Η Περιφέρεια Νοτίου Αιγαίου διεκδικεί την κυριότητα δύο ακινήτων στη Ρόδο

• Η δι­κα­στι­κή δια­μά­χη με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο • Τι υπο­στη­ρί­ζε­ται σε δύο προ­σφυ­γές

Σε μία ση­μα­ντι­κή δι­κα­στι­κή δια­μά­χη, που εν­δέ­χε­ται να επη­ρε­ά­σει τη δια­χεί­ρι­ση δη­μό­σιων ακι­νή­των στη Ρόδο, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου προ­χώ­ρη­σε στην υπο­βο­λή δύο προ­σφυ­γών ενώ­πιον του Μο­νο­με­λούς Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου, διεκ­δι­κώ­ντας την κυ­ριό­τη­τα δύο ακι­νή­των που χρη­σι­μο­ποιού­νται από δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες.

Η υπό­θε­ση θα απα­σχο­λή­σει το δι­κα­στή­ριο την 23η Οκτω­βρί­ου 2025 και πε­ρι­λαμ­βά­νει αντι­πα­ρά­θε­ση με το Ελ­λη­νι­κό Δη­μό­σιο και τον Κτη­μα­το­λο­γι­κό Δι­κα­στή, καθώς οι απορ­ρι­πτι­κές δια­τά­ξεις που εκ­δό­θη­καν αρ­νού­νται την κα­τα­χώ­ρι­ση των ακι­νή­των στο όνομα της Πε­ρι­φέ­ρειας.

Το ακί­νη­το της ΔΟΥ Ρόδου

Η πρώτη προ­σφυ­γή αφορά ακί­νη­το με κτη­μα­το­λο­γι­κά στοι­χεία Τόμος 43, Φύλλο 13, Με­ρί­δα V-1486, Φά­κε­λος 6087 Οι­κο­δο­μών Ρόδου, συ­νο­λι­κής έκτα­σης 9.960 τ.μ., το οποίο βρί­σκε­ται στην πε­ριο­χή του Αγίου Νι­κο­λά­ου. Το εν λόγω ακί­νη­το χρη­σι­μο­ποιεί­ται για τη στέ­γα­ση δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών, με­τα­ξύ των οποί­ων η ΔΟΥ Ρόδου, και μέρος αυτού είχε πα­ρα­χω­ρη­θεί για χρήση σε στρα­τιω­τι­κές υπη­ρε­σί­ες.

Το 1995, ο τότε Ορ­γα­νι­σμός Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου υπέ­βα­λε αί­τη­μα για την ανα­γνώ­ρι­ση της κυ­ριό­τη­τάς του στο ακί­νη­το, επι­κα­λού­με­νος ότι στέ­γα­ζε υπη­ρε­σί­ες της Νο­μαρ­χί­ας, οι οποί­ες κα­ταρ­γή­θη­καν με την εφαρ­μο­γή του νόμου 2218/1994. Ωστό­σο, το αί­τη­μα απορ­ρί­φθη­κε το 1997, με το σκε­πτι­κό ότι το ακί­νη­το δεν χρη­σι­μο­ποιού­νταν απο­κλει­στι­κά από υπη­ρε­σί­ες της Νο­μαρ­χί­ας.

Το 2015, η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου υπέ­βα­λε εκ νέου αί­τη­μα στο Κτη­μα­το­λό­γιο, ζη­τώ­ντας την ενη­μέ­ρω­ση του φα­κέ­λου του ακι­νή­του όσον αφορά στα κτί­σμα­τα που είχαν ανε­γερ­θεί. Η απόρ­ρι­ψη του αι­τή­μα­τος από τον Κτη­μα­το­λο­γι­κό Δι­κα­στή το 2024, στη­ρί­χθη­κε στο ό,τι η Πε­ρι­φέ­ρεια δεν είχε τίτλο κυ­ριό­τη­τας.

Ακί­νη­το πλη­σί­ον του δη­μαρ­χεί­ου Ρόδου

Η δεύ­τε­ρη προ­σφυ­γή αφορά ακί­νη­το με κτη­μα­το­λο­γι­κά στοι­χεία Τόμος 30, Φύλλο 91, Με­ρί­δα Ι-33, Φά­κε­λος 6103 Οι­κο­δο­μών Ρόδου, έκτα­σης 1.775 τ.μ., το οποίο βρί­σκε­ται πλη­σί­ον του Δη­μαρ­χεί­ου Ρόδου. Στο εν λόγω ακί­νη­το στε­γά­ζε­ται και το Ελεγ­κτι­κό Συ­νέ­δριο.

Το ακί­νη­το είχε αι­τη­θεί να με­τα­γρα­φεί υπέρ του Ορ­γα­νι­σμού Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου το 1995. Ωστό­σο, το αί­τη­μα απορ­ρί­φθη­κε το 1997 με το αι­τιο­λο­γι­κό ότι δεν απο­δει­κνυό­ταν η απο­κλει­στι­κή χρήση του από υπη­ρε­σί­ες της Νο­μαρ­χί­ας.

Οι νο­μι­κές βά­σεις των προ­σφυ­γών

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου υπο­στη­ρί­ζει ότι οι απορ­ρι­πτι­κές δια­τά­ξεις είναι αναι­τιο­λό­γη­τες και εσφαλ­μέ­νες. Βάσει του άρ­θρου 39 του νόμου 2218/1994, καθώς και του άρ­θρου 3 του νόμου 3852/2010, η Πε­ρι­φέ­ρεια, ως κα­θο­λι­κή διά­δο­χος της Νο­μαρ­χια­κής Αυ­το­διοί­κη­σης Δω­δε­κα­νή­σου, έχει δι­καί­ω­μα κυ­ριό­τη­τας στα ακί­νη­τα που χρη­σι­μο­ποιού­νταν από υπη­ρε­σί­ες της Νο­μαρ­χί­ας.

Η απορ­ρι­πτι­κή διά­τα­ξη 4502/1995 για το ακί­νη­το πλη­σί­ον του Δη­μαρ­χεί­ου, σύμ­φω­να με την Πε­ρι­φέ­ρεια, δεν έλαβε υπόψη το γε­γο­νός ότι το κτή­ριο στε­γα­ζό­ταν από υπη­ρε­σί­ες που κα­ταρ­γή­θη­καν με τη με­ταρ­ρύθ­μι­ση.

Όσον αφορά στο ακί­νη­το της ΔΟΥ Ρόδου, η απόρ­ρι­ψη της 4510/1995 και η με­τα­γε­νέ­στε­ρη 4776/2015 κρί­νο­νται επί­σης αβά­σι­μες, καθώς το ακί­νη­το εξα­κο­λου­θεί να χρη­σι­μο­ποιεί­ται από υπη­ρε­σί­ες της Πε­ρι­φέ­ρειας. Επι­πλέ­ον, η Πε­ρι­φέ­ρεια ζητά να ανα­γνω­ρι­στεί και η υπάρ­χου­σα οι­κο­δο­μή επί του ακι­νή­του.

Τα αι­τή­μα­τα της Πε­ρι­φέ­ρειας

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου, διά του πλη­ρε­ξού­σιου δι­κη­γό­ρου της κ. Γε­ωρ­γί­ου Μαυ­ρομ­μά­τη, ζητά:

• Την ακύ­ρω­ση των απορ­ρι­πτι­κών δια­τά­ξε­ων.

• Την ανα­γνώ­ρι­ση της κυ­ριό­τη­τάς της στα δύο ακί­νη­τα.

• Τη με­τα­γρα­φή των ακι­νή­των στο Κτη­μα­το­λό­γιο Ρόδου στο όνομά της.

• Την ενη­μέ­ρω­ση του φα­κέ­λου του ακι­νή­του της Με­ρί­δας V-1486 σχε­τι­κά με τα κτί­σμα­τα που έχουν ανε­γερ­θεί.

Οι δύο προ­σφυ­γές έχουν προ­γραμ­μα­τι­στεί να εκ­δι­κα­στούν στις 23 Οκτω­βρί­ου 2025, στο Μο­νο­με­λές Πρω­το­δι­κείο Ρόδου (εκού­σια δι­καιο­δο­σία).

Η δι­κα­στι­κή αυτή δια­μά­χη έχει ευ­ρύ­τε­ρες επι­πτώ­σεις, καθώς αφορά στη δια­χεί­ρι­ση ακι­νή­των που χρη­σι­μο­ποιού­νταν από δη­μό­σιες υπη­ρε­σί­ες και με­τα­φέρ­θη­καν στην Το­πι­κή Αυ­το­διοί­κη­ση.

Η από­φα­ση του Πρω­το­δι­κεί­ου Ρόδου θα δια­μορ­φώ­σει το νο­μι­κό πλαί­σιο για πα­ρό­μοιες υπο­θέ­σεις στο μέλ­λον, επη­ρε­ά­ζο­ντας τη νο­μο­λο­γία περί κυ­ριό­τη­τας δη­μό­σιων ακι­νή­των.

Η Πε­ρι­φέ­ρεια Νο­τί­ου Αι­γαί­ου δη­λώ­νει απο­φα­σι­σμέ­νη να συ­νε­χί­σει τη διεκ­δί­κη­ση, εξα­ντλώ­ντας όλα τα νο­μι­κά μέσα, προ­κει­μέ­νου να δια­σφα­λί­σει ότι τα ακί­νη­τα αυτά θα πα­ρα­μεί­νουν υπό την κυ­ριό­τη­τα και δια­χεί­ρι­σή της, προς όφε­λος των πο­λι­τών και των δη­μο­σί­ων υπη­ρε­σιών της πε­ριο­χής.