Ακραμύτης: Κηρύχθηκε αναδασωτέα η έκταση που καταστράφηκε από παράνομη διάνοιξη δρόμου

• Με απόφαση του γενικού γραμ­μα­τέα Δασών, 16.686,52 τ.μ. δασικής έκτασης στη Ρόδο τίθεται επίσημα υπό καθε­στώς ανα­δά­σω­σης, ύστερα από επί­μο­νες παρεμ­βά­σεις πολιτών και σειρά εισαγ­γε­λι­κών και διοι­κη­τι­κών ενερ­γειών

Ένα χρόνο μετά την παρά­νομη κατα­στροφή δασικής βλά­στη­σης στον ορεινό όγκο «Ακρα­μύ­της» της Ρόδου, η διοί­κηση έδωσε τη θεσμική της απά­ντηση.

Η Διεύ­θυνση Δασών Δωδε­κα­νή­σου εξέδωσε απόφαση κήρυξης ως ανα­δα­σω­τέας έκτασης συνο­λι­κού εμβαδού 16.686,52 τ.μ. στην περιοχή «Ακρα­μύ­της», σε τμήμα της ΚΜ 502 γαιών Μονο­λί­θου, Τοπικής Κοι­νό­τη­τας Μονο­λί­θου, Δήμου Ρόδου.

Η απόφαση που υπο­γρά­φηκε με εντολή του γενικού γραμ­μα­τέα Δασών του Υπουρ­γείου Περι­βάλ­λο­ντος και Ενέρ­γειας, αναρ­τή­θηκε χθες στη Διαύ­γεια.

Πώς κατα­στρά­φηκε η δασική βλά­στηση

Η υπόθεση ξεκινά τον Απρίλιο του 2025, όταν ξεκί­νη­σαν εργα­σίες διά­νοι­ξης δρόμου συνο­λι­κού μήκους περίπου 3 χιλιο­μέ­τρων μέσα στον ορεινό όγκο, με τη χρήση βαρέων μηχα­νη­μά­των που ανήκουν στον Ελλη­νικό Στρατό και στον Δήμο Ρόδου.

Σύμφωνα με τις εκθέ­σεις αυτο­ψίας που διε­νερ­γή­θη­καν από υπαλ­λή­λους της Διεύ­θυν­σης Δασών, η βλά­στηση της έκτασης, που καλυ­πτό­ταν από πεύκα και κυπα­ρίσ­σια μικρής και μέσης ηλικίας, κατα­στρά­φηκε ολο­σχε­ρώς από την παρά­νομη αλλαγή χρήσης γης. Πριν από την επέμ­βαση, η έκταση είχε δασική μορφή κατά την έννοια του άρθρου 3 του ν. 998/1979.

Οι εκθέ­σεις αυτο­ψίας, με αριθ­μούς πρω­το­κόλ­λου 202787/26-5-2025 και 271463/7-7-2025, καθώς και αναφορά με αρ.πρωτ. 247304/23-6-2025, κατέ­γρα­ψαν με λεπτο­μέ­ρεια τα απο­τε­λέ­σματα της επέμ­βα­σης στο πεδίο. Η φωτο­ερ­μη­νεία που πραγ­μα­το­ποι­ή­θηκε στις 17 Φεβρουα­ρίου 2026 από δασο­λό­γους της Υπη­ρε­σίας επι­βε­βαί­ωσε ότι στις αερο­φω­το­γρα­φίες του 1960 δεν δια­κρί­νε­ται κάποιο μονο­πάτι ή δρόμος στην περιοχή, με εξαί­ρεση ένα μικρό τμήμα 665 μέτρων, ενώ το μονο­πάτι που εμφα­νί­ζε­ται στους χάρτες του Γεω­γρα­φι­κού Υπη­ρε­σίας Στρατού του 1976 δεν επι­φέ­ρει κατά­τμηση στα δάση και απο­τε­λεί δασικό έδαφος.

Η βαρύ­τητα της παρά­νο­μης επέμ­βα­σης ενι­σχύ­ε­ται από το ιδιαί­τερο καθε­στώς προ­στα­σίας που φέρει η περιοχή.

Ο ορεινός όγκος του Ακρα­μύτη εντάσ­σε­ται στο Δίκτυο Natura 2000, συγκε­κρι­μένα στην Ειδική Ζώνη Δια­τή­ρη­σης με κωδικό GR4210005 και στη Ζώνη Ειδικής Προ­στα­σίας με κωδικό GR4210030, σύμφωνα με το ΦΕΚ Β’ 4432/2017. Παράλ­ληλα, απο­τε­λεί Κατα­φύ­γιο Άγριας Ζωής βάσει του ΦΕΚ Β’ 916/1998, καθε­στώς που συνε­πά­γε­ται αυστη­ρούς περιο­ρι­σμούς για οποια­δή­ποτε τεχνική ή κατα­σκευα­στική δρα­στη­ριό­τητα.

Σύμφωνα με τις καταγ­γε­λίες που υπο­βλή­θη­καν, τα έργα εκτε­λέ­στη­καν χωρίς να έχουν εξα­σφα­λι­στεί οι απα­ραί­τη­τες περι­βαλ­λο­ντι­κές εγκρί­σεις, όπως η Στρα­τη­γική Μελέτη Περι­βαλ­λο­ντι­κών Επι­πτώ­σεων ή η Απόφαση Έγκρι­σης Περι­βαλ­λο­ντι­κών Όρων, παρα­βιά­ζο­ντας έτσι το ισχύον νομικό πλαίσιο για περιο­χές του δικτύου Natura 2000.

Η κινη­το­ποί­ηση των πολιτών και η εισαγ­γε­λική οδός

Καθο­ρι­στι­κός παρά­γο­ντας για την κίνηση των διοι­κη­τι­κών δια­δι­κα­σιών υπήρξε η επίμονη δράση της Ομάδας Πολιτών για την Προ­στα­σία του Ακρα­μύτη. Ήδη από τις 28 Μαΐου 2025, η Ομάδα είχε υπο­βά­λει καταγ­γε­λία στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 2944, ζητώ­ντας την ποινική διε­ρεύ­νηση της παρά­νο­μης επέμ­βα­σης.

Τον Ιούλιο του 2025, εντεί­νο­ντας την πίεση, η Ομάδα κατέ­θεσε υπό­μνημα και στην Εισαγ­γε­λία του Αρείου Πάγου, ζητώ­ντας επο­πτεία της ποι­νι­κής δια­δι­κα­σίας που είχε κινηθεί στη Ρόδο. Το ανώτατο εισαγ­γε­λικό όργανο της χώρας δια­βί­βασε το υπό­μνημα στην Εισαγ­γε­λία Πρω­το­δι­κών Ρόδου για περαι­τέρω ενέρ­γειες.

Τον Μάρτιο του 2026, η Ομάδα απηύ­θυνε νέα επι­στολή στη Διεύ­θυνση Δασών Δωδε­κα­νή­σου, ζητώ­ντας ενη­μέ­ρωση για την πορεία της δια­δι­κα­σίας κήρυξης ανα­δα­σω­τέας, επι­κα­λού­μενη το άρθρο 4 του Ν. 2690/1999.

Το περιε­χό­μενο και οι στόχοι της από­φα­σης

Η απόφαση ορίζει ρητά ότι σκοπός της κήρυξης της έκτασης ως ανα­δα­σω­τέας είναι τριπλός: η δια­τή­ρηση του δασικού χαρα­κτήρα της, ο απο­κλει­σμός διά­θε­σής της για άλλη χρήση και η απο­κα­τά­σταση της δασικής βλά­στη­σης. Η απο­κα­τά­σταση προ­βλέ­πε­ται να γίνει είτε με φυσική ανα­γέν­νηση είτε μέσω προ­γράμ­μα­τος τεχνη­τής ανα­γέν­νη­σης.