Φέτος το χριστουγεννιάτικο τραπέζι θα «μιλάει» ξένες γλώσσες και θα κοστίσει ακριβά

Καθώς πλη­σιά­ζουμε στην εορ­τα­στική περίοδο, η συζή­τηση για το κόστος του χρι­στου­γεν­νιά­τι­κου τρα­πε­ζιού «ανάβει» για τα καλά. Ωστόσο, φέτος, πέρα από τις συνή­θεις πλη­θω­ρι­στι­κές πιέσεις, η αγορά βρί­σκε­ται αντι­μέ­τωπη με μια νέα, δομική πραγ­μα­τι­κό­τητα: Την έλλειψη ελλη­νι­κού κρέατος…

Οι κατα­να­λω­τές που θα ανα­ζη­τή­σουν το παρα­δο­σιακό ελλη­νικό χοιρινό, το αρνί ή το κατσίκι για το γιορ­τινό τραπέζι, ενδέ­χε­ται να βρεθούν μπροστά σε δύο δυσά­ρε­στες εκπλή­ξεις: Είτε θα δυσκο­λευ­τούν να το βρουν, είτε θα κληθούν να το πλη­ρώ­σουν ως προϊόν πολυ­τε­λείας!

Στη «Σκιά» των 400.000 Θανα­τώ­σεων…

Όπως είχαμε ανα­λύ­σει σε προη­γού­μενο άρθρο, η ελλη­νική κτη­νο­τρο­φία δέχθηκε φέτος ένα πρω­το­φα­νές πλήγμα. Η θανά­τωση περισ­σό­τε­ρων από 400.000 αιγο­προ­βά­των λόγω της πανώλης και της ευλο­γιάς δεν ήταν απλώς ένα στα­τι­στικό στοι­χείο. Ήταν μια βίαιη αφαί­ρεση παρα­γω­γι­κής δυνα­μι­κής από την αγορά.

Αυτή η έλλειψη δημιουρ­γεί ένα ντόμινο στην αγορά κρέατος:

1. Έλλειψη Αμνο­ε­ρι­φίων: Η μειω­μένη προ­σφορά ελλη­νι­κού αρνιού και κατσι­κιού ανε­βά­ζει την τιμή τους σε απα­γο­ρευ­τικά επίπεδα για το μέσο νοι­κο­κυ­ριό.

2. Μετα­τό­πιση Ζήτησης: Ο κατα­να­λω­τής, μη μπο­ρώ­ντας να αγο­ρά­σει ακριβό αιγο­πρό­βειο κρέας, στρέ­φε­ται μαζικά στο χοιρινό και την γαλο­πούλα.

3. Πίεση στο Χοιρινό: Η εγχώρια χοι­ρο­τρο­φία, ήδη πιε­σμένη από το υψηλό κόστος παρα­γω­γής, αδυ­να­τεί να καλύψει την αυξη­μένη ζήτηση και είτε ανε­βαί­νει η τιμή, είτε πάμε σε μαζικές εισα­γω­γές.

Το κενό που αφήνει η ελλη­νική παρα­γωγή δεν μπορεί να μείνει άδειο. Η αγορά, όπως και η φύση, απε­χθά­νε­ται το κενό και όπου υπάρχει αυτό καλύ­πτε­ται με ταχύ­τα­τους ρυθμούς. Φέτος, περισ­σό­τερο από κάθε άλλη χρονιά, το χρι­στου­γεν­νιά­τικο τραπέζι θα «μιλάει» ξένες γλώσσες…

Μη σας φανεί περί­εργο αν το χοιρινό από την Ολλαν­δία και τη Δανία, αμνο­ε­ρί­φια από τη Ρου­μα­νία και την Ισπανία κατα­κλύ­σουν την αγορά για να συγκρα­τή­σουν τις τιμές και να γεμί­σουν τα ράφια.

Το οικο­νο­μικό παρά­δοξο είναι σαφές: Ενώ η Ελλάδα είναι μια χώρα με βαθιά κτη­νο­τρο­φική παρά­δοση, ανα­γκά­ζε­ται τελικά να εξάγει συνάλ­λαγμα για να καλύψει τις βασικές δια­τρο­φι­κές ανάγκες των εορτών.

Το «δώρο των Χρι­στου­γέν­νων» του Έλληνα κατα­να­λωτή θα κατα­λή­ξει, ουσια­στικά, στις τσέπες των Ευρω­παίων κτη­νο­τρό­φων που κατά­φε­ραν να δια­τη­ρή­σουν την παρα­γωγή τους αντα­γω­νι­στική.

Τι σημαί­νει αυτό πρα­κτικά για την τσέπη μας;

Το Ελλη­νικό ως Premium: Το ντόπιο κρέας θα πωλεί­ται φέτος με «καπέλο» μονα­δι­κό­τη­τας. Όποιος επι­μέ­νει ελλη­νικά, θα πρέπει να πλη­ρώ­σει την σπα­νιό­τητα. Το ερώτημα είναι: Πόσοι μπορούν πλέον να δια­θέ­σουν μεγάλο μέρος του οικο­γε­νεια­κού προ­ϋ­πο­λο­γι­σμού για αυτή την… σπα­νιό­τητα;

Ο «Εισα­γό­με­νος» Πλη­θω­ρι­σμός: Ακόμα και τα εισα­γό­μενα κρέατα δεν θα είναι φθηνά. Η αυξη­μένη ζήτηση σε όλη την Ευρώπη και το κόστος μετα­φο­ρι­κών κρατούν τις τιμές ψηλά.

Τα Συνο­δευ­τικά: Αν προ­σθέ­σουμε την υψηλή τιμή του ελαιο­λά­δου (που παρα­μέ­νει ακριβό στο ράφι) και των λαχα­νι­κών, το συνο­λικό κόστος του τρα­πε­ζιού ανα­μέ­νε­ται να είναι αισθητά αυξη­μένο σε σχέση με πέρυσι.

Τα φετινά Χρι­στού­γεννα θα είναι ένα reality check για την ελλη­νική οικο­νο­μία. Η ακρί­βεια στο ράφι δεν είναι πλέον θέμα «κερ­δο­σκο­πίας» (μόνο), αλλά και θέμα επάρ­κειας. Όπως προ­κύ­πτει ξεκά­θαρα από το νόμο προ­σφο­ράς και ζήτησης, όταν η παρα­γω­γική βάση μιας χώρας συρ­ρι­κνώ­νε­ται, οι επι­λο­γές λιγο­στεύ­ουν και οι τιμές ανε­βαί­νουν. Το εορ­τα­στικό τραπέζι του 2025 θα μας υπεν­θυ­μί­σει, με τον πιο νόστιμο αλλά και ακριβό τρόπο, ότι η στήριξη του πρω­το­γε­νούς τομέα δεν είναι πολυ­τέ­λεια, αλλά προ­ϋ­πό­θεση για να τρώμε φθηνά και ποιο­τικά προ­ϊ­ό­ντα.

Πηγή: insider.gr