει ότι αν ο προ­κλη­τι­κός Ράμα συνε­χί­σει να μη σέβεται την ελλη­νική μειο­νό­τητα, η Ελλάδα  θα μπλο­κά­ρει την Αλβανία, παντού. Όπως να ξέρουν και τα Σκόπια ότι τυχόν συνέ­χιση της αλυ­τρω­τι­κής τους πολι­τι­κής δεν θα αντι­με­τω­πι­σθεί μόνο από τη Βουλ­γα­ρία, αλλά και από εμάς. Τα οποία Σκόπια ούτε καν και  αυτήν την εθνικά επαί­σχυ­ντη συμ­φω­νία των Πρεσπών δεν έχουν τηρήσει. Επι­τέ­λους, η Ελλάδα δεν μπορεί να  είναι ο “χρή­σι­μος ηλίθιος”, ο “δεδο­μέ­νος υπά­κουος” της περιο­χής.

Θα μου πείτε, θα τα κάνει αυτά η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη και Γερα­πε­τρίτη; Του υπουρ­γού των Εξω­τε­ρι­κών  που είπε δημόσια “ας με πουν και μειο­δότη ”και  μετά μας δήλωσε και “φιλέλ­λη­νας”;

Ή μήπως του υφυ­πουρ­γού των Εξω­τε­ρι­κών ο οποίος δήλωσε ότι δεν επε­κτεί­νουμε στα 12 μίλια γιατί …θα πέσουμε, λέει, στην Τουρ­κική στεριά;  Καμία σοβα­ρό­τητα, ότι να ‘ναι…

Μπορεί να αντι­δρά­σει η κυβέρ­νηση των λεγό­με­νων “ήρεμων νερών” που είναι δυστυ­χώς τελείως φουρ­του­νια­σμένα;

Μπορεί να αντι­δρά­σει η κυβέρ­νηση που αφού υπέ­γραψε πανη­γυ­ρικά συνθήκη Φιλίας με την Τουρκία , ανη­συ­χεί τώρα μήπως οι Τούρκοι την κατα­πα­τούν; Είναι όλα αυτά σοβαρή εξω­τε­ρική πολι­τική; Κι όμως αυτή την εντύ­πωση, ότι όλα πάνε καλά, δημιουρ­γούμε διεθνώς, με απόλυτη ευθύνη της κυβέρ­νη­σης. Είχαμε  δήθεν “ήρεμα νερά” με την Τουρκία, όχι γιατί αυτή έπαψε να μας προ­κα­λεί. Αλλά γιατί εμείς πάψαμε να αντι­δρούμε!

Θα μου πείτε, καλά, είχε πάψει ποτέ η Τουρκία να μας προ­κα­λεί;

Σωστά!  Αλλά:

Το παρά­νομο Τουρ­κο­λυ­βικό μνη­μό­νιο που υφαρ­πά­ζει ελλη­νική ΑΟΖ, επί ποιάς κυβερ­νή­σεως έγινε;

Το δόγμα της “Γαλά­ζιας Πατρί­δας” που υιο­θε­τή­θηκε επι­σή­μως από την Άγκυρα κι άρχισε να διδά­σκε­ται στα σχολεία της, επί ποιάς κυβερ­νή­σεως έγινε;

Ή παρε­μπό­διση της πόντι­σης του καλώ­διου έξω από την Κάσο, επί ποιάς κυβερ­νή­σεως έγινε;

Navtex διαρ­κείας από την πλευρά της Τουρ­κίας στο μισό Αιγαίο, επί ποιάς κυβερ­νή­σεως έγινε;

Και νόμος που δεσμεύει το μισό Αιγαίο στη δικαιο­δο­σία της Άγκυρας που θέλουν να ψηφί­σουν οι Τούρκοι, επί ποιάς κυβερ­νή­σεως γίνεται;

Και πώς έγιναν όλα αυτά; Έγιναν γιατί απλού­στατα η ελλη­νική κυβέρ­νηση άλλαξε το δόγμα της εξω­τε­ρι­κής πολι­τι­κής. Εγκα­τα­λεί­ψαμε τη στα­θε­ρό­τητα των θέσεών μας και την αντι­κα­τα­στή­σαμε με τον κατευ­να­σμό.

Αλήθεια, σας θυμίζει κάτι αυτό; Το ίδιο ακριβώς επι­χεί­ρημα επι­κα­λέ­στηκε και η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ, το 2019, όταν έκανε την κατά­πτυ­στη Συμ­φω­νία των Πρεσπών. Και τότε πάψαμε να υπε­ρα­σπι­ζό­μα­στε τις εθνικές θέσεις όλων των προη­γού­με­νων κυβερ­νή­σεων και κάναμε πίσω! Ανα­γνω­ρί­σαμε “εθνό­τητα” και “γλώσσα Μακε­δό­νων”. Λύσαμε, μήπως, το Μακε­δο­νικό; Όχι! Δώσαμε μόνοι μας το όνομα, το οποίο βέβαια είναι και  το όχημα του Σκο­πια­νού αλυ­τρω­τι­σμού. Κι ενώ η Ελλάδα έπαψε να αντιδρά στο όνομα, άρχισε να αντιδρά η Βουλ­γα­ρία και στην εθνό­τητα και στη γλώσσα. Ετσι το πρό­βλημα έμεινε ανοικτό, απλώς εμείς έχουμε παραι­τη­θεί από το βέτο…

Που λοιπόν δια­φέ­ρει ουσια­στικά η εξω­τε­ρική πολι­τική Μητσοτάκη-Τσίπρα;

Θα το πω ευθέως :

Δεν μοιά­ζουν μόνο στην εξω­τε­ρική πολι­τική, μοιά­ζουν σε πολλά ακόμα. Και πολλές φορές μοιά­ζουν σαν δυο στα­γό­νες νερό… Θέλετε παρά­δειγμα ;

Μήπως, τελικά, δεν έχουν την ίδια αντί­ληψη περί πολι­τι­κής;  Ότι, δηλαδή, όλα είναι επι­κοι­νω­νία ; Κινή­σεις εντυ­πω­σια­σμού με γνώμονα απο­κλει­στικά τη δια­χεί­ριση της προ­σω­πι­κής εικόνας τους ;

Ο κ.Τσίπρας δεν διέ­γραψε το ίδιο του το κόμμα, δεν το διέλυσε σε 5-6 κομ­μά­τια και το υπο­νό­μευσε μέχρι και σήμερα,  ώστε να επι­στρέ­ψει ο ίδιος ως “Μεσσίας”;

Ο κ.Μητσο­τά­κης δεν διέ­γραψε από τη Νέα Δημο­κρα­τία δύο πρώην προ­έ­δρους και πρω­θυ­πουρ­γούς, ώστε αυτός να εμφα­νί­ζε­ται ως ο από­λυ­τος “Ηγε­μό­νας”;

Ούτε ο ένας, ούτε ο άλλος, δεν ενδια­φέ­ρο­νται για την πολι­τική ουσία.  Ενδια­φέ­ρο­νται για την πολι­τική μαρκίζα, την επι­κοι­νω­νία. Δεν τους νοιάζει αν οι σημε­ρι­νοί τους φίλοι ήταν οι παλαιοί πολι­τι­κοί και ιδε­ο­λο­γι­κοί τους αντί­πα­λοι. Τους ενδια­φέ­ρει μόνο ότι εξυ­μνούν την προ­σω­πική πολι­τική τους “αυθε­ντία”.

Δεν στέ­κο­νται σε ιδε­ο­λο­γίες, παρά μόνο σε πολι­τικά “προ­ϊ­ό­ντα” και μάρ­κε­τιγκ.

Ο κ.Τσίπρας επέλεξε για το κόμμα του το όνομα “ΕΛΑΣ”. Που δεν παρα­πέ­μπει προ­φα­νώς στην ασφά­λεια των πολιτών, με την οποία ο κ Τσίπρας δεν έχει την παρα­μι­κρή σχέση. Ούτε κι έχει σχέση φυσικά με το φιλό­τιμο και την αξιο­πρέ­πεια της πατρίδα μας, της οποίας την περιου­σία  υπο­θή­κευσε  για 99 χρόνια στο Υπερ­τα­μείο…

Το νέο όνομα που διάλεξε είναι  απλώς μια προ­κλη­τική σκη­νο­θε­σία. Αλλά είναι και η απο­κά­λυψη μιας βαθιάς παθο­γέ­νειας: της τάσης  να εργα­λειο­ποιού­νται τα πιο φορ­τι­σμένα ιστο­ρικά σύμβολα, προ­κει­μέ­νου να εξυ­πη­ρε­τη­θούν οι όποιες πολι­τι­κές σκο­πι­μό­τη­τες. Μας φέρνει μπα­ρούτι από το χθες ο κ Τσιπρας, δήθεν για να σώσει το αύριο των Ελλήνων..

Προ­σέξτε : Αυτή η πρα­κτική μετα­τρέ­πει την ιστορία σε πολε­μικό υλικό και την πολι­τική σε θέατρο.

Ο κ.Μητσο­τά­κης από την άλλη πλευρά, επέλεξε στο Συνέ­δριο της ΝΔ τη δική του σκη­νο­θε­σία: να προ­βά­λει βίντεο της ιστο­ρι­κής δια­δρο­μής του κόμ­μα­τος μόνο με τον ιδρυτή μας, τον Κων­στα­ντίνο Καρα­μανλή και τον εαυτό του. Αν είναι δυνατόν ! Δηλαδή ένα βίντεο μόνο με την αρχή και το τέλος της Νέα Δημο­κρα­τίας…

Άραγε οι δυό τους να μοιά­ζουν μόνο σε αυτά;

Να πάμε στην Οικο­νο­μία;

Ο κ.Τσίπρας στην κυβέρ­νησή του δημιούρ­γησε “υπερ­πλε­ο­νά­σματα”, φορο­λο­γώ­ντας τους πάντες. Κι ύστερα μοίραζε επι­δό­ματα. Όταν βρι­σκό­ταν στην Αντι­πο­λί­τευση ο Κυριά­κος Μητσο­τά­κης τα κατα­δί­καζε αυτά. Και τον χει­ρο­κρο­τού­σαμε όλοι.

Ομως όταν έγινε ο ίδιος Πρω­θυ­πουρ­γός,  έκανε τα ίδια. Και χει­ρό­τερα. Φτιά­χνει κι αυτός υπέρ-πλεονάσματα. Και μοι­ρά­ζει κι αυτός, παντού, επι­δό­ματα.

Να πάμε στην ακρί­βεια, το μεγα­λύ­τερο βραχνά για όλους τους Έλληνες;

Που οφεί­λε­ται;  κυρίως στην ενέρ­γεια και στους φόρους. Αν δείτε τις τιμές Ενέρ­γειας, τα μισά που πλη­ρώ­νει ο έλληνας κατα­να­λω­τής είναι φόροι. Η κυβέρ­νηση Τσίπρα και η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη εγκα­τέ­λει­ψαν αρχικά τις εξο­ρύ­ξεις, και συντά­χθη­καν με την πράσινη ανά­πτυξη. Κι αργό­τερα, λόγω Τραμπ, έκαναν και οι δύο κωλο­τού­μπα. Προ­σέξτε, σήμερα άλλες ευρω­παϊ­κές χώρες μειώ­νουν τους  φόρους, κι ιδιαί­τερα στα καύσιμα και στην Ενέρ­γεια. Κι ας χάνουν προ­σω­ρινά έσοδα. Εδώ η κυβέρ­νηση αρνεί­ται να το κάνει! Και η ακρί­βεια που τρο­φο­δο­τεί­ται από τη βαριά φορο­λο­γία της Ενέρ­γειας, λυγίζει τα νοι­κο­κυ­ριά και τις επι­χει­ρή­σεις…

Θέλετε να πάμε στην περί­φημη πολι­τική ορθό­τητα  και την woke ατζέντα;

Με το νόμο για το “γάμο” των ομό­φυ­λων  καταρ­γή­θηκε η προ­στα­σία της παρα­δο­σια­κής οικο­γέ­νειας και της μητρό­τη­τας. Κι άνοιξε ο δρόμος για υιο­θε­σία στα ομόφυλα ζευ­γά­ρια και για αντι­κα­τά­σταση της μάνας και του πατέρα με τον… “γονέα ένα” και “γονέα δύο”.

Η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη ψήφισε το νόμο πανη­γυ­ρί­ζο­ντας μαζί με το ΣΥΡΙΖΑ . Μητσο­τά­κης και Τσίπρας έχουν πλήρως προ­σχω­ρή­σει στο “δικαιω­μα­τι­σμό” και την woke ατζέντα. Ενώ το μεγα­λύ­τερο μέρος της Ελλη­νι­κής κοι­νω­νίας και το συντρι­πτικά μεγα­λύ­τερο μέρος της παρά­τα­ξης, ήταν και παρα­μέ­νει αντί­θετο.

Να πάμε στη  Δικαιο­σύνη;

Ο κ.Τσίπρας κατη­γό­ρησε δέκα πολι­τι­κούς αντι­πά­λους του για το διεθνές σκάν­δαλο της Novartis. Προ­σπά­θησε με “προ­στα­τευό­με­νους” ψευ­δο­μάρ­τυ­ρες να μας ενο­χο­ποι­ή­σει όλους, κι εμένα προ­σω­πικά, για να κερ­δί­σει τις επό­με­νες εκλογές. Δεν τα κατά­φερε. Η σκευω­ρία κατέρ­ρευσε και του έμεινε η ρετσι­νιά της χει­ρα­γώ­γη­σης της Δικαιο­σύ­νης.

Κι ύστερα ήλθε η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη. Κι έκανε μια από τα ίδια. Εργα­λειο­ποί­ησε τη Δικαιο­σύνη στο σκάν­δαλο των υπο­κλο­πών. Και εγώ ακόμα περι­μένω μια απά­ντηση από την κυβέρ­νηση στο ερώτημά μου, ποιες έρευνες έγιναν από το ίδιο το κράτος για να απο­κα­λυ­φθεί το τι έγινε, πως έγινε και από ποιους έγινε.

Και δεν είναι μόνο αυτό. Έρχο­νται και ξένοι αξιω­μα­τού­χοι και καταγ­γέλ­λουν την κυβέρ­νηση για παρεμ­βά­σεις στη δικαιο­σύνη. Όπως η Ευρω­παία Εισαγ­γε­λέας για το σκάν­δαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ, και ο σύμ­βου­λος των Ευρω­παϊ­κών σιδη­ρο­δρό­μων για τα Τέμπη. Η κυβέρ­νηση ΣΥΡΙΖΑ είχε ξεκι­νή­σει την εργα­λειο­ποί­ηση της Δικαιο­σύ­νης. Και η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη τη συνέ­χισε, με στόχο τη συγκά­λυψη  σκαν­δά­λων.

Αλλά, μιάς και ανα­φέρ­θηκα στον ΟΠΕΚΕΠΕ, δεν μπορώ να μην σας πω ότι  μου προ­ξε­νεί κατά­πληξη ότι ο υπουρ­γός Γεωρ­γίας υπερ­ψή­φισε τα μεταλ­λαγ­μένα τρόφιμα. Δεν μας έφταναν όλα τ’ άλλα. Φθάσαμε μια μεταλ­λαγ­μένη κυβέρ­νηση να μας ανα­γκά­ζει να τρώμε και μεταλ­λαγ­μένα τρόφιμα…

Να πάμε και στο μετα­να­στευ­τικό;

Επί των ημερών μας υπήρχε η “Αμυ­γδα­λέζα”. Τότε, μέσα σε δυόμιση χρόνια, κι ενώ μαί­νο­νταν ο πόλεμος στη Συρία, πήραν άδεια παρα­μο­νής στην Ελλάδα περί τις πέντε χιλιά­δες παρά­νο­μοι μετα­νά­στες. Κι επι­στρέ­ψαμε στους τόπους τους πολύ περισ­σό­τε­ρους. Ο κ.Τσίπρας άνοιξε τα σύνορα, πέρασαν πάνω από ένα εκα­τομ­μύ­ριο παρά­νο­μοι, ύστερα ξύπνησε κάπως η Ευρώπη και τα έκλεισε. Τελικά σε πέντε χρόνια πήραν άδεια παρα­μο­νής εδώ γύρω στις 50 χιλιά­δες μετα­νά­στες . Κι έπειτα ήλθε η κυβέρ­νηση Μητσο­τάκη, και μέσα σε εφτά χρόνια πήραν άδεια παρα­μο­νής 150 χιλιά­δες μετα­νά­στες, μέχρι πέρσι. Χάθηκε ο έλεγχος! Συνα­γω­νί­ζο­νται μεταξύ τους επί ποιας κυβερ­νή­σεως λιά­ζο­νται οι περισ­σό­τε­ροι παρά­νο­μοι.

Κατα­λα­βαί­νετε, λοιπόν, πόσο μοιά­ζουν μεταξύ τους;  Είναι σαν το ίδιο νόμισμα, σε δύο όψεις! Και είναι κρίμα για τον κόσμο της Παρά­τα­ξης. Γιατί με τον ΣΥΡΙΖΑ του κ.Τσίπρα αντι­πα­ρα­τε­θή­καμε το 2012-2015 σκληρά πολι­τικά. Φτιά­ξαμε τότε ένα ιδε­ο­λο­γικό μέτωπο λογικής ενα­ντίον του. Και σήμερα κατα­ντή­σαμε ο κόσμος της Κεντρο­δε­ξιάς, νοι­κο­κυ­ραίοι κι επι­χει­ρη­μα­τίες, να  είναι απο­γοη­τευ­μέ­νοι. Θα το πω για να το θυμάστε :

Η σημε­ρινή εικόνα Τσίπρα-Μητσοτάκη θυμίζει το στίχο από το τρα­γούδι του Μηλιώκα: “πόσο άλλαξες, πόσο άλλαξα, ρούχα μαζί που πλύ­θη­καν κι έχουνε γίνει ροζ”…

Φίλες και φίλοι,

Αυτό το φαι­νό­μενο, η χωρίς ιδε­ο­λο­γικό περιε­χό­μενο επι­κοι­νω­νιακή αντι­πα­ρά­θεση με μόνο στόχο την εξουσία, έχει γίνει αντι­λη­πτή από την κοι­νω­νία. Το έδειξαν  και τα τελευ­ταία εκλο­γικά απο­τε­λέ­σματα: Ανάμεσα στο 2023 και στο 2024 έφυγαν από το εκλο­γικό σώμα  δύο εκα­τομ­μύ­ρια ψηφο­φό­ροι! Δηλαδή ένας στους τρείς! Το μεγάλο μέρος απέχει. Δεν ψηφίζει.

Η μαζική φυγή των πολιτών από την πολι­τική είναι όμως θανά­σιμη αρρώ­στια για την Πολι­τεία. Και για τη Δημο­κρα­τία. Στην Ελλάδα σήμερα υπάρχει ένα τερά­στιο – ένα πρω­το­φα­νές – κενό εκπρο­σώ­πη­σης!

Η απο­γο­ή­τευση των ψηφο­φό­ρων δεν μειώ­νε­ται. Μεγα­λώ­νει. Η κοι­νω­νία φεύγει από την πολι­τική. Σιωπηλά, αλλά πολύ εκκω­φα­ντικά. Τέτοιο κενό εκπρο­σώ­πη­σης  δεν προ­μη­νύει τίποτα καλό για το μέλλον. Είναι καμπάνα απο­νο­μι­μο­ποί­η­σης του πολι­τι­κού συστή­μα­τος. Καμπάνα που βαράει – αλλά σε ώτα μη ακουό­ντων. Γιατί η κυβέρ­νηση… “πανη­γυ­ρί­ζει” που παρα­μέ­νει μπροστά στις δημο­σκο­πή­σεις της.

Ασε που παρα­δό­ξως, αυτές γίνο­νται σχεδόν κάθε εβδο­μάδα !

Επι­τρέψτε μου όμως να σημειώσω κάτι ιδιαί­τερα σοβαρό. Άκουσα διευ­θυ­ντή δημο­σκο­πι­κής εται­ρίας να λέει στον κ.Ανδρου­λάκη ότι “αν συνε­χί­σει έτσι, θα βρει όλες τις εται­ρίες απέ­να­ντί του”. Συγ­γνώμη, τι εννοεί; Σοβα­ρο­λο­γούμε; Φτάσαμε εται­ρίες δημο­σκο­πή­σεων να απει­λούν πια ανοιχτά πολι­τι­κούς και κόμματα; Υπάρ­χουν και όρια! Οι κυβερ­νή­σεις και τα κόμματα δεν διο­ρί­ζο­νται, εκλέ­γο­νται. Από την κοι­νω­νία.   Ακόμα όμως κι αυτές οι δημο­σκο­πή­σεις, φτάνουν τη ΝΔ  στην πρόθεση ψήφου μέχρι το 25%. Και ενώ η παρά­ταξη μεταλ­λάσ­σε­ται και συνεχώς υπο­χω­ρεί κοι­νω­νικά, κάποιοι φαντα­σιώ­νο­νται …αυτο­δυ­να­μίες, που απαι­τούν όμως ποσοστά πάνω από 37%!  Δεν βλέπουν ότι το κόμμα δεν έχει συνο­μι­λη­τές; Κι επι­μέ­νει ο κ.Μητσο­τά­κης στο αλα­ζο­νικό “ποιος άλλος εκτός από μένα μπορεί να κυβερ­νή­σει”;

Αλλά αυτό δεν είναι πια ιδε­ο­λο­γική ανα­μέ­τρηση. Είναι χοντρο­κομ­μένα “πολι­τικά καλ­λι­στεία”.

Ακούστε:

Το κενό εκπρο­σώ­πη­σης έχει πολι­τικά αίτια. Ο κόσμος στέλνει μηνύ­ματα αλλά δεν εισα­κού­ε­ται. Οι κοι­νω­νίες αντι­δρούν σε όσα τους συμ­βαί­νουν. Πάρτε όλη τη Δύση. Μην το βλέπετε ότι απλά όλες οι χώρες μετα­κι­νού­νται σε πιο συντη­ρη­τι­κές θέσεις. Οι κοι­νω­νίες όλες απαι­τούν να ξανα­βρούν τη χαμένη τους ταυ­τό­τητα. Ατομική, κοι­νω­νική και εθνική ταυ­τό­τητα.

Το ίδιο συμ­βαί­νει στην πατρίδα μας. Όπου η  μεγάλη κεντρο­δε­ξιά παρά­ταξη έχει μείνει ανεκ­προ­σώ­πητη !

Γιατί η ψυχή της χάθηκε, στο όνομα της εξου­σίας κι ενός ιδε­ο­λο­γικά ακα­θό­ρι­στου “κέντρου”.  Και το σημε­ρινό, μεταλ­λαγ­μένο, κόμμα ομνύει περισ­σό­τερο απ’ όλους στις παρα­κα­τα­θή­κες του Κώστα Σημίτη, κι όχι των δικών του ηγετών.

Φθάσαμε στο σημείο, μόλις προχθές, ένα πρώην στέ­λε­χος του Ποτα­μιού, σήμερα φυσικά υπουρ­γός του κ.Μητσο­τάκη, να με χαρα­κτη­ρί­σει  στην τηλε­ό­ραση…Ακρο­δε­ξιό! Εμένα, που έστειλα στη Δικαιο­σύνη τη Χρυσή Αυγή… Κι άκουσα τον κυβερ­νη­τικό εκπρό­σωπο να δηλώνει ότι “καλό είναι να μην υπάρ­χουν χαρα­κτη­ρι­σμοί”. Μάλιστα..  Αυτή είναι η λοιπόν η ουσία για τη σημε­ρινή ηγεσία, επι­κοι­νω­νιακή και μόνο. Προ καιρού, βέβαια, μια άλλη  υφυ­πουρ­γός του κ.Μητσο­τάκη, που περιέ­φερε τον εαυτό της με Πόρσε και δήλωνε -για τα ακριβά ενοίκια που πλη­ρώ­νει ο κόσμος- ότι “το τσάμπα πέθανε”, με ειπε  “εθνο­προ­δότη”.  Ένας άλλος μέχρι πρό­σφατα κοι­νο­βου­λευ­τι­κός εκπρό­σω­πος κι ολι­γο­ή­με­ρος υφυ­πουρ­γός της ΝΔ, με ύφος βεζύρη, με διέταξε “να κάτσω σπίτι μου”.

Κι αρθρο­γρά­φοι του συστή­μα­τος απο­κα­λούν, εδώ και καιρό, εμένα και τον Κώστα Καρα­μανλή ως “γερο­ντά­κια του Μάπετ Σόου”…

Ύβρεις, λάσπη, ψέματα, άθλιες προ­σω­πι­κές επι­θέ­σεις, ασέβεια. Όλα αυτά θα ήταν απλώς γελοιό­τη­τες κάποιων. Δυστυ­χώς όμως για τον τόπο και για την ιστορία της Παρά­τα­ξης, αυτή είναι η σημε­ρινή Νέα Δημο­κρα­τία του ενός ! Τέτοια κατά­ντια…

Αλλά κάποτε, όπως έλεγε ενας φίλος μου, θα πρέπει όλοι μας να απα­ντή­σουμε σε ποιόν τελικά ανήκει η Νέα Δημο­κρα­τία. Σε όσους την υπη­ρέ­τη­σαν ως ιστο­ρικό χρέος ή σε αυτούς που τη χρη­σι­μο­ποί­η­σαν σαν εκλο­γική εται­ρεία;

Θα μου πουν τώρα κάποιοι: Σαμαρά μεγά­λω­σες, έφθασες τα75 χρόνια ζωής, είσαι τόσα χρόνια στην πολι­τική, πρω­θυ­πουρ­γός έγινες, έχεις και τον προ­σω­πικό σου πόνο, τι θέλεις και ασχο­λεί­σαι; Γιατί δεν κάθεσαι ήσυχος στη “σύνταξή” σου;

Απαντώ ευθέως και με ειλι­κρί­νεια:  ο αγώνες για τον τόπο σου, δεν είναι “επάγ­γελμα”! Και στους αγώνες για την Πατρίδα, δεν υπάρχει “σύνταξη”. Το συμ­βό­λαιο που έχεις κάνει με τη Συνεί­δησή σου – να υπη­ρε­τείς την Πατρίδα και να την υπε­ρα­σπί­ζε­σαι – δεν λήγει κάποια στιγμή. Σε ακο­λου­θεί ως την τελευ­ταία σου πνοή !

Κι αυτό είναι το μήνυμά μου στους νέους !

Να ακο­λου­θή­σουν την ευθεία γραμμή, όχι τα πισω­γυ­ρί­σματα..

Να προ­τι­μή­σουν τη μάχη της ζωής, όχι τη συν­θη­κο­λό­γηση, πριν κάν την ζήσουν τη ζωή τους.

Και ναι, δεν θα ήμουν σήμερα, εδώ, μπροστά σας, μπροστά στους τιμη­μέ­νους άνδρες και γυναί­κες της Κρήτης, αν δεν πίστευα ότι η χώρα βρί­σκε­ται σε κίνδυνο. Κι ότι υπάρχει μια άλλη Ελλάδα που δεν ακού­γε­ται. Που απο­τε­λεί­ται όχι μόνο από Κεντρο­δε­ξιούς, αλλά από πατριώ­τες και δημο­κρά­τες όλων των πολι­τι­κών χώρων, που κου­ρά­στη­καν από το απέ­ρα­ντο αυτό  “φρε­νο­κο­μείο” των συνεχών αντι­πα­ρα­θέ­σεων, μόνο για τις

εντυ­πώ­σεις.

Αυτοί, οι πολίτες -οι πολλοί- απο­τε­λούν την άλλη Ελλάδα.

Υπάρχει, η Ελλάδα που παράγει και που δημιουρ­γεί.

Υπάρχει η Ελλάδα της οικο­γέ­νειας και της περι­φέ­ρειας.

Υπάρχει η Ελλάδα των ανθρώ­πων που ξυπνούν κάθε πρωί για να κρα­τή­σουν όρθιες τις επι­χει­ρή­σεις τους, τα χωράφια τους, τα μαγαζιά τους, τα σπίτια τους.

Η Ελλάδα της εντι­μό­τη­τας.

Η Ελλάδα που δεν ζητά προ­νό­μια. Ζητά ευκαι­ρίες.

Η Ελλάδα που δεν ζητά επι­δό­ματα. Ζητά προ­ο­πτική.

Η Ελλάδα που δεν ντρέ­πε­ται να μιλά για Πατρίδα.

Που δεν ντρέ­πε­ται να μιλά για την Ορθο­δο­ξία και για την Πίστη μας.

Η Ελλάδα που θέλει ασφά­λεια. Θέλει σύνορα. Θέλει αξιο­κρα­τία.

Θέλει αντα­γω­νι­στι­κό­τητα. Θέλει παρα­γωγή.

Θέλει εθνική αυτο­πε­ποί­θηση.

Κι αυτή η Ελλάδα σήμερα ασφυ­κτιά, απο­γοη­τεύ­ε­ται, παραι­τεί­ται, εγκα­τα­λεί­πει.

Αλλά… :

Όλην αυτήν τη ζοφερή πραγ­μα­τι­κό­τητα, μην τη θεω­ρείτε ακα­τά­λυτη, ούτε

δεδο­μένη. Όλα μπορούν να αλλά­ξουν!

Πριν 118 χρόνια, το 1908, ο Κωστής Παλαμάς, βιώ­νο­ντας αντί­στοιχα παρακ­μιακά φαι­νό­μενα εκείνης της εποχής, έγραψε το μνη­μειώ­δες ποίημα “Γύριζε”.

Ακούστε τον :

” η Πολι­τεία λωλά­θηκε, κι από­παιδα τα κάνει

το Νου, το Λόγο, την Καρδιά, τον

Ψάλτη, τον Προφήτη.

Κάθε σπαθί, κάθε φτερό, κάθε χλωρό

στεφάνι,

στη λάσπη.

Σταύλος ο ναός και μπου­ντρούμι το

σπίτι”

Έτσι περιέ­γραφε ο Παλαμάς την Ελλάδα του 1908…

Σας μετέ­φερα τους στίχους αυτούς, παρά τη μαυρίλα τους, για να σας θυμίσω ότι η Ελλάδα ένα χρόνο αργό­τερα ξανα­γεν­νή­θηκε! Παρα­μέ­ρισε τη μούχλα της παρακ­μής της και πήρε τις τύχες της στα χέρια της.

Ένα χρόνο μετά αυτόν τον σπα­ραγμό απελ­πι­σίας του Παλαμά, έγινε το 1909 κι άρχισε  η επο­ποιία του Ελευ­θε­ρίου Βενι­ζέ­λου. Κι αυτό επα­να­λή­φθηκε πολλές φορές αργό­τερα:

Μετά τη φοβερή δεκα­ε­τία της Κατοχής και του Εμφυ­λίου με τον Αλέ­ξαν­δρο Παπάγο, η Ελλάδα – που πολλοί την είχαν ξεγραμ­μένη τότε – στέ­κε­ται ξανά στα πόδια της και ανα­συ­γκρο­τεί­ται εντυ­πω­σιακά.

Και μετά την πτώση της δικτα­το­ρίας και το δράμα της Κύπρου, με την επάνοδο του Κων­στα­ντί­νου Καρα­μανλή, η Ελλάδα αρχίζει και πάλι να ανε­βαί­νει. Μέσα στην πιο μεγάλη απελ­πι­σία, πάντα σ’αυτόν τον ευλο­γη­μένο τόπο, ξανα­γεν­νιέ­ται η Ελπίδα !

Αυτό είναι το δικό μου μήνυμα λοιπόν. Κι αν με ρωτή­σετε τι μπορεί να γίνει, ένα μπορώ να σας πω τώρα με σιγου­ριά: Η Πολι­τική – όπως και η Φύση, όπως και η Ιστορία – δεν αντέχει τα κενά.

Αυτή η Ελλάδα της Αξιο­πρέ­πειας, της Αξιο­σύ­νης, της Αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας, της Υπε­ρη­φά­νειας και της Ελπίδας – πέρα και πάνω από κόμματα – δε θα μείνει παραι­τη­μένη και βουβή.

Θα διεκ­δι­κή­σει το ρόλο της

και θα πάρει τη μοίρα της στα χέρια της.

Εγώ, όπως δεν μασάω τα λόγια μου για το τι συμ­βαί­νει τώρα,

σας δια­βε­βαιώ ότι δεν χάνω και την αισιο­δο­ξία μου για το τι μπορεί να γίνει αύριο…

Σας ευχα­ρι­στώ πολύ

Πηγή: capital.gr