Στο εδώλιο Ροδίτης για καταγραφή γυναικών σε αποδυτήρια ξενοδοχείου

• Το δικα­στικό συμ­βού­λιο απο­φά­σισε παρα­πο­μπή στο Τρι­με­λές Εφετείο Κακουρ­γη­μά­των Δωδε­κα­νή­σου και δια­τή­ρηση του όρου απα­γό­ρευ­σης εξόδου από τη χώρα

Μια υπόθεση που ξεκί­νησε από καταγ­γε­λίες εργα­ζο­μέ­νων σε ξενο­δο­χείο της Ρόδου, εξε­λί­χθηκε σε κύρια ανά­κριση και κατέ­ληξε σε παρα­πο­μπή με βού­λευμα. Το Συμ­βού­λιο Πλημ­με­λειο­δι­κών Ρόδου, έκρινε ότι υπάρ­χουν επαρ­κείς ενδεί­ξεις ώστε ο Ροδίτης κατη­γο­ρού­με­νος, ημε­δα­πός εργα­ζό­με­νος ως συντη­ρη­τής, να δικα­στεί για κακουρ­γη­μα­τική πράξη που αφορά απο­τύ­πωση σε υλικό φορέα μη δημό­σιας πράξης άλλου κατά συρροή.

Στο κέντρο της δικο­γρα­φίας βρί­σκο­νται όσα φέρεται να συνέ­βη­σαν στις 04 Μαΐου 2025 σε χώρο απο­δυ­τη­ρίων, αλλά και όσα ο ίδιος υπο­στή­ριξε απο­λο­γού­με­νος, επι­χει­ρώ­ντας να απο­δώ­σει το περι­στα­τικό σε παρε­ξή­γηση ή ακούσιο συμβάν.

Το χρονικό της δικο­γρα­φίας και η δια­δρομή μέχρι το βού­λευμα

Η υπόθεση κινή­θηκε δικο­νο­μικά μετά τις από 05 Μαΐου 2025 ένορκες εξε­τά­σεις των παθου­σών, οι οποίες λει­τούρ­γη­σαν ως εγκλή­σεις και οδή­γη­σαν στη σχη­μα­το­ποί­ηση δικο­γρα­φίας και στη διε­νέρ­γεια προ­κα­ταρ­κτι­κής εξέ­τα­σης. Ακο­λού­θησε άσκηση ποι­νι­κής δίωξης στις 31 Οκτω­βρίου 2025 και παραγ­γε­λία για κύρια ανά­κριση. Μετά την απο­λο­γία του κατη­γο­ρού­με­νου, παρου­σία του συνη­γό­ρου του κ. Δημη­τρίου Αλέξιου Δημη­τριάδη, επι­βλή­θηκε σε βάρος του περιο­ρι­στι­κός όρος απα­γό­ρευ­σης εξόδου.

Τι φέρεται ότι έκανε ο κατη­γο­ρού­με­νος σύμφωνα με τη δικο­γρα­φία

Σύμφωνα με τα στοι­χεία που συνε­κτι­μή­θη­καν, ο κατη­γο­ρού­με­νος εργά­ζο­νταν το 2025 ως συντη­ρη­τής σε ξενο­δο­χείο στη Ρόδο, ενώ οι 2 παθού­σες εργά­ζο­νταν στον ίδιο χώρο ως καμα­ριέ­ρες και είναι αλλο­δα­πές. Την 04 Μαΐου 2025 και ώρα περίπου 14:50, οι 2 εργα­ζό­με­νες μετέ­βη­σαν σε δωμάτιο που χρη­σι­μο­ποιού­σαν ως απο­δυ­τή­ρια για να αλλά­ξουν ρούχα. Εκείνη τη στιγμή υπήρχε πρό­βλημα στη συρό­μενη πόρτα του χώρου και κάλεσαν τον συντη­ρητή για να την επι­σκευά­σει.

Η δικο­γρα­φία περι­γρά­φει ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος ζήτησε να αφήσει την τσάντα εργα­σίας του με τα εργα­λεία στον χώρο και πήρε θετική απά­ντηση. Αφού απο­χώ­ρησε, οι 2 εργα­ζό­με­νες φέρεται ότι άρχισαν να αλλά­ζουν ρου­χι­σμό. Τότε αντι­λή­φθη­καν ότι μέσα σε θήκη της τσάντας είχε τοπο­θε­τη­θεί κινητό τηλέ­φωνο με ενερ­γο­ποι­η­μένη τη λει­τουρ­γία κάμερας, με σκοπό να κατα­γρά­ψει τη στιγμή της αλλαγής ρούχων. Κατά τα ίδια στοι­χεία, πήραν τη συσκευή, δια­πί­στω­σαν ότι γινόταν βιντε­ο­σκό­πηση, διέ­γρα­ψαν το σχετικό βίντεο, άφησαν το κινητό στη θέση του και ενη­μέ­ρω­σαν την προϊ­στα­μένη τους. Την επόμενη ημέρα, μετά από ενη­μέ­ρωση της διοί­κη­σης, ο κατη­γο­ρού­με­νος απο­μα­κρύν­θηκε από την εργασία του.

Τι υπο­στή­ριξε απο­λο­γού­με­νος ο κατη­γο­ρού­με­νος

Στην απο­λο­γία του κατά την κύρια ανά­κριση, ο κατη­γο­ρού­με­νος αρνή­θηκε την κατη­γο­ρία και ανέ­πτυξε συγκε­κρι­μένη γραμμή υπε­ρά­σπι­σης γύρω από την παρου­σία του στον χώρο, τον χρόνο επι­στρο­φής του και το ενδε­χό­μενο ακού­σιας ενερ­γο­ποί­η­σης της κάμερας.

Πρώτον, υπο­στή­ριξε ότι πήγε στα απο­δυ­τή­ρια απο­κλει­στικά για να επι­σκευά­σει την πόρτα και ότι, αφού δια­πί­στωσε πως απαι­τού­νταν ανταλ­λα­κτικά, ζήτησε να αφήσει μέσα την εργα­λειο­θήκη του μαζί με το κινητό του, επειδή θα επέ­στρεφε σε σύντομο χρονικό διά­στημα με τα απα­ραί­τητα εξαρ­τή­ματα.

Δεύ­τε­ρον, ανέφερε ότι όταν επέ­στρεψε στον χώρο, οι 2 εργα­ζό­με­νες δεν του είπαν τίποτα για κατα­γραφή και, σύμφωνα με τον ισχυ­ρι­σμό του, δεν έδει­χναν ανα­στα­τω­μέ­νες. Με αυτόν τον τρόπο επι­χεί­ρησε να αμφι­σβη­τή­σει τη χρονική ακο­λου­θία και την άμεση αντί­δραση που περι­γρά­φε­ται από τις παθού­σες.

Τρίτον, υπο­στή­ριξε ότι την επόμενη ημέρα ενη­με­ρώ­θηκε από τον διευ­θυ­ντή του ξενο­δο­χείου για το περι­στα­τικό και του ζητή­θηκε να παραι­τη­θεί και ότι ο ίδιος το έκανε για λόγους ευθι­ξίας. Πρό­κει­ται για ισχυ­ρι­σμό που επι­χει­ρεί να παρου­σιά­σει την απο­χώ­ρησή του ως επιλογή που υπα­γο­ρεύ­τηκε από πίεση και προ­σω­πική στάση, όχι ως έμμεση παρα­δοχή ενοχής.

Τέταρ­τον, δια­τύ­πωσε και έναν εναλ­λα­κτικό ισχυ­ρι­σμό, ότι ακόμη και αν υπήρξε κατα­γραφή, αυτή μπορεί να οφεί­λε­ται σε λάθος χει­ρι­σμό, δηλαδή σε ακούσια πίεση πλαϊνού κου­μπιού της συσκευής που ενερ­γο­ποί­ησε την κάμερα. Με αυτό το επι­χεί­ρημα, η υπε­ρά­σπιση μετα­κι­νεί­ται από την πλήρη άρνηση προς ένα σενάριο ακού­σιου συμ­βά­ντος, που θα απέ­κλειε τον δόλο.

Πώς αξιο­λο­γή­θη­καν οι ισχυ­ρι­σμοί και τι βάρυνε στην κρίση για παρα­πο­μπή

Η εισαγ­γε­λική πρόταση, στην οποία το Συμ­βού­λιο ανα­φέ­ρε­ται, αξιο­λό­γησε τους παρα­πάνω ισχυ­ρι­σμούς ως μη πει­στι­κούς σε σχέση με το απο­δει­κτικό υλικό, δίνο­ντας ιδιαί­τερο βάρος στις κατα­θέ­σεις των παθου­σών. Κατά τα στοι­χεία της δικο­γρα­φίας, οι 2 εργα­ζό­με­νες περιέ­γρα­ψαν με σαφή­νεια την ύπαρξη ενεργής βιντε­ο­σκό­πη­σης, την αντί­δρασή τους και την άμεση ενη­μέ­ρωση της προϊ­στα­μέ­νης. Επι­πλέον, κατα­γρά­φε­ται ότι οι παθού­σες ανέ­φε­ραν πως ενη­με­ρώ­θη­καν ότι ο κατη­γο­ρού­με­νος φέρεται να παρα­δέ­χθηκε την πράξη του ενώπιον του διευ­θυ­ντή του ξενο­δο­χείου, στοι­χείο που αξιο­λο­γή­θηκε ως επι­βα­ρυ­ντικό ως προς την αξιο­πι­στία της άρνησης.

Παράλ­ληλα, στο σκε­πτικό απο­τυ­πώ­νε­ται ότι δεν προ­έ­κυ­ψαν ενδεί­ξεις ύπαρξης κινή­τρων εκ μέρους των παθου­σών ώστε να κατα­σκευά­σουν ή να διο­γκώ­σουν γεγο­νότα για να βλάψουν τον κατη­γο­ρού­μενο, όπως εχθρό­τητα ή οικο­νο­μι­κές δια­φο­ρές. Η απουσία τέτοιου υπό­βα­θρου παρου­σιά­ζε­ται ως παρά­γο­ντας που ενι­σχύει την εκτί­μηση ότι οι κατα­θέ­σεις τους δεν εξυ­πη­ρε­τούν αλλό­τριους σκοπούς.

Με βάση αυτά, το Συμ­βού­λιο κατέ­ληξε ότι υφί­στα­νται επαρ­κείς ενδεί­ξεις ενοχής, δηλαδή ένα επίπεδο πιθα­νο­λό­γη­σης ικανό να στη­ρί­ξει δημόσια κατη­γο­ρία στο ακρο­α­τή­ριο, χωρίς αυτό να προ­δι­κά­ζει την τελική κρίση του δικα­στη­ρίου.