Ηλ. Τσέρκης : «Η οικονομική δυσπραγία οδηγεί σε μετανάστευση των ιατρών»

Στις πρό­σφα­τες εκλογές του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου ανα­δει­χθή­κατε στη θέση του Γενικού Γραμ­μα­τέα. Ποιοι είναι οι στόχοι σας;

Η εκλογή στην θέση του Γενικού Γραμ­μα­τέα στον μεγα­λύ­τερο επι­στη­μο­νικό σύλλογο της νησιω­τι­κής Ελλάδας, μου δίνει μεγάλη χαρά και συγκί­νηση, ανα­λο­γί­ζο­μαι βεβαίως και τις ευθύνες που επω­μί­ζο­μαι. Όπως γίνεται κατα­νοητό η προ­σπά­θεια είναι συλ­λο­γική από τα 11 μέλη που απαρ­τί­ζουμε το Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου Ρόδου αλλά και από τους λοιπούς συνα­δέλ­φους που έχουν τη διάθεση να προ­σφέ­ρουν από οποια­δή­ποτε θέση. Τα 7 από τα 11 μέλη του είναι κάτω των 45 ετών δεδο­μένο που γεννά προσ­δο­κίες και πρέπει να προσ­δώ­σουμε νέα δυνα­μική, να συνε­χί­σουμε με μεγα­λύ­τερη ένταση και περισ­σό­τερη φρε­σκάδα το έργο που έκανε το προη­γού­μενο Διοι­κη­τικό Συμ­βού­λιο. Συν­δυά­ζουμε την εμπει­ρία των παλαιών μελών με την ορμή και τη διάθεση δημιουρ­γίας και προ­σφο­ράς των νέων. Πιστεύω ότι η απο­τε­λε­σμα­τι­κό­τητα και τα έργα μας, θα μας δικαιώ­σουν.

Είναι σημα­ντικό, εμείς οι ίδιοι να πιστέ­ψουμε αλλά και να ανα­δεί­ξουμε με την καθη­με­ρινή στάση και παρου­σία μας, ότι είναι ευθύνη το να είσαι Ιατρός και ότι η Ιατρική ιδιό­τητα εκτός από την επαγ­γελ­μα­τική της διά­σταση έχει και μια ευρύ­τερα κοι­νω­νική.

Σε αυτή την αρχή θέλουμε και την κοι­νω­νία μαζί μας.

Σας ικα­νο­ποιεί η κατά­σταση που επι­κρα­τεί στον τομέα Υγείας καθώς στη Ρόδο και στα άλλα νησιά υπάρ­χουν προ­βλή­ματα που ακόμη χρήζουν επί­λυ­σης;

Η υπο­χρη­μα­το­δό­τηση της Υγείας σε επίπεδα κάτω του 5 % και σε ένα ΑΕΠ που έχει υποστεί μείωση πάνω από 30 % σίγουρα επη­ρέ­ασε αρνη­τικά και την στε­λέ­χωση των ιατρείων στα νησιά μας. Όπως επη­ρέ­ασε και τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες. Ωστόσο, τηρου­μέ­νων των ανα­λο­γιών το σύστημα εξα­κο­λου­θεί και είναι λει­τουρ­γικό με τις υπε­ράν­θρω­πες προ­σπά­θειες των ιατρών και όλου του υγειο­νο­μι­κού προ­σω­πι­κού.

Από δω και πέρα πρέπει να γίνει ένας σχε­δια­σμός με την συμ­με­τοχή επι­στη­μο­νι­κών φορέων, κοι­νω­νι­κών αλλά και πολι­τι­κών. Δυστυ­χώς διά­φο­ρες σκο­πι­μό­τη­τες έχουν παγι­δεύ­σει το διάλογο σε μια οξύτατη αντι­πα­ρά­θεση απο­σπα­σμα­τι­κών προ­σεγ­γί­σεων και γενι­κεύ­σεων, που συσκο­τί­ζουν συχνά ή και απο­κρύ­πτουν τα βαθύ­τερα αίτια της κρίσης.

Η εμμονή στα στε­ρε­ό­τυπα της εθνικής μας παθο­λο­γίας, στην κρα­τι­κο­δί­αιτη λογική που προ­στα­τεύει ομάδες και συμ­φέ­ρο­ντα, στη σιγου­ριά του παρω­χη­μέ­νου και στην αδρά­νεια του ανορ­θο­λο­γι­κού, υπο­νο­μεύει τη δυνα­τό­τητα μετα­τρο­πής της κρίσης, σε φυγή προς τα εμπρός και δημιουρ­γία νέων ευκαι­ριών.

Όλα αυτά έχουν αντί­κτυπο στον τομέα της υγείας με τα εκα­τομ­μύ­ρια ανα­σφα­λί­στους και την τερά­στια ανεργία που μαστί­ζει τους νέους, αλλά και τους ασφα­λι­σμέ­νους που έχει αυξηθεί η συμ­με­τοχή τους για να έχουν ποιο­τική πρό­σβαση σε υπη­ρε­σίες υγείας. Αυτό έχει αντί­κτυπο σε υπερ­θε­τικό βαθμό και στους νησιώ­τες, αφού επι­βα­ρύ­νο­νται επι­πλέον με έξοδα μετα­κί­νη­σης και δια­μο­νής για να εξε­τα­στούν από ειδι­κευ­μέ­νους ιατρούς σε άλλες πόλεις της χώρας.

Σας ανη­συ­χεί το γεγονός ότι το νοσο­κο­μείο της Ρόδου άρχισε να παρου­σιά­ζει ελλεί­ψεις σε φάρμακα; Πως μπορούν να αντι­με­τω­πι­στούν αυτές οι δυσλει­τουρ­γίες;

Δεν έχω ενη­με­ρω­θεί σχετικά περί των ελλεί­ψεων που ανα­φέ­ρετε, ωστόσο το νοσο­κο­μείο πρέπει να δια­θέ­τει φάρμακα μόνο για τους νοση­λευό­με­νους και να μην εμπλέ­κε­ται στην διάθεση φαρ­μά­κων και σε άλλες κατη­γο­ρίες ασθενών.

Το νοσο­κο­μείο είναι δευ­τε­ρο­βάθ­μια δομή και κακώς έχει επι­βα­ρυν­θεί με υπη­ρε­σίες πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας Υγείας.

Η απο­συμ­φό­ρηση των δομών του νοσο­κο­μεια­κού μας ιδρύ­μα­τος προ­ϋ­πο­θέ­τει σωστή οργά­νωση και εύρυθμη λει­τουρ­γία του Συστή­μα­τος της Πρω­το­βάθ­μιας Φρο­ντί­δας Υγείας. Αυτό δεν έχει πραγ­μα­το­ποι­η­θεί ακόμα και είναι σε πλήρη εξέλιξη η μεταρ­ρύθ­μιση.

Γενικά ο χώρος της Υγείας, έχει υποστεί τα τελευ­ταία τριάντα χρόνια μια μεγάλη μετάλ­λαξη – από απλή μικρο­α­στική βιο­τε­χνία, σ’ ένα τερά­στιο βιο­μη­χα­νικό σχήμα. Ένα σχη­μα­τι­σμό που απα­σχο­λεί πια χιλιά­δες εργα­ζο­μέ­νους, κατα­να­λώ­νο­ντας το μεγάλο μερίδιο του ΑΕΠ. Την ίδια εποχή, η διεθνής «νοσο­κε­ντρική στάση» των συστη­μά­των υγείας, με την αλλαγή του επι­δη­μιο­λο­γι­κού προφίλ και την είσοδο πολύ ακριβών νέων φαρ­μά­κων και εξει­δι­κευ­μέ­νης βιοϊ­α­τρι­κής τεχνο­λο­γίας, διο­γκώ­νει παντού τις δαπάνες περί­θαλ­ψης.

Τι φταίει και δεν έχει αντι­με­τω­πι­στεί το πρό­βλημα της έλλει­ψης ιατρών στο νοσο­κο­μείο Ρόδου και στα κέντρα υγείας; Μπορούν να λει­τουρ­γή­σουν θετικά τα κίνητρα που δίνει με νομο­σχέ­διο που θα κατα­τε­θεί την επόμενη εβδο­μάδα το υπουρ­γείο Υγείας;

Είναι καθαρά θέμα οικο­νο­μι­κής συγκυ­ρίας. Ποιος Υπουρ­γός Υγείας, Οικο­νο­μι­κών ή βου­λευ­τής θα μπο­ρούσε να διο­ρί­σει προ­σω­πικό και δεν θα το έκανε;

Εδώ βέβαια παρα­τη­ρεί­ται και το φαι­νό­μενο να προ­κη­ρύσ­σο­νται θέσεις ορι­σμέ­νης διάρ­κειας και να μην προ­τι­μώ­νται από τους συνα­δέλ­φους.

Πέρα από τα οικο­νο­μικά κίνητρα σίγουρα και τα επι­στη­μο­νικά είναι κάτι που πρέπει να τεθούν σε εφαρ­μογή. Η άσκηση της ιατρι­κής σε απο­μο­νω­μένα μέρη δεν είναι εύκολη υπόθεση. Είναι ήρωες οι ιατροί που ασκούν ιατρική σε απο­μο­νω­μένα μέρη, για αυτό το λόγο το απο­φεύ­γουν διότι είναι εις βάρος της επι­στη­μο­νι­κής τους εξέ­λι­ξης και της προ­σω­πι­κής τους γαλήνης.

Η επα­να­φορά του αγρο­τι­κού ως υπο­χρε­ω­τική δια­δι­κα­σία είναι σωστή και θα δώσει ανάσες στα νησιά μας.

Πρέπει επίσης να εξα­σφα­λί­σουμε μια σταθερή και μόνιμη δια­σύν­δεση μέσω τηλεϊ­α­τρι­κής όλων των απο­μο­νω­μέ­νων νησιών με τη Ρόδο.

Πόσο έχει επη­ρε­ά­σει η οικο­νο­μική κρίση τους για­τρούς, καθώς ο αριθμός αυτών που φεύγουν και από τη Ρόδο ανα­ζη­τώ­ντας μια καλύ­τερη τύχη στο εξω­τε­ρικό συνεχώς αυξά­νε­ται;

Αρκετοί συνά­δελ­φοι έχουν υποστεί μεγάλη μείωση των απο­δο­χών τους δίνο­ντας σκληρή μάχη με τα οικο­νο­μικά προ­βλή­ματα και προ­σπα­θούν να επι­βιώ­σουν. Ειδικά σε αυτή τη συγκυ­ρία οι πλέον ευά­λω­τοι είναι οι νέοι συνά­δελ­φοι. Πολλοί ακόμα ζουν με την οικο­νο­μική ενί­σχυση των γονιών τους.

Για την φυγή στο εξω­τε­ρικό, από τα στοι­χεία του Ιατρι­κού Συλ­λό­γου της Ρόδου υπο­λο­γί­ζο­νται σε 100 οι συνά­δελ­φοι που διε­γρά­φη­σαν από εμάς τα τελευ­ταία χρόνια για να ανα­ζη­τή­σουν καλύ­τε­ρες συν­θή­κες εργα­σίας και δια­βί­ω­σης. Σε όλη την επι­κρά­τεια υπο­λο­γί­ζε­ται στους 7.500.

Μερικοί από τους λόγους. Οι προ­σλή­ψεις στο Δημόσιο έχουν μηδε­νι­στεί εδώ και μια πεντα­ε­τία. Ο Ιδιω­τι­κός Φορέας Υγείας δεν μπορεί να απορ­ρο­φή­σει όλους τους για­τρούς. Και όταν το κάνει, οι μισθοί είναι εξευ­τε­λι­στι­κοί. Τέλος, τα ιδιω­τικά ιατρεία υπο­λει­τουρ­γούν, μια και ο Ελληνας ασθενής κατα­φεύ­γει τώρα στον δημόσιο τομέα, λόγω ελλεί­ψεως χρη­μά­των.

Παλαιό­τερα η από­κτηση ενός πτυχίου εθε­ω­ρείτο εγγύηση για την εξεύ­ρεση μιας αξιο­πρε­πούς και απο­δο­τι­κής εργα­σίας. Ειδι­κό­τερα, η από­κτηση του πτυχίου της Ιατρι­κής εξα­σφά­λιζε μια επι­τυ­χη­μένη επαγ­γελ­μα­τική στα­διο­δρο­μία και εξαί­ρετο κοι­νω­νικό status quo.

Σήμερα δεν ισχύουν αυτές οι παρα­δο­χές του παρελ­θό­ντος.

Ο Ιατρι­κός πλη­θω­ρι­σμός και η οικο­νο­μική δυσπρα­γία οι κύριοι λόγοι της ιατρι­κής μετα­νά­στευ­σης.

Λει­τουρ­γεί όπως πρέπει το διάδοχο σχήμα του ΠΕΔΥ καθώς οι γιατροί που υπη­ρε­τούν είναι λίγοι και δεν μπορούν να καλύ­ψουν τις ανάγκες;

Το σχήμα δεν λει­τουρ­γούσε σωστά όταν υπη­ρε­τού­σαν 60 ιατροί στο πρώην ΙΚΑ θα λει­τουρ­γή­σει τώρα που είναι 13; Προ­σω­πικά θεωρώ πως η απαί­τηση για δωρεάν υγεία χωρίς την συμ­με­τοχή των ασφα­λι­σμέ­νων είναι λάθος.

Αρκετοί επι­κα­λού­νται τις ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές. Ωστόσο οι ασφα­λι­στι­κές εισφο­ρές είναι και για την από­κτηση φαρ­μά­κων ή την πραγ­μα­το­ποί­ηση εργα­στη­ρια­κών εξε­τά­σεων, όπου και στα δύο υπάρχει συμ­με­τοχή.

Το ΠΕΔΥ είναι στη σωστή κατεύ­θυνση ως μεταρ­ρύθ­μιση αλλά να λει­τουρ­γή­σει σε άλλη λογική κι όχι ως μια κακέ­κτυπη συνέ­χεια του πρώην ΙΚΑ.

Είναι σύστημα παροχής πρω­το­βάθ­μιας φρο­ντί­δας Υγείας. Δεν χρειά­ζο­νται όλες οι ειδι­κό­τη­τες. Χρειά­ζο­νται γύρω στις 8 ειδι­κό­τη­τες κορμού και να εμπλέ­κο­νται μόνο στα επεί­γο­ντα περι­στα­τικά και στους ανα­σφά­λι­στους.

Η λογική δωρεάν σε όλους ανε­ξάρ­τητα αν είναι τακτικό, έκτακτο, οξύ ή χρόνιο περι­στα­τικό, υπο­βαθ­μί­ζει τις παρε­χό­με­νες υπη­ρε­σίες προς τους πολίτες λόγω συνω­στι­σμού και δημιουρ­γεί συν­θή­κες ανορ­γα­νω­σιάς και προ­χει­ρό­τη­τας.

Πρέπει να καταρ­γη­θεί το πλαφόν στις συντα­γο­γρα­φή­σεις και τις επι­σκέ­ψεις των ιατρών;

Ό,τι περιο­ρί­ζει την πρό­σβαση στην Υγεία είναι σε λάθος κατεύ­θυνση, δημιουρ­γεί πολίτες πολλών ταχυ­τή­των και προ­κα­λεί ανα­σφά­λειες στους χρήστες των υπη­ρε­σιών υγείας όσο και στους λει­τουρ­γούς.

Το πλαφόν έχει τη λογική του μαζέ­μα­τος της σπα­τά­λης και των κλει­στών προ­ϋ­πο­λο­γι­σμών για να μην διο­γκώ­νε­ται το έλλειμα. Ωστόσο, δεν σημαί­νει ότι κάποιος που γράφει φτηνά φάρμακα (είναι εντός του πλαφόν) είναι καλός ιατρός και ο σπά­τα­λος είναι ο κακός ιατρός.

Χρειά­ζο­νται πέρα από ποσο­τικά κρι­τή­ρια και ποιο­τικά ώστε να γίνο­νται αυτοί οι έλεγχοι. Αυτοί που κάνουν κατα­χρή­σεις να τιμω­ρού­νται παρα­δειγ­μα­τικά ώστε αν δρα απο­τρε­πτικά και σε άλλους συνα­δέλ­φους που κάνουν κατα­χρή­σεις όχι μόνο οικο­νο­μι­κού περιε­χο­μέ­νου αλλά επι­στη­μο­νι­κού.

Η λύση εδώ είναι ένας μακρο­πρό­σθε­σμος σχε­δια­σμός επεν­δύ­ο­ντας στην προ­λη­πτική ιατρική μέσω ενη­μέ­ρω­σης των πολιτών και συχνών υπο­χρε­ω­τι­κών προ­λη­πτι­κών εξε­τά­σεων του πλη­θυ­σμού.