• Μετά την εξέταση μαρτύρων και του υπαλλήλου της ΥΔΟΜ που διενήργησε την αυτοψία, το δικαστήριο έκανε δεκτούς βασικούς ισχυρισμούς της υπεράσπισης για αποκατάσταση και τακτοποίηση κατά τον Ν. 4495/2017, μη ανάγκη άδειας για συγκεκριμένες μικροπαρεμβάσεις, κρίσιμο χρόνο πριν από το 2011 και το εκκρεμές ζήτημα οριοθέτησης αιγιαλού και παραλίας υπό το πλαίσιο του Ν. 5092/2024
Yπόθεση που αφορούσε γνωστό ιδιοκτήτη ψαροταβέρνας στην περιοχή Στεγνών Αρχαγγέλου Ρόδου απασχόλησε χθες το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Ρόδου με βασικό αντικείμενο την κατηγορία της αυθαίρετης δόμησης. Στο επίκεντρο βρέθηκαν παρεμβάσεις που, σύμφωνα με το κατηγορητήριο, πραγματοποιήθηκαν χωρίς την απαιτούμενη οικοδομική άδεια, άδεια δόμησης ή έγκριση εργασιών μικρής κλίμακας, σε χρόνο που τοποθετήθηκε πριν από την 20.4.2018.
Μετά την ακροαματική διαδικασία, την εξέταση μαρτύρων και την κατάθεση του αρμόδιου υπαλλήλου της ΥΔΟΜ που πραγματοποίησε τον έλεγχο αυτοψίας, το δικαστήριο κατέληξε σε αθωωτική κρίση για τον κατηγορούμενο.
Κατά τη διαδικασία η Εισαγγελέας της έδρας διατύπωσε εν μέρει επιφυλάξεις και σε σημεία αντίθετη πρόταση, ωστόσο οι ισχυρισμοί της υπεράσπισης έγιναν δεκτοί, διαμορφώνοντας το τελικό αποτέλεσμα.
Χθες ειδικότερα εξετάστηκε η έφεση του κατηγορούμενου κατά πρωτόδικης απόφασης, με την οποία είχε επιβληθεί ποινή φυλάκισης 6 μηνών και χρηματική ποινή 5.000 €.
Συνήγορος υπεράσπισης παρέστη ο δικηγόρος παρ’ Αρείω Πάγω και ΣτΕ κ. Μιχαήλ Παπαγεωργίου, επίκουρος καθηγητής Δημοσίου Δικαίου της Νομικής Σχολής Δ.Π.Θ..
Το κατηγορητήριο περιέγραφε συγκεκριμένες κατασκευές και παρεμβάσεις στην περιοχή Στεγνά Αρχαγγέλου Ρόδου, αποδίδοντας στον κατηγορούμενο ότι, ενεργώντας με πρόθεση ως ιδιοκτήτης, προέβη σε αυθαίρετη και κατεδαφιστέα κατασκευή χωρίς τις απαιτούμενες εγκρίσεις.
Οι πράξεις που αναφέρθηκαν αποτυπώνονταν σε τέσσερα βασικά σημεία. Πρώτον, αποδόθηκε αυθαίρετη προσθήκη σε υφιστάμενο κτήριο εμβαδού Ε1 9,53 τ.μ. Δεύτερον, επένδυση της προσθήκης με πλακάκια εμβαδού Ε2 42,02 τ.μ.. Τρίτον, κατασκευή δαπέδου με σκελετό από σίδερο και συμπλήρωση από ξύλο, με αναφορά και σε κατάργηση τμήματος κοινόχρηστης σκάλας που οδηγούσε στην παραλία εμβαδού Ε3 1,20 μ. Χ 2,00 μ. 2,40 τ.μ.. Τέταρτον, κατασκευή στηθαίου από σίδερο συνολικού μήκους 2,10 μ. + 1,20 μ. 3,30 μ., χωρίς την απαιτούμενη άδεια δόμησης από την αρμόδια Αρχή.
Κατά τη διάρκεια της δίκης αναπτύχθηκαν ισχυρισμοί που εστίασαν σε τρεις βασικούς άξονες, οι οποίοι, σύμφωνα με τα στοιχεία της διαδικασίας, έγιναν δεκτοί από το δικαστήριο.
Ο πρώτος άξονας αφορούσε στην αποκατάσταση των επιμέρους παρεμβάσεων και τη σύννομη τακτοποίηση του συνόλου των αυθαιρέτων με βάση τις οικείες διατάξεις του Ν. 4495/2017. Η υπεράσπιση υποστήριξε ότι οι παρεμβάσεις μπορούσαν να αντιμετωπιστούν εντός του πλαισίου τακτοποίησης, στοιχείο που αξιολογήθηκε ως κρίσιμο στην τελική κρίση.
Ο δεύτερος άξονας επικεντρώθηκε στη θέση ότι δεν απαιτείτο έκδοση οικοδομικής άδειας, κατ’ άρθρο 30 του Ν. 4495/2017, για τις επίμαχες κατασκευές και μικροπαρεμβάσεις που χαρακτηρίστηκαν ως εργασίες καλλωπισμού και ασφάλειας του κτήσματος.
Η συζήτηση στο ακροατήριο εστίασε στη φύση των εργασιών και στην κατάταξή τους ως προς το αν αποτελούν νέα δόμηση ή παρεμβάσεις διαφορετικής έντασης.
Ο τρίτος άξονας αφορούσε στον κρίσιμο χρόνο των παρεμβάσεων, ο οποίος, όπως υποστηρίχθηκε, ανάγεται κατ’ ελάχιστον σε περίοδο προ του 2011, ώστε να καθίσταται δυνατή η νόμιμη και επιτρεπτή τακτοποίησή τους κατά την κείμενη πολεοδομική νομοθεσία.
Το δικαστήριο συνεκτίμησε τον χρονικό παράγοντα, καθώς επηρεάζει τόσο το πλαίσιο υπαγωγής όσο και την αποτίμηση της υπόθεσης.
Ιδιαίτερη αναφορά έγινε στο εκκρεμές ζήτημα της απαιτούμενης συντεταγμένης οριοθέτησης και καθορισμού ζωνών αιγιαλού και παραλίας, το οποίο, όπως τέθηκε στο δικαστήριο, αφορά και στην επίμαχη περιοχή.
Στο πλαίσιο αυτό συνδέθηκε το νέο θεσμικό περιβάλλον του Ν. 5092/2024 με την ανάγκη ακριβούς κτηματολογικής αποτύπωσης της όμορης κτηματολογικής μερίδας, με δεδομένο ότι η ακρίβεια της θέσης έχει σημασία για το αν συγκεκριμένες παρεμβάσεις μπορούν να υπαχθούν σε τακτοποίηση ως ευρισκόμενες σε ιδιωτική κτηματολογική μερίδα ή αν τίθεται ζήτημα κοινόχρηστου, μη κτηματογραφούμενου χώρου της δημόσιας περιουσίας του Δημοσίου.
Η συγκεκριμένη παράμετρος παρουσιάστηκε ως κρίσιμη για την πρόσφορη δυνατότητα νομότυπης υπαγωγής επιμέρους παρεμβάσεων στο καθεστώς τακτοποίησης, ιδίως όταν η οριοθέτηση δεν έχει αποτυπωθεί με τρόπο που να αίρει κάθε αμφιβολία.
