Ελένη Καρύδη – Φύλακας Άγγελος των δρόμων

Η Ελένη Κα­ρύ­δη ήταν ένας Φύ­λα­κας Άγ­γε­λος των δρό­μων.  Πολ­λές φορές τη συ­να­ντού­σα­με γύρω μας και είχε την αγω­νία για να ευαι­σθη­το­ποι­ή­σει τον κόσμο γύρω της για την δεινή θέση αν­θρώ­πων που έζη­σαν τρο­χαία ή οι συγ­γε­νείς τους.

Η ίδια αφιέ­ρω­σε τη ζωή της μετά το τρα­γι­κό τρο­χαίο του παι­διού της στην ίδρυ­ση του ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ για την απο­φυ­γή τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των ει­δι­κά στη Ρόδο.  Πολ­λές φορές βρι­σκό­μα­σταν κι εμείς συμ­μέ­το­χοι σε δρά­σεις του ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ διότι η Ελένη Κα­ρύ­δη φρό­ντι­ζε να βρί­σκε­ται πα­ρού­σα ανά­με­σά μας με τη δράση της και την πα­ρου­σία των εκ­προ­σώ­πων του ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ.

Σε πε­ριό­δους υψη­λών συ­ναι­σθη­μα­τι­κών φορ­τί­σε­ων όπως τις γιορ­τές βλέ­πα­με αυ­το­κί­νη­τα μετά από τρο­χαία συμ­βο­λι­κά το­πο­θε­τη­μέ­να σε κε­ντρι­κά ση­μεία της πόλης μας προ­κει­μέ­νου να ευαι­σθη­το­ποι­η­θεί ο κό­σμος και οι πο­λί­τες του νη­σιού μας.  Πολ­λές φορές φίλοι και γνω­στοί μας μέλη και εθε­λο­ντές του ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ ήταν πα­ρό­ντες σε πο­δη­λα­τι­κούς αγώ­νες και άλλες εκ­δη­λώ­σεις του νη­σιού προ­κει­μέ­νου να στεί­λουν το ηχηρό μή­νυ­μα κατά των τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των.

Η δράση της Ελέ­νης Κα­ρύ­δη πέ­ρα­σε σε άλλο επί­πε­δο αφού βρα­βεύ­τη­κε πολ­λές φορές από εθνι­κούς φο­ρείς και συ­νε­τέ­λε­σε σε νο­μο­θε­τι­κές ρυθ­μί­σεις για την ποι­νι­κο­ποί­η­ση της εγκα­τά­λει­ψης των θυ­μά­των τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των.

Προ­σω­πι­κά δεν την γνώ­ρι­ζα αλλά τη θαύ­μα­ζα γιατί ο αγώ­νας που έκανε ήταν ένας ιερός αγώ­νας για τη πρό­λη­ψη τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των αφού η ίδια βίωσε την τρα­γι­κή και άδικη απώ­λεια του παι­διού της από τρο­χαίο.  Επί­σης πολ­λοί γνω­στοί μου και φίλοι ήταν μέλη του ΕΥ­ΘΥ­ΤΑ και μας βοη­θού­σαν εθε­λο­ντι­κά στις πο­δη­λα­τι­κές διορ­γα­νώ­σεις.

Αυτό που με συ­γκι­νού­σε με την Ελένη Κα­ρύ­δη ήταν το πάθος της για να προ­στα­τεύ­σει όλο τον υπό­λοι­πο κόσμο που δεν γνώ­ρι­ζε προ­σω­πι­κά από τα τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα.  Η αλή­θεια είναι ότι τη θαύ­μα­ζα κρυφά, τον πόνο της και την αγάπη της για το συ­νάν­θρω­πο, την αυ­τα­πάρ­νη­σή της και αυτό που την έκανε τόσο δυ­να­τή ήταν ο πόνος της και που με­τέ­τρε­ψε σε δύ­να­μη για τον συ­νάν­θρω­πο.

Όντας θύμα τρο­χαί­ου ατυ­χή­μα­τος με πα­ρά­συρ­ση και εγκα­τά­λει­ψη συ­νει­δη­το­ποί­η­σα ότι μία στιγ­μή ανυ­παρ­ξί­ας του θύτη, μπο­ρεί να στοι­χί­σει σε έναν ή πολ­λούς το δι­καί­ω­μα στη ζωή.  Εκεί­νη την στιγ­μή βίωσα μια εμπει­ρία με­τα­ξύ ζωής και θα­νά­του κι αδύ­να­μη σε μια στιγ­μή αγω­νί­ας ενός δευ­τε­ρο­λέ­πτου όταν το αμάξι με πα­ρέ­συ­ρε, πά­τη­σε και με έριξε από το πο­δή­λα­το εγκα­τα­λεί­πο­ντάς με στο οδό­στρω­μα.  Στις 2/8/2019 το τρο­χαίο αυτό μου άλ­λα­ξε το πρό­σω­πο, το σώμα μου, την κα­θη­με­ρι­νό­τη­τά μου, την υγεία μου, τις φο­βί­ες μου, το λόγο μου, την ει­κό­να μου από τους άλ­λους αν­θρώ­πους γύρω μου, τη ζωή μου.  Δια­μορ­φώ­θη­κε δια­φο­ρε­τι­κά η αντί­λη­ψή μου για τους αν­θρώ­πους γύρω μου, τους θε­σμούς, τη Δι­καιο­σύ­νη, την οι­κο­γέ­νειά μου και εν τέλει για το πώς βλέπω τον κόσμο ολό­κλη­ρο.

Εύ­χο­μαι τιμή για την Ελένη Κα­ρύ­δη και  η μνήμη και το πα­ρά­δειγ­μα της, για γίνει ένας φω­τει­νός ση­μα­το­δό­της για την προ­στα­σία των αν­θρώ­πων και των θυ­μά­των από τρο­χαία ατυ­χή­μα­τα. Την ορθή λει­τουρ­γία της Δι­καιο­σύ­νη και των Θε­σμοί ώστε να απο­φεύ­γο­νται τα τρο­χαία αλλά και τη δι­καί­ω­ση των θυ­μά­των των τρο­χαί­ων ατυ­χη­μά­των αφού τε­λι­κά από θαύμα ζή­σα­με.

Ελένη Ν. Κα­ρα­γιάν­νη

Αθλή­τρια  Πο­δη­λα­σί­ας

Απόφ.Τμ.Μεσογ.Σπου­δών ΠΑ

Msc Προηγ­μέ­να Συ­στή­μα­τα Διοί­κη­σης ΠΑΔΑ