Με απόφαση που εξέδωσε το 1ο Τριμελές Διοικητικό Πρωτοδικείο Ρόδου κρίθηκε περιστατικό ιατρικής διαχείρισης μετά από χειρουργική επέμβαση, με βασικό πυρήνα την αφαίρεση σωλήνα παροχέτευσης και την πορεία που ακολούθησε η ασθενής επί μήνες μέχρι να εντοπιστεί η αιτία των έντονων πόνων.
Το Δικαστήριο κατέληξε σε μερική αποδοχή αγωγής, επιδικάζοντας χρηματική ικανοποίηση 15.000,00 €.
Η ενάγουσα εκπροσωπήθηκε από τον δικηγόρο κ. Εμμανουήλ Θαλασσινό, ενώ το Γενικό Νοσοκομείο Κω Κέντρο Υγείας Κω Ιπποκράτειον από την κ. Διόνη Άλκηστη Βασιλείου Πουλιού.
Η ενάγουσα, γεννηθείσα το 1962, μετέβη στις 26/11/2020 στο Τμήμα Επειγόντων Περιστατικών του Νοσοκομείου Κω με έντονο κοιλιακό άλγος, εντοπισμένο ψηλά στην κοιλιακή χώρα. Από τις εξετάσεις που έγιναν, υπερηχογράφημα άνω κοιλίας και αξονική τομογραφία κοιλίας, προέκυψε διάτρηση του άντρου του στομάχου, που αποδόθηκε σε έλκος δωδεκαδακτύλου. Η εξέλιξη οδήγησε σε άμεση εισαγωγή στο χειρουργείο.
Την ίδια ημέρα, μετά από προεγχειρητικό έλεγχο, υποβλήθηκε υπό γενική αναισθησία σε ερευνητική λαπαροτομία, η οποία ολοκληρώθηκε επιτυχώς, με τοποθέτηση σωλήνα παροχέτευσης στην κοιλιακή χώρα. Η πρώτη νοσηλεία ολοκληρώθηκε στις 2/12/2020, οπότε η ασθενής έλαβε εξιτήριο με έκβαση νοσηλείας ίαση.
Η αγωγή που ακολούθησε στηρίχθηκε στον ισχυρισμό ότι κατά τη φάση αφαίρεσης του σωλήνα παροχέτευσης, δεν απομακρύνθηκε ολόκληρος, με αποτέλεσμα τμήμα του να αποκοπεί και να παραμείνει στην κοιλιακή χώρα. Το δικαστήριο, εξετάζοντας τα στοιχεία, κατέληξε ότι τμήμα σωλήνα μήκους 21 εκ. παρέμεινε στο κάτω τμήμα της περιτοναϊκής κοιλότητας, γεγονός που συνδέθηκε με την πολυμηνιαία συμπτωματολογία.
Μετά την έξοδο στις 2/12/2020, η ασθενής ανέφερε πόνο χαμηλά στην κοιλιακή χώρα, καθημερινό, με αυξανόμενη ένταση και κατά περιόδους διαξιφιστικό χαρακτήρα, χωρίς να ταυτίζεται, κατά την περιγραφή, ούτε με το άλγος της διάτρησης ούτε με την περιοχή της χειρουργικής τομής. Το συγκεκριμένο μοτίβο την οδήγησε σε επαναλαμβανόμενες μεταβάσεις στο Νοσοκομείο Κω.
Στις 18/12/2020, διενεργήθηκε υπέρηχος κοιλίας και μαλακών μορίων. Το σημείωμα της ακτινολόγου καταγράφει αεροπλήθεια, απουσία ελεύθερου υγρού ενδοπεριτοναϊκά και πιθανή μικρή συλλογή υγρού πολύ κοντά στο δέρμα. Δύο ημέρες αργότερα, στις 20/12/2020, η ασθενής προσήλθε εκ νέου και αποφασίστηκε η εισαγωγή της για περαιτέρω έλεγχο.
Κατά τη δεύτερη νοσηλεία, από 20/12/2020 έως 21/12/2020, έγιναν αιματολογικές εξετάσεις, ακτινογραφία κοιλίας και υπέρηχος άνω και κάτω κοιλίας. Καταγράφηκε συγκέντρωση κοπράνων στο παχύ έντερο και χορηγήθηκαν καθαρτικά. Επειδή οι πόνοι δεν υποχωρούσαν, πραγματοποιήθηκε την ίδια ημέρα αξονική τομογραφία κοιλίας.
Στο σχετικό σημείωμα της αξονικής περιγράφεται, μεταξύ άλλων, ότι το σκιαγραφικό έφτανε στο σιγμοειδές που ήταν γεμάτο κόπρανα, ενώ καταγράφηκε και φλεγμονή υποδόριου ιστού στην περιοχή του ομφαλού. Η ασθενής έλαβε εξιτήριο στις 21/12/2020 με διάγνωση που αποδόθηκε σε λειτουργικές διαταραχές του εντέρου και έκβαση ίαση. Ωστόσο, σύμφωνα με το ιστορικό που περιγράφεται στη δικογραφία, οι πόνοι συνεχίστηκαν και μετά τη δεύτερη έξοδο, με την ασθενή να επιστρέφει για παυσίπονη αγωγή.
Τον Απρίλιο 2021, η ασθενής απευθύνθηκε σε ιδιωτικό διαγνωστικό εργαστήριο. Στις 1/4/2021 υποβλήθηκε σε αξονική τομογραφία άνω και κάτω κοιλίας και οπισθοπεριτοναϊκού χώρου. Το πόρισμα περιέγραψε σωλήνα μήκους 21 εκ στο κάτω τμήμα της περιτοναϊκής κοιλότητας, με εντοπισμό του εγγύς άκρου σε επαφή με το πρόσθιο κοιλιακό τοίχωμα και του περιφερικού άκρου να εκτείνεται προς τον προϊερό χώρο. Ακολούθησε στις 5/4/2021 ακτινογραφία κοιλίας σε όρθια θέση, όπου αναφέρθηκε επίσης απεικόνιση σωλήνα στο αριστερό λαγόνιο βόθρο.
Με βάση αυτά τα ευρήματα, η ασθενής μετέβη στο Γενικό Νοσοκομείο Λάρισας Κουτλιμπάνειο και Τριανταφύλλειο. Στις 10/4/2021 υποβλήθηκε σε ερευνητική λαπαροσκόπηση, κατά την οποία, σύμφωνα με το πρακτικό χειρουργείου, βρέθηκε ο σωλήνας παροχέτευσης μεταξύ των εντερικών ελίκων και αφαιρέθηκε. Η ασθενής εξήλθε την ίδια ημέρα, 10/4/2021, σε καλή γενική κατάσταση με οδηγίες.
Το δικαστήριο, αξιολογώντας τα στοιχεία, δέχθηκε ότι κατά την αφαίρεση του σωλήνα παροχέτευσης στο Νοσοκομείο Κω δεν διαπιστώθηκε ότι τμήμα του είχε αποκοπεί και παρέμεινε ενδοκοιλιακά. Παράλληλα, έλαβε υπόψη το έγγραφο του ακτινοδιαγνώστη, το οποίο περιγράφει ότι στην αξονική της 20/12/2020 υπήρχε απεικονιστική εικόνα σωλήνα, τον οποίο ο ίδιος θεώρησε ότι βρισκόταν σε θέση που θα μπορούσε να θεωρηθεί συμβατή με μετεγχειρητική κατάσταση και ότι η τοποθέτηση και αφαίρεση εμπίπτουν στην αρμοδιότητα των χειρουργών. Κατά την κρίση του δικαστηρίου, αυτή η προσέγγιση συνέβαλε σε καθυστέρηση στην αντιμετώπιση του προβλήματος, αφού η αιτία των συμπτωμάτων αποσαφηνίστηκε τελικά μόνο μετά την ιδιωτική εξέταση του Απριλίου 2021 και την αφαίρεση στις 10/4/2021 στη Λάρισα.
Στη δικογραφία αποτυπώθηκε ότι η ασθενής βίωνε επί μήνες έντονο κοιλιακό άλγος, με σημαντική επιβάρυνση στην καθημερινότητά της. Περιγράφεται ότι για μεγάλο χρονικό διάστημα αντιμετώπιζε δυσκολίες σε βασικές λειτουργίες, με περιορισμό ύπνου και σίτισης και με ανάγκη υποστήριξης στην καθημερινή φροντίδα. Το δικαστήριο συνέδεσε τη συνολική αυτή ταλαιπωρία με την ύπαρξη του ξένου σώματος που αφαιρέθηκε τελικά λαπαροσκοπικά.
Η αγωγή είχε κατατεθεί στις 5/7/2022 και επιδόθηκε στις 12/7/2022. Η ενάγουσα ζητούσε 100.000,00 € ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Το δικαστήριο έκανε εν μέρει δεκτή την αγωγή και υποχρέωσε το Νοσοκομείο Κω να καταβάλει 15.000,00 €, με τόκο από τις 13/7/2022 έως την πλήρη εξόφληση.
Αποζημίωση 15.000 € για τμήμα σωλήνα παροχέτευσης που παρέμεινε στην κοιλιά ασθενούς μετά από επέμβαση
