ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΑ

Έφυγε από τη ζωή ο Χρήστος Βαλαβανίδης σε ηλικία 81 ετών – Η σπουδαία διαδρομή του σε θέατρο και τηλεόραση και το σοβαρό πρόβλημα υγείας

news room 1 λεπτό ανάγνωση
ΒΑΛΑΒΑΝΙΔΗΣ Ν

Ο σπου­δαίος ηθο­ποιός Χρήστος Βαλα­βα­νί­δης έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 81 ετών, έπειτα από σοβαρά προ­βλή­ματα υγείας που αντι­με­τώ­πιζε το τελευ­ταίο διά­στημα. Την είδηση του θανάτου του γνω­στο­ποί­ησε η οικο­γέ­νεια της Ελένης Γερα­σι­μί­δου και του Αντώνη Ξένου, με τους οποίους τον συνέδεε στενή και βαθιά φιλία.

Σε ανάρ­τηση στα μέσα κοι­νω­νι­κής δικτύ­ω­σης που συν­δέ­ο­νται με το «Από Κοινού Θέατρο», η οικο­γέ­νεια ανέφερε: «Χτες το βράδυ μάθαμε, από την αγα­πη­μένη σου Ασπασία, για το δυσβά­στα­χτο φευγιό σου.. Αντίο σπου­δαίε μας Χρήστο.. πολυ­τά­λα­ντε καλ­λι­τέ­χνη! Λάμπρυ­νες αυτό τον τόπο με την πολυ­σή­μα­ντη υπο­κρι­τική σου, την υπέροχη φωνή και ποίησή σου!! Καλή δύναμη στην Ασπασία σου, στην Κατε­ρίνα σου και σε όλους τους οικεί­ους. Ελένη-Αντώνης-Αγγελική».

Χρήστος Βαλα­βα­νί­δης: Η μάχη με την υγεία του

Ο Χρήστος Βαλα­βα­νί­δης είχε περάσει τις ημέρες των γιορτών στο νοσο­κο­μείο, αντι­με­τω­πί­ζο­ντας σοβαρό πρό­βλημα υγείας. Μετά το εξι­τή­ριό του είχε μιλήσει ανοιχτά για την περι­πέ­τεια που πέρασε. «Καλά είμαι. Είχα κάτι το οποίο θα περάσει, είμαι σε θερα­πεία. Δεν είναι τραγικό, αλλά είναι βαριά αρρώ­στια που πρέπει να τη φρο­ντίσω οπωσ­δή­ποτε γιατί είμαι και μεγάλη κοπέλα. Είναι σοβαρό, αλλά δεν είναι θανα­τη­φόρο, ακόμα του­λά­χι­στον. Κάποια στιγμή όλοι μας κάτι πλη­ρώ­νουμε, κάποιο λάθος μας πλη­ρώ­νουμε» είχε δηλώσει στην εκπομπή «Πρωινό» του ANT1.

Και συνέ­χισε: «Είναι μια περι­πέ­τεια. Υπομονή, υπομονή και όλα θα πάνε καλά. Για να πάρω το εξι­τή­ριο από το Λαϊκό, με κάνανε καλά. Δεν μ’ άφηναν να φύγω. Δεν σου λέω άλλες λεπτο­μέ­ρειες. Τρυ­πή­ματα, ενέσεις, εμβόλια, και τα λοιπά…». Ο ίδιος είχε ανα­φερ­θεί και στη στήριξη που δέχθηκε από τη σύζυγό του, αλλά και στην εικόνα που αντί­κρισε στο Εθνικό Σύστημα Υγείας.

«Ευτυχώς που έτσι είναι ο χαρα­κτή­ρας μου, να είναι συνέ­χεια κεφάτος. Απί­στευτο, και Χρι­στού­γεννα και Πρω­το­χρο­νιά, μέσα στο Λαϊκό. Έχω πάρα πολλές εντυ­πώ­σεις. Είναι πράγ­ματα που κάποια στιγμή, εάν ο Θεός μου δώσει χρόνο, θα τα γράψω. Το νοση­λευ­τικό και το ιατρικό δυνα­μικό, άπται­στα. Το περι­βάλ­λον, άθλιο. Ράντζα στους δια­δρό­μους και οι άνθρω­ποι να δου­λεύ­ουνε σκλη­ρό­τατα. Τους λυπή­θηκε η ψυχή μου. Είχα κοντά μου τη γυναίκα μου η οποία κου­ρά­στηκε πάρα πολύ για να με περι­ποιεί­ται. Φοβό­τανε βέβαια και για μένα και για αυτή. Πέρα απ’ τη γυναίκα μου η οποία είναι φρουρός, η αγάπη του κόσμου με κράτησε όρθιο», είχε πει χαρα­κτη­ρι­στικά.

Η πορεία του Χρήστου Βαλα­βα­νίδη

Ο Χρήστος Βαλα­βα­νί­δης είχε δια­γρά­ψει μια μακρά και σημα­ντική πορεία στον χώρο του θεάτρου, της τηλε­ό­ρα­σης και του κινη­μα­το­γρά­φου. Απο­φοί­τησε το 1973 από τη Δρα­μα­τική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου και συνερ­γά­στηκε με πολλούς ιδιω­τι­κούς θιάσους, καθώς και με τις δύο κρα­τι­κές σκηνές, της Αθήνας και της Θεσ­σα­λο­νί­κης.

Μεταξύ των θεα­τρι­κών παρα­στά­σεων στις οποίες συμ­με­τείχε ξεχω­ρί­ζουν: «Μορ­μό­λης», «Παπου­τσω­μέ­νος γάτος», «Το ημέρωμα της στρίγ­γλας», «Τα οράματα της Σιμόν Μασάρ», «Άλκηστη – Κύκλω­πας», «Κατζούρ­μπος», «Η τύχη της Μαρού­λας», «Η τρελή του Σαγιό», «Κύκλω­πας – Εκάβη», «Αντώ­νιος και Κλε­ο­πά­τρα» και «Ντόλλυ».

Στο πλαίσιο συνερ­γα­σίας του με το ΔΗΠΕΘΕ Αγρι­νίου, ερμή­νευσε τον ρόλο του Στέλιου στην «Αυλή των θαυ­μά­των» του Ιάκωβου Καμπα­νέλλη, σε σκη­νο­θε­σία του Γιώργου Μιχαη­λίδη. Το 1996 ίδρυσε μαζί με τη σύζυγό του, Ασπασία Κράλλη, το «Από Μηχανής Θέατρο», μετα­τρέ­πο­ντας ένα παλιό εργο­στά­σιο σε έναν σύγ­χρονο και λει­τουρ­γικό θεα­τρικό χώρο.

Παράλ­ληλα είχε έντονη παρου­σία στο ραδιό­φωνο και την τηλε­ό­ραση, συμ­με­τέ­χο­ντας σε σειρές και εκπο­μπές μεγάλης θεα­μα­τι­κό­τη­τας, όπως «Το μινόρε της αυγής», «Οι αυθαί­ρε­τοι», «Σιγά, η πατρίδα κοι­μά­ται», «Οι άνδρες δεν υπάρ­χουν πια» και «Λίστα γάμου».

Στον κινη­μα­το­γράφο συμ­με­τείχε, μεταξύ άλλων, στις ταινίες «Λούφα και παραλ­λαγή» του Νίκου Περάκη, «Η φωτο­γρα­φία» του Νίκου Παπα­τάκη, «Πάμ­πτω­χοι Α.Ε.» και «Το κλάμα βγήκε απ’ τον Παρά­δεισο» των Μιχάλη Ρέππα και Θανάση Παπα­θα­να­σίου. Βρα­βεύ­τηκε με το βραβείο Α΄ ανδρι­κού ρόλου στο Φεστι­βάλ Κινη­μα­το­γρά­φου Θεσ­σα­λο­νί­κης για την ερμη­νεία του στην ταινία του Νίκου Νικο­λα­ΐδη «Τα κου­ρέ­λια τρα­γου­δάνε ακόμα».

Επι­πλέον συμ­με­τείχε και σε ξένες κινη­μα­το­γρα­φι­κές παρα­γω­γές, όπως οι ταινίες «The First Olympics» (σκη­νο­θε­σία Άλβιν Ράκοφ), «My Family and other animals» (σκη­νο­θε­σία Peter Barber-Fleming) και «ΟΡΑ» (σκη­νο­θε­σία Udayan Prassad).

 

Πηγή: parapolitika.gr

Πώς σας φάνηκε το άρθρο;

Ένα πάτημα, χωρίς λογαριασμό. Μία ψήφος ανά συσκευή.

Σχολιασμός άρθρου

Προσθέστε ένα σχόλιο

Εμφανίζεται μετά από έγκριση · το e-mail δεν δημοσιεύεται0 / 2000

Τα σχόλια εκφράζουν τον σχολιαστή, όχι τη Δημοκρατική. Όροι σχολιασμού

Τα σχόλια εκφράζουν αποκλειστικά τον εκάστοτε σχολιαστή. Η Δημοκρατική δεν υιοθετεί αυτές τις απόψεις. Διατηρούμε το δικαίωμα να διαγράψουμε όποια σχόλια θεωρούμε προσβλητικά ή περιέχουν ύβρεις, χωρίς καμία προειδοποίηση. Χρήστες που δεν τηρούν τους όρους χρήσης αποκλείονται. Τα σχόλια δημοσιεύονται μετά από έγκριση· το e-mail δεν δημοσιεύεται.

Γίνετε ο πρώτος που θα σχολιάσει.