«Τρέχουν» οι διαδικασίες για τα νέα συστήματα εναέριας κυκλοφορίας

Αν επι­χει­ρή­σει κάποιος να κατα­γρά­ψει πόσες φορές δια­γω­νι­σμοί και συμ­βά­σεις για τον εκσυγ­χρο­νι­σμό των συστη­μά­των αερο­ναυ­τι­λίας έχουν «παγώσει» μέσα σε έναν κύκλο γρα­φειο­κρα­τίας, προ­σφυ­γών και αμφί­βο­λων χει­ρι­σμών, μάλλον θα χαθεί στην κατα­μέ­τρηση. Το απο­τέ­λε­σμα αυτής της διαρ­κούς εκκρε­μό­τη­τας είναι όμως πλέον κάτι παρα­πάνω από ορατό. Τα ελλη­νικά αερο­δρό­μια συνε­χί­ζουν να στη­ρί­ζο­νται σε εξο­πλι­σμό που παρα­πέ­μπει στη δεκα­ε­τία του 1990, με σαφή όρια στις επι­χει­ρη­σια­κές τους δυνα­τό­τη­τες.

Το κέντρο ελέγχου ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας καλεί­ται να δια­χει­ρι­στεί αυξα­νό­με­νες ροές πτήσεων με τεχνο­λο­γικά εργα­λεία άλλης εποχής, γεγονός που περιο­ρί­ζει τον αριθμό των αερο­σκα­φών που μπορούν να εξυ­πη­ρε­τη­θούν ταυ­τό­χρονα. Ετσι, κάθε καλο­καίρι, όταν η επι­βα­τική κίνηση κορυ­φώ­νε­ται, οι καθυ­στε­ρή­σεις επα­νέρ­χο­νται σχεδόν νομο­τε­λειακά, υπεν­θυ­μί­ζο­ντας με τον πιο απτό τρόπο το κόστος των χαμένων χρόνων στον εκσυγ­χρο­νι­σμό. Η πραγ­μα­τι­κό­τητα αυτή επι­βε­βαιώ­θηκε με τον πιο ηχηρό τρόπο στις αρχές Ιανουα­ρίου, όταν το μπλακ άουτ στο FIR Αθηνών παρέ­λυσε για περισ­σό­τε­ρες από τέσ­σε­ρις ώρες το σύνολο των αερο­δρο­μίων της χώρας, καθι­στώ­ντας αδύνατη κάθε προ­σγεί­ωση και απο­γεί­ωση. Πίσω από τη βασική αιτία κρυ­βό­ταν η παλαιό­τητα των υφι­στά­με­νων συστη­μά­των αερο­ναυ­τι­λίας, τα οποία είναι τόσο ξεπε­ρα­σμέ­νης τεχνο­λο­γίας που είναι σχεδόν αδύνατη η ανεύ­ρεση ανταλ­λα­κτι­κών. Επειτα από αυτό το σοβαρό περι­στα­τικό κατα­γρά­φε­ται κινη­το­ποί­ηση, με στόχο να «τρέξουν» οι δια­δι­κα­σίες.

Στο επί­κε­ντρο βρί­σκε­ται ένα από τα πλέον κρίσιμα και μεγάλης κλί­μα­κας έργα ανα­βάθ­μι­σης, που είναι ο εκσυγ­χρο­νι­σμός των συστη­μά­των ελέγχου ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας και ειδι­κό­τερα του βασικού συστή­μα­τος Topsky ATC One. Παρότι το έργο έχει ήδη ξεφύγει από το αρχικό χρο­νο­διά­γραμμα, όπως πλη­ρο­φο­ρεί­ται η «Κ», το υπουρ­γείο Μετα­φο­ρών την περα­σμένη εβδο­μάδα κατέ­ληξε σε συμ­φω­νία με τον ευρω­παϊκό οργα­νι­σμό για την ασφά­λεια της αερο­ναυ­τι­λίας Eurocontrol, ως προς τις τεχνι­κές προ­δια­γρα­φές.

Πλέον, ανα­μέ­νε­ται μέσα στις επό­με­νες ημέρες η τυπική έγκριση από το διοι­κη­τικό συμ­βού­λιο της Υπη­ρε­σίας Πολι­τι­κής Αερο­πο­ρίας, ώστε να «ξεκλει­δώ­σει» το επόμενο στάδιο. Αυτό περι­λαμ­βά­νει την έναρξη των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων με τη γαλλική Thales για απευ­θείας ανάθεση του έργου. Να σημειω­θεί ότι η Ενιαία Αρχή Δημο­σίων Συμ­βά­σεων (ΕΑΔΗΣΥ) είχε ήδη δώσει το «πράσινο φως» για να προ­χω­ρή­σει η δια­δι­κα­σία χωρίς δημο­σί­ευση προ­κή­ρυ­ξης, οδη­γώ­ντας ουσια­στικά σε μια fast track προ­σέγ­γιση.

Η επιλογή της Thales δεν είναι τυχαία, καθώς πρό­κει­ται για την εται­ρεία που είχε ανα­πτύ­ξει και τα υφι­στά­μενα συστή­ματα ελέγχου ενα­έ­ριας κυκλο­φο­ρίας. Στόχος είναι να εξα­σφα­λι­στεί μια τεχνική συνέ­χεια, αν και στην πράξη το έργο προ­βλέ­πει την πλήρη αντι­κα­τά­σταση του υπάρ­χο­ντος εξο­πλι­σμού με νέα συστή­ματα. Πρό­κει­ται για μια σύμβαση που θα κοστί­σει αρκετές δεκάδες εκατ. ευρώ, με το τελικό τίμημα να παρα­μέ­νει ανοιχτό και να προσ­διο­ρί­ζε­ται μετά την ολο­κλή­ρωση των δια­πραγ­μα­τεύ­σεων, όπως σημειώ­νουν στην «Κ» πηγές προ­σκεί­με­νες στο υπουρ­γείο Μετα­φο­ρών.

Την ίδια ώρα, δεν λείπουν εκείνοι που εκτι­μούν ότι λόγω των πολύ­χρο­νων καθυ­στε­ρή­σεων, το κόστος έχει ήδη ανα­θε­ω­ρη­θεί σημα­ντικά προς τα πάνω σε σχέση με τον αρχικό σχε­δια­σμό πριν από τέσσερα χρόνια, όταν είχαν εκκι­νή­σει αντί­στοι­χες δια­δι­κα­σίες.

Πηγή: moneyreview.gr