Η Ένωση Ξενοδόχων Ρόδου λέει «όχι» στους οριζόντιους περιορισμούς δυναμικότητας

Πα­ρέμ­βα­ση από τους ξε­νο­δό­χους της Ρόδου για το νέο Ει­δι­κό Χω­ρο­τα­ξι­κό Πλαί­σιο – Με επι­στο­λή προς τα συ­ναρ­μό­δια Υπουρ­γεία ο κλά­δος προει­δο­ποιεί για στρε­βλώ­σεις σε έναν ώριμο και διε­θνώς αντα­γω­νι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό και ζητά στο­χευ­μέ­νες λύ­σεις αντί ορι­ζό­ντιων ρυθ­μί­σε­ων

Ηχηρό μή­νυ­μα προς την Πο­λι­τεία στέλ­νει η Ένωση Ξε­νο­δό­χων Ρόδου, εκ­φρά­ζο­ντας έντο­νο προ­βλη­μα­τι­σμό για κρί­σι­μες πτυ­χές του υπό δια­μόρ­φω­ση νέου Ει­δι­κού Χω­ρο­τα­ξι­κού Πλαι­σί­ου για τον Του­ρι­σμό. Με αφορ­μή τα δη­μο­σιεύ­μα­τα που ανα­φέ­ρο­νται στην επι­βο­λή ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών στη δυ­να­μι­κό­τη­τα των ξε­νο­δο­χεια­κών μο­νά­δων, οι εκ­πρό­σω­ποι του κο­ρυ­φαί­ου του­ρι­στι­κού προ­ο­ρι­σμού της χώρας προει­δο­ποιούν για εν­δε­χό­με­νες στρε­βλώ­σεις που μπο­ρούν να πλή­ξουν τη βιω­σι­μό­τη­τα, τη λει­τουρ­γι­κό­τη­τα και την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα της ορ­γα­νω­μέ­νης του­ρι­στι­κής ανά­πτυ­ξης. Σε μια πε­ρί­ο­δο όπου ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός κα­λεί­ται να ισορ­ρο­πή­σει ανά­με­σα στην ανά­πτυ­ξη και τη φέ­ρου­σα ικα­νό­τη­τα, η Ρόδος ζητά στο­χευ­μέ­νες λύ­σεις και όχι ορι­ζό­ντιες ρυθ­μί­σεις, κα­τα­θέ­το­ντας τεκ­μη­ριω­μέ­νες θέ­σεις και προ­τά­σεις προς τα αρ­μό­δια Υπουρ­γεία. Την επι­στο­λή υπο­γρά­φουν ο Πρό­ε­δρος της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου κ. Ιω­άν­νης Πα­πα­βα­σι­λεί­ου και ο Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας κ. Κων­στα­ντί­νος Καλ­λιου­δά­κης, ενώ απευ­θύ­νε­ται στον Υπουρ­γό Πε­ρι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας κ. Σταύ­ρο Πα­πα­σταύ­ρου και στην Υπουρ­γό Του­ρι­σμού κ. Όλγα Κε­φα­λο­γιάν­νη, με κοι­νο­ποί­η­ση στους βου­λευ­τές Δω­δε­κα­νή­σου κ.κ. Μάνο Κόν­σο­λα, Γιάν­νη Παππά, Μίκα Ια­τρί­δη, Βα­σί­λειο Υψη­λά­ντη και Γε­ώρ­γιο Νι­κη­τιά­δη, στον Πε­ρι­φε­ρειάρ­χη Νο­τί­ου Αι­γαί­ου κ. Γιώρ­γο Χα­τζη­μάρ­κο, στον Δή­μαρ­χο Ρόδου κ. Αλέ­ξαν­δρο Κο­λιά­δη, στον Πρό­ε­δρο του ΣΕΤΕ κ. Ιω­άν­νη Πα­ρά­σχη και στον Πρό­ε­δρο της ΠΟΞ κ. Ιω­άν­νη Χατζή.

Η επι­στο­λή της Ένω­σης Ξε­νο­δό­χων Ρόδου

Αξιό­τι­μοι κυρία και κύριε Υπουρ­γοί,

Σύμ­φω­να με δη­μο­σιεύ­μα­τα ανα­φο­ρι­κά με το πε­ριε­χό­με­νο του σχε­δί­ου του νέου Ει­δι­κού Χω­ρο­τα­ξι­κού Πλαι­σί­ου για τον Του­ρι­σμό, προ­κύ­πτουν ζη­τή­μα­τα που δη­μιουρ­γούν εύ­λο­γο προ­βλη­μα­τι­σμό ως προς τον τρόπο εφαρ­μο­γής ορι­σμέ­νων προ­βλε­πό­με­νων πε­ριο­ρι­σμών σε ώρι­μους και διε­θνώς αντα­γω­νι­στι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, όπως η Ρόδος.

Ανα­γνω­ρί­ζου­με απο­λύ­τως ότι η θέ­σπι­ση ενός σύγ­χρο­νου πλαι­σί­ου κα­νό­νων για τη βιώ­σι­μη του­ρι­στι­κή ανά­πτυ­ξη είναι όχι μόνο θε­μι­τή αλλά και ανα­γκαία, ιδιαί­τε­ρα σε μια πε­ρί­ο­δο όπου οι προ­ο­ρι­σμοί κα­λού­νται να δια­χει­ρι­στούν αυ­ξη­μέ­νες πιέ­σεις, ζη­τή­μα­τα φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας και την ανά­γκη προ­στα­σί­ας του φυ­σι­κού και οι­κι­στι­κού πε­ρι­βάλ­λο­ντος. Πι­στεύ­ου­με, ωστό­σο, ότι η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τη­τα ενός τέ­τοιου σχε­δια­σμού εξαρ­τά­ται από το κατά πόσο λαμ­βά­νει υπόψη τα πραγ­μα­τι­κά δε­δο­μέ­να κάθε πε­ριο­χής, τις ιδιαι­τε­ρό­τη­τες κάθε προ­ο­ρι­σμού και τη λει­τουρ­γία της ορ­γα­νω­μέ­νης ξε­νο­δο­χεια­κής ανά­πτυ­ξης στην πράξη.

Στο πλαί­σιο αυτό, ιδιαί­τε­ρο προ­βλη­μα­τι­σμό προ­κα­λεί η φε­ρό­με­νη πρό­θε­ση επι­βο­λής ορι­ζό­ντιων πε­ριο­ρι­σμών δυ­να­μι­κό­τη­τας σε επί­πε­δο με­μο­νω­μέ­νης ξε­νο­δο­χεια­κής μο­νά­δας. Στις ευ­ρω­παϊ­κές χώρες όπου εφαρ­μό­ζο­νται πο­λι­τι­κές δια­χεί­ρι­σης του υπερ­του­ρι­σμού και της φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, οι σχε­τι­κές ρυθ­μί­σεις αφο­ρούν κατά κα­νό­να τη συ­νο­λι­κή του­ρι­στι­κή δυ­να­μι­κό­τη­τα και τη χω­ρι­κή πυ­κνό­τη­τα σε επί­πε­δο πε­ριο­χής και όχι ορι­ζό­ντιους πε­ριο­ρι­σμούς ανά ξε­νο­δο­χεια­κή μο­νά­δα.

Αντι­θέ­τως, ένας τέ­τοιος πε­ριο­ρι­σμός κιν­δυ­νεύ­ει να λει­τουρ­γή­σει αντί­στρο­φα από τον σκοπό της βιω­σι­μό­τη­τας που επι­κα­λεί­ται. Σε έναν ώριμο και διε­θνώς αντα­γω­νι­στι­κό προ­ο­ρι­σμό όπως η Ρόδος, δεν προ­κύ­πτει ότι ο κα­τα­κερ­μα­τι­σμός της ανά­πτυ­ξης σε μι­κρό­τε­ρες μο­νά­δες των 100 κλι­νών (πε­ρί­που 50 δω­μα­τί­ων) είναι πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κά ή λει­τουρ­γι­κά προ­τι­μό­τε­ρος από την ανά­πτυ­ξη πολύ λι­γό­τε­ρων ορ­γα­νω­μέ­νων μο­νά­δων πε­ρισ­σό­τε­ρων κλι­νών. Αντι­θέ­τως, ο κα­τα­κερ­μα­τι­σμός αυτός συ­νε­πά­γε­ται πολ­λα­πλές υπο­δο­μές και επα­νά­λη­ψη λει­τουρ­γιών, πε­ρισ­σό­τε­ρους χώ­ρους υπο­δο­χής, πολ­λα­πλές τρο­φο­δο­σί­ες από βαρέα οχή­μα­τα, αυ­ξη­μέ­νες ανά­γκες ύδρευ­σης, απο­χέ­τευ­σης, ενέρ­γειας και δια­χεί­ρι­σης απο­βλή­των, πε­ρισ­σό­τε­ρες προ­σβά­σεις και συ­νο­λι­κά με­γα­λύ­τε­ρο πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κό και κυ­κλο­φο­ρια­κό απο­τύ­πω­μα.

Αντί να ενι­σχύ­ο­νται οι οι­κο­νο­μί­ες κλί­μα­κας και η ορ­γα­νω­μέ­νη δια­χεί­ρι­ση υπο­δο­μών, δη­μιουρ­γεί­ται ένα πιο κα­τα­κερ­μα­τι­σμέ­νο και λι­γό­τε­ρο βιώ­σι­μο μο­ντέ­λο ανά­πτυ­ξης. Το ζή­τη­μα δεν είναι μόνο η επι­βο­λή πε­ριο­ρι­σμών, αλλά και το πα­ρα­γω­γι­κό πρό­τυ­πο στο οποίο κιν­δυ­νεύ­ει να οδη­γη­θεί ο ελ­λη­νι­κός του­ρι­σμός.

Επι­πλέ­ον, οι προ­βλέ­ψεις αυτές δη­μιουρ­γούν προ­βλη­μα­τι­σμό και ως προς την ασφά­λεια δι­καί­ου και την επεν­δυ­τι­κή στα­θε­ρό­τη­τα, καθώς εν­δέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σουν ου­σιω­δώς υφι­στά­με­νους σχε­δια­σμούς και την αξία γης σε πε­ριο­χές όπου επί δε­κα­ε­τί­ες έχει ανα­πτυ­χθεί ορ­γα­νω­μέ­να η του­ρι­στι­κή δρα­στη­ριό­τη­τα.

Αντί­στοι­χα, η ανα­φο­ρά σε εν­δε­χό­με­νη θέ­σπι­ση νέου Πε­ρι­βαλ­λο­ντι­κού Τέ­λους επί του­ρι­στι­κών δρα­στη­ριο­τή­των προ­κα­λεί ανη­συ­χία σε μια πε­ρί­ο­δο όπου οι ξε­νο­δο­χεια­κές επι­χει­ρή­σεις είναι ήδη ση­μα­ντι­κά επι­βα­ρυ­μέ­νες φο­ρο­λο­γι­κά και λει­τουρ­γι­κά, με­τα­ξύ άλλων μέσω του Τέ­λους Αν­θε­κτι­κό­τη­τας στην Κλι­μα­τι­κή Κρίση και της αύ­ξη­σης του Τέ­λους Δια­μο­νής Πα­ρε­πι­δη­μού­ντων. Η ει­σα­γω­γή μιας ακόμη επι­βά­ρυν­σης, χωρίς σαφή και δε­σμευ­τι­κό μη­χα­νι­σμό αντα­πο­δο­τι­κό­τη­τας υπέρ των ίδιων των του­ρι­στι­κών προ­ο­ρι­σμών, εν­δέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σει πε­ραι­τέ­ρω την αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τα του ορ­γα­νω­μέ­νου ξε­νο­δο­χεια­κού προ­ϊ­ό­ντος.

Για τους λό­γους αυ­τούς, θε­ω­ρού­με ότι η Ρόδος θα πρέ­πει να αντι­με­τω­πι­στεί με τρόπο που να αντα­πο­κρί­νε­ται στα ιδιαί­τε­ρα χα­ρα­κτη­ρι­στι­κά και στη ση­μα­σία της ως ώρι­μου και στρα­τη­γι­κής ση­μα­σί­ας προ­ο­ρι­σμού για τον ελ­λη­νι­κό του­ρι­σμό. Εν­δε­χο­μέ­νως ορι­σμέ­νες ορι­ζό­ντιες ρυθ­μί­σεις να μπο­ρούν να έχουν δια­φο­ρε­τι­κή εφαρ­μο­γή σε μι­κρό­τε­ρους ή δια­φο­ρε­τι­κής κλί­μα­κας νη­σιω­τι­κούς προ­ο­ρι­σμούς, ωστό­σο στην πε­ρί­πτω­ση της Ρόδου απαι­τεί­ται μια πε­ρισ­σό­τε­ρο στο­χευ­μέ­νη προ­σέγ­γι­ση, βα­σι­σμέ­νη σε αντι­κει­με­νι­κά δε­δο­μέ­να φέ­ρου­σας ικα­νό­τη­τας, στις πραγ­μα­τι­κές ανά­γκες των υπο­δο­μών και στη δια­τή­ρη­ση της βιω­σι­μό­τη­τας και της αντα­γω­νι­στι­κό­τη­τας της ορ­γα­νω­μέ­νης ξε­νο­δο­χεια­κής ανά­πτυ­ξης.

Ευ­ελ­πι­στού­με ότι οι προ­βλη­μα­τι­σμοί και οι προ­τά­σεις της Ρόδου θα λη­φθούν ου­σια­στι­κά υπόψη από την Πο­λι­τεία, στο πλαί­σιο ενός εποι­κο­δο­μη­τι­κού δια­λό­γου για το μέλ­λον του ελ­λη­νι­κού του­ρι­σμού.

Με εκτί­μη­ση,

Ιω­άν­νης Πα­πα­βα­σι­λεί­ου, Πρό­ε­δρος

Κων­στα­ντί­νος Καλ­λιου­δά­κης, Γε­νι­κός Γραμ­μα­τέ­ας