Έκθεση: «Υλικότητα σε Αναμονή Ήχος και Ίχνος» στο Μουσείο Νεοελληνικής Τέχνης Δήμου Ρόδου

Το Μουσείο Νεο­ελ­λη­νι­κής Τέχνης Δήμου Ρόδου παρου­σιά­ζει την έκθεση «Υλι­κό­τητα σε Αναμονή / ‘Ηχος και Ίχνος» στη Νέα Πτέρυγα του Νεστο­ρί­δειου Μελά­θρου σε επι­μέ­λεια Κώστα Πρά­πο­γλου.

Τα έργα που ανήκουν στη μόνιμη συλλογή του Μου­σείου συνυ­πάρ­χουν ως ενιαίο σώμα: ένα σύμπλεγμα χρο­νι­κών ιζη­μά­των, απο­τυ­πω­μά­των και απόηχων που επι­στρέ­φουν στη σύγ­χρονη εμπει­ρία. Το εκθε­σιακό περι­βάλ­λον δια­μορ­φώ­νε­ται ως ένας τόπος αιώ­ρη­σης, όπου η υλι­κό­τητα λει­τουρ­γεί ως σημείο παύσης, σαν μια επι­φά­νεια όπου η αφή και ο ήχος κατοι­κούν αθόρυβα.

Η επιλογή των έργων εκτεί­νε­ται σε ένα ευρύ χρονικό τόξο: από τη μετα­πο­λε­μική ανα­ζή­τηση νέων μορ­φο­πλα­στι­κών λεξι­λο­γίων στα χρόνια του ’60 και του ’70 έως τις πιο πει­ρα­μα­τι­κές πρα­κτι­κές της ύστερης νεο­ελ­λη­νι­κής τέχνης, όπου η αφαί­ρεση, η εννοιο­λο­γική σκέψη και ο υλικός στο­χα­σμός δια­μόρ­φω­σαν νέους τρόπους έκφρα­σης. Η δια­στρω­μά­τωση αυτή ανα­δει­κνύει την πορεία από τον μοντερ­νι­σμό προς πολυ­πλο­κό­τε­ρες και αισθη­τη­ριακά προ­σα­να­το­λι­σμέ­νες εκφάν­σεις.

Η τρισ­διά­στατη γλυ­πτική δημιουρ­γία οργα­νώ­νει έναν διά­δρομο μετά­βα­σης. Μεταλ­λι­κές επι­φά­νειες που ανα­δι­πλώ­νουν τον χώρο, φωτει­νές γραμμές που ενερ­γο­ποιούν το κενό, δομές φορ­τι­σμέ­νες με εσω­τε­ρική ένταση, οργα­νι­κές φόρμες που ανα­πνέ­ουν, γεω­με­τρι­κές συν­θέ­σεις που συσ­σω­ρεύ­ουν χρόνο, και υλικά που θυμί­ζουν μηχα­νι­σμούς μνήμης συν­θέ­τουν ένα τοπίο συνε­χούς μετα­μόρ­φω­σης. Οι μορφές μοιά­ζουν να ισορ­ρο­πούν ανάμεσα στη στα­θε­ρό­τητα και στη διάλυση, φέρ­νο­ντας στην επι­φά­νεια τις λεπτές μετα­το­πί­σεις ανάμεσα στη μνήμη, την απώλεια και την υπό­σχεση κίνησης.

Η ζωγρα­φική λει­τουρ­γεί ως αντή­χηση αυτού του κορμού. Φωτει­νές τονι­κό­τη­τες που θυμί­ζουν αναπνοή, χρω­μα­τικά πεδία πυκνής βαρύ­τη­τας, επι­φά­νειες που ανοί­γο­νται σαν εσω­τε­ρικά τοπία, και αντι­στι­κτι­κές δομές που λει­τουρ­γούν σαν οπτικοί παλμοί, μορ­φο­ποιούν έναν χώρο όπου η ύλη αποκτά ψυχική διά­σταση.

Η υλι­κό­τητα λει­τουρ­γεί ως άσκηση υπεν­θύ­μι­σης, ενώ κάθε έργο φέρει μια αθέατη πράξη, ένα ίχνος που επι­μέ­νει να μη χαθεί. Για τον επι­σκέ­πτη, αυτή η συνα­στρία λει­τουρ­γεί ως πρό[σ]κληση να αισθαν­θεί πως η ύλη παρα­μέ­νει ζωντανή και ότι η τέχνη, ακόμη και στην πιο αθόρυβη εκδοχή της, δια­τη­ρεί τη δική της αναπνοή.

Η έκθεση περι­λαμ­βά­νει έργα των:

Στήβεν Αντω­νά­κος, Μάρκος Αρμάος, Παύλος (Διο­νυ­σό­που­λος), Γιώργος Ζογ­γο­λό­που­λος, Όπυ Ζούνη, Δημο­σθέ­νης Κοκ­κι­νί­δης, Δημή­τρης Κούκος, Δημή­τρης Κων­στα­ντί­νου, Γιώργος Λάππας, Φρόσω Μιχαλέα, Χρήστος Μπο­κό­ρος, Γιάννης Μπου­τέας, Γιώργος Νικο­λα­ΐ­δης, Άγγελος Παπα­δη­μη­τρίου, Θόδωρος (Παπα­δη­μη­τρίου), Ναυσικά Πάστρα, Τρια­ντά­φυλ­λος Πατρα­σκί­δης, Άσπα Στα­σι­νο­πού­λου, Μαριάννα Στρα­πα­τσάκη.

Διάρ­κεια έκθεσης έως 20 Μαρτίου 2026.

Νέα Πτέρυγα του Νεστο­ρί­δειου Μελά­θρου, οδός  Ι. & Π. Νεστο­ρίδη (τμήμα οδού Κω)

Τρίτη έως Σάββατο: 10:00 έως 20:30, τελευ­ταία είσοδος 20:00.

Κυριακή – Δευτέρα κλειστά.

Είσοδος: 6,00 €.