Αντιδρά η ΕΠΟ για το αυτοδιοίκητο

Η δράση προ­κα­λεί αντί­δραση, κατά το γνωστό από­φθεγμα, και ως εκ τούτου ήταν ηλίου φαει­νό­τερο ότι η ΕΠΟ θα περ­νούσε στην αντε­πί­θεση μετά το νομοσχέδιο-φωτιά που κατέ­θεσε στη Βουλή ο Γιάννης Ανδρια­νός.

Ο πρό­ε­δρος της ομο­σπον­δίας, Γιώργος Σαρρής, έστειλε χθές επι­στολή σε όλες τις ενώσεις ποδο­σφαι­ρι­κών σωμα­τείων της χώρας και τις ενη­μέ­ρωσε για τις εξε­λί­ξεις, ζητώ­ντας μάλιστα να αφήσουν στην άκρη τις όποιες «εσω­τε­ρι­κές δια­φο­ρές» και να συνα­σπι­στούν με στόχο την υπε­ρά­σπιση του αυτο­διοί­κη­του.

Στον επίλογο του κει­μέ­νου, ο Σαρρής γνω­στο­ποιεί ότι ήδη ενη­με­ρώ­θη­καν εγγρά­φως ΦΙΦΑ και ΟΥΕΦΑ για το νομο­σχέ­διο. Οι πλη­ρο­φο­ρίες «λένε» ότι λίαν συντό­μως έρχεται επι­στολή προς την ελλη­νική κυβέρ­νηση από… Ελβετία μεριά για να απο­συρ­θούν «επί­μα­χες» δια­τά­ξεις του νομο­σχε­δίου και αν δεν βρεθεί λύση, τότε ανα­μέ­νε­ται πλέον να οδη­γη­θεί η κατά­σταση σε ολο­μέ­τωπη σύγκρουση που θα ξυπνή­σει μνήμες του παρελ­θό­ντος.

Πάμε να δούμε τώρα τι λέει η επι­στολή προς τις ενώσεις, δηλαδή τα κυριό­τερα κομ­μά­τια: «Η ΕΠΟ ενη­μέ­ρωσε, αμέσως, με επι­στολή της τη ΦΙΦΑ και την ΟΥΕΦΑ για το περιε­χό­μενο και τις επι­διώ­ξεις του σχεδίου του νέου αθλη­τι­κού νόμου, κατα­γρά­φο­ντας, σε μια αρχική εκτί­μηση, τις βασικές δια­τά­ξεις που καταρ­γούν την πλήρη και απόλυτη εφαρ­μογή των κατα­στα­τι­κών και των κανο­νι­σμών της ευρω­παϊ­κής και της παγκό­σμιας ομο­σπον­δίας. Σημειώ­νουμε ότι τόσο η ΦΙΦΑ όσο και η ΟΥΕΦΑ ήταν, ήδη, ενή­με­ρες από πριν των προ­θέ­σεων του κ. Ανδρια­νού να κατα­θέ­σει προς ψήφιση νέο αθλη­τικό νόμο και μάλιστα το τελευ­ταίο χρονικό διά­στημα πίεζαν, καθη­με­ρινά σχεδόν, για να λάβουν την ενη­μέ­ρωση που απαι­τού­σαν. Η διοί­κηση της ΕΠΟ θα υπε­ρα­σπι­στεί, αυτό είναι και σαφές και δεδο­μένο, με όλους τους νόμι­μους τρόπους την ανε­ξαρ­τη­σία και την αυτο­νο­μία της απέ­να­ντι σε κάθε από­πειρα κυβερ­νη­τι­κής παρέμ­βα­σης με την πολύ­τιμη βοήθεια και συμ­μα­χία των ∆ιεθνών Ποδο­σφαι­ρι­κών Οργα­νι­σμών».

«Κατα­στρα­τή­γηση των κανο­νι­σμών»

Στην επι­στολή Σαρρή ανα­φέ­ρο­νται ακόμα τα εξής: «Η δημο­σιο­ποί­ηση του σχεδίου του νέου αθλη­τι­κού νόμου επι­βε­βαί­ωσε απο­λύ­τως τις αρχικές εκτι­μή­σεις της ομο­σπον­δίας σχε­τι­κώς με τους βασι­κούς στόχους και τις επι­διώ­ξεις των συντα­κτών του. Η κατάρ­γηση κάθε έννοιας ανε­ξαρ­τη­σίας και αυτο­νο­μίας των ποδο­σφαι­ρι­κών αρχών και οργάνων, η δια­μόρ­φωση των όρων και προ­ϋ­πο­θέ­σεων για τον πλήρη έλεγχο της ΕΠΟ από τις εκά­στοτε κυβερ­νή­σεις και τους αρμό­διους υπουρ­γούς, η απόλυτη ποι­νι­κο­ποί­ηση κάθε διοι­κη­τι­κής δρα­στη­ριό­τη­τας στο ελλη­νικό ποδό­σφαιρο με την κατάρ­γηση ακόμη και του τεκ­μη­ρίου αθω­ό­τη­τας, η πλήρης και απόλυτη κατα­στρα­τή­γηση του Κατα­στα­τι­κού και των Κανο­νι­σμών και η διάλυση της θεσμο­θε­τη­μέ­νης πυρα­μι­δι­κής οργά­νω­σης του αθλή­μα­τος (Σωματείο-Ενωση-Ομοσπονδία) με την κατάρ­γηση των Ενώσεων (χάνουν πλέον την ιδιό­τητα του μέλους της ΕΠΟ αφού δεν μετέ­χουν στις γενικές συνε­λεύ­σεις) είναι μερικά από εκείνα τα στοι­χεία που προ­κύ­πτουν, ως δήθεν προ­τά­σεις, από το κείμενο του σχεδίου και απο­τε­λούν την απο­κλει­στική επι­δί­ωξη των εμπνευ­στών του. Εννο­εί­ται, πως στο κείμενο του σχεδίου του νέου νόμου δεν υπάρχει πουθενά η διάταξη της παρα­γρά­φου 12 του άρθρου 29 του Ν. 3479/2006 για το αυτο­διοί­κητο του ελλη­νι­κού ποδο­σφαί­ρου, της ΕΠΟ και των ενώσεων-μελών της. Οι συντά­κτες του σχεδίου πέτυχαν να την… εξα­ε­ρώ­σουν. Υπεν­θυ­μί­ζουμε, απλώς, ότι η διάταξη αυτή είχε ψηφι­στεί από τη Βουλή τον Ιούλιο του 2006 αφού πρώτα η ΕΠΟ είχε απο­βλη­θεί, εξαι­τίας κυβερ­νη­τι­κών παρεμ­βά­σεων στη λει­τουρ­γία της, από μέλος της ΦΙΦΑ. Είναι τόση η επι­θυ­μία των συντα­κτών τού νέου νόμου να καταρ­γή­σουν το αυτο­διοί­κητο του ποδο­σφαί­ρου, που έφτασαν σε ακραία όρια».

Το θέμα του CAS

O Γιώργος Σαρρής συνε­χί­ζει στην επι­στολή του προς τις Ενώσεις: «Από τη μια καταρ­γούν το ισχύον άρθρο για το αυτο­διοί­κητο και από την άλλη, με τη διάταξη του άρθρου 113 του σχεδίου του νέου νόμου, “καταρ­γούν”, οι ίδιοι από μόνοι τους, τα περισ­σό­τερα από τα προη­γού­μενα 112 άρθρα αρκεί κάποιος (χωρίς να είναι ευκρι­νές αν η πρό­σκληση απευ­θύ­νε­ται στην ΕΠΟ, στην ΟΥΕΦΑ, στη ΦΙΦΑ ή σε κάποιον άλλο που ακόμη ανα­ζη­τεί­ται) να παρου­σιά­σει μια γνω­μο­δό­τηση του ∆ιεθνούς ∆ιαι­τη­τι­κού ∆ικα­στη­ρίου για τον Αθλη­τι­σμό (CAS) με την οποία να βεβαιώ­νε­ται ότι το κατα­στα­τικό και οι κανο­νι­σμοί της ∆ιεθνούς Ομο­σπον­δίας (της ΦΙΦΑ, δηλαδή) είναι αντί­θε­τοι με τις δια­τά­ξεις του σχεδίου του νέου αθλη­τι­κού νόμου. Ζητούν, δηλαδή, από ένα ∆ιαι­τη­τικό Αθλη­τικό ∆ικα­στή­ριο, το οποίο ιδρύ­θηκε για να δικάζει δια­φο­ρές μεταξύ της ποδο­σφαι­ρι­κής (και αθλη­τι­κής γενι­κό­τερα) οικο­γέ­νειας και δεν έχει καμία αρμο­διό­τητα να παρέχει “γνω­μο­δο­τή­σεις”, να “γνω­μο­δο­τή­σει” χωρίς καμία δια­δι­κα­σία δίκης, αφού η κάθε κυβέρ­νηση δεν ανήκει στην ποδο­σφαι­ρική και αθλη­τική οικο­γέ­νεια και δεν μπορεί να προ­σφύ­γει στο CAS ως διά­δι­κος, σε τι ακριβώς;».

«Οποια­δή­ποτε μορφή κατα­στρα­τή­γη­σης των κανο­νι­σμών της παγκό­σμιας και της ευρω­παϊ­κής ομο­σπον­δίας σημαί­νει αυτο­μά­τως τιμωρία της ομο­σπον­δίας. Αυτό είναι αδια­πραγ­μά­τευτο», είχε πει ο Πλατινί σε προ μηνός συνέ­ντευξη στο σάιτ της ΕΠΟ.