Αθώος ο πρώην δήμαρχος Καλυμνίων Δημήτρης Διακομιχάλης για τη φωτιά στον ΧΑΔΑ Γιαννοχώραφων

Ορι­στικό τέλος φαί­νε­ται να μπαίνει σε μια υπόθεση που είχε απα­σχο­λή­σει επί μακρόν την τοπική κοι­νω­νία της Καλύ­μνου και είχε μετα­φερ­θεί στις δικα­στι­κές αίθου­σες της Ρόδου, με την έκδοση αθω­ω­τι­κής από­φα­σης για τον πρώην δήμαρχο του νησιού. Ο κ. Δημή­τρης Δια­κο­μι­χά­λης κρίθηκε αθώος από το Α’ Μονο­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου, καθώς το δικα­στή­ριο έκρινε ότι υφί­στα­νται αμφι­βο­λίες ως προς τη στοι­χειο­θέ­τηση των κατη­γο­ριών που του είχαν απο­δο­θεί.

Σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, ο κ. Δια­κο­μι­χά­λης φερόταν να ευθύ­νε­ται για υπο­βάθ­μιση περι­βάλ­λο­ντος από αμέλεια δια παρα­λεί­ψεως, αδίκημα που προ­βλέ­πε­ται και τιμω­ρεί­ται από τις δια­τά­ξεις του Ν. 1650/1986, όπως ισχύει μετά την αντι­κα­τά­σταση του σχε­τι­κού άρθρου με τον Ν. 4042/2012. Η εισαγ­γε­λική αρχή είχε εστιά­σει στην ιδιό­τητά του ως δημάρ­χου Καλυ­μνίων κατά τον επίμαχο χρόνο, υπο­στη­ρί­ζο­ντας ότι, υπό την ιδιό­τητα αυτή, είχε ανα­λά­βει την επί­βλεψη του Χώρου Ανε­ξέ­λεγ­κτης Διά­θε­σης Απορ­ριμ­μά­των στη θέση Γιαν­νο­χώ­ραφα του Δήμου Καλύ­μνου και κατά συνέ­πεια έφερε ιδιαί­τερη νομική υπο­χρέ­ωση να μερι­μνή­σει για την προ­στα­σία του χώρου.

Η δικο­γρα­φία ανα­φε­ρό­ταν σε σειρά υπο­χρε­ώ­σεων που, σύμφωνα με την κατη­γο­ρούσα αρχή, είχαν παρα­λει­φθεί. Συγκε­κρι­μένα, γινόταν λόγος για μη απο­κα­τά­σταση και δια­μόρ­φωση του χώρου του ΧΑΔΑ, για μη απο­μά­κρυνση άχρη­στων υλικών, για παρά­λειψη της επι­χω­μά­τω­σης και της υγιει­νής ταφής των υπο­λειμ­μά­των, καθώς και για ανε­πάρ­κεια στη λήψη μέτρων πυρο­προ­στα­σίας, όπως η φύλαξη του χώρου και η τοπο­θέ­τηση κρουνών υδρο­λη­ψίας, στοι­χεία που, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς της εισαγ­γε­λίας, θα συνέ­βα­λαν σε γρη­γο­ρό­τερη και απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τερη κατά­σβεση ενδε­χό­με­νης πυρ­κα­γιάς.

Η υπόθεση είχε ως αφε­τη­ρία τη φωτιά που εκδη­λώ­θηκε στις 25 Ιουλίου 2022 στον ΧΑΔΑ της περιο­χής Γιαν­νο­χώ­ραφα, η οποία, σύμφωνα με τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, οφεί­λε­ται σε ανά­φλεξη απορ­ριμ­μά­των μέσω χημικής απο­σύν­θε­σης. Από την καύση φέρο­νται να εκλύ­θη­καν επι­κίν­δυνα αέρια σωμα­τί­δια και άλλα προ­ϊ­ό­ντα καύσης, τα οποία, κατά την κατη­γο­ρούσα αρχή, ήταν δυνη­τικά επι­βλαβή για τη δημόσια υγεία, με απο­τέ­λε­σμα να επη­ρε­α­στεί, όπως υπο­στη­ρι­ζό­ταν, η οικο­λο­γική ισορ­ρο­πία και η ποιό­τητα ζωής των κατοί­κων του νησιού.