Απορρίφθηκε το αίτημα συντηρητικής κατάσχεσης: Στον ίσκιο ενός αποκολλημένου βράχου γράφτηκε ο θάνατος εργάτη

• Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου με απόφασή του απέρ­ριψε ως αόριστη την αίτηση των συγ­γε­νών του 66χρονου για συντη­ρη­τική κατά­σχεση 1.000.000 ευρώ, ενώ κατα­γρά­φο­νται ανα­λυ­τικά οι συν­θή­κες του θανα­τη­φό­ρου ατυ­χή­μα­τος στη δασική περιοχή Φου­ντου­κλί και παρα­τί­θε­νται οι ρόλοι ανα­δό­χου υπερ­γο­λά­βου και εργο­τα­ξια­κών υπευ­θύ­νων

Στις αρχές Αυγού­στου 2024 ένα έργο αντι­πυ­ρι­κής προ­στα­σίας στη Ρόδο δια­κό­πηκε απότομα από ένα μοιραίο περι­στα­τικό. Ένας 66χρονος εργάτης βρήκε φρικτό θάνατο σε από­κρη­μνη πλαγιά στη δασική περιοχή Φου­ντου­κλί. Η υπόθεση έφτασε στη Δικαιο­σύνη με αίτημα λήψης ασφα­λι­στι­κών μέτρων και αίτηση συντη­ρη­τι­κής κατά­σχε­σης.

Το Μονο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου εξέδωσε στις 12 Δεκεμ­βρίου 2025 απόφαση απορ­ρί­πτο­ντας την αίτηση ως αόριστη.

Το χρονικό του δυστυ­χή­μα­τος στην περιοχή Φου­ντου­κλί

Η αστυ­νο­μία ενη­με­ρώ­θηκε στις 08.08.2024 και ώρα 12:35 για εργα­τικό ατύχημα που σημειώ­θηκε περίπου στις 12:10 στην τοπική κοι­νό­τητα Ελε­ού­σας στη δασική περιοχή Φου­ντου­κλί. Στο 3ο χιλιό­με­τρο της επαρ­χια­κής οδού Ελε­ού­σας Προφήτη Ηλία εντο­πί­στηκε σορός άνδρα σε ύπτια θέση σε από­σταση περίπου 20 μέτρων από το άκρο του οδο­στρώ­μα­τος μέσα σε από­κρη­μνη πλαγιά που εφά­πτε­ται του δρόμου.

Σε από­σταση περίπου 8 μέτρων από τη σορό και συνο­λικά 28 μέτρων από το άκρο του δρόμου βρέθηκε απο­κολ­λη­μέ­νος βράχος. Στην άκρη του οδο­στρώ­μα­τος υπήρχαν δύο κώνοι σήμαν­σης στο ρεύμα προς Προφήτη Ηλία. Το θύμα ταυ­το­ποι­ή­θηκε ως 66χρονος ο οποίος είχε εργα­στεί μόλις 10 ημέρες στο συγκε­κρι­μένο έργο.

Το έργο και η αλυσίδα των συμ­βά­σεων

Στον τόπο του δυστυ­χή­μα­τος εκτε­λού­νταν εργα­σίες βάσει σύμ­βα­σης για το έργο «Έργα αντι­πυ­ρι­κής προ­στα­σίας σε δάση και δασικές εκτά­σεις αρμο­διό­τη­τας της Διεύ­θυν­σης Δασών Δωδε­κα­νή­σου». Ανά­δο­χος ήταν ιδιω­τική κεφα­λαιου­χική εταιρία με έδρα την Καβάλα και υπερ­γο­λά­βος ομόρ­ρυθμη εταιρία με έδρα στη Φθιώ­τιδα.

Παρό­ντες στο σημείο την κρίσιμη μέρα ήταν δύο υπεύ­θυ­νοι της εργο­λα­βι­κής πλευράς ηλικίας 45 και 50 ετών. Η υπόθεση τέθηκε άμεσα σε τροχιά προ­α­νά­κρι­σης για τυχόν ποινικά κολά­σι­μες πράξεις των αρμο­δίων.

Οι ενά­γο­ντες και το αίτημα χρη­μα­τι­κής ικα­νο­ποί­η­σης

Στο δικα­στή­ριο προ­σέ­φυ­γαν η χήρα του εκλι­πό­ντος και στενοί συγ­γε­νείς του ζητώ­ντας συντη­ρη­τική κατά­σχεση έως 1.000.000 ευρώ ως εγγύηση για την επι­διω­κό­μενη απο­ζη­μί­ωση λόγω ψυχικής οδύνης. Η αξίωση στη­ρι­ζό­ταν στον ισχυ­ρι­σμό ότι το ατύχημα οφεί­λε­ται σε απο­κλει­στική υπαι­τιό­τητα των εμπλε­κό­με­νων εργο­λα­βι­κών σχη­μά­των εξαι­τίας ελλιπών μέτρων ασφά­λειας και πρό­λη­ψης κιν­δύ­νου.

Οι αιτού­ντες τόνισαν ότι δια­φαί­νε­ται κίν­δυ­νος αδυ­να­μίας ικα­νο­ποί­η­σης της απαί­τη­σης και επι­κα­λέ­στη­καν ως μονα­δικό αξιό­λογο περιου­σιακό στοι­χείο την εργο­λα­βική απαί­τηση της ανα­δό­χου έναντι του Ταμείου Αξιο­ποί­η­σης Ιδιω­τι­κής Περιου­σίας του Δημο­σίου ύψους 1.265.187,39 ευρώ.

Για την ανάδοχο εταιρία παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Βασί­λειος Σια­πέ­ρας του Δικη­γο­ρι­κού Συλ­λό­γου Θεσ­σα­λο­νί­κης. Για την ομόρ­ρυθμη εταιρία υπερ­γο­λάβο παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Γρη­γό­ριος Μοράρης. Για το φυσικό πρόσωπο υπερ­γο­λάβο παρέστη ο δικη­γό­ρος κ. Ιωάννης Γαλε­λια­νός. Για την οικο­γέ­νεια ο δικη­γό­ρος κ. Στέργος Λεβέ­ντης.

Το νομικό πλαίσιο που εξέτασε το δικα­στή­ριο

Το δικα­στή­ριο υπεν­θύ­μισε ότι για τη λήψη ασφα­λι­στι­κών μέτρων απαι­τεί­ται, με βάση τον Κώδικα Πολι­τι­κής Δικο­νο­μίας, αφενός επί­κληση και πιθα­νο­λό­γηση δικαιώ­μα­τος και αφε­τέ­ρου ύπαρξη επεί­γου­σας περί­πτω­σης ή επι­κεί­με­νου κιν­δύ­νου που απειλεί την ικα­νο­ποί­ηση της αξίωσης. Ιδίως για τη συντη­ρη­τική κατά­σχεση, πρέπει να περι­γρά­φο­νται πραγ­μα­τικά περι­στα­τικά που δεί­χνουν κίνδυνο απο­ξέ­νω­σης από περιου­σία ή απο­μεί­ωση περιου­σια­κών στοι­χείων των καθών. Δεν αρκεί η γενική αναφορά σε χαμηλή περιου­σιακή επι­φά­νεια ούτε η εκτί­μηση περί κακο­πι­στίας χωρίς συγκε­κρι­μένα δεδο­μένα.

Κατά το σκε­πτικό, οι αιτού­ντες δεν προ­σκό­μι­σαν συγκε­κρι­μένα στοι­χεία που να κατα­δει­κνύ­ουν πρόθεση ή ενέρ­γειες απο­ξέ­νω­σης περιου­σίας από τους καθών ούτε περι­στα­τικά που να θεμε­λιώ­νουν πραγ­μα­τικό και άμεσο κίνδυνο ματαί­ω­σης ικα­νο­ποί­η­σης της επι­κα­λού­με­νης απαί­τη­σης. Ακόμη και για την ειδικά μνη­μο­νευό­μενη εργο­λα­βική απαί­τηση έναντι του Ταμείου, δεν εκτέ­θη­καν περι­στα­τικά που να δεί­χνουν κίνδυνο εκποί­η­σης ή εξα­φά­νι­σης. Έτσι, η αίτηση κρίθηκε απα­ρά­δε­κτη λόγω αορι­στίας.

Το δικα­στή­ριο, δικά­ζο­ντας αντι­μω­λία των δια­δί­κων, απέρ­ριψε την αίτηση. Η απόρ­ριψη των ασφα­λι­στι­κών μέτρων δεν κλείνει την ουσία της υπό­θε­σης αλλά απο­τυ­πώ­νει ότι σε αυτό το στάδιο δεν τεκ­μη­ριώ­θηκε ο απαι­τού­με­νος κίν­δυ­νος για να δεσμευ­θεί περιου­σία.

Τι δεί­χνουν οι συν­θή­κες του ατυ­χή­μα­τος για την ασφά­λεια στο εργο­τά­ξιο

Οι λεπτο­μέ­ρειες της αυτο­ψίας ανα­δει­κνύ­ουν ένα περι­βάλ­λον υψηλού κιν­δύ­νου. Η εργασία εξε­λισ­σό­ταν σε πλαγιά που εφά­πτε­ται του οδο­στρώ­μα­τος με απότομη κλίση και σαφή παρου­σία βρα­χω­δών όγκων. Η ύπαρξη δύο κώνων σήμαν­σης στο ρεύμα ανόδου δημιουρ­γεί την εικόνα στοι­χειώ­δους προει­δο­ποί­η­σης για την κυκλο­φο­ρία αλλά δεν φωτίζει τα κρίσιμα μέτρα στο μέτωπο της πλαγιάς όπου κινή­θηκε ο εργάτης.

Η απο­κόλ­ληση του βράχου και η από­σταση 8 μέτρων από το σώμα του θύματος επι­βε­βαιώ­νουν ότι ο όγκος κινή­θηκε με ορμή σε χώρο εργα­σίας όπου απαι­τού­νται ειδικά μέτρα αντι­στή­ρι­ξης, απο­κόλ­λη­σης και απο­μά­κρυν­σης προ­σω­πι­κού από ζώνες πτώσης. Το γεγονός ότι ο 66χρονος βρι­σκό­ταν μόλις 10 ημέρες στο έργο δημιουρ­γεί πρό­σθετα ερω­τή­ματα για την εκπαί­δευση στη συγκε­κρι­μένη θέση και την αξιο­λό­γηση κιν­δύ­νου στην καθη­με­ρινή οργά­νωση των εργα­σιών. Αυτά τα ερω­τή­ματα απο­τε­λούν αντι­κεί­μενο της προ­α­νά­κρι­σης που βρί­σκε­ται σε εξέλιξη.

Το χρη­μα­το­δο­τικό και διοι­κη­τικό υπό­βα­θρο του έργου

Σύμφωνα με τα στοι­χεία, το έργο αντι­πυ­ρι­κής προ­στα­σίας είχε ανα­τε­θεί στην ανάδοχο εταιρία με οικο­νο­μικό αντι­κεί­μενο 2.174.441,63 ευρώ πλέον ΦΠΑ και χρη­μα­το­δό­τηση από το Ταμείο Ανά­καμ­ψης και Ανθε­κτι­κό­τη­τας. Η ανάθεση συνο­δευό­ταν από αλυσίδα υπερ­γο­λα­βιών έως και φυσικό πρόσωπο που εκτε­λούσε δασο­τε­χνι­κές εργα­σίες στην Κοι­νό­τητα Απόλ­λωνα Ρόδου.

Η απουσία ασφα­λι­στη­ρίου αστικής ευθύνης για το συγκε­κρι­μένο έργο ανα­φέρ­θηκε από τους αιτού­ντες, χωρίς όμως αυτό να αρκεί για τη λήψη του αιτού­με­νου μέτρου στη φάση των ασφα­λι­στι­κών.

Οι συγ­γε­νείς του θύματος απέ­δω­σαν ευθύνη στους ανα­δό­χους και υπερ­γο­λά­βους για μη λήψη των απα­ραί­τη­των μέτρων ασφα­λείας. Από την άλλη πλευρά, στη δια­δι­κα­σία των ασφα­λι­στι­κών μέτρων, το επίδικο δεν ήταν η ορι­στική κρίση περί υπαι­τιό­τη­τας αλλά η ύπαρξη συγκε­κρι­μέ­νων ενδεί­ξεων επι­κεί­με­νου κιν­δύ­νου για τη ματαί­ωση της ικα­νο­ποί­η­σης της απαί­τη­σης. Το δικα­στή­ριο στάθ­μισε το δικο­νο­μικό βάρος από­δει­ξης σε αυτό το στάδιο και απο­φάν­θηκε ότι δεν πλη­ρώ­θη­καν οι απαι­τού­με­νες προ­ϋ­πο­θέ­σεις. Η ουσία της υπό­θε­σης ως προς την ευθύνη θα κριθεί στα αρμόδια ποινικά και αστικά πεδία με πλήρη από­δειξη.