Στις 9 Μαρτίου 2026 η δίκη κυκλώματος διακίνησης μεταναστών με εμπλεκόμενο λιμενικό

Η πολύ­κροτη υπόθεση δια­κί­νη­σης μετα­να­στών και η διε­ρεύ­νηση κατη­γο­ριών για συνέρ­γεια στε­λέ­χους του Λιμε­νι­κού, οδη­γεί­ται εκ νέου στη δικα­στική αίθουσα. Στις 9 Μαρτίου 2026 έχει προσ­διο­ρι­στεί να εκδι­κα­στούν σε δεύτερο βαθμό από το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των Β’ Βαθμού, οι εφέσεις κατά της πρω­το­βάθ­μιας από­φα­σης που είχε εκδοθεί τον Ιανουά­ριο του 2023, ύστερα από πολύωρη δια­δι­κα­σία και με επιβολή βαρύ­τα­των ποινών.

Στον δεύτερο βαθμό δικά­ζο­νται ο ημε­δα­πός λιμε­νι­κός και 2 εκ των αλλο­δα­πών που είχαν κατα­δι­κα­στεί πρω­το­δί­κως.

Το ιστο­ρικό της υπό­θε­σης συν­δέ­ε­ται με κατη­γο­ρίες για οργα­νω­μένη δράση δια­κί­νη­σης μετα­να­στών, με ανα­φο­ρές στη λει­τουρ­γία ενός δικτύου που, σύμφωνα με το κατη­γο­ρη­τή­ριο, κάλυπτε το σκέλος της μετα­φο­ράς προς το νησί, την παρα­λαβή από σημεία εισόδου, την προ­ώ­θηση στο εσω­τε­ρικό του νησιού και την εξα­σφά­λιση χώρων από­κρυ­ψης. Στην ίδια δικο­γρα­φία είχαν περι­γρα­φεί ρόλοι, συνερ­γα­σίες και επι­μέ­ρους ενέρ­γειες που απο­δό­θη­καν σε πρόσωπα που φέρο­νται να λει­τούρ­γη­σαν ως κρίκοι της ίδιας αλυ­σί­δας.

Οι κατη­γο­ρίες όπως είχαν απο­τυ­πω­θεί στη δικο­γρα­φία

Οι κατη­γο­ρού­με­νοι στην υπόθεση περιε­λάμ­βα­ναν 3 αλλο­δα­πούς και έναν ημεδαπό λιμε­νικό, με κατη­γο­ρίες που κάλυ­πταν ευρύ φάσμα πράξεων. Μεταξύ αυτών περι­λαμ­βά­νο­νταν η συγκρό­τηση, διεύ­θυνση και ένταξη σε εγκλη­μα­τική οργά­νωση, καθώς και πράξεις που αφορούν μετα­φορά υπηκόων τρίτων χωρών χωρίς δικαί­ωμα εισόδου στην Ελλάδα, παρα­λαβή και προ­ώ­θηση στο εσω­τε­ρικό της χώρας, διευ­κό­λυνση μετα­φο­ράς από υπάλ­ληλο, εξα­σφά­λιση κατα­λύ­μα­τος προς από­κρυψη και σειρά απο­δό­σεων ηθικής αυτουρ­γίας σε επι­μέ­ρους σκέλη της φερό­με­νης δια­κί­νη­σης.

Παράλ­ληλα, στο κατη­γο­ρη­τή­ριο περι­λαμ­βά­νο­νταν πράξεις που απο­δό­θη­καν ως κατά­χρηση εξου­σίας κατ’ εξα­κο­λού­θηση σε βαθμό κακουρ­γή­μα­τος, καθώς και δωρο­λη­ψία υπαλ­λή­λου κατ’ εξα­κο­λού­θηση για πράξη ή παρά­λειψη αντί­θετη στα καθή­κο­ντά του και κατ’ επάγ­γελμα, μαζί με δωρο­δο­κία υπαλ­λή­λου κατ’ επάγ­γελμα. Το σύνολο αυτών των ανα­φο­ρών είχε συν­δε­θεί με την υπόθεση εμπλο­κής στε­λέ­χους του Λιμε­νι­κού σε υπο­στή­ριξη της δρα­στη­ριό­τη­τας του κυκλώ­μα­τος ή, κατά τους ισχυ­ρι­σμούς υπε­ρά­σπι­σης, με αμφι­σβη­τού­μενη αξιο­πι­στία βασικών ανα­φο­ρών που οδή­γη­σαν στην ενο­χο­ποί­ηση.

Πρω­το­βάθ­μια δια­δι­κα­σία και οι ποινές που επι­βλή­θη­καν τον Ιανουά­ριο 2023

Η υπόθεση είχε απα­σχο­λή­σει το Τρι­με­λές Εφετείο Δωδε­κα­νή­σου επί κακουρ­γη­μά­των σε πρω­το­βάθ­μια σύνθεση. Σε έναν 29χρονο υπήκοο Αλβα­νίας επι­βλή­θηκε κάθειρξη 27 ετών με εκτιτέα τα 20 και χρη­μα­τική ποινή 111.000 ευρώ. Σε έναν 40χρονο υπήκοο Παλαι­στί­νης επι­βλή­θηκε κάθειρξη 272 ετών με εκτιτέα τα 20 και χρη­μα­τική ποινή 1.364.000 ευρώ. Για τον ημεδαπό λιμε­νικό, αρχι­κε­λευ­στή ηλικίας 40 ετών που υπη­ρε­τούσε στο Κεντρικό Λιμε­ναρ­χείο Ρόδου, επι­βλή­θηκε κάθειρξη 280 ετών με εκτιτέα τα 20 και χρη­μα­τική ποινή 1.377.000 ευρώ.

Στο επί­κε­ντρο των ανα­φο­ρών βρέθηκε ο ρόλος που απο­δό­θηκε στον ημεδαπό λιμε­νικό. Κατά την περι­γραφή που έχει δοθεί, κρίθηκε ένοχος για συμ­με­τοχή σε επι­χει­ρη­σιακά δομη­μένη οργά­νωση με διαρκή εγκλη­μα­τική δράση, απο­τε­λού­μενη από περισ­σό­τερα από 3 άτομα, με επι­δί­ωξη τέλεσης κακουρ­γη­μά­των μετα­φο­ράς και διευ­κό­λυν­σης μετα­φο­ράς πολιτών τρίτων χωρών από το εξω­τε­ρικό στην Ελλάδα, κατά συρροή, με σκοπό κερ­δο­σκο­πίας και κατ’ επάγ­γελμα.

Στην ίδια περι­γραφή περι­λαμ­βά­νε­ται ότι, κατά το επίμαχο χρονικό διά­στημα και έως τη σύλληψή του στις 21 Σεπτεμ­βρίου 2021, φέρεται να συν­δέ­θηκε με επι­χει­ρη­σια­κές κινή­σεις της ομάδας. Ανα­φέ­ρε­ται ότι υπήρχε πρόσωπο που παρου­σιά­ζε­ται ως αρχηγός της οργά­νω­σης και ότι είχαν κανο­νι­στεί οχήματα και οδηγοί για παρα­λα­βές παρα­τύ­πως εισερ­χο­μέ­νων από συγκε­κρι­μένα σημεία, με τελικό προ­ο­ρι­σμό την πόλη της Ρόδου. Στο ίδιο σχήμα ανα­φέ­ρε­ται ότι υπήρχε μέριμνα για εξα­σφά­λιση κατα­λύ­μα­τος προς από­κρυψη έναντι χρη­μα­τι­κού ανταλ­λάγ­μα­τος.

Κατη­γο­ρεί­ται ειδι­κό­τερα για το ό,τι αξιο­ποιώ­ντας την υπη­ρε­σιακή του γνώση φέρεται να παρα­κο­λου­θούσε δια­κρι­τικά τη μετα­φορά και να ενη­μέ­ρωνε οδηγούς ώστε να απο­φεύ­γουν ελέγ­χους. Η δια­κρι­τική παρα­κο­λού­θηση και η ενη­μέ­ρωση για αποφυγή ελέγχων παρου­σιά­ζο­νται ως κρίσιμα στοι­χεία, καθώς συν­δέ­ο­νται με τον τρόπο που περι­γρά­φε­ται ότι υπο­στη­ρί­χθηκε επι­χει­ρη­σιακά η μετα­φορά των μετα­να­στών από σημεία παρα­λα­βής προς την πόλη.

Φέρεται να έλαβε ως αμοιβή συνο­λικά 450 ευρώ, συγκε­κρι­μένα 150 ευρώ για πράξη στις 17 Σεπτεμ­βρίου 2021 και 300 ευρώ για πράξη στις 20 Σεπτεμ­βρίου 2021, μέσω εμβα­σμά­των που εισπρά­χθη­καν από εται­ρείες ταχυ­με­τα­φο­ρών χρη­μά­των. Αυτή η αναφορά απο­τέ­λεσε τμήμα του οικο­νο­μι­κού σκέλους που συν­δέ­θηκε με τις κατη­γο­ρίες περί δωρο­λη­ψίας και την υπο­τι­θέ­μενη αντα­πό­δοση για την παρε­χό­μενη διευ­κό­λυνση.

Από την αρχή ο λιμε­νι­κός αρνή­θηκε όσα του απο­δί­δο­νταν. Στην υπόθεση ανα­φέ­ρε­ται ότι υπήρξαν κατα­θέ­σεις υπέρ του τόσο για την προ­σω­πι­κό­τητα όσο και για την υπη­ρε­σιακή του επάρ­κεια από στελέχη του Λιμε­νι­κού, μεταξύ των οποίων προϊ­στά­με­νος στο Τμήμα Ασφα­λείας, συνά­δελ­φος και πρώην Λιμε­νάρ­χης Ρόδου. Επι­πλέον, ανα­φέ­ρε­ται ότι και στο στάδιο της κύριας ανά­κρι­σης υπήρξαν τοπο­θε­τή­σεις από στελέχη της υπη­ρε­σίας, συμπε­ρι­λαμ­βα­νο­μέ­νων ανα­φο­ρών σε λιμε­νάρχη και υπο­λι­με­νάρχη του Κεντρι­κού Λιμε­ναρ­χείου Ρόδου.

Στο επίπεδο των ισχυ­ρι­σμών, απο­δό­θηκε ότι η εμπλοκή του στη­ρί­χθηκε στην κατά­θεση συγκα­τη­γο­ρού­με­νου υπηκόου Παλαι­στί­νης, ο οποίος ανα­φέ­ρε­ται ότι είχε ρόλο πλη­ρο­φο­ριο­δότη. Κατά τους ισχυ­ρι­σμούς που έχουν απο­τυ­πω­θεί, ο λιμε­νι­κός χαρα­κτή­ρισε ψευδή τον ισχυ­ρι­σμό ότι γνω­ρί­στηκε πρό­σφατα μέσω αρχηγού της οργά­νω­σης και ότι παρου­σιά­στηκε με συγκε­κρι­μένο μικρό όνομα. Στο ίδιο πλαίσιο, υπο­στή­ριξε ότι από πλη­ρο­φο­ρίες που συνέ­λεξε και αξιο­ποί­ησε είχαν απο­τρα­πεί είσοδοι μετα­να­στών και είχαν γίνει συλ­λή­ψεις δια­κι­νη­τών, επι­χει­ρώ­ντας να εντάξει τη σχέση του με τον συγκα­τη­γο­ρού­μενο σε δια­φο­ρε­τικό πλαίσιο από αυτό της συνέρ­γειας.

Παράλ­ληλα, ανα­φέ­ρε­ται ότι τόνισε πως δεν είχε οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και ότι δεν θα έθετε σε κίνδυνο καριέρα και οικο­γέ­νεια για οποιο­δή­ποτε ποσό, με ειδική αναφορά στο ύψος των 450 ευρώ που εμφα­νί­ζε­ται στη δικο­γρα­φία ως φερό­μενη αμοιβή. Οι ανα­φο­ρές αυτές απο­κτούν σημασία ενόψει του δεύ­τε­ρου βαθμού, καθώς απο­τε­λούν μέρος της γραμμής άμυνας που ενδέ­χε­ται να επα­να­λη­φθεί ή να ανα­πτυ­χθεί στο δευ­τε­ρο­βάθ­μιο ακρο­α­τή­ριο.

Σημα­ντικό τμήμα του ιστο­ρι­κού, όπως έχει δοθεί, αφορά στις ανα­φο­ρές του 40χρονου υπηκόου Παλαι­στί­νης, τόσο στο στάδιο της προ­α­νά­κρι­σης όσο και στην κύρια ανά­κριση. Στην προ­α­να­κρι­τική φάση, οι πλη­ρο­φο­ρίες που του απο­δό­θη­καν περιέ­γρα­φαν ότι ο λιμε­νι­κός, έναντι αμοιβής 50 ευρώ ανά άτομο, εξα­σφά­λιζε ασφαλή μετα­φορά μετα­να­στών μέσω δια­συν­δέ­σεων και ενη­μέ­ρω­σης για επι­κεί­με­νους ελέγ­χους, ώστε να απο­φεύ­γο­νται σημεία όπου θα μπο­ρούσε να υπάρξει έλεγχος από τις αρχές.

Ωστόσο, στην κύρια ανά­κριση, όπως ανα­φέ­ρε­ται, ο υπήκοος Παλαι­στί­νης ανα­σκεύ­ασε πλήρως, αρνή­θηκε τις κατη­γο­ρίες και υπο­στή­ριξε ότι δεν απο­δέ­χε­ται όσα του απο­δί­δο­νται, λέγο­ντας ότι έδινε μόνο πλη­ρο­φο­ρίες στον λιμε­νικό για λαθρο­με­τα­φο­ρές στα ελλη­νικά παράλια.

Η εξι­χνί­αση της υπό­θε­σης απο­δί­δε­ται στην Υπο­διεύ­θυνση Ασφα­λείας Ρόδου.