Του επιβλήθηκε ποινή φυλάκισης 2 ετών με 3ετή αναστολή για παράλειψη αποτροπής κοινού κινδύνου, ενώ στην ίδια δικάσιμο κρίθηκε αθώος για ξεχωριστή υπόθεση του 2023
Δύο διαφορετικές ποινικές δικογραφίες εξετάστηκαν χθες ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Δωδεκανήσου με κατηγορούμενο τον δήμαρχο Νισύρου κ. Χριστοφή Κορωναίο, με διαφορετικό αποτέλεσμα για καθεμία.
Στην μία το Δικαστήριο έκρινε τον δήμαρχο ένοχο και του επέβαλε ποινή φυλάκισης 2 ετών με 3ετή αναστολή, για υπόθεση που συνδέεται με επικίνδυνο κτίσμα στη Νίσυρο και την αποτροπή κοινού κινδύνου. Στην ίδια δικάσιμο, ο δήμαρχος κρίθηκε αθώος για ξεχωριστή υπόθεση που αφορά υποβάθμιση του περιβάλλοντος.
Η καταδίκη για την υπόθεση του επικίνδυνου κτίσματος στη Νίσυρο
Στην υπόθεση που οδήγησε στην καταδίκη, ο δήμαρχος είχε κληθεί να δικαστεί ως υπαίτιος για πράξη που αποδίδεται ότι τελέστηκε στη Νίσυρο στις 26 Νοεμβρίου 2021. Ο πυρήνας της κατηγορίας, όπως αποτυπώνεται στο κλητήριο θέσπισμα, είναι ότι ενήργησε με πρόθεση και ενώ είχε ιδιαίτερη νομική υποχρέωση, παρέλειψε να αποτρέψει υπαρκτό κοινό κίνδυνο για τη ζωή και την υγεία ανθρώπων και για ξένες ιδιοκτησίες, δυσχεραίνοντας την ενέργεια που ήταν αναγκαία για να αποτραπεί αυτός.
Η υπόθεση συνδέεται με τριώροφη οικοδομή στην περιοχή Λαγκάδι του οικισμού Μανδράκι στη Νίσυρο. Στο κείμενο αναφέρεται ότι υπήρχε γνωστοποίηση προς τον Δήμο Νισύρου έκθεσης αυτοψίας επικίνδυνου κτίσματος από τη Διεύθυνση Πολεοδομίας του Δήμου Κω, με ημερομηνία 29 Μαΐου 2014. Σύμφωνα με την αποτύπωση, η οικοδομή είχε χαρακτηριστεί επικίνδυνη από δομική άποψη ως προς περαιτέρω κατάρρευση και επισημαινόταν ότι για την αποτροπή του κινδύνου σε ανθρώπους και στα όμορα ακίνητα ήταν απολύτως αναγκαία η εκτέλεση εργασιών αντιστήριξης, επισκευών και ενίσχυσης, με προτεραιότητα την υποχρέωση του ιδιοκτήτη και, σε περίπτωση μη ενέργειας από αυτόν, την ανάληψη από τον Δήμο.
Σημείο που αποκτά ειδικό βάρος στην κατηγορία είναι ότι με έγγραφο της 26 Νοεμβρίου 2021 της Διεύθυνσης Πολεοδομίας του Δήμου Κω, γνωστοποιήθηκε ότι ο ιδιοκτήτης του επικίνδυνου κτίσματος ήταν τελικά άγνωστος και ότι οι υποδεικνυόμενες εργασίες δεν είχαν εκτελεστεί για την άρση της επικινδυνότητας. Με αυτό το δεδομένο, η κατηγορία εστιάζει στο ότι ο δήμαρχος, έχοντας ιδιαίτερη υποχρέωση να μεριμνήσει για την εκτέλεση όλων των αναγκαίων εργασιών από την αρμόδια υπηρεσία, δεν το έπραξε, με αποτέλεσμα, κατά την περιγραφή, να παρεμποδιστεί η άμεση αποτροπή του κοινού κινδύνου για ανθρώπους που βρίσκονταν πλησίον της επικίνδυνης οικοδομής και για ξένες ιδιοκτησίες.
Το πλαίσιο της δεύτερης δικογραφίας και η αθώωση στην ίδια δικάσιμο
Παράλληλα, στην ίδια δικάσιμο ο δήμαρχος κρίθηκε αθώος σε υπόθεση που έχει 2 βασικά σκέλη. Το πρώτο αφορά τη διαχείριση των αστικών λυμάτων του Μανδρακίου. Αναφέρεται ότι τα λύματα συγκεντρώνονταν σε βυτίο που είχε τοποθετηθεί από τον Δήμο στον χώρο κτηρίου της ΔΕΗ, σε απόσταση περίπου 1 χλμ. από τον οικισμό Μανδράκι, και στη συνέχεια απομακρύνονταν με βυτιοφόρο όχημα ή επιχωματώνονταν εντός γηπέδου όπου βρισκόταν ο ΧΥΤΑ Νισύρου στη θέση Λινούρα. Η αιχμή της αναφοράς είναι ότι όφειλε να υπάρχει περιβαλλοντική αδειοδότηση για το έργο ή τη δραστηριότητα και ότι αυτό δεν είχε γίνει.
Το δεύτερο σκέλος αφορά τη λειτουργία του ΧΥΤΑ. Στο κείμενο αναφέρεται ότι όφειλε να ληφθεί περιβαλλοντική αδειοδότηση για την υποδομή και γίνεται λόγος για λειτουργία που αποδίδεται ως χώρος ανεξέλεγκτης διάθεσης απορριμμάτων, με επιπτώσεις στη δημόσια υγεία και στο περιβάλλον. Ως κρίσιμο στοιχείο καταγράφεται ότι υπήρξαν επανειλημμένες οχλήσεις από κατοίκους της περιοχής.
Ως συνήγορος υπεράσπισης του παρέστη ο κ. Μανώλης Χατζηάμαλος.
