ΔΕYAΡ vs Περιφέρεια: Μετά τις μηνύσεις πρυτάνευσε η λογική με εντάλματα πληρωμής και άρση κατασχέσεων

• Το επει­σό­διο της Παρα­σκευής 13 Μαρτίου 2026 με την ανα­γκα­στική εκτέ­λεση, την αστυ­νο­μική παρου­σία και την ανταλ­λαγή μηνύ­σεων άνοιξε θεσμικό μέτωπο, χθες όμως επι­στο­λές κατα­γρά­φουν στροφή προς την απο­πλη­ρωμή, την ώρα που παρα­μέ­νει ανοικτή η ένταση για δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης και ειδικά για τα σφαγεία

Η σύγκρουση στη Ρόδο, ανάμεσα στη Δημο­τική Επι­χεί­ρηση Ύδρευ­σης Απο­χέ­τευ­σης Ρόδου και την Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, πέρασε μέσα σε λίγες ημέρες από το επίπεδο των λογα­ρια­σμών στο πεδίο της ανα­γκα­στι­κής εκτέ­λε­σης, της αστυ­νο­μι­κής εμπλο­κής και των μηνύ­σεων, απο­κτώ­ντας χαρα­κτη­ρι­στικά που ξεπερ­νούν μια τυπική οικο­νο­μική διαφορά.

Το κρίσιμο στοι­χείο είναι ότι το επει­σό­διο της Παρα­σκευής 13 Μαρτίου 2026 δεν έμεινε σε ανταλ­λαγή εγγρά­φων ή σε δημό­σιες ανα­κοι­νώ­σεις, αλλά κατέ­ληξε σε δια­δι­κα­σία συλ­λή­ψεων και σε ποι­νι­κές καταγ­γε­λίες για παρά­βαση καθή­κο­ντος και για ψευδή κατα­μή­νυση.

Από χθές όμως το τοπίο δείχνει να αλλάζει ως προς το σκέλος της άμεσης είσπρα­ξης, καθώς ανταλ­λά­χθη­καν επι­στο­λές που κατα­γρά­φουν έκδοση ενταλ­μά­των πλη­ρω­μής από τη ΔΕΥΑΡ και παραί­τηση της Περι­φέ­ρειας από το κατα­σχε­τή­ριο, άρα κίνηση προς άρση των κατα­σχέ­σεων.

Παράλ­ληλα όμως, η ένταση δεν έχει εξα­φα­νι­στεί, αφού παρα­μέ­νουν ανοιχτά τα ζητή­ματα των δια­κο­πών υδρο­δό­τη­σης και ειδικά η μη απο­κα­τά­σταση της υδρο­δό­τη­σης στα σφαγεία, που προ­κα­λεί πολι­τι­κές αντι­δρά­σεις και δημό­σιες παρεμ­βά­σεις.

Το χρονικό της Παρα­σκευής και η ανα­γκα­στική εκτέ­λεση στη ΔΕΥΑΡ

Την Παρα­σκευή 13 Μαρτίου 2026 και ώρα 12:35, δικα­στική επι­με­λή­τρια μετέβη στην έδρα της ΔΕΥΑΡ στη λεωφόρο Ρόδου Λίνδου στο 2ο χλμ με συν­δρομή της Αστυ­νο­μίας, έχοντας παραγ­γε­λία για ανα­γκα­στική κατά­σχεση με αριθμό πρω­το­κόλ­λου 2918/2026. Η παραγ­γε­λία προ­έρ­χε­ται από τον ανα­πλη­ρωτή προϊ­στά­μενο της Διεύ­θυν­σης Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού Εσόδων και Προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου.

Το σκηνικό φέρεται να κλι­μα­κώ­θηκε με άρνηση παρά­δο­σης του ταμείου από τον πρόεδρο της ΔΕΥΑΡ, τον κ. Σωτήρη Βαγιανό, με αιτιο­λο­γία ότι δεν τηρή­θηκε ο προ­βλε­πό­με­νος τύπος και ότι υπήρχαν ζητή­ματα ως προς τις προ­θε­σμίες και την κοι­νο­ποί­ηση. Η δια­δι­κα­σία δεν προ­σέ­κρουσε σε φυσικό ή τεχνικό εμπόδιο, αλλά σε δια­φω­νία ως προς το αν η εκτέ­λεση μπο­ρούσε να προ­χω­ρή­σει εκείνη τη στιγμή με βάση το στάδιο της βεβαί­ω­σης και τις κοι­νο­ποι­ή­σεις.

Ακο­λού­θως, οι εμπλε­κό­με­νοι οδη­γή­θη­καν στην αρμόδια αστυ­νο­μική υπη­ρε­σία για τη δικο­γρα­φία, ενώ η υπόθεση άνοιξε ταυ­τό­χρονα δύο ποι­νι­κές δια­δρο­μές. Από τη μία, κατα­γρά­φε­ται μήνυση του κ. Σωτήρη Βαγια­νού κατά της δικα­στι­κής επι­με­λή­τριας για παρά­βαση καθή­κο­ντος αφού προη­γή­θηκε μήνυση για απεί­θεια. Από την άλλη, κατα­γρά­φε­ται μήνυση της δικα­στι­κής επι­με­λή­τριας κατά του κ. Σωτήρη Βαγια­νού για ψευδή κατα­μή­νυση.

Τι επι­κα­λεί­ται η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, η λογική της είσπρα­ξης και ο ΚΕΔΕ

Η Περι­φέ­ρεια Νοτίου Αιγαίου, αντι­με­τω­πί­ζει το ζήτημα ως καθαρό θέμα οικο­νο­μι­κής ζημίας και θεσμι­κής υπο­χρέ­ω­σης, με κεντρικό ισχυ­ρι­σμό ότι η ΔΕΥΑΡ παρα­μέ­νει ασυ­νε­πής σε οφειλές που επι­βα­ρύ­νουν τα οικο­νο­μικά της Περι­φέ­ρειας και επη­ρε­ά­ζουν κρί­σι­μες δαπάνες, με αιχμή τη λει­τουρ­γία του φράγ­μα­τος Γαδουρά.

Στο υπό­βα­θρο της τωρινής αντι­πα­ρά­θε­σης υπάρχει η προη­γού­μενη δικα­στική εξέλιξη του Ιουλίου 2025, όταν η ΔΕΥΑΡ εξα­σφά­λισε προ­σω­ρινή απο­δέ­σμευση τρα­πε­ζι­κών λογα­ρια­σμών της, μετά από προ­σω­ρινή διαταγή που ανέ­στειλε εκτέ­λεση κατα­σχε­τη­ρίου έως του ποσού των 6.384.094,10 € σε τρα­πε­ζι­κούς λογα­ρια­σμούς. Η συγκε­κρι­μένη προ­σω­ρινή προ­στα­σία, δεν ισο­δυ­να­μούσε με άφεση οφειλών, αλλά με προ­σω­ρινή ανάσα ρευ­στό­τη­τας για λει­τουρ­γι­κές ανάγκες.

Ο επό­με­νος κρίκος ήταν ο νέος λογα­ρια­σμός ύψους 965.480,62 € που εστάλη τον Οκτώ­βριο 2025 προς τη ΔΕΥΑΡ για περίοδο παροχής υπη­ρε­σιών από τον Φεβρουά­ριο 2025 έως τον Αύγου­στο 2025. Η Περι­φέ­ρεια προ­βάλ­λει ότι ο λογα­ρια­σμός εγκρί­θηκε κατά πλειο­ψη­φία από αρμόδια επι­τροπή και ότι για αυτή τη συγκε­κρι­μένη οφειλή η ΔΕΥΑΡ δεν έλαβε δικα­στική ανα­στολή ούτε προ­σω­ρινή διαταγή. Έτσι, η Περι­φέ­ρεια προ­χώ­ρησε στη δια­δι­κα­σία είσπρα­ξης, με βεβαί­ωση της οφειλής σε χρη­μα­τικό βεβαιω­τικό κατά­λογο στις 10 Μαρτίου 2026 και γνω­στο­ποί­ηση στις 11 Μαρτίου 2026, ακο­λου­θού­μενη από ανα­γκα­στική κατά­σχεση εις χείρας τρα­πε­ζών.

Στην επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της Περι­φέ­ρειας, το σημείο κλειδί είναι ότι κινή­θηκε με τυπικά στάδια και προ­θε­σμίες και ότι, εφόσον δεν υπήρχε δικα­στική προ­στα­σία για τη συγκε­κρι­μένη οφειλή και δεν υπήρξε πληρωμή εντός των προ­θε­σμιών, όφειλε να εφαρ­μό­σει τις δια­δι­κα­σίες του Κώδικα Είσπρα­ξης Δημο­σίων Εσόδων. Στο ίδιο πλαίσιο, οι νομικοί της Περι­φέ­ρειας εμφα­νί­ζο­νται να υπο­στη­ρί­ζουν ότι η δια­δι­κα­σία κατά­σχε­σης είναι η προ­βλε­πό­μενη και ότι ισχυ­ρι­σμοί περί τυπικών ελλεί­ψεων είναι προ­σχη­μα­τι­κοί, τονί­ζο­ντας ότι κατά την ερμη­νεία τους, το άρθρο 7 παρ. 2 ΚΕΔΕ δεν απαιτεί κοι­νο­ποί­ηση ατο­μι­κής ειδο­ποί­η­σης υπε­ρη­με­ρίας για την επιβολή κατά­σχε­σης.

Τι επι­κα­λεί­ται η ΔΕΥΑΡ, οι αμφι­σβη­τή­σεις, οι πλη­ρω­μές και ο συμ­ψη­φι­σμός

Η ΔΕΥΑΡ, από την πλευρά της, επα­νέ­φερε τη δια­φω­νία στο επίπεδο του ύψους της οφειλής και της δια­δι­κα­σίας. Ο κ. Σωτήρης Βαγια­νός εμφα­νί­ζε­ται να υπο­στη­ρί­ζει ότι το ποσό των 965.480,62 € δεν αντα­πο­κρι­νό­ταν στο πραγ­μα­τικό ύψος, καθώς είχε προη­γη­θεί κατα­βολή περίπου 200.000 €. Στην ίδια αφήγηση, περι­γρά­φε­ται τηλε­φω­νική επι­κοι­νω­νία με υπη­ρε­σιακό παρά­γο­ντα της Περι­φέ­ρειας, με αναφορά ότι θα γίνει έλεγχος και θα προ­κύ­ψει ορθή επα­νά­ληψη του κατα­λό­γου.

Η ΔΕΥΑΡ προ­βάλ­λει επίσης ότι έχει προ­σβά­λει δικα­στικά τον 5ο λογα­ρια­σμό και τα πρα­κτικά της σχε­τι­κής δια­δι­κα­σίας, άρα θεωρεί ότι το ποσό δεν είναι εκκα­θα­ρι­σμένο. Επι­πλέον ανα­φέ­ρει ότι στις 11 Μαρτίου 2026 και ώρα 14:10 εξέδωσε ένταλμα πλη­ρω­μής και ξεκί­νησε δια­δι­κα­σίες συγκέ­ντρω­σης ασφα­λι­στι­κών ενη­με­ρο­τή­των, όμως η άμεση κατά­σχεση, κατά τον ισχυ­ρι­σμό της, εμπό­δισε την ολο­κλή­ρωση της πλη­ρω­μής.

Παράλ­ληλα, η ΔΕΥΑΡ εμφα­νί­ζε­ται να έχει θέσει ζήτημα συμ­ψη­φι­σμού με περίπου 390.000 € που αφορούν οφειλή από νερό, ενώ στην ευρύ­τερη επι­χει­ρη­μα­το­λο­γία της έχει ακου­στεί επίσης ότι οι συνο­λι­κές οφειλές της προς την Περι­φέ­ρεια ανέρ­χο­νται περίπου σε 6,5 εκατ. ευρώ και ότι έχει εκχω­ρή­σει οφειλές της Περι­φέ­ρειας προς εκείνη ύψους 9,8 εκατ. ευρώ στη ΔΟΥ Ρόδου για συμ­ψη­φι­σμό. Στο ίδιο πλαίσιο, γίνεται αναφορά και σε πρό­στιμο για υδρο­κλοπή ύψους 9,4 εκατ. ευρώ στις νησίδες, το οποίο η Περι­φέ­ρεια δεν απο­δέ­χε­ται και χαρα­κτη­ρί­ζει ως εικο­νικό τιμο­λό­γιο.

Από την πλευρά της Περι­φέ­ρειας, αντι­πα­ρα­τί­θε­ται ότι το τηλε­φώ­νημα και οι αιτιά­σεις περί κατα­βο­λής έγιναν σε δια­φο­ρε­τικό χρόνο από αυτόν που περι­γρά­φε­ται, με θέση ότι έγινε μετά την κατά­σχεση. Επίσης ανα­φέ­ρε­ται ότι ακόμη και αν υπήρχε κατά­θεση που δεν είχε απο­τυ­πω­θεί εγκαί­ρως, υπήρχε δυνα­τό­τητα μερικής παραί­τη­σης από την απαί­τηση ώστε να μη συμπε­ρι­λη­φθεί ήδη πλη­ρω­μένο ποσό, άρα το επίμαχο θα ήταν το τελικό εκκα­θα­ρι­σμένο ύψος.

Οι δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης ως μέτωπο παράλ­λη­λης πίεσης

Μέσα στη συγκε­κρι­μένη αντι­πα­ρά­θεση, κατα­γρά­φε­ται ότι η ΔΕΥΑΡ προ­χώ­ρησε σε δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης σε δημό­σιες δομές. Η διακοπή νερού σε υπη­ρε­σίες όπως η ΔΟΥ Ρόδου ανα­φέ­ρε­ται ότι οδήγησε σε εισαγ­γε­λική παρέμ­βαση για επα­να­φορά της υδρο­δό­τη­σης, ενώ περι­γρά­φε­ται και προ­σπά­θεια δια­κο­πής στο Εθνικό Θέατρο Ρόδου, με κίνδυνο να επη­ρε­α­στεί εργο­λα­βία απο­κα­τά­στα­σης.

Στην αφήγηση της Περι­φέ­ρειας, οι δια­κο­πές υδρο­δό­τη­σης εκλή­φθη­καν ως ενέρ­γεια αντί­δρα­σης στην ενερ­γο­ποί­ηση των εισπρα­κτι­κών μέτρων, ενώ στην πλευρά της ΔΕΥΑΡ εντάσ­σο­νται στη συνο­λι­κό­τερη θέση ότι οι χρε­ώ­σεις είναι αυθαί­ρε­τες ή αμφι­σβη­τού­με­νες και ότι η επι­χεί­ρηση δια­θέ­τει αντα­παι­τή­σεις.

Η χθεσινή στροφή με επι­στο­λές που δεί­χνουν απο­κλι­μά­κωση

Παρά τον θόρυβο της Παρα­σκευής, χθες η εξέλιξη που ξεχω­ρί­ζει είναι η ανταλ­λαγή επι­στο­λών, οι οποίες μετα­φέ­ρουν τη δια­χεί­ριση από την αντι­πα­ρά­θεση της εκτέ­λε­σης σε κίνηση απο­πλη­ρω­μής και άρσης των κατα­σχέ­σεων.

Σε επι­στολή της ΔΕΥΑΡ με ημε­ρο­μη­νία 16 Μαρτίου 2026, ο κ. Σωτήρης Βαγια­νός ενη­με­ρώ­νει τη Διεύ­θυνση Οικο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου ότι έχουν εκδοθεί τα εντάλ­ματα πλη­ρω­μής για το ποσό της οφειλής 765.480,62 €. Ανα­φέ­ρει ότι έχουν αναρ­τη­θεί στη ΔΙΑΥΓΕΙΑ με αριθ­μούς τρα­πε­ζι­κού εντάλ­μα­τος πλη­ρω­μής Α000000252 ποσού 665.480,62 € και Α000000247 ποσού 100.000 €, σημειώ­νο­ντας ότι ακόμη δεν έχει γίνει ανά­κληση των κατα­σχέ­σεων ώστε να εκτε­λε­στούν τα εμβά­σματα και ζητώ­ντας ενη­μέ­ρωση για τις ενέρ­γειες της Περι­φέ­ρειας.

Στην απα­ντη­τική επι­στολή της Περι­φέ­ρειας Νοτίου Αιγαίου προς τη ΔΕΥΑΡ, επίσης με ημε­ρο­μη­νία 16 Μαρτίου 2026, ο κ. Αντώνης Παπού­λης ανα­φέ­ρει ότι λόγω της έκδοσης των ενταλ­μά­των Α000000252 και Α000000247 και της ρητής δέσμευ­σης για εκτέ­λεσή τους εντός 24 ωρών, έχει ήδη γίνει δήλωση παραί­τη­σης από το κατα­σχε­τή­ριο της 11 Μαρτίου 2026, το οποίο θα κοι­νο­ποι­η­θεί στις τρά­πε­ζες εντός της επό­με­νης ώρας. Η επι­στολή κλείνει με αίτημα για άμεσες ενέρ­γειες.

Το πολι­τικό και διοι­κη­τικό μήνυμα που προ­κύ­πτει από αυτές τις δύο επι­στο­λές είναι ότι, στο σκέλος της άμεσης είσπρα­ξης, κατα­γρά­φε­ται ένας μηχα­νι­σμός απο­κλι­μά­κω­σης, με σαφή χρονική σήμανση, και με συγκε­κρι­μένα παρα­στα­τικά, που δεί­χνουν μετά­βαση από την ένταση της εκτέ­λε­σης στην τεχνική ολο­κλή­ρωση της πλη­ρω­μής.

Το ανοιχτό μέτωπο της υδρο­δό­τη­σης και η μη απο­κα­τά­σταση  στα σφαγεία

Την ίδια στιγμή, στο πεδίο της καθη­με­ρι­νό­τη­τας και της λει­τουρ­γίας υπο­δο­μών, δεν υπάρχει πλήρης επα­να­φορά της ομα­λό­τη­τας. Όπως ανα­φέ­ρε­ται, δεν έχει γίνει απο­κα­τά­σταση της υδρο­δό­τη­σης στα σφαγεία, γεγονός που οδήγησε τον αντι­πε­ρι­φε­ρειάρχη κ. Φιλή­μονα Ζαν­νε­τίδη σε δημόσια τοπο­θέ­τηση:

«Δεν φτάνουν τα προ­βλή­ματα που έχει ο πρω­το­γε­νής τομέας στη Ρόδο έχουμε και τους νεό­κο­πους πολι­τι­κούς φωστή­ρες της αυτο­διοί­κη­σης να κόβουν το νερό σε δημό­σιες υπη­ρε­σίες, αδια­φο­ρώ­ντας για τις συνέ­πειες και τα θέματα δημό­σιας υγείας που προ­κύ­πτουν.

Νέα ήθη διοί­κη­σης στην πιο κρίσιμη υποδομή, το δημόσιο αγαθό, το νερό δηλαδή. Το νερό που φαί­νε­ται να έχει μετα­τρα­πεί σε εργα­λείο δύναμης και ισχύος σε χέρια που δεν διστά­ζουν να το χρη­σι­μο­ποι­ή­σουν όπως αυτοί νομί­ζουν, χωρίς όρια. Το σφαγείο μέχρι σήμερα δεν έχει συν­δε­θεί. Δεν ανα­λο­γί­ζο­νται ότι χωρίς νερό αυτή η πολύ κρίσιμη υποδομή δεν μπορεί να λει­τουρ­γή­σει. Δεν ανα­λο­γί­ζο­νται ότι πλη­σιά­ζει Πάσχα, ότι προ­κύ­πτουν ζητή­ματα δημό­σιας υγείας, ότι πρέπει και σ’ αυτό το νησί να λει­τουρ­γή­σει η οικο­νο­μία τις μέρες αυτές. Δεν ανα­λο­γί­ζο­νται ότι έκοψαν το νερό σε χώρο που υπάρ­χουν ζώα, που τον χρη­σι­μο­ποιεί και ο Δήμος αυτόν τον χώρο και μάλιστα ατελώς,

Τους καλώ άμεσα να προβούν σε επα­να­σύν­δεση και να έλθουν να μας εξη­γή­σουν, για να το κατα­λά­βουμε και μεις, πώς από το διά­στημα 31/3/2025 έως 30/6/2025 ο λογα­ρια­σμός εκτο­ξεύ­θηκε από 18.950,31,που ήταν το προη­γού­μενο τρίμηνο, σε 205.526,09. Ο κόσμος μας προ­τεί­νει να τα βρούμε και έχει δίκιο γιατί δεν γνω­ρί­ζει.

Δηλαδή τι να βρούμε, να δεχθούμε τους αυθαί­ρετα εκδο­θέ­ντες λογα­ρια­σμούς; Τι λει­τουρ­γία είναι αυτή; Αυτά πρώτη φορά τα βλέ­πουμε!!».

Τι μένει τώρα στο πεδίο, πληρωμή, δικα­στι­κές κινή­σεις και δικο­γρα­φίες

Με βάση τα δεδο­μένα, το άμεσο σκέλος της είσπρα­ξης δείχνει να κατευ­θύ­νε­ται προς ολο­κλή­ρωση, με την Περι­φέ­ρεια να δηλώνει παραί­τηση από το κατα­σχε­τή­ριο και τη ΔΕΥΑΡ να έχει εκδώσει εντάλ­ματα πλη­ρω­μής και να δηλώνει ετοι­μό­τητα εκτέ­λε­σης εμβα­σμά­των, μόλις αρθούν οι κατα­σχέ­σεις.

Ωστόσο, οι δικο­γρα­φίες από την Παρα­σκευή ανα­μέ­νε­ται να ακο­λου­θή­σουν την αρμόδια οδό. Εκεί θα κριθούν οι αλλη­λο­κα­τη­γο­ρίες για παρά­βαση καθή­κο­ντος και ψευδή κατα­μή­νυση, καθώς και ό,τι άλλο απο­τυ­πώ­θηκε στις ανα­φο­ρές για τη δια­δι­κα­σία εκτέ­λε­σης, τη μαγνη­το­σκό­πηση, την παρου­σία ή μη μάρτυρα και τις ενέρ­γειες κατά την εκτέ­λεση υπη­ρε­σια­κών καθη­κό­ντων. Η υπόθεση κρατά έτσι δύο παράλ­λη­λες γραμμές, μια οικο­νο­μική που σήμερα δείχνει να απο­κλι­μα­κώ­νε­ται και μια θεσμική ποινική που παρα­μέ­νει ενεργή. Ταυ­τό­χρονα, το ζήτημα των δια­κο­πών υδρο­δό­τη­σης, ειδικά εκεί όπου ανα­κύ­πτουν λει­τουρ­γι­κές συνέ­πειες για δημό­σιες υπη­ρε­σίες και κρί­σι­μες εγκα­τα­στά­σεις όπως τα σφαγεία, παρα­μέ­νει ανοιχτό και τρο­φο­δο­τεί την ένταση ανε­ξάρ­τητα από την εξέλιξη της πλη­ρω­μής. Στην πράξη, το επόμενο διά­στημα θα δείξει αν η σημε­ρινή ανταλ­λαγή επι­στο­λών μετα­φρά­ζε­ται και σε συνο­λι­κό­τερη επι­στροφή σε κανο­νι­κό­τητα, όχι μόνο στα τρα­πε­ζικά, αλλά και στην καθη­με­ρινή λει­τουρ­γία των υπο­δο­μών ύδρευ­σης.