• Στις 12 Μαρτίου 2026 κόπηκε το νερό στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος και σε σειρά κρίσιμων εγκαταστάσεων, ενώ η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου μιλά για κινδύνους δημόσιας υγείας και ασφάλειας, προχωρά σε αίτηση άμεσης επανασύνδεσης και προαναγγέλλει μηνυτήρια αναφορά • Αποκατάσταση με εισαγγελική παραγγελία
Η χθεσινή εικόνα στη Ρόδο θα μπορούσε να είναι σκηνή από άσκηση πολιτικής προστασίας, μόνο που δεν ήταν άσκηση. Ήταν κανονική ημέρα συναλλαγών, κανονική ημέρα εργασίας, κανονική ημέρα που πολίτες προσέρχονται για να εξυπηρετηθούν. Και όμως, το νερό κόπηκε.
Η ΔΕΥΑ Ρόδου προχώρησε στις 12 Μαρτίου 2026 σε διακοπή της υδροδότησης στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος, σε έναν χώρο όπου εργαζόμενοι και συναλλασσόμενοι κινούνται σε ρυθμούς καθημερινότητας, με τις στοιχειώδεις ανάγκες υγιεινής να θεωρούνται αυτονόητες. Όταν το αυτονόητο παύει να ισχύει, το πρόβλημα δεν είναι απλώς πρακτικό. Γίνεται θεσμικό, γίνεται ζήτημα ασφάλειας, γίνεται ζήτημα στοιχειώδους λειτουργίας.
Και κάπου εδώ μπαίνει η ειρωνεία. Διότι η ίδια η ΔΕΥΑΡ φέρεται να οφείλει τουλάχιστον 20.000.000 ευρώ στη ΔΕΗ από την ηλεκτροδότηση της!.
Το μήνυμα που εκπέμπεται δεν μοιάζει με μήνυμα συνέπειας και χρηστής διοίκησης. Μοιάζει με μήνυμα επιλεκτικής αυστηρότητας, όπου οι στρόφιγγες κλείνουν προς τα έξω, ενώ τα μεγάλα βάρη παραμένουν αλλού.
Το Ζέφυρος χωρίς νερό και η καθημερινότητα σε συνθήκες πίεσης
Η διακοπή υδροδότησης στο κτήριο της ΔΟΥ Ρόδου στο Ζέφυρος δεν είναι μια απλή ενόχληση. Πρόκειται για χώρο με συνεχείς ροές πολιτών, ουρές, γραφεία, υπηρεσιακές διαδικασίες, ανάγκη για καθαριότητα, τουαλέτες, βασικά υγειονομικά μέτρα. Το νερό δεν είναι πολυτέλεια για να κόβεται σαν να πρόκειται για ένα συμβολικό μάθημα πειθαρχίας. Είναι κρίσιμη υποδομή.
Οι εργαζόμενοι καλούνται να συνεχίσουν να λειτουργούν σε συνθήκες που υπονομεύουν τη στοιχειώδη λειτουργικότητα ενός κτηρίου. Οι συναλλασσόμενοι καλούνται να εξυπηρετηθούν σε περιβάλλον που δεν ανταποκρίνεται στις βασικές προϋποθέσεις μιας δημόσιας υπηρεσίας. Και όλα αυτά, όχι σε κάποιο απομονωμένο σημείο, αλλά σε έναν κόμβο που αφορά καθημερινά μεγάλο αριθμό πολιτών.
Στο επίκεντρο της αντιπαράθεσης μπαίνει και το οικονομικό σκέλος. Η οφειλή για το κτήριο της ΔΟΥ στο Ζέφυρος, σύμφωνα με τιμολόγιο που φέρεται να εκδόθηκε τον Μάιο του 2025, δεν υπερβαίνει τις 50.000 ευρώ.
Παράλληλα το κόστος επωμίζεται η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, παρότι δεν της ανήκει το ακίνητο, καθώς το ακίνητο δεν έχει μεταγραφεί στην ιδιοκτησία της. Έτσι, η σημερινή διακοπή δεν αφορά μόνο έναν λογαριασμό. Αφορά στην επιλογή να διακοπεί ένα βασικό αγαθό σε δημόσιες υπηρεσίες, μέσα σε ένα πλαίσιο όπου το ιδιοκτησιακό και το λειτουργικό βάρος περιγράφεται ως ξένο προς την Περιφέρεια, αλλά το κόστος έχει μεταφερθεί σε αυτήν.
Όταν η στρόφιγγα γίνεται εργαλείο ισχύος και η λίστα μεγαλώνει
Το θέμα δεν περιορίστηκε στο κτήριο της ΔΟΥ. Η διακοπή νερού επεκτάθηκε, όπως αναφέρεται, και σε άλλους κρίσιμους χώρους, στο διοικητήριο της Περιφέρειας Νοτίου Αιγαίου, στα σφαγεία και στο μεταφορών. Εδώ η εικόνα μετατρέπεται από διοικητική διαχείριση σε άσκηση πίεσης μέσω ενός βασικού αγαθού.
Στα σφαγεία, η υδροδότηση δεν είναι απλώς χρήσιμη. Συνδέεται άμεσα με κανόνες δημόσιας υγείας. Η παρουσία αίματος και υπολειμμάτων από τη σφαγή ζώων απαιτεί συχνό καθαρισμό και συνεχή δυνατότητα πλύσης των χώρων, ώστε να περιορίζονται κίνδυνοι για την υγιεινή και τη δημόσια υγεία. Χωρίς νερό, η κατάσταση δεν περιγράφεται ως δυσκολία. Περιγράφεται ως πρόβλημα που ακουμπά την ασφάλεια των εγκαταστάσεων και τη συμμόρφωση με στοιχειώδεις υγειονομικές προϋποθέσεις.
Παράλληλα, η διακοπή στο διοικητήριο της Περιφέρειας προσθέτει μια ακόμη θεσμική διάσταση, καθώς επηρεάζονται υπηρεσίες που λειτουργούν καθημερινά. Το ίδιο και στο μεταφορών, όπου η εξυπηρέτηση πολιτών και επαγγελματιών δεν μπορεί να θεωρείται δευτερεύουσα υπόθεση.
Στο πολιτικό και οικονομικό υπόβαθρο, προστίθεται και μια ακόμη αιχμή που επιβαρύνει την ένταση.
Η ΔΕΥΑΡ κόβει το νερό στην Περιφέρεια ενώ της οφείλει ποσά που συνδέονται με το φράγμα Γαδουρά, που τροφοδοτεί το σύστημα. Δηλαδή, ο φορέας που δέχεται πίεση με διακοπή υδροδότησης εμφανίζεται, να είναι και πιστωτής σε κρίσιμη πλευρά της υδροδότησης. Η ειρωνεία εδώ δεν χρειάζεται ενίσχυση. Προκύπτει από μόνη της.
Η παρέμβαση στην Εισαγγελία και η προαναγγελία μηνυτήριας αναφοράς
Μπροστά στις συνέπειες που περιγράφονται, η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου πέρασε από το πολιτικό επίπεδο στο θεσμικό και δικαστικό πεδίο. Στην Εισαγγελέα Πλημμελειοδικών Ρόδου κ. Αλεξάνδρα Γκαμηλιάρη, μετέβη ο περιφερειάρχης Νοτίου Αιγαίου κ. Γιώργος Χατζημάρκος, συνοδευόμενος από τον προϊστάμενο της Νομικής Υπηρεσίας της Περιφέρειας κ. Γιώργο Μαυρομμάτη, με αφορμή τη διακοπή υδροδότησης σε υπηρεσίες στο Ζέφυρος και στις υπόλοιπες κρίσιμες εγκαταστάσεις.
Σύμφωνα με όσα έγιναν γνωστά, κατά την επίσκεψη τέθηκε το ζήτημα των κινδύνων που δημιουργούνται για τη δημόσια υγεία από την απουσία νερού σε χώρους καθημερινής εξυπηρέτησης πολιτών και εργασίας προσωπικού. Επιπλέον επισημάνθηκε και η διάσταση της ασφάλειας σε περίπτωση εκδήλωσης φωτιάς, καθώς η ύπαρξη υδροδότησης θεωρείται κρίσιμη προϋπόθεση για την αντιμετώπιση έκτακτων περιστατικών. Από την πλευρά της Περιφέρειας προαναγγέλθηκε ότι θα ακολουθήσει η υποβολή μηνυτήριας αναφοράς για το θέμα.
Η αίτηση για άμεση επανασύνδεση και το έγγραφο προς την Εισαγγελέα
Στο ίδιο πλαίσιο, ο νομικός σύμβουλος κ. Μαυρομμάτης, υπέβαλε αίτηση για την άμεση επανασύνδεση.
Ακολουθεί το κείμενο της αίτησης, όπως κατατέθηκε:
Αξιότιμη κ. Εισαγγελέα
Σε συνέχεια της σημερινής επίσκεψής μας στο γραφείο σας και της ενημέρωσής σας, σχετικά με την διακοπή παροχής νερού, σε δημόσιες υπηρεσίες της Ρόδου, με την παρούσα αίτησή μας, σας γνωρίζουμε και εγγράφως, ότι η δημοτική επιχείρηση με την επωνυμία «ΔΗΜΟΤΙΚΗ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΗ ΥΔΡΕΥΣΗΣ ΑΠΟΧΕΤΕΥΣΗΣ ΡΟΔΟΥ», σήμερα 12 Μαρτίου 2026, διέκοψε, αιφνιδίως, την παροχή νερού στο κτήριο, ιδιοκτησίας του Ελληνικού Δημοσίου, το οποίο βρίσκεται στην περιοχή Ζέφυρος του δήμου Ρόδου, όπου στεγάζονται διάφορες δημόσιες υπηρεσίες μεταξύ των οποίων και η Δ.Ο.Υ. Ρόδου, η οποία καταλαμβάνει δύο ορόφους αυτού.
Με δεδομένο ότι, λόγω της διακοπής παροχής νερού, είναι αδύνατη, η στοιχειωδώς ασφαλής και σύμφωνη με τη δημόσια υγεία λειτουργία των εν λόγω υπηρεσιών, παρακαλούμε όπως ενεργήσετε τα δέοντα προκειμένου, να αποκατασταθεί το συντομότερο δυνατό, η παροχή νερού στο εν λόγω κτηριακό συγκρότημα».
Το έγγραφο της Εισαγγελέως προς τη ΔΕΥAΡ και η ρητή εντολή για άμεση αποκατάσταση
Σε επίσημο έγγραφο που εκδόθηκε από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Ρόδου και απευθύνεται προς τον πρόεδρο της ΔΕΥAΡ, με κοινοποίηση στην Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου, καταγράφεται ως βάση η από 12 Μαρτίου 2026 αναφορά του περιφερειάρχη. Η εισαγγελική εντολή είναι σαφής ως προς τον σκοπό και τον χρονισμό, ζητείται να υπάρξει άμεση αποκατάσταση της παροχής υδροδότησης στο κτήριο της περιοχής Ζέφυρος του Δήμου Ρόδου, όπου στεγάζονται διάφορες δημόσιες υπηρεσίες με πλήθος εργαζομένων, μεταξύ των οποίων και η υπηρεσία της ΔΟΥ Ρόδου.
Στο ίδιο έγγραφο επισημαίνεται ότι η διακοπή της συγκεκριμένης παροχής έχει προκαλέσει διατάραξη της λειτουργίας των υπηρεσιών του Δημοσίου, ενώ γίνεται και ειδική αναφορά ότι πιθανολογείται σοβαρός κίνδυνος για την υγεία των εργαζομένων. Η διατύπωση αυτή αποτυπώνει το σκεπτικό της παρέμβασης και τοποθετεί το βάρος στην ανάγκη να αρθεί άμεσα μια συνθήκη που, πέρα από τη διοικητική δυσλειτουργία, αγγίζει και παραμέτρους υγείας.
Το πραγματικό διακύβευμα και το αποτύπωμα στην κοινωνία
Η υπόθεση της υδροδότησης στο Ζέφυρος και στις υπόλοιπες εγκαταστάσεις δεν είναι μόνο ζήτημα δικτύου. Είναι ζήτημα διοικητικής κουλτούρας και προτεραιοτήτων. Όταν δημόσιες υπηρεσίες, διοικητικές δομές και εγκαταστάσεις με υγειονομικές απαιτήσεις μένουν χωρίς νερό, το ζήτημα ακουμπά την εμπιστοσύνη των πολιτών στους θεσμούς και την αίσθηση ότι οι υποδομές υπηρετούν την κοινωνία και δεν μετατρέπονται σε μέσο πίεσης.
Με δεδομένες τις αναφορές για κινδύνους δημόσιας υγείας, για ζητήματα ασφάλειας σε περίπτωση φωτιάς, για την κίνηση προς την Εισαγγελία Πλημμελειοδικών Ρόδου, για την αίτηση άμεσης επανασύνδεσης και για την προαναγγελία μηνυτήριας αναφοράς, η διακοπή δεν καταγράφεται ως μια απλή διαφωνία φορέων.
Καταγράφεται ως σύγκρουση που μεταφέρθηκε από τα γραφεία στους χώρους εργασίας και στους χώρους εξυπηρέτησης των πολιτών, με το νερό να γίνεται το πιο απτό και ταυτόχρονα το πιο αδιαπραγμάτευτο μέσο πίεσης.
